Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι διώξεις «ζουν», η αλληλεγγύη βασιλεύει...

Χαρούμενα παιδάκια-πρόσφυγες στην κατάληψη του νοσοκομείου Πατησίων

ΕΦΣΥΝ/ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Οι διώξεις «ζουν», η αλληλεγγύη βασιλεύει...

  • A-
  • A+

Aπό τις βόμβες του πολέμου, την πολύμηνη περιπλάνηση, τα κύματα του Αιγαίου, τις λάσπες της Ειδομένης ή τον συνωστισμό του λιμανιού του Πειραιά, πολλές δεκάδες οικογένειες προσφύγων σήμερα έχουν βρει ένα καταφύγιο σε στεγαστικές καταλήψεις.

Οι αυτοοργανωμένες δομές αλληλεγγύης, αν και δεν μπορούν βέβαια να λύσουν το συνολικό ζήτημα της στέγης των προσφύγων, ήρθαν να συνδράμουν στο στεγαστικό κενό, το οποίο -πέρα από το σχετικό πρόγραμμα φιλοξενίας της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, που όμως δεν έχει τη δυνατότητα να προσφέρει στέγη στον τόσο μεγάλο αριθμό προσφυγικής ροής- δεν έχει καταφέρει να καλυφθεί από το οργανωμένο κράτος.

Ετσι, στους κατειλημμένους αυτούς χώρους οι πρόσφυγες δεν βρήκαν μόνο την ανακούφιση της στέγης, αλλά και τη δυνατότητα να συνδιαμορφώσουν την καθημερινότητά τους, καθώς επίσης και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα οι καταλήψεις στέγης προσφύγων έχουν βρεθεί στη δίνη του κυκλώνα.

Μετά τις αστυνομικές εκκενώσεις τριών τέτοιων χώρων στη Θεσσαλονίκη, τη δηλωμένη πρόθεση του δημάρχου Αθηναίων, Γ. Καμίνη, να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά για τους κατειλημμένους δημόσιους χώρους που στεγάζουν πρόσφυγες, αλλά και την επαναφορά του δόγματος «νόμος και τάξη» στη δημόσια συζήτηση από τη Νέα Δημοκρατία, η «Εφ.Συν.» επισκέπτεται δύο από τις καταλήψεις δημόσιων χώρων που βρίσκονται σήμερα στο στόχαστρο: το 5ο Λύκειο Αθηνών, στην οδό Οκταβίου Μερλιέ, στα Εξάρχεια και το Νοσοκομείο Πατησίων.

«Οταν ξεσπούσε πόλεμος σε μια γειτονική χώρα, εμείς στη Συρία αδειάζαμε τα σχολεία για τους πρόσφυγες από τον Λίβανο, το Ιράκ, την Παλαιστίνη», λέει ο Σ. Ντακντούκ Κάστρο, πρόσφυγας κάποτε και ο ίδιος από τη Συρία, που ζει στην Ελλάδα εδώ και 28 χρόνια.

Σήμερα κάνει πάλι πράξη αυτή τη συριακή παράδοση ως εθελοντής στο 5ο Λύκειο, όπου και τον συναντήσαμε.

Ανθρώπινο φαγητό

ΕΦΣΥΝ/ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Το κτίριο αυτό κάποτε φιλοξενούσε μαθητές, όμως τα τελευταία χρόνια παρέμενε κλειστό, παρουσιάζοντας σημάδια εγκατάλειψης.

Πριν από περίπου τέσσερις μήνες γέμισε και πάλι ζωή με τη μορφή μιας από τις πρώτες στεγαστικές καταλήψεις της Αθήνας που λειτουργούν με βάση την αυτοοργάνωση.

Το «Σχολείο», όπως είναι γνωστή πια στην περιοχή η συγκεκριμένη κατάληψη, προσφέρει σήμερα στέγη σε πλήθος προσφυγικών οικογενειών και συγκεκριμένα σε περίπου 160 άτομα από τα οποία τα περισσότερα είναι ανήλικα προσφυγόπουλα.

ΕΦΣΥΝ/ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

«Οταν ήρθαμε εδώ βρήκαμε τοίχους, βρήκαμε ταβάνι και ανθρώπινο φαγητό που είχαμε να φάμε 1,5 χρόνο. Εδώ, είναι σαν να ζεις σε μια γειτονιά που έχει μαζευτεί σε ένα μεγάλο σπίτι», μας λέει η Μαζίντα Αλέβι, 36 ετών, η οποία έφυγε από τη Συρία με τα δύο παιδιά της πριν από ενάμιση χρόνο για να γλιτώσει απ’ τις οβίδες του πολέμου.

«Εγινε βομβαρδισμός στο Χαλέπι και υποχρεωθήκαμε να πάμε στο χωριό, αλλά εκεί ήταν χειρότερα και έτσι αναγκαστήκαμε να φύγουμε για την Τουρκία», μας λέει.

Εκεί έμειναν εννέα μήνες και έπειτα έκαναν τη γνωστή διαδρομή. Αφού πλήρωσαν 900 δολάρια το άτομο στον διακινητή, διέσχισαν με βάρκα το Αιγαίο.

Ηταν χειμώνας, η θάλασσα φουρτουνιασμένη και το ταξίδι τρομακτικό.

Και έπειτα, από το λιμάνι του Πειραιά, πήραν το λεωφορείο για την Ειδομένη προκειμένου να περάσουν τα σύνορα με στόχο να επανενωθούν με τον σύζυγό της, ο οποίος μένει ήδη στην Ολλανδία.

Αλλά τα σύνορα ήταν βέβαια κλειστά. Εκεί, όπως αναφέρει η Μαζίντα, πέρασαν πολύ δύσκολα.

Εμεναν σε σκηνή, κάτω από τη βροχή, μέσα στις λάσπες, όπου λόγω του υπερπληθυσμού «όλη μέρα ήμασταν στις ουρές. Είτε για να φάμε είτε για να πάμε στην τουαλέτα. Για οτιδήποτε».

Σε σχέση με τον καταυλισμό της Ειδομένης, το Σχολείο τής φαίνεται παράδεισος.

Τη συναντήσαμε στον χώρο του κοινωνικού ιατρείου του Σχολείου, όπου έχει αναλάβει χρέη νοσοκόμας, αφού και στη Συρία το επάγγελμά της ήταν αυτό της νοσηλεύτριας.

Οσον αφορά την ιατρική περίθαλψη, αυτή καλύπτεται από εθελοντές γιατρούς, Σύρους, Ελληνες και άλλους Ευρωπαίους, οι οποίοι δηλώνουν τη διαθεσιμότητά τους τις ημέρες της εβδομάδας, ούτως ώστε να υπάρχει σχεδόν καθημερινά γιατρός στην κατάληψη, ενώ τα φάρμακα προέρχονται από την προσφορά αλληλέγγυων πολιτών.

Αυτοοργάνωση

ΕΦΣΥΝ/ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Εκτός από το ιατρείο, οι πρόσφυγες ένοικοι με τη συνδρομή των αλληλέγγυων έχουν αυτοοργανωθεί σε ομάδες δραστηριοτήτων, ανάλογα με το επάγγελμα που ασκούσαν στην πατρίδα τους.

Γιατί βέβαια στο Σχολείο έχουν βρει καταφύγιο πρόσφυγες που είναι επαγγελματίες πολλών διαφορετικών κλάδων όπως δάσκαλοι, καθηγητές πανεπιστημίου, μηχανικοί, σεφ, γιατροί ή υδραυλικοί.

Ετσι έχει δημιουργηθεί ομάδα κουζίνας. Δύο ημέρες την εβδομάδα μαγειρεύει αφγανικό φαγητό, τρεις παραδοσιακό της Συρίας και τις άλλες δύο μέρες μαγειρεύει μια ομάδα Ελλήνων εθελοντών.

Αλλωστε, όπως μαθαίνουμε, οι πρόσφυγες από τις συγκεκριμένες χώρες δίνουν μεγάλη σημασία στην παρασκευή του φαγητού τους, διαδικασία που μπορεί να κρατήσει και ώρες, ενώ την ώρα του φαγητού έρχονται και πρόσφυγες από τα καμπ, όχι μόνο για να φάνε μαζί με τους ενοίκους, αλλά και για να προμηθευτούν υλικά, όπως πάνες.

Τα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης προέρχονται βέβαια, όπως και τα φάρμακα, από τις προσφορές των αλληλέγγυων.

Ανάμεσα στις ομάδες υπάρχει ακόμα ομάδα καθαριότητας, ομάδα τεχνικών που ασχολούνται από υδραυλικά μέχρι υπολογιστές, ομάδα θεάτρου και ζωγραφικής και βέβαια ομάδα παιδείας.

Το πρόγραμμα μαθημάτων που παρατηρούμε αναρτημένο στον τοίχο, γράφει αναλυτικά τις ώρες που πραγματοποιούνται μαθήματα ελληνικών, αραβικών, αγγλικών, γερμανικών, μαθηματικών, ακόμα και μάθημα σκάκι.

Παράλληλα, πολλά από τα προσφυγόπουλα έχουν ήδη γραφτεί και σε δημόσια σχολεία.

Η κατάληψη του Σχολείου πραγματοποιήθηκε εξ ανάγκης πριν από περίπου τέσσερις μήνες, όταν 46 πρόσφυγες που είχαν έρθει στον Πειραιά από τη Μυτιλήνη προσπάθησαν να περάσουν τα σύνορα από την Ειδομένη, αλλά δεν τα κατάφεραν και υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν στην Αθήνα.

Ενα βράδυ, μια ομάδα αλληλέγγυων αποφάσισε να μπει στο άδειο κτίριο και κάπως έτσι οι σχολικές αίθουσες μετατράπηκαν, με τη χρήση στρωμάτων για τον ύπνο και σεντονιών ως διαχωριστικών ανάμεσα στις οικογένειες, σε αυτοσχέδια υπνοδωμάτια, ενώ οι 46 πρόσφυγες που βρήκαν καταφύγιο εκεί έγιναν έπειτα 160.

Φυσικά οι συνθήκες που οι νέοι ένοικοι συνάντησαν δεν θα μπορούσαν να είναι ιδανικές.

Χρειάστηκαν επισκευές για να αντιμετωπιστούν διάφορα ζητήματα, όπως το σοβαρό πρόβλημα με την αποχέτευση, προκειμένου ο χώρος να γίνει βιώσιμος.

Νοσοκομείο Πατησίων

ΕΦΣΥΝ/ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Στη συνέχεια η ζήτηση για στέγη άρχισε να αυξάνεται, όπως και τα αιτήματα των προσφύγων να μείνουν στο Σχολείο. Ομως δεν υπήρχε πλέον χώρος.

Κάπως έτσι, άρχισαν να δημιουργούνται νέες στεγαστικές καταλήψεις με πιο πρόσφατη, μόλις περίπου 15 ημερών, αυτήν του κτιρίου του παλιού Νοσοκομείου Πατησίων, που έμεινε άδειο μετά τη συγχώνευση του νοσοκομείου με το «Αγ. Ολγα» στο πλαίσιο των πολιτικών συρρίκνωσης του ΕΣΥ, επί συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ.

Επισκεφτήκαμε το επταώροφο κτίριο που σήμερα φιλοξενεί περίπου 150 άτομα.

Στην πλειονότητά τους είναι πρόσφυγες που έμεναν στο καμπ της πύλης Ε1 στον Πειραιά.

Μετά την εκκένωσή του, πολλοί από τους πρόσφυγες έμειναν ακόμα και κάτω από γέφυρες, μέχρι να βρεθούν στο παλιό νοσοκομείο.

Καταλυτικό ρόλο εδώ παίζει και η συνδρομή της λαϊκής συνέλευσης κατοίκων Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας και του Κοινωνικού της Ιατρείου-Φαρμακείου, που προσφέρει και είδη πρώτης ανάγκης, πέρα από ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, ενώ τα τρόφιμα έρχονται κυρίως από την κατάληψη του Σχολείου.

Ο κατειλημμένος χώρος του Νοσοκομείου Πατησίων λειτουργεί και πάλι μέσω της αυτοοργάνωσης και των ομάδων δραστηριοτήτων στις οποίες μετέχουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες.

Αλληλεγγύη

«Οι πρόσφυγες εδώ θέλουν χρόνο για να οργανώσουν τα δωμάτιά τους και τη ζωή τους. Πολλοί από εμάς, στη λαϊκή συνέλευση, είμαστε άνεργοι. Αυτός που έχει ανάγκη, καταλαβαίνει καλύτερα όποιον άνθρωπο έχει επίσης ανάγκη. Είμαστε δίπλα τους από την πρώτη στιγμή αδιαπραγμάτευτα», μας λέει ο Λάμπης Κατσιάπης από τη συνέλευση των κατοίκων της περιοχής.

Προσθέτει ότι ο χώρος αυτός «είναι μια λύση για να μπορέσουν αυτοί οι άνθρωποι να επιβιώσουν και στη συνέχεια είτε να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία είτε να επανενωθούν με τις οικογένειές τους στην Ευρώπη».

ΕΦΣΥΝ/ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Αυτό είναι και το όνειρο του Σεμίρ από τη Συρία που μένει τώρα εδώ μαζί με τη σύζυγο και τους δύο γιους του.

Θέλει να ξανασμίξει με τη 15χρονη κόρη του που ζει ήδη στη Γερμανία.

Για να καταφέρει να φύγει η οικογένεια από τη Συρία, πούλησε, όπως μας λέει ο συνομιλητής μας, όσα αντικείμενα αξίας μπορούσε, ενώ χρειάστηκε να δανειστεί και χρήματα.

Πλήρωσαν 1.000 ευρώ το άτομο για να περάσουν κι εκείνοι με φουσκωτή βάρκα από την Τουρκία στην Ελλάδα, με τον διακινητή να τους υποχρεώνει υπό την απειλή όπλου να ταξιδέψουν μαζί με 65 άτομα, παραβιάζοντας την αρχική συμφωνία, που ήταν για 35 άτομα.

«Οταν γίνεται πόλεμος το μόνο που σκέφτεσαι είναι να πάρεις τα παιδιά και να φύγεις. Θα θέλαμε να ζούμε στη χώρα μας, αλλά τώρα με τον πόλεμο δεν μπορούμε», αναφέρει ο Σεμίρ.

ΕΦΣΥΝ/ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Το ίδιο και ο Αχμέτ, τον οποίο συναντούμε σε διπλανό δωμάτιο.

Εχασε το δεξί του χέρι όταν μια βόμβα έπεσε δίπλα του, έξω από το σπίτι του.

Στο ταξίδι του είχε συνοδοιπόρο τον ανιψιό του, γιο του αδερφού του, με τον οποίο θέλουν να επανενωθούν στη Γερμανία.

«Εδώ είναι πολύ καλύτερα, νιώθω ασφαλής», είναι το πρώτο που μας απαντά όταν τον ρωτάμε για τη διαμονή του στο Νοσοκομείο Πατησίων.

Επειτα από πολλές ημέρες διαμονής σε σκηνές στο λιοπύρι του Πειραιά και στους γύρω δρόμους, όπως και οι περισσότεροι από τους φιλοξενούμενους στο παλιό νοσοκομείο, αυτό που τονίζει είναι ότι «εδώ, έχω μια στέγη».

Παρά την καλή υποδομή του κτιρίου, χρειάστηκε και στο παλιό νοσοκομείο να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές και τροποποιήσεις.

Για παράδειγμα, στον τέταρτο όροφο, η σωλήνα που έσπασε γεμίζοντας νερά το δάπεδο, διορθώθηκε άμεσα από τους πρόσφυγες.

Με μικρά μαστορέματα, προστέθηκαν ντουσιέρες στα αποδυτήρια.

Ο τελευταίος όροφος είναι το σημείο συνάντησης των νέων της πολυκατοικίας.

Κάθε επισκέπτης είναι ευπρόσδεκτος. Θα νιώσει τη φιλοξενία των προσφύγων μόλις του προσφέρουν με χαμόγελο ένα ποτήρι γλυκό τσάι.

 

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Με μηνύσεις απειλεί ο Καμίνης για τις καταλήψεις κτιρίων
Στην εκκένωση των τριών στεγαστικών καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη από την αστυνομία έρχεται να προστεθεί και η ανακοίνωση του δημάρχου Αθηναίων, Γιώργου Καμίνη, ότι θα καταθέσει -όπως έχει πράξει και σε άλλες...
Με μηνύσεις απειλεί ο Καμίνης για τις καταλήψεις κτιρίων
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ασυνόδευτοι και ξεχασμένοι οι ανήλικοι
Τι κι αν οι αιτήσεις για φιλοξενία ασυνόδευτων ανήλικων μεταναστών στη χώρα μας έχουν τριπλασιαστεί μέσα σε τρία χρόνια; Τα κέντρα πρώτης υποδοχής ανά την Ελλάδα παραμένουν ελάχιστα, ενώ το κονδύλι για την...
Ασυνόδευτοι και ξεχασμένοι οι ανήλικοι
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ανακατάταξη προσφύγων με ένταση και προσαγωγές στον Ελαιώνα
Ελεύθεροι αφέθηκαν αργά χθες το απόγευμα οι 34 από τους 35 πρόσφυγες που προσήχθησαν το μεσημέρι στην Αστυνομική Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη από το Κέντρο Φιλοξενίας του Ελαιώνα.
Ανακατάταξη προσφύγων με ένταση και προσαγωγές στον Ελαιώνα
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ανεκτικοί με τους πρόσφυγες δύο στους τρεις Αθηναίους
Ερευνα του δήμου έδειξε ότι οι περισσότεροι (72%) συμφωνούν πως τα παιδιά των προσφύγων πρέπει να πηγαίνουν στα δημόσια σχολεία και (65%) με την εγγραφή τους σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, όμως το 44%...
Ανεκτικοί με τους πρόσφυγες δύο στους τρεις Αθηναίους
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Οι φίλοι του πέθαναν από το κρύο
Τα δύο οικεία του πρόσωπα στην Ελλάδα βρέθηκαν νεκρά στη σκεπασμένη απ’ τα χιόνια σκηνή που μοιράζονταν μαζί του στη Μόρια. Καταπονημένος ψυχικά και τραυματίας από έκρηξη στη Βαγδάτη ο 23χρονος Χουσέιν Ζ. από...
Οι φίλοι του πέθαναν από το κρύο
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα και ξάφνου βρέθηκαν πίσω στο Ιράκ
Πίσω στο Ιράκ, στο Ερμπίλ, την πρωτεύουσα της ημιαυτόνομης περιοχής του Κουρδιστάν, εκεί από όπου είχαν φύγει για να ζητήσουν καταφύγιο στην Ευρώπη, βρίσκεται σήμερα η εξαμελής οικογένεια Σύρων που απελάθηκε...
Ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα και ξάφνου βρέθηκαν πίσω στο Ιράκ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας