Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κρατάει... 17 χρόνια αυτή η κολόνια

Από το 2002 μέχρι σήμερα ο Α. Αραβαντινός έχει συνεχή συνδικαλιστική δράση και ηχηρή παρουσία σε διάφορες φυλακές, αλλά και στην ηγεσία της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας

ΕUROKINISSI/ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ

Κρατάει... 17 χρόνια αυτή η κολόνια

  • A-
  • A+

Μια δικαστική ιστορία 17 χρόνων, με... επίδικο ένα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, έναν δημοσιογράφο και ένα περιοδικό, πρόκειται να προχωρήσει με άλλη μία δικαστική διαδικασία στις 25 Μαΐου, λόγω της ακατανόητης επιμονής ενός ανθρώπου, που έκανε χρήση κάθε ένδικου μέσου, όχι για να αποκαταστήσει την τιμή και την υπόληψή του, αλλά για να καταστήσει ένοχο ένα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, αλλά και προσωπικά τον δημοσιογράφο που το έγραψε.

Δυστυχώς, οι τυποκτόνοι νόμοι βοηθούν προς παρόμοιες με αυτήν κατευθύνσεις, τις περισσότερες μάλιστα φορές άκρως επιλεκτικά και με υπερβολικές ευαισθησίες. Η «διαμάχη» αφορά τον διαχρονικό αρχιφύλακα Αντώνη Αραβαντινό, ενώ το ρεπορτάζ ήταν του δημοσιογράφου Νίκου Βαφειάδη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΜΕΤΡΟ.

Το χρονικό

Τον Φεβρουάριο του 1994, με παραγγελία (1284/1994) του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, διατάχθηκε έρευνα «με στόχο τη διακρίβωση της αλήθειας ή μη διαφόρων πληροφοριών για τέλεση αξιόποινων πράξεων από σωφρονιστικούς υπαλλήλους και κρατούμενους στη δικαστική φυλακή Κορυδαλλού.

Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας, ο τότε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών Πειραιά, σε σχετικό έγγραφό του (αρ. πρωτ. 10258/ 14-12-1994) ανέφερε, μεταξύ άλλων:

«Οι υπηρεσίες της φυλακής Κορυδαλλού αντιμετωπίζουν πολύπλοκα και σύνθετα προβλήματα, τα οποία έχουν συσσωρευθεί με απειλητικές διαστάσεις, που υπονομεύουν την ομαλή λειτουργία της, χάρη στην ένοχη αδιαφορία και την ανεκτικότητα -που για διάφορους λόγους επεδείκνυαν– οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες που συνειδητά έκλειναν τα μάτια στο πασίδηλο γεγονός του οργίου των παρανομιών, οι οποίες ελάμβαναν χώρα στη φυλακή αυτή».

Ηταν Φλεβάρης του 1995, όταν ο υπουργός Δικαιοσύνης του ΠΑΣΟΚ Γ. Κουβελάκης παραιτείται, καταγγέλλοντας παρεμβάσεις στο έργο του από τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ Αντ. Λιβάνη.

Το όνομα που ενεπλάκη στο οξύτατο μεταξύ των δύο επεισόδιο, ήταν αυτό του αρχιφύλακα του Κορυδαλλού Αντ. Αραβαντινού.

Ο κ. Κουβελάκης, με την από 8/2/1995 επιστολή παραίτησής του επισήμαινε: «Πολλαπλές δικαστικές έρευνες στον χώρο των καταστημάτων κράτησης ανέδειξαν σε πρόβλημα πρώτης γραμμής τη δράση κυκλωμάτων παρανομίας, αυθαιρεσίας και εκμετάλλευσης των κρατουμένων και των αναγκών της ζωής τους. Ως παράγοντες αυτών των κυκλωμάτων, ελέγχονται ήδη πειθαρχικά και ποινικά στελέχη του σωφρονιστικού μηχανισμού, όπως οι αρχιφύλακες του Κορυδαλλού Φωτάκης και Αραβαντινός» (Ελευθεροτυπία 9/2/1995).

Σε ανάλογο κείμενο για το χρονικό της σύγκρουσης, ο «Ριζοσπάστης» (9/2/1995) σημείωνε ότι «η εμπλοκή αφορούσε επαφή του αρχιφύλακα με Γιουγκοσλάβο βαρυποινίτη, με στόχο να αποσπάσει πληροφορίες για θέματα τρομοκρατίας, γεγονός που τελικά είχε παραδεχτεί ο Α. Λιβάνης.

