Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ιστορίες ενσωμάτωσης: Η Μάσουμα από το Αφγανιστάν

Μάσουμα | Φωτογραφία: Αγγελική Σταματάκη

Ιστορίες ενσωμάτωσης: Η Μάσουμα από το Αφγανιστάν

  • A-
  • A+

Η «Εφ.Συν.» αναδημοσιεύει σε τακτικά διαστήματα από το Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων ιστορίες προσφύγων και μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα και, με όλες τις ευκολίες και τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, έχουν καταφέρει να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία.


Πριν από τρία χρόνια η Μάσουμα άφηνε την επαρχία του Μπομιάν ταξιδεύοντας προς άγνωστο προορισμό. Το Αφγανιστάν, όπως παραδέχεται και η ίδια, δεν ήταν ασφαλές για εκείνη και τα παιδιά της. «Μακριά από το Αφγανιστάν νιώθω πιο ήρεμη, νιώθω καλύτερα».

Η 24χρονη Μάσουμα είναι παντρεμένη από μικρή κι έχει, ήδη, τρία παιδιά ηλικίας δύο, πέντε και οκτώ ετών. Δύο αγόρια και ένα κορίτσι. Σήμερα ζει στη Νίκαια, προσπαθώντας να στήσει τη ζωή της από την αρχή. Δειλά – δειλά, με μικρά βήματα τη φορά. Ακόμη δε μιλάει ελληνικά, ωστόσο, μπορεί να καταλάβει αρκετές λέξεις σε συζητήσεις.

Άλλωστε, η ίδια είναι ένας άνθρωπος φειδωλός, μαζεμένος, ολιγαρκής. Τα μάτια της Μάσουμα δείχνουν, εμφανώς, ταλαιπωρημένα, αλλά, παράλληλα και γεμάτα περιέργεια.

Η συζήτηση διεξήχθη με τη βοήθεια διερμηνέα Φαρσί.

Από ένα μικρό χωριό στο Αφγανιστάν, σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο>

Η Μάσουμα μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό στην επαρχία του Μπομιάν, στο κεντρικό Αφγανιστάν. Είδε για πρώτη φορά αυτοκίνητο στα δέκα της χρόνια, ενώ περιγράφει με δέος τη μετάβασή της από την ύπαιθρο του Αφγανιστάν, στο μεγάλο αστικό κέντρο, στην Αθήνα.

«Η καθημερινότητά μου είναι δύσκολη γιατί δεν έχω καταφέρει να μάθω, ακόμη, τη γλώσσα. Νιώθω σαν τυφλή. Τα παιδιά μου (σ.σ. τα δύο από τα τρία), ευτυχώς, πηγαίνουν στο σχολείο και μαθαίνουν ελληνικά. Το θέλω κι εγώ. Δυστυχώς, είναι δύσκολο γιατί πρέπει να είμαι και κοντά στο σπίτι, κοντά στα παιδιά μου. Η ζωή στην πόλη είναι δύσκολη όταν δε μιλάς. Και δε μιλάς γιατί δε ξέρεις πώς να επικοινωνήσεις. Βέβαια, όταν πηγαίνω στην αγορά να ψωνίσω, ακούω συνέχεια τον κόσμο να μιλάει. Έχω κρατήσει κάποιες λέξεις και πολλές φορές σε συζητήσεις αναγνωρίζω κάποιες από αυτές. Επίσης, όταν μου δίνουν μία διεύθυνση, μπορώ να τη βρω. Όμως, με στεναχωρεί και με θυμώνει το ότι δε γνωρίζω τη γλώσσα. Δεν έχω να πω πολλά για την Αθήνα, για την Ελλάδα, αλλά όταν μάθω να μιλάω καλά, τότε νομίζω πως θα έχω να πω παραπάνω πράγματα.

Το HARTS, ευκαιρία σταδιακής κοινωνικής ενσωμάτωσης

Το HARTS είναι μία πρωτοβουλία που ξεκίνησε η Φωτεινή Καλπακιώτη μέσα από το Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων εστιάζοντας στην ενδυνάμωση των γυναικών. Ο τρόπος κοινωνικής τους ενσωμάτωσης είναι ξεχωριστός.

Το HARTS ενθαρρύνει τις ίδιες τις γυναίκες να αναδείξουν τις δεξιότητές τους, ταυτόχρονα με τη δημιουργικότητά τους. Εξάρει τη φαντασία τους, αναδεικνύει τα ταλέντα τους και τις εξελίσσει. Αναδεικνύεται μία τέχνη με την οποία οι ίδιες οι γυναίκες διαθέτουν μία πρότερη επαφή από την πατρίδα τους: το κέντημα. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, πλέον, για τις ίδιες. Είναι κάτι παραπάνω από μία τυπική ασχολία.

«Ζούσα για καιρό με τα παιδιά μου και τον άνδρα μου στο camp, στο Ελληνικό. Για πολύ καιρό ήμουν κλεισμένη σε μία σκηνή και δεν έκανα απολύτως τίποτα. Δεν είχα χώρο να αναπνεύσω, ζούσα με άλλα πέντε άτομα. Κάποια στιγμή ήρθε κάποιος στο camp και μου μίλησε για το HARTS. Ότι, δηλαδή, θα μπορούσαμε να πηγαίνουμε σε έναν χώρο και να φτιάχνουμε πράγματα από την αρχή. Στο HARTS κλείνω κοντά στα τρία χρόνια. Πίσω στο Αφγανιστάν είχα επαφή με το κέντημα. Δούλευα κουρτίνες, μαξιλαροθήκες, ρούχα, μαντήλια. Δούλευα από το σπίτι μου. Αισθάνομαι καλά όταν έρχομαι εδώΕίναι πολύ καλό για εμένα.

»Έχω κάνει δύο καλές φίλες από το HARTS: τη Ζάχρα και τη Μάσουμα (σ.σ. συνονόματη). Είμαστε τρία χρόνια μαζί. Γνωριστήκαμε εδώ. Κάνουμε πλάκα μεταξύ μας, γελάμε και περνάμε καλά. Μιλάμε για την καθημερινότητά μας, μιλάμε για όλα. Κανονίζουμε να βγούμε έξω, πηγαίνουμε η μία στο σπίτι της άλλης, για φαγητό, για τσάι. Και μιλάμε πολύ στο τηλέφωνο. Συνήθως θα μιλήσουμε με τη Μάσουμα. Η Ζάχρα είναι λίγο πιο δύσκολη. Θα βρεθούμε πολλές φορές το πρωί και θα χωριστούμε το βράδυ. Περνάμε και όλη τη μέρα μαζί

Εξωστρέφεια και φιλοδοξίες

Το HARTS, σήμερα, είναι ένα group 12 – 14 γυναικών Αφγανικής, στην πλειοψηφία, καταγωγής (μία γυναίκα από το Κουρδιστάν). Την περασμένη Κυριακή 18 Νοεμβρίου συμμετείχε στο φεστιβάλ «Raise Your Voice» που έλαβε χώρα στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

Πέντε γυναίκες του HARTS συμμετείχαν στο φεστιβάλ και είχαν την ευκαιρία να δείξουν τις δυνατότητές τους.

«Το φεστιβάλ ήταν μία ευκαιρία για εμάς να δείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε. Σκεφτόμουν τι σχέδια να φτιάξω για να αρέσουν στον κόσμο και να τα αγοράσει. Νομίζω πήγαμε πολύ καλά. Όταν ήρθε η Φωτεινή και μας είπε να συμμετάσχουμε, ξεκίνησα να σκέφτομαι σχέδια. Νομίζω πήγαμε πολύ καλά. Όταν φτιάχνω τα βραχιόλια αυτά, το μυαλό μου έχει μόνο τα σχέδια. Είναι μία μεγάλη αποφόρτιση για εμένα.

»Θέλω να βγάλουμε χρήματα, να προχωρήσουμε και να δείξουμε τι μπορούμε να κάνουμε. Μου αρέσει όταν ο κόσμος φοράει τα σχέδιά μας. Για εμάς πλέον είναι η καθημερινότητά μας. Το HARTS με χαλαρώνει, καθαρίζει το κεφάλι μου. Όλες οι γυναίκες του HARTS θέλουν να μάθουν τη γλώσσα και το έχουν βάλει στόχο. Αν και είναι δύσκολο με τα παιδιά μου γιατί είναι τρία και είναι και μικρά, θέλω να το προσπαθήσω. Θέλω να μείνω εδώ, να χτίσω τη ζωή μου ξανά.»

Πηγή: Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ιστορίες ενσωμάτωσης: Η ελπίδα της Ζάχρα
Η Ζάχρα έχει ξεκινήσει από καιρό και καταγράφει την ιστορία της σε ένα βιβλίο που όπως λέει, θέλει να το εκδώσει σε όσες περισσότερες γλώσσες μπορεί. Είναι, μόλις, 18 ετών, όμως έχει ζήσει ήδη πολλά.
Ιστορίες ενσωμάτωσης: Η ελπίδα της Ζάχρα
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Πνίγηκε 9χρονη Αφγανή λίγο πριν φτάσει στη Λέσβο
Μόλις λίγα μέτρα από την ακτή έσβησε το όνειρο για μια καλύτερη ζωή ενός 9χρονου κοριτσιού από το Αφγανιστάν. Στη Λέσβο η θάλασσα έγινε ακόμη μια φορά υγρός τάφος για ένα παιδί που μαζί με την οικογένειά του...
Πνίγηκε 9χρονη Αφγανή λίγο πριν φτάσει στη Λέσβο
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Οι ξενιτεμένοι διηγούνται τις ιστορίες τους
Σώθηκαν. Και διηγούνται την ιστορία τους από την «άλλη όχθη», εκεί όπου μαίνεται ο πόλεμος. Διάβηκαν τοπία της καταστροφής, ξεριζώθηκαν βίαια από τα πατρογονικά τους χώματα, τα σπίτια τους. Κυνηγήθηκαν ανηλεώς...
Οι ξενιτεμένοι διηγούνται τις ιστορίες τους
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ιστορίες ενσωμάτωσης: Το σαφάρ(ι) της Ζάχρα και του Αλί
Η Ζάχρα και ο Αλί, που ταξίδεψαν χωριστά από το Ιράν για να φτάσουν στην Ελλάδα με τον γιο τους, μιλούν για το συνειδητό ρίσκο του ταξιδιού (σαφάρ στα φαρσί), την επιβίωση στις δομές φιλοξενίας και για το πώς...
Ιστορίες ενσωμάτωσης: Το σαφάρ(ι) της Ζάχρα και του Αλί
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Καταγγέλλεται δολοφονική επαναπροώθηση προσφύγων ανοιχτά της Σάμου, πνίγηκε 4χρονο παιδί
Φονική επιχείρηση βίαιης επαναπροώθησης προσφύγων από το ελληνικό Λιμενικό ανοιχτά της Σάμου καταγγέλλει στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu Ιρακινός πρόσφυγας, που έχασε το ένα από τα τρία παιδιά του...
Καταγγέλλεται δολοφονική επαναπροώθηση προσφύγων ανοιχτά της Σάμου, πνίγηκε 4χρονο παιδί
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Βήμα ελευθερίας από πρόσφυγες για πρόσφυγες
Ενα βήμα για να μιλούν ελεύθερα οι πρόσφυγες δίνουν τα «Αποδημητικά Πουλιά», η εφημερίδα που γράφεται από πρόσφυγες του καμπ του Σχιστού σε συνεργασία με το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού και κυκλοφορεί...
Βήμα ελευθερίας από πρόσφυγες για πρόσφυγες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας