Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Όπου και να πας

  • A-
  • A+

Ένα πολύ ωραίο ζεϊμπέκικο ακούμε σήμερα, το οποίο γράφτηκε το 1947 και το ερμήνευσαν πρώτοι η Ιωάννα Γεωργακοπούλου κι ο Στελλάκης Περπινιάδης. Ως δημιουργός του (μουσική-στίχοι) αναφέρεται η Γεωργακοπούλου, από τις μεγάλες κυρίες του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού μας που συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του είδους (Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Χιώτη, Μητσάκη κ.ά.).

Αρκετά από τα τραγούδια που είπε καταχωρίστηκαν ως δικές της συνθέσεις, όπως τα «Τρελός Τσιγγάνος», «Φυσάει ο μπάτης», «Βράδια στη Χαβάη», «Ποιος καημός τον βασανίζει», το σημερινό κομμάτι... Οι περισσότεροι από τους μελετητές του ρεμπέτικου όμως θεωρούν πως πρόκειται για δημιουργίες άλλων συνθετών (κυρίως του Τσιτσάνη), οι οποίοι τα χάριζαν στη Γεωργακοπούλου.

Η συνεργασία της με τον Τσιτσάνη τελείωσε απότομα, όταν το 1949 τη θέση της δίπλα του στο πάλκο παίρνει η Μαρίκα Νίνου, κάτι που της προκάλεσε οργή και μεγάλη πικρία. Μέχρι το τέλος της ζωής της (το 2007) επέμενε ότι ο «Τρελός Τσιγγάνος» ήταν δικό της τραγούδι, το οποίο έγραψε κατά τη διάρκεια της Κατοχής και αναφερόταν σε υπαρκτό πρόσωπο.       

 

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Το παιχνίδι της έμπνευσης
Όταν κάποιες φορές ψάχνω εναγωνίως ποιο τραγούδι θα παίξω, πάντα στριφογυρίζει στο μυαλό μου αυτό το γλυκύτατο τραγούδι του Γ. Γιοκαρίνη, που πρώτος ερμήνευσε ο Β. Γερμανός.
Το παιχνίδι της έμπνευσης
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Θέλω να πάψεις να γελάς
Σπάνιο βίντεο από ζωντανή ηχογράφηση στο ρεμπετάδικο «Ντουζένι» με τον Μπάμπη Γκολέ και τη Χριστιάννα να ερμηνεύουν ένα ωραίο λαϊκό τραγούδι του Σταύρου Τζουανάκου.
Θέλω να πάψεις να γελάς
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Σαν βγαίνει ο χότζας στο τζαμί (Μπιρ Αλλάχ)
Το πρωτοτραγούδησε η Στέλλα Χασκίλ ή η Βιργινία Μαγκίδου; Γράφτηκε το 1947 ή το 1950; Ό,τι κι αν ισχύει, το σίγουρο είναι πως πρόκειται για ένα εξαιρετικό τραγούδι...
Σαν βγαίνει ο χότζας στο τζαμί (Μπιρ Αλλάχ)
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Vienna
Ένα υπέροχο τραγούδι, δύο εξαιρετικές εκδοχές του... Στο δίλημμα ποια από τις δύο να επιλέξω, η απάντηση ήταν μονόδρομος: και τη μία και την άλλη!
Vienna