Αμέσως μετά, ο Γ. Κουβελάκης κατηγορήθηκε από την τότε κυβέρνηση ως ο πιο αποτυχημένος υπουργός που πέρασε ποτέ».

Στο μεταξύ, τα δημοσιεύματα για τον αρχιφύλακα του Κορυδαλλού και τη δράση του γέμιζαν τις εφημερίδες, ενώ κατηγορήθηκε για εγκληματικές δραστηριότητες εντός των φυλακών, προφυλακίστηκε στις 28/3/1995 και αποφυλακίστηκε τον Γενάρη του 1996.

Τοποθετείται αρχιφύλακας στο ψυχιατρείο Κορυδαλλού. Ο αρχιφύλακας αθωώνεται τελικά από όλες τις κατηγορίες.

Στο δικαστήριο δεν κατέθεσε ούτε ένας μάρτυρας κατηγορίας, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι ήταν όλοι στο πλευρό του, ενώ οι συγκεκριμένες εγκληματικές πράξεις που τελέστηκαν στις φυλακές, δεν αποδόθηκαν ποτέ σε κανένα φυσικό πρόσωπο.

Αμέσως μετά, ο Αντώνης Αραβαντινός ξεκίνησε μια «βιομηχανία» αγωγών προς τα ΜΜΕ που ασχολήθηκαν με την υπόθεση.

Ολες οι αγωγές κατά των δημοσιογράφων απορρίφθηκαν από τα δικαστήρια. Ανάμεσα στους δημοσιογράφους που κατηγόρησε ο Α. Αραβαντινός για δυσφήμηση ήταν ο Νίκος Βαφειάδης, στον οποίο έκανε αγωγή τον Ιούνιο του 1998 για ρεπορτάζ δημοσιευμένο ένα χρόνο πριν (Ιανουάριο 1997) στο περιοδικό «Μετρό», ζητώντας 50 εκατομμύρια δραχμές για «ηθική βλάβη».

Δικαστικός μαραθώνιος

Από το 1998 μέχρι σήμερα συνεχίζεται η απίστευτη δικαστική περιπέτεια για τον Νίκο Βαφειάδη με αλλεπάλληλες αθωωτικές για τον ίδιο αποφάσεις και συνεχείς εφέσεις και αναιρέσεις από την πλευρά του Α. Αραβαντινού και με το ποσό προσαυξημένο να ανέρχεται σήμερα σε περίπου 200.000 ευρώ.

Η πρώτη εκδίκαση προσδιορίζεται τον Μάιο του 1999 και αναβάλλεται με αίτημα του Αραβαντινού. Το ίδιο συμβαίνει και τον Ιούνιο του 2000, αλλά και τον Νοέμβριο του 2001.

Τελικά, το Πρωτοδικείο εκδικάζει την αγωγή τον Ιανουάριο του 2004 και την απορρίπτει με απόφασή του τον Μάιο του 2005:

«Το δικαστήριο της Αθήνας, αφού μελέτησε μεγάλο αριθμό στοιχείων και δικογραφιών που κατέθεσαν οι δύο πλευρές, απέρριψε ομόφωνα την αγωγή του κ. Αραβαντινού, θεωρώντας ότι όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα του κ. Βαφειάδη δεν ήταν ψευδή, ότι αποτελεί δικαίωμα του Τύπου να ελέγχει τη λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος και ότι η κριτική που ασκήθηκε εντάσσεται στα όσα προβλέπει το Σύνταγμα και το άρθρο 367 για τα όρια της ελευθεροτυπίας και του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος του Τύπου».

Η απόφαση αναφέρει ακόμα ότι:

«Η έκθεση των ανωτέρω περιστατικών σχετίζεται με τον έλεγχο της λειτουργίας του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας και την επίκριση πράξεων και συμπεριφορών σωφρονιστικών υπαλλήλων, οι οποίες λόγω της ποινικής τους απαξίας παρουσιάζουν ενδιαφέρον για το κοινωνικό σύνολο. Εν όψει δε του συνόλου των δημοσιευμάτων και από άλλα μέσα ενημέρωσης και του έντονου ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης για τα προαναφερθέντα θέματα, οι εναγόμενοι δεν μπορούσαν να μείνουν αδιάφοροι παρατηρητές των γεγονότων. Επομένως, το δημοσίευμα, το οποίο περιέχει οξείες και δυσμενείς κρίσεις για το πρόσωπο του ενάγοντος -μαζί με το σύνολο του δημοσιεύματος- δεν υπερέβη το επιβαλλόμενο για την τελεσφόρηση του σκοπού της ενημέρωσης μέτρο [...] Τέλος, ούτε και για τον σκοπό εξύβρισης μπορεί να γίνει λόγος, διότι στόχος του όλου δημοσιεύματος ήταν, όχι τόσο το να πληγεί η τιμή και η υπόληψη του ενάγοντος όσο το να ασκηθεί κριτική και να τεθούν υπό αμφισβήτηση οι ως άνω αντικοινωνικές συμπεριφορές».

Ο Α. Αραβαντινός υποβάλλει έφεση κατά της απόφασης στις 6/8/2004, επιμένοντας σε αποζημίωση 50.000.000 δραχμών και, επιπλέον, ως μέτρο αναγκαστικής εκτέλεσης της απόφασης που θα εκδοθεί, ζητεί και το πρωτοφανές: Να κρατηθεί ο δημοσιογράφος αναγκαστικά για ένα έτος!

Η έφεση εκδικάζεται στο Εφετείο και απορρίπτεται -όπως και η αγωγή- τον Μάιο του 2006.

Ο Α. Αραβαντινός υποβάλλει αίτημα αναίρεσης στον Αρειο Πάγο που γίνεται δεκτό τον Σεπτέμβριο του 2009 και παραπέμπεται η υπόθεση σε νέα εκδίκαση στο Εφετείο.

Το δεύτερο αυτό Εφετείο απορρίπτει και πάλι την έφεση και την αγωγή με απόφασή του τον Αύγουστο του 2012.

Ο Α. Αραβαντινός κάνει δεύτερη αναίρεση στον Αρειο Πάγο τον Σεπτέμβρη του 2013.

Ο Αρειος Πάγος κάνει ξανά δεκτό το αίτημα τον Μάρτιο του 2014 και με βάση τον νόμο 4139/2013 αποφασίζει να εκδικάσει, όχι το Εφετείο, αλλά ο ίδιος ο Αρειος Πάγος την ουσία της υπόθεσης στις 25/5/2015.

Αυτό που και τα τρία δικαστήρια της ουσίας, δηλαδή μία φορά το Πρωτοδικείο και δύο φορές το Εφετείο Αθηνών, έκριναν με ιδιαίτερη έμφαση είναι το γεγονός, ότι ο πυρήνας του δημοσιεύματος ήταν αληθής, η έκθεση των περιστατικών που αναφέρονται σ’ αυτό σχετίζεται με τον έλεγχο της λειτουργίας του σωφρονιστικού συστήματος, ότι συνέτρεχε στο πρόσωπο του διωκόμενου δημοσιογράφου, δικαιολογημένο ενδιαφέρον, καθώς και ότι δεν αποδείχθηκε σκοπός εξύβρισης σε βάρος του Αντ. Αραβαντινού.

Το ανώτατο δικαστήριο σήμερα, μετά από 17 ολόκληρα χρόνια, με αφορμή ένα άρθρο σε ένα περιοδικό και με βάση τον νόμο 1178/81 καλείται να αποφασίσει ξανά για την ουσία μιας υπόθεσης που είχε απασχολήσει το πανελλήνιο (λόγω πληθώρας εγκληματικών ενεργειών από κυκλώματα των φυλακών), λόγω επιμονής του Α. Αραβαντινού, αλλά και των δυνατοτήτων που παρέχει ο οικονομικά εξοντωτικός «τυποκτόνος» νόμος...

Αναντικατάστατος

Αντιγράφουμε ένα διαφωτιστικό απόσπασμα από το εκτενές άρθρο του Δ. Καπράνου με τίτλο «Αραβαντινός, ο... καουμπόης του Κορυδαλλού» («Καθημερινή», 2/6/2002), στο οποίο ξεδιπλώνει το ιστορικό της «περίπτωσης» Αραβαντινού:

«Ο Αραβαντινός σε διαθεσιμότητα και με το “φύλλο πορείας” ανά χείρας! H ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης έχει τώρα τον λόγο. Αν έχει τη δυνατότητα, θα καθαρίσει το τοπίο των φυλακών. Καλό θα είναι, όμως, να θυμηθούμε ότι το 1994 απέδρασαν από τον Κορυδαλλό 44 κρατούμενοι! Τότε, ο Αραβαντινός και ο διευθυντής των φυλακών Κωσταράς τέθηκαν σε διαθεσιμότητα. Επειτα από λίγο καιρό, όμως, ο “καουμπόης” επανήλθε δριμύτερος, οδηγώντας πάντα Μερτσέντες! Μέχρι σήμερα, ο Αραβαντινός αποδείχθηκε πανίσχυρος, ενώ οι υπουργοί ανακυκλώσιμοι. O καιρός θα δείξει αν το κράτος είναι ισχυρότερο από το παρακράτος της φυλακής...».

Από το 2002 μέχρι σήμερα ο Α. Αραβαντινός έχει συνεχή συνδικαλιστική δράση και ηχηρή παρουσία σε διάφορες φυλακές, αλλά και στην ηγεσία της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας, ενώ πρόσφατα επανήλθε και πάλι στο Ψυχιατρείο Κορυδαλλού.

Δεν υπάρχει περιστατικό στις φυλακές ή κάποια νομοθετική πρωτοβουλία του αρμόδιου υπουργείου, όπου ο Αντώνης Αραβαντινός δεν κατέχει καίρια θέση στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Ο διαχρονικός και ικανότατος αυτός σωφρονιστικός υπάλληλος είναι μια περίπτωση μοναδική, που συμπυκνώνει οτιδήποτε έχει προσδιορίζει τις τελευταίες δεκαετίες την έννοια «συνδικαλιστής» στην Ελλάδα, με την όποια αρνητική ή θετική χροιά θελήσει να την αντιληφθεί ο καθένας.

 

 

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Ο νόμος Παρασκευόπουλου δέχεται από παντού ισχυρές πιέσεις
Οι δηλώσεις της Ν.Δ., ότι μόλις γίνουν κυβέρνηση θα καταργήσουν τον νόμο 4322/2015, η επικείμενη νομοθετική ρύθμισή του και τα δημοσιεύματα μερίδας ΜΜΕ που προσπαθούν να πείσουν ότι στην Ελλάδα τελούνται...
Ο νόμος Παρασκευόπουλου δέχεται από παντού ισχυρές πιέσεις
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Αγωγή Κονταξή σε Παπακώστα για παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας
Με χθεσινή δήλωση η υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη ξεκαθάρισε σε όσους έσπευσαν να την κατηγορήσουν για παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας ότι το σχόλιό της ήταν γενικό και αφορούσε το κύκλωμα των φυλακών και...
Αγωγή Κονταξή σε Παπακώστα για παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
«Ναι, τον σκότωσα»
«Κύριε κατηγορούμενε, αποδέχεστε ότι είστε ο φυσικός αυτουργός της ανθρωποκτονίας του Μιχάλη Ζαφειρόπουλου;» είπε η πρόεδρος του δικαστηρίου απευθυνόμενη στον 33χρονο Αλβανό υπήκοο Μικέλα Καστριότ, που είχε...
«Ναι, τον σκότωσα»
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Το επιλεκτικά λαλίστατο προεδρείο της ΕΔΕ
Απαντήσεις έδωσε χθες μιλώντας στον ραδιοσταθμό «News 24/7» ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής στις εικασίες περί σκοπιμοτήτων του προεδρείου της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων αλλά και της Ν.Δ. Εξέφρασε...
Το επιλεκτικά λαλίστατο προεδρείο της ΕΔΕ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Ερωτήματα για τις καθυστερήσεις της Δικαιοσύνης σε υποθέσεις ναρκωτικών
Με χαρακτήρα καρτέλ δρούσαν, σύμφωνα με τις αρχές, οι «βαρόνοι» των ναρκωτικών που συνελήφθησαν στο Μενίδι. Τώρα τα μέλη της συμμορίας αναμένεται να περάσουν το κατώφλι της Δικαιοσύνης. Αν κρίνει δε κανείς από...
Ερωτήματα για τις καθυστερήσεις της Δικαιοσύνης σε υποθέσεις ναρκωτικών
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Σενάρια παραπληροφόρησης
Με νέο σενάριο «αποκάλυψης» και φυσικά με μοναδικό στόχο τον σχετικό εξανθρωπισμό των φυλακών με τον νόμο αποσυμφόρησης των φυλακών κυκλοφόρησε το ηλεκτρονικό «Βήμα». Με τίτλο «Με τον Νόμο Παρασκευόπουλου...
Σενάρια παραπληροφόρησης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας