Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο Χουσέιν, ο πόλεμος και η μπάλα
AΓΓΕΛΙΚΗ ΣΤΑΜΑΤΑΚΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Χουσέιν, ο πόλεμος και η μπάλα

  • A-
  • A+
Παίζει στο κέντρο του γηπέδου γιατί θέλει να ελέγχει το παιχνίδι. Εμπνέει τους συμπαίκτες του και τους κατευθύνει με αβρότητα. Οταν τελειώνει ο αγώνας, παραμένει ήρεμος και συγκροτημένος. Ονειρο του Χουσέιν είναι το ποδόσφαιρο και η προσήλωσή του σε αυτό είναι υποδειγματική. Από την Παλαιστίνη στην Ελλάδα, από τη HOPE Refugees στον Ηφαιστο Νίκαιας. Παίκτης και προπονητής στο αθλητικό πρόγραμμα που υλοποιεί η Οργάνωση Γη σε συνεργασία με το Ιδρυμα της Μπαρτσελόνα. Στη δομή του Σκαραμαγκά τα παιδιά μαθαίνουν από τον Χουσέιν ότι η μπάλα είναι το όχημα για να ξεφύγεις από τον πόλεμο και να βρεις την ειρήνη

Το Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων σε συνεργασία με την «Εφημερίδα των Συντακτών» μοιράζεται ιστορίες ανθρώπων με προσφυγικό και μεταναστευτικό υπόβαθρο. Ιστορίες όσων προσπαθούν και καταφέρνουν να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία

Το όνομά μου είναι Χουσέιν. Είμαι 27 χρόνων και μεγάλωσα στην Παλαιστίνη, όπου η ζωή μου κινδύνευε από την πρώτη στιγμή. Τα νοσοκομεία γίνονταν συχνά στόχοι βομβαρδισμών και, για να γεννηθώ με ασφάλεια, οι γονείς μου κατέφυγαν στην Ιορδανία. Στη χώρα μου δεν υπάρχει ελευθερία· δεν μπορούσα να μιλήσω, ούτε να αναπνεύσω, είχα έναν μόνιμο φόβο. Ζούσα σε μια περιοχή κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ. Στον δρόμο για το σχολείο, και μετά για το πανεπιστήμιο, με σταματούσαν για έλεγχο και έχανα τακτικά μαθήματα γι’ αυτό τον λόγο. Οταν πήγαινα για μπάλα σκεφτόμουν ότι ή θα με απαγάγουν ή θα με πυροβολήσουν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα στο γήπεδο που μάθαμε ότι σκοτώθηκε ένας φίλος μας. Ηταν 18-19 ετών. Τι μπορεί να έκανε σε αυτή την ηλικία για να χάσει τη ζωή του; Δεν υπήρχε λογική...

Σπούδαζα μηχανατρονική (σ.σ. ένας συνδυασμός μηχανολογίας-ηλεκτρολογίας και πληροφορικής), αλλά από μικρός λάτρευα το ποδόσφαιρο. Η κατάσταση, βέβαια, στην Παλαιστίνη δεν μου επέτρεπε να ονειρεύομαι. Πριν καλά καλά τελειώσω τις σπουδές μου, αναγκάστηκα να φύγω. Ηταν μια πολύ δύσκολη απόφαση για εμένα και για τους ανθρώπους που αγαπούσα.

Ταξίδι στο άγνωστο

Ηταν Ιανουάριος του 2016 και ήμουν 23 χρόνων όταν ταξίδεψα από την Παλαιστίνη στην Ιορδανία, από εκεί στην Τουρκία και ύστερα σε μια βάρκα με προορισμό την Ελλάδα με άλλα περίπου πενήντα άτομα. Γυναίκες με μικρά παιδιά που έκλαιγαν χωρίς σταματημό σε ένα ταξίδι με πολύ κακό καιρό και απίστευτο ρίσκο. Οταν φτάσαμε στη Σάμο, οι ντόπιοι δεν πίστευαν στα μάτια τους ότι ήμασταν ζωντανοί. Αλλά τι είναι η κακοκαιρία μπροστά στην απελπισία;

Δεν είχα σκοπό να μείνω στην Ελλάδα. Είχα φίλους από την Παλαιστίνη που έπαιζαν μπάλα στη Γερμανία και πίστευα ότι εκεί θα είχα περισσότερες ευκαιρίες. Εμεινα δύο μέρες στη Σάμο και ύστερα έξι μήνες στο λιμάνι του Πειραιά. Σε μια μικρή σκηνή ζούσαμε τρεις άνθρωποι και έκανε απίστευτο κρύο. Ξυπνούσαμε νωρίς για να πιάσουμε σειρά στο φαγητό και όταν δεν προλαβαίναμε, μέναμε νηστικοί. Η μόνη μας ασχολία ήταν η μπάλα· ξυπόλητοι, χωρίς κάλτσες ή παπούτσια, ξεχνούσαμε τις έγνοιες μας παίζοντας. Ηταν οι μοναδικές στιγμές χαράς πριν κάνουμε μπάνιο με κρύο και βρόμικο νερό. Για άλλους πέντε μήνες έμεινα σε μια κατάληψη σε ξενοδοχείο στην Αθήνα.

Δεν μπορούσα να ζω έτσι, δεν είχα κανέναν, ούτε γνώριζα τη γλώσσα. Κάτι έπρεπε να κάνω κι ένα πράγμα ήξερα πολύ καλά: να παίζω μπάλα. Αποφάσισα να μην περιμένω κάποιον να ανακαλύψει το ταλέντο μου. Ξεκίνησα να μαθαίνω αγγλικά σκαλίζοντας το διαδίκτυο και άρχισα να στέλνω μηνύματα παντού. Κάποιος καλός άνθρωπος πίστεψε σ’ εμένα και με πήγε για μια προπόνηση στον Ατρόμητο Κερατσινίου. Η ομάδα με αγκάλιασε και ξεκίνησαν προσπάθειες με τη FIFA για να έρθουν τα χαρτιά μου από την Παλαιστίνη. Κάθε βράδυ έπεφτα για ύπνο με την ελπίδα ότι το πρωί θα χτυπήσει το τηλέφωνο και θα μου πουν ότι μπορώ να κατέβω σε αγώνα. Αν ξεκινούσα, δεν θα με σταματούσε τίποτα. Ομως ο πρόεδρος της ομάδας μού εξήγησε ότι αυτό ήταν πολύ δύσκολο, γιατί δεν είχα ούτε διαβατήριο ούτε άδεια. Ενιωσα το όνειρό μου να καταστρέφεται.

Η ελπίδα των προσφύγων

Κάποιοι φίλοι που είχα γνωρίσει στον Πειραιά μού είπαν για μια ομάδα στην οποία έπαιζαν πρόσφυγες. Ετρεξα αμέσως. Είναι η «HOPE Refugees». Για εμάς το όνομά της έδωσε ξανά πνοή στην ελπίδα και στο όνειρο. Η επαφή με τους συναθλητές μου μου έδωσε αυτοπεποίθηση και ηρεμία και ύστερα από λίγο καιρό ο προπονητής με τους συμπαίκτες μου με έχρισαν αρχηγό της ομάδας. Μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω ως παίκτης και προπονητής στο αθλητικό πρόγραμμα που υλοποιεί η Οργάνωση Γη σε συνεργασία με το Ιδρυμα της Μπαρτσελόνα στη δομή του Σκαραμαγκά και να μοιράζομαι με τα παιδιά το πάθος και την αγάπη μου για την μπάλα. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι εργάζονται στην «Οργάνωση Γη» που δημιούργησαν την ομάδα μας και έδωσαν ελπίδα στο όνειρό μας.

Το ποδόσφαιρο δίνει δύναμη, αυτοπεποίθηση και αξία και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτό. Μια μπάλα μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Εδώ βρήκα, ξανά, την ελπίδα και η Ελλάδα είναι πια το δεύτερο σπίτι μου.

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Από τις δομές προσφύγων σε γήπεδα και παλαίστρες
Οι Αλιά, ο Χουσεΐν, ο Τζαμπάρ και ο Ζουμπαΐρ, που αιτούν άσυλο, μιλούν στην «Εφ.Συν.» για την εμπειρία τους στον αθλητισμό και πόσο άλλαξε τη νέα ζωή τους στην Ελλάδα.
Από τις δομές προσφύγων σε γήπεδα και παλαίστρες
Οι παίκτες της Ελπίδας Προσφύγων πανηγυρίζουν νίκη τους το 2016
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Αποφασιστικό βήμα για τους πρόσφυγες και μετανάστες αθλητές
Τη δυνατότητα να συμμετέχουν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και στους ερασιτεχνικούς αγώνες Κυπέλλου όχι μόνο οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες, αλλά και όσοι...
Αποφασιστικό βήμα για τους πρόσφυγες και μετανάστες αθλητές
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Οι πρόσφυγες πληρώνουν τα λάθη της ΕΛ.ΑΣ.
Σε συνέντευξη Τύπου μεταναστευτικών και άλλων οργανώσεων αναδείχτηκαν οι περιπτώσεις ανθρώπων που τους γύρισαν πίσω από τα σύνορα, επειδή στα χαρτιά τους αναφερόταν ως χώρα καταγωγής όχι η Συρία αλλά ανύπαρκτα...
Οι πρόσφυγες πληρώνουν τα λάθη της ΕΛ.ΑΣ.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Αλληλεγγύη χωρίς σύνορα στη Λέσβο
Πρωί στη Σκάλα Συκαμιάς, στη βόρεια Λέσβο, και στην παραλία οι εθελοντές περιμένουν να καταπλεύσουν από την απέναντι ακτή οι πλαστικές βάρκες με τους πρόσφυγες. Από τις πιο δραστήριες ΜΚΟ στην περιοχή, εκεί...
Αλληλεγγύη χωρίς σύνορα στη Λέσβο
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
«Refugees Welcome»: Ένα διαφορετικό πανό στη Μυτιλήνη
Πρεμιέρα για την πρώτη τη τάξει κατηγορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και το ενδιαφέρον των θεατών στράφηκε στην Μυτιλήνη όπου η Καλλονή αντιμετώπιζε τον Ηρακλή. Οι οπαδοί του «Γηραιού», ωστόσο, έστειλαν το...
«Refugees Welcome»: Ένα διαφορετικό πανό στη Μυτιλήνη
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Παραβιάζουμε το διεθνές μεταναστευτικό δίκαιο
Το αδιέξοδο της πολιτικής της καταστολής των μεταναστών και προσφύγων παραδέχεται εμμέσως ο γ.γ. του υπ. Εσωτερικών Αγγελος Συρίγος στο «Βήμα», όπου μάλιστα εμφανίζεται η Ελλάδα να παραβιάζει εσκεμμένα τις...
Παραβιάζουμε το διεθνές μεταναστευτικό δίκαιο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας