Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η... κυψέλη της αλληλεγγύης

Στο νεοκλασικό της οδού Φερών, γύρω από ένα τραπέζι, οι γυναίκες φτιάχνουν παιχνίδια από μαλλί τραγουδώντας -σαν τις γιαγιάδες μας που έφτιαχναν σκουφάκια και πουλόβερ για τον χειμώνα

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Η... κυψέλη της αλληλεγγύης

  • A-
  • A+

Βρέχει καταρρακτωδώς, ενώ πέφτει το σκοτάδι στην πλατεία Βικτωρίας. Δεκάδες άνθρωποι κουρνιάζουν κάτω από μπαλκόνια, τέντες και στέγαστρα, άλλοι τρυπώνουν και κλείνουν τα φερμουάρ από τις σκηνές τους κι άλλοι στέκονται κάτω από τα δέντρα.

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Είναι το πολλοστό κύμα προσφύγων που ξεμπαρκάρει για λίγες ώρες στη γειτονιά, πριν συνεχίσει το μακρύ του ταξίδι προς την Ευρώπη. Αυτό το ταξίδι προσπαθούν να διευκολύνουν οι «Μέλισσες».

Εμφανίστηκαν πρώτη φορά δημόσια το καλοκαίρι στο Πεδίον του Αρεως. Γυναίκες από όλο τον κόσμο, που ζουν χρόνια στην Ελλάδα, έφτιαχναν κάθε μέρα σπιτικά πρωινά και τα μοίραζαν στα παιδιά που είχαν κατασκηνώσει μαζί με τους γονείς τους εκεί.

ΕΦ

Τα ΜΜΕ τις λάτρεψαν -τι πιο συγκινητικό από κυρίες που φτιάχνουν κουλουράκια; Ομως, οι «Μέλισσες» είναι κάτι πολύ παραπάνω: μετανάστριες, εργάτριες, φεμινίστριες, βαθιά πολιτικοποιημένες, έχουν στήσει ένα δίκτυο γυναικών που φιλοδοξεί να παρέμβει δυναμικά στην πόλη μας.

Σαν τις γιαγιάδες μας

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Στο νεοκλασικό της οδού Φερών, γύρω από ένα τραπέζι, οι γυναίκες φτιάχνουν παιχνίδια από μαλλί τραγουδώντας -σαν τις γιαγιάδες μας που έφτιαχναν σκουφάκια και πουλόβερ για τον χειμώνα.

Πού και πού το τραγούδι σταματά κι αρχίζει η κουβέντα: οι πρόσφυγες στην πλατεία, οι μνήμες από τη δική τους προσφυγιά, η καθημερινότητά τους, τα παιδιά τους, οι άντρες τους, η μοναξιά τους κι η χαρά τους -όλα τα θέματα χωρούν γύρω από αυτό το τραπέζι. Τα παιχνιδάκια που ετοιμάζουν οι «Μέλισσες» θα μπουν σ’ ένα σακίδιο που θα συντροφέψει τα προσφυγόπουλα του Ελαιώνα στη συνέχεια του ταξιδιού τους.

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Οι «Μέλισσες» έχουν εμπειρία από το δικό τους ταξίδι προς την Ελλάδα κι αυτήν αξιοποίησαν, για να αποφασίσουν τι θα περιείχε το σακίδιο που προχθές μοίρασαν στα παιδιά: πρέπει να είναι ελαφρύ, πρέπει να περιέχει προϊόντα ατομικής υγιεινής, ζεστά καλτσάκια, παπούτσια κι ένα αντιανεμικό, πρέπει να έχει σφυρίχτρα και φακό για μια δύσκολη στιγμή, πρέπει να έχει θρεπτικά και νόστιμα σνακ, πρέπει να έχει μαρκαδόρους, χαρτιά και μολύβια.

Κι ένα μικρό χειροποίητο παιχνιδάκι -τα παιδιά μπορεί να μην καταλάβουν, αλλά σίγουρα θα νιώσουν την αγάπη και την τρυφεράδα, με την οποία τα χέρια μιας άγνωστης το έφτιαξαν. Κι ένα μικρό τετράδιο -τα παιδιά μπορεί να μη φανταστούν, γιατί βρέθηκε εκεί, η Κλικ όμως ξέρει.

Η «μάμα»

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Η Κλικ Νγκουέρε είναι η προσωποποίηση της «μάμα»: είναι γεματούλα και ζουμερή, έχει μια τεράστια αγκαλιά κι ένα ακόμα πιο μεγάλο χαμόγελο. Συντονίζει το εργαστήρι κατασκευής παιχνιδιών και τραγουδά υπέροχα.

Στα 53 της θα μπορούσε να είναι η χαρωπή γειτόνισσά σου, όμως η Κλικ από την Οργάνωση Ενωμένων Γυναικών της Αφρικής, στα 15 της μόλις, πήρε τα όπλα εναντίον των Βρετανών αποικιοκρατών στη Ζιμπάμπουε και πολέμησε σαν αντάρτισσα για 8 χρόνια.

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Οταν άφησε τα όπλα, έγινε καθηγήτρια Ιστορίας, ερωτεύτηκε παράφορα τον δημοσιογράφο που της έκανε το πορτρέτο σε μια εφημερίδα, τον παντρεύτηκε, έκανε παιδιά κι είδε τη ζωή της να γίνεται δυο φορές κινηματογραφική ταινία -με την ιστορία της μεγάλωσαν οι νεότερες γενιές της πατρίδας της.

Οταν ο σύντροφός της πέθανε, ολόκληρη η περιουσία της με βάση τον νόμο της χώρας έπρεπε να περάσει στην οικογένειά του.

Η Κλικ ξεκίνησε έναν μακροχρόνιο δικαστικό αγώνα, τον κέρδισε κι άλλαξε το οικογενειακό δίκαιο της Ζιμπάμπουε. Δική της ιδέα ήταν να μπει στο σακίδιο το ημερολόγιο.

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

«Τα χρόνια του αντάρτικου κρατούσα ημερολόγιο κάθε μέρα», διηγείται η Κλικ. «Για μια γυναίκα το αντάρτικο είναι δύσκολο και σωματικά και συναισθηματικά. Αυτό το ημερολόγιο ήταν η άμυνά μου κι ο τρόπος να κρατήσω τα γεγονότα ζωντανά, να περάσουν στις επόμενες γενιές. Σκέφτηκα λοιπόν πως τα παιδιά-πρόσφυγες τώρα ζουν μια ανάλογη, ριψοκίνδυνη εμπειρία κι ίσως είναι και για εκείνα μια παρηγοριά ένα τετράδιο, όπου θα μπορούν να γράψουν όσα τους συμβαίνουν».

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Αυτό το βαθύ νοιάξιμο, αυτή η τρυφεράδα είναι που φέρνει κοντά όλες ετούτες τις γυναίκες που ήρθαν στην Ελλάδα, κυνηγημένες από πολέμους και τη φτώχεια. Αυτό το ίδιο νοιάξιμο, η ίδια τρυφεράδα είναι που κινητοποιεί και τις ντόπιες που σιγά σιγά εντάσσονται στο πολύβουο και πολύχρωμο μελίσσι της οδού Φερών.

Πώς ξεκίνησε

Η ανθρωπολόγος Ναντίνα Χριστοπούλου είναι μία από τις γυναίκες που εμπνεύστηκαν και δουλεύουν ασταμάτητα εδώ και περίπου τρία χρόνια για να στηθεί το δίκτυο.

Η Ναντίνα μάς αφηγείται την περιπέτεια που γέννησε τη «Μέλισσα»: «Η ιδέα ξεκίνησε από μετανάστριες από την Αφρική, την Ασία και τα Βαλκάνια που είχαν ενεργό ρόλο στις κοινότητές τους κι είχαν ήδη δώσει σκληρές μάχες για τα εργασιακά τους δικαιώματα και την ιθαγένεια των παιδιών. Εντόπισαν την ανάγκη να φτιάξουμε έναν κοινό τόπο, που θα έδινε τη δυνατότητα να συναντηθούν και να αναπτύξουν κοινές δράσεις».

ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ετσι, γυναίκες που χρόνια τώρα αποτελούν ηγετικές μορφές, όπως η εκπαιδευτικός Δήμητρα Μάλλιου από το Φόρουμ Μεταναστών, η Ντέμπορα Κάρλος-Βαλέντσια, κοινωνική λειτουργός, ιδρυτικό στέλεχος της Ενωσης Κασάπι και του δικτύου γυναικών από τις Φιλιππίνες DIWATA, η ιστορικός και δημοσιογράφος Ιρίνα Στεπάνοβα, η αντιπρόεδρος της Οργάνωσης Νιγηριανών της Διασποράς Μαρία Ιφι Οχιλέμπο οργάνωσαν μια πρώτη συνάντηση γυναικών.

Το 2014 περισσότερες από 100 γυναίκες από περίπου 40 χώρες, οργανώσεις με μεγάλη δράση και εμπειρία, αλλά και μικρά άτυπα δίκτυα αλληλεγγύης συναντήθηκαν και ίδρυσαν τη «Μέλισσα».

•Μπορείτε να τις βρείτε στο facebook, μπορείτε να περάσετε από την οδό Φερών 18, για να αφήσετε κάποια από τα είδη που μαζεύουν για τα προσφυγόπουλα, ακόμα καλύτερα όμως θα είναι να ενταχθείτε στο μελίσσι τους.

 

Εργαστήρι ανθρωπιάς Νο2

Το κύμα της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες έφτασε και στη (φτωχομάνα άλλωστε) Θεσσαλονίκη, όπου κορίτσια και γυναίκες από διάφορες χώρες ράβουν μάρσιπους για να κουβαλούν πιο εύκολα τα παιδιά τους οι ξεριζωμένες μανάδες

Δεν θέλει πολλά υλικά: πανί, κλωστή, μια ραπτομηχανή και αρκετή δόση αλληλεγγύης. Με στόχο να φανούν χρήσιμες στους ταλαιπωρημένους πρόσφυγες που δεν είχαν στην αγκαλιά τους παρά μόνο τα παιδιά τους σε αυτό το επίπονο ταξίδι, μια πολυεθνική ομάδα κοριτσιών ένωσε τις δυνάμεις της στη Θεσσαλονίκη για να φτιάξει μάρσιπους, ώστε να μπορούν να κουβαλούν με μεγαλύτερη ευκολία τα μωρά τους.

Ηταν η απλή ανταπόκριση σε μια μεγάλη ανάγκη που αντίκρισαν ιδίοις όμμασι στην ουδέτερη ζώνη Ελλάδας-ΠΓΔΜ κοντά στην Ειδομένη: μέλη της Ενωμένης Κοινωνίας των Βαλκανίων και της Κίνησης Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Θεσσαλονίκη, όταν είδαν τα εκατοντάδες μωρά και μικρά παιδιά κουρασμένα και με πληγωμένα πόδια από το περπάτημα, αποφάσισαν να κινητοποιηθούν.

Την πρωτοβουλία υποστήριξαν και μητέρες μοδίστρες, ακόμη και φίλες που ξέρουν να ράβουν, και με ορμητήριο το κτίριο της κοινοτικής οργάνωσης «Οικόπολις» που τους παραχωρήθηκε από την οργάνωση «Naomi» άρχισαν να ράβουν τα υφάσματα, ώστε να κάνουν το μακρύ ταξίδι της προσφυγιάς λίγο πιο άνετο για τα παιδάκια.

Οι ανάγκες προφανώς μεγάλες και η ζήτηση για βοήθεια δεδομένη. Οσοι ενδιαφέρονται μπορούν να επικοινωνήσουν με την εθελοντική ομάδα μέσω της σελίδας της στο facebook «Hand-made Baby carriers for Refugees in Eidomeni».

Ιωάννα Σωτήρχου

 

Προς φασίστες... Αυτός «τους πήρε σπίτι του»

Οι φασίστες παίρνουν μια απάντηση που ούτε φαντάζονταν. «Να τους πάρετε σπίτια σας», δεν λένε συνέχεια, όταν γίνεται συζήτηση για τους πρόσφυγες; Ο Aλκης Πασπάτης από τη Μυτιλήνη το έκανε πράξη!

Οπως ο ίδιος έγραψε στο facebook: «Γι’ αυτούς που πιπιλάνε ακόμα την ίδια καραμέλα, “αν τους θέλεις, πάρ’ τους στο σπίτι σου”. Ορίστε... τους πήραμε στο σπίτι μας για ένα ζεστό μπάνιο, φαγητό, τάβλι και ύπνο σε κρεβάτι. Η χαρά και η ικανοποίηση που μας χάρισαν αυτοί οι άνθρωποι ήταν απερίγραπτη με τον σεβασμό, την αξιοπρέπεια και την ευγνωμοσύνη τους. Το μικρό ταλαιπωρημένο παιδάκι τους στόλισε το μικρό μας σπίτι... Αραγε, πόσο πιο όμορφα θα νιώθαμε, αν είχαν πνιγεί στη θάλασσα και πόσο πιο καθαρό και ασφαλές θα ήταν το νησί μας, η χώρα και η Ευρώπη μας;».

Ανθή Παζιάνου

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ανθρωποι-σκουπίδια και σάκοι του μποξ
Αναίτια επίθεση της Αστυνομίας, που χτύπησε αδιακρίτως στο λιμάνι, με θύματα ανυπεράσπιστες γυναίκες, αλλά και τον φωτογράφο της «Εφ.Συν.». Κατά τ’ άλλα, χιλιάδες άνθρωποι ψήνονται στο λιοπύρι, σε τραγικές...
Ανθρωποι-σκουπίδια και σάκοι του μποξ
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Φρικιαστικές μαρτυρίες γυναικών από την Πέτρου Ράλλη
Σεξουαλικές παρενοχλήσεις με το πρόσχημα της διανομής τροφίμων, κακοποιήσεις και ξυλοδαρμούς μεταναστριών, κακομεταχείριση και προσβολές καταγγέλλουν γυναίκες μέσα από την στην Διεύθυνση Αλλοδαπών.
Φρικιαστικές μαρτυρίες γυναικών από την Πέτρου Ράλλη
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ερευνα της ΕΛ.ΑΣ. για την προκλητική αστυνομικό στον Ελαιώνα
Προκαταρκτική Διοικητική Εξέταση για τη διερεύνηση της καταγγελίας για ρατσιστική συμπεριφορά αστυνομικού διέταξε η ΕΛ.ΑΣ. μετά το ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.», για το περιστατικό στη Δομή Φιλοξενίας Προσφύγων στον...
Ερευνα της ΕΛ.ΑΣ. για την προκλητική αστυνομικό στον Ελαιώνα
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
«Είσαι αστυνομικός... αντί να τους προστατεύεις, πας να τους σκοτώσεις;»
Καταγγελία για ρατσιστική και επικίνδυνη συμπεριφορά αστυνομικού στη Δομή του Ελαιώνα ● Η Αλεξία Τσούνη, μέλος του Σωματείου Γυναικείων Δικαιωμάτων το ΜΩΒ, περιγράφει σοκαρισμένη την αχαρακτήριστη και προφανώς...
«Είσαι αστυνομικός... αντί να τους προστατεύεις, πας να τους σκοτώσεις;»
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Η απόφαση για τα θύματα της Μανωλάδας ήρθε πολύ αργά
Ευθύνες στην τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ευτέρπη Κουτζαμάνη, για το γεγονός ότι κανείς δεν τιμωρήθηκε για εμπορία ανθρώπων στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, επιρρίπτει η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα...
Η απόφαση για τα θύματα της Μανωλάδας ήρθε πολύ αργά
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
«Η Μόρια είναι ό,τι πιο σοκαριστικό έχω δει»
Ο νέος γ.γ. της Διεθνούς Αμνηστίας επισκέφθηκε τις γυναίκες στο δίκτυο μεταναστριών η «Μέλισσα» στην πλατεία Βικτωρίας, μίλησε για τον Τραμπ και τη Λέσβο και τις κάλεσε να πουν τις ιστορίες τους για να...
«Η Μόρια είναι ό,τι πιο σοκαριστικό έχω δει»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας