Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Από τις δομές προσφύγων σε γήπεδα και παλαίστρες

Ο Μπάμπης Καλτσίδης με τους δύο ανήλικους παλαιστές από το Αφγανιστάν στον Ατλαντα Καλλιθέας

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Από τις δομές προσφύγων σε γήπεδα και παλαίστρες

  • A-
  • A+
Η οδύσσεια τεσσάρων νεαρών αιτούντων άσυλο τους οδήγησε στην Ελλάδα από την Παλαιστίνη, τη Γουινέα και το Αφγανιστάν. ● Μέσα από τεράστιες δυσκολίες βρήκαν τον δρόμο τους ασχολούμενοι με τον αθλητισμό και τώρα αγωνίζονται σε επίσημες διοργανώσεις στο ποδόσφαιρο και την πάλη.

Είναι και οι τέσσερις αιτούντες άσυλο. Εφτασαν στη χώρα μας κατατρεγμένοι και πέρασαν τεράστιες δυσκολίες. Πλέον έχουν καταφέρει να ενταχθούν σε μεγάλο βαθμό αλλά και με τον πρόσφατο αθλητικό νόμο (4603/2019) να βγάλουν δελτίο αθλητή, παρά τις σημαντικές δυσκολίες που παραμένουν, ώστε να καταφέρουν να αγωνιστούν σε επίσημες διοργανώσεις. Ο Αλιά, ο Χουσεΐν, ο Τζαμπάρ και ο Ζουμπαΐρ μιλούν στην «Εφ.Συν.» για την εμπειρία τους στον αθλητισμό και πόσο άλλαξε τη νέα ζωή τους στην Ελλάδα.

Η Ελπίδα Προσφύγων είναι ένα ποδοσφαιρικό πρότζεκτ που ξεκίνησε από την Οργάνωση Γη και έχει την υποστήριξη της UEFA, του ιδρύματος της Μπαρτσελόνα και άλλων φορέων. Συστάθηκε ως σύλλογος το 2016 και αγωνίζεται στο πρωτάθλημα επιχειρήσεων. Οι παίκτες της προέρχονται από αρκετά προσφυγικά καμπ της Αττικής και από το πολυεθνικό ρόστερ της έχουν περάσει αρκετά «διαμάντια», όπως ο Αλιά Καμαρά.

Θύμα τράφικινγκ

Ο συντάκτης μας με τον Χουσεΐν Αμπάς (αριστερά) και τον Αλιά Καμαρά

Ο Αλιά από τη Γουινέα έφτασε στην Ελλάδα ως πρόσφυγας αφού πρώτα είχε πέσει θύμα τράφικινγκ από ατζέντη στην Τουρκία ο οποίος του πήρε τα χρήματα και το διαβατήριο χωρίς να του δώσει την πολυπόθητη μεταγραφή σε έναν ευρωπαϊκό επαγγελματικό σύλλογο που θα του προσέφερε το δικαίωμα στο όνειρο. «Δύο συμπατριώτες μου που κατήγγειλαν αυτή την παράνομη δράση κατέληξαν σε τουρκικές φυλακές. Εγώ αποφάσισα να περάσω στην Ελλάδα και έκανα αίτηση για άσυλο. Ζούσα στον Ελαιώνα. Δεν μπορώ να επιστρέψω στη Γουινέα, αλλά θέλω να μείνω εδώ και να παίξω ποδόσφαιρο».

Ο Καμαρά έπαιζε σε μία από τις πιο φημισμένες ακαδημίες ποδοσφαίρου στο Κόνακρι. Συμπαίκτης του ήταν ο Μαντί Καμαρά του Ολυμπιακού. Συναντήθηκαν μια μέρα στον Πειραιά και ο Μαντί του είπε: «Τι κάνεις εδώ, ρε Ροναλντίνιο;». Του διηγήθηκε την ιστορία του και οι δύο νεαροί έκλαιγαν αγκαλιασμένοι για αρκετά λεπτά. Πλέον θα αγωνίζεται ως επιθετικός στον Ηφαιστο Νίκαιας στη β’ κατηγορία της ΕΠΣ Πειραιά, ελπίζοντας το όνειρο να μη σβήσει και σύντομα να βρεθεί σε ένα επαγγελματικό σωματείο της χώρας μας που του έδωσε τα πάντα, αφού εδώ βρήκε δεύτερη οικογένεια.

Ο προπονητής του, Ανδρέας Σαμπάνης, μας είπε ότι η Ελπίδα Προσφύγων ξεκίνησε υπό αντίξοες συνθήκες αλλά πλέον μπαίνει στην τέταρτη σεζόν της έχοντας τον πονοκέφαλο να «χάνει» παίκτες που καταφέρνουν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία ασύλου και να μετεγκατασταθούν σε άλλες χώρες της Ε.Ε. Πλέον ορισμένοι καταφέρνουν να αγωνιστούν και σε ελληνικούς συλλόγους αφού μπορούν να βγάλουν δελτίο.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο Βασίλη Κερασιώτη, που βοήθησε στις υποθέσεις των δύο ποδοσφαιριστών, οι νομικές και γραφειοκρατικές δυσκολίες για να εγγραφούν οι πρόσφυγες σε ερασιτεχνικά σωματεία παραμένουν, ενώ η επαφή ακόμα και με τις ποδοσφαιρικές αρχές της χώρας τους στο πλαίσιο των κανόνων της FIFA (τυπικά πρέπει να διαπιστωθεί εάν είναι εγγεγραμμένοι σε κάποιο ποδοσφαιρικό σωματείο στη χώρα τους) μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Ο αρχηγός της Ελπίδας Προσφύγων, Χουσεΐν Αμπάς, έφτασε στη χώρα μας από την Παλαιστίνη, καθώς στην πατρίδα του «δεν υπάρχει ελευθερία» λόγω της ισραηλινής πολιτικής, μας είπε. Αγωνιζόταν σε επαγγελματικό σύλλογο της πρώτης κατηγορίας ως αμυντικός. Περπάτησε στην έρημο για να φτάσει στην Ιορδανία και από εκεί στην Τουρκία όπου προσπάθησε τρεις φορές να φτάσει στα ελληνικά νησιά.

«Περάσαμε με καταιγίδα. Οταν μας διέσωσε το ελληνικό Λιμενικό, μας ρωτούσαν πόσο τρελοί είμαστε για να περάσουμε απέναντι με τέτοιο καιρό. Δεν φοβόμουν», μας λέει: «Βλέποντας τους πρόσφυγες στη Μόρια, σφίγγομαι όπως εσείς. Πρέπει η Ευρώπη να κάνει περισσότερα», προσθέτει.

Από τη Σάμο βρέθηκε το 2016 μαζί με χιλιάδες πρόσφυγες στο λιμάνι του Πειραιά. Παίζοντας ποδόσφαιρο για να περάσει την ώρα του στον πρόχειρο καταυλισμό που είχε στηθεί, τον είδε ο Πέτρος Κόκκαλης και του ζήτησε να τον εντάξει στην ομάδα των προσφύγων. «Είναι λίγο σαν τις ταινίες η ιστορία αλλά δεν υπερβάλλω», ακούμε.

Στην Ελλάδα δεν έχει βιώσει ρατσισμό και θεωρεί ότι ο ελληνικός λαός αισθάνεται αδελφική αγάπη για τον παλαιστινιακό. Πλέον έχει βρει το δικό του σπίτι και ετοιμάζεται να ξαναρχίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Πρόγραμμα πάλης

Προπόνηση με τους πρόσφυγες στο Σχιστό

Ενα ανάλογο πρόγραμμα είχε ξεκινήσει το 2018 για τους πρόσφυγες στο Σχιστό με τη συνεργασία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πάλης, της ΑΑΔΕ, της ΜΚΟ AΡΣΙΣ και της UNICEF. Ο προπονητής της εθνικής ομάδας πάλης, Μπάμπης Καλτσίδης, προπονεί νεαρούς στη δομή του Σχιστού και όσοι μπορούν να αντεπεξέλθουν συνεχίζουν στην ανδρική ομάδα του ιστορικού και πολυνίκη συλλόγου του Ατλαντα Καλλιθέας.

Ο κ. Καλτσίδης δηλώνει περήφανος που η προσπάθεια αποδίδει καρπούς και δυο νεαροί από το Αφγανιστάν θα καταφέρουν να αγωνιστούν στο πανελλήνιο πρωτάθλημα έχοντας σοβαρές προοπτικές για το μέλλον.

Ο Τζαμπάρ έφτασε στη χώρα μας ως ασυνόδευτος ανήλικος μόλις 12 ετών. Από πολύ μικρή ηλικία έκανε πάλη στο Αφγανιστάν. Ζήτησε μόνος του να ενταχθεί στο πρόγραμμα όταν έμαθε γι’ αυτό στη δομή φιλοξενίας όπου βρίσκεται. Ο 14χρονος ήρθε μια μέρα στην παλαίστρα του Ατλαντα και ο Μπάμπης Καλτσίδης τον έβαλε για προπόνηση έχοντας μια πολύ ευχάριστη έκπληξη:

«Ο μικρός ξέρει να παλεύει. Πραγματικά γνωρίζει το άθλημα», μας είπε και αμέσως κίνησε τις διαδικασίες για να τον εντάξει στον σύλλογο, βάζοντάς του μόνο μία προϋπόθεση: να πηγαίνει σχολείο και να παρακολουθεί τα μαθήματά του. Ηδη έχει βελτιώσει πολύ τα ελληνικά και τα αγγλικά του και σύντομα θα μπορεί να συνεννοηθεί τέλεια και να ενταχθεί πλήρως: «Θέλω να μείνω και να σπουδάσω εδώ», λέει στην «Εφ.Συν.».

Ο έτερος Αφγανός, ο Ζουμπαΐρ, είναι 17 ετών και πέρασε τα σύνορα στον Εβρο με τα πόδια για να φτάσει στην Αθήνα. Βρέθηκε στο safe zone της ΑΡΣΙΣ στο Σχιστό και από μικρή ηλικία είχε εκπαιδευτεί σε ένα σπάνιο είδος πάλης για τα ελληνικά δεδομένα, το σάμπο. Πρόκειται για μια μίξη πάλης και τζούντο που ήταν διαδεδομένη στην πρώην ΕΣΣΔ και έφτασε στο Αφγανιστάν όταν τελούσε υπό σοβιετική κατοχή.

«Μπορεί να γίνει προπονητής στο σάμπο, να χρησιμεύσει στον σύλλογο και να είναι από τους λίγους στην Ελλάδα που το διδάσκουν, βρίσκοντας επαγγελματική απασχόληση», μας λέει ο κ. Καλτσίδης. Ο ίδιος θέλει να βρει ένα σπίτι για να είναι κοντά στις προπονήσεις και στον σύλλογο που θέλει να εκπροσωπήσει στα προσεχή πανελλήνια πρωταθλήματα: «Θέλω μόνο να κάνω αυτό που αγαπάω. Στο καμπ προπονούμαι για να είμαι έτοιμος όταν έρχομαι στον σύλλογο», δηλώνει στην «Εφ.Συν.», ανυπομονώντας να μπει στην παλαίστρα για να ξεκινήσει άλλη μια προπόνηση.

Μπορεί αυτοί οι τέσσερις να είναι φωτεινές εξαιρέσεις σε μια ζωή που παραμένει εξαιρετικά δύσκολη και χωρίς προοπτική για δεκάδες χιλιάδες άλλους πρόσφυγες που έχουν εγκλωβιστεί στα νησιά ή σε κάποια δομή φιλοξενίας στη χώρα μας. Ωστόσο, η δύναμη και το πάθος τους διδάσκουν ότι ο αγώνας για περισσότερα δικαιώματα σε πρόσφυγες και ντόπιους δεν σταματά ποτέ.

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Από τα χαρτόνια, στον Ελαιώνα μια πόρτα δρόμος...
Στον δρόμο κοιμούνται εδώ και μερικές μέρες πρόσφυγες από το Αφγανιστάν και χώρες της Αφρικής που περιμένουν να φιλοξενηθούν στη δομή του Ελαιώνα. Περισσότεροι από 10 πρόσφυγες, ανάμεσά τους ηλικιωμένος και...
Από τα χαρτόνια, στον Ελαιώνα μια πόρτα δρόμος...
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
«Γίνετε μέρος της λύσης» για το προσφυγικό
Να «γίνουν μέρος της λύσης» στο προσφυγικό καλούν τους πολίτες κινηματογραφιστές και άλλοι καλλιτέχνες από την πρωτοβουλία «Ρart of the solution». Στην ομώνυμη ιστοσελίδα παρουσιάζουν spots με θέμα το...
«Γίνετε μέρος της λύσης» για το προσφυγικό
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Γκολ και καλάθια αλληλεγγύης στην Καισαριανή
Τουρνουά ποδοσφαίρου και μπάσκετ για τη στήριξη των προσφύγων διοργανώνει την Κυριακή στο γήπεδο της Νήαρ Ηστ (Εθνικής Αντιστάσεως 118), στην Καισαριανή, η Περιφέρεια Αττικής. Στο τουρνουά «ειρήνης και...
Γκολ και καλάθια αλληλεγγύης στην Καισαριανή
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
«Το δικό μας μήνυμα είναι η αποδοχή του διαφορετικού»
Συνεχίστηκε το Σαββατοκύριακο η καμπάνια της «Εφ.Συν.», της Αλληλεγγύης για Ολους και του Δικτύου Μεταναστριών Μέλισσα, «Πιάσε το χέρι μου», με δράσεις στήριξης των προσφύγων σε σχολεία του Χαλανδρίου. Το...
«Το δικό μας μήνυμα είναι η αποδοχή του διαφορετικού»
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Συνεχίζεται η έμπρακτη αλληλεγγύη
Συνεχίζονται στους Δήμους Αγίας Παρασκευής και Χαλανδρίου οι δράσεις της καμπάνιας στήριξης των προσφύγων «Πιάσε το Χέρι Μου» που συνδιοργανώνει η «Εφ.Συν.», η Αλληλεγγύη για Ολους και το δίκτυο μεταναστριών...
Συνεχίζεται η έμπρακτη αλληλεγγύη
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
«Αχαρτογράφητοι» πρόσφυγες στα Διαβατά
«Αόρατοι» πρόσφυγες στα Διαβατά! Καθημερινά στον καταυλισμό προσφύγων εισέρχονται περίπου 50 μη καταγεγραμμένοι άνθρωποι, με την αστυνομία να εκτελεί απλώς κάποιες περιπολίες.
«Αχαρτογράφητοι» πρόσφυγες στα Διαβατά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας