Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Maceo Parker: Η αγάπη του κοινού βοηθάει να παραμένω δημιουργικός
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Maceo Parker: Η αγάπη του κοινού βοηθάει να παραμένω δημιουργικός

  • A-
  • A+

Είναι ένας από τους ζωντανούς θρύλους της παγκόσμιας σόουλ/φανκ σκηνής. Υπήρξε βασικός σαξοφωνίστας του James Brown και κουβαλάει στο πέτο του τα παράσημα συνεργασίας με τους Parliament, Prince, Keith Richards, Red Hot Chili Peppers, Bryan Ferry, Dave Matthews, Fred Wesley, Bootsy Collins, Ryuichi Sakamoto, De La Soul, Living Colour και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Οι προσεχείς εμφανίσεις του στην Αθήνα, στο «Gazarte» τη Δευτέρα 9 και την Τρίτη 10 Μαρτίου, συμπίπτουν με τα 3α γενέθλια της Efsyn City και η συνέντευξη του Maceo Parker είναι το ιδανικό κερασάκι σε αυτή την τούρτα.

Προέρχεστε από μια διάσημη μουσική οικογένεια (σ.σ. ο πατέρας Parker έπαιζε πιάνο, τύμπανα και τραγουδούσε μαζί με τη σύζυγο στην ενορία τους στη Νότια Καρολίνα και οι αδελφοί του Melvin και Kelis έκαναν επίσης σημαντική καριέρα παίζοντας τύμπανα και τρομπόνι αντίστοιχα). Πόσο διαφορετικός μουσικός θα ήσασταν αν δεν είχατε τέτοιο περιβάλλον;

Πάντοτε μου άρεσε να παίζω μπροστά σε κοινό. Υποθέτω πως είμαι αυτό που είμαι και κάνω αυτό που κάνω εξαιτίας του τρόπου που μεγάλωσα και γνώρισα τη μουσική. Μου είναι δύσκολο να φανταστώ πώς θα ήταν η ζωή μου, εάν είχα μεγαλώσει διαφορετικά.

Εχετε ζήσει μια ολόκληρη ζωή πάνω στη σκηνή δίνοντας συναυλίες αδιάκοπα για σχεδόν 60 χρόνια. Πώς μπορεί ένας μουσικός να διατηρήσει τη δημιουργική του ενέργεια για τέτοιο χρονικό διάστημα, χωρίς να τον «διαβρώσει» η ρουτίνα και η επανάληψη;

Είναι πολύ απλό: φαίνεται πως οι εμφανίσεις μας αρέσουν στον κόσμο, αυτό είναι όλο. Αυτό είναι το καύσιμο που με κινητοποιεί, το κοινό με βοηθά να παραμένω δημιουργικός. Οταν κοιτάζω από τη σκηνή και βλέπω μια γεμάτη αίθουσα, δεν χρειάζομαι τίποτα περισσότερο.

Οσον αφορά τα χρόνια σας μαζί με τον James Brown, σήμερα ξέρουμε πόσοι πολλοί επηρεάστηκαν από τη μουσική που δημιουργήσατε. Εκείνη την εποχή είχατε εικόνα για το πόσα θα σήμαινε, για όλο τον soul, funk, blues, jazz, hip hop κόσμο, για τόσους καλλιτέχνες και για ακόμα περισσότερους μουσικόφιλους;

Οχι, δεν είχαμε ιδέα ότι η μουσική μας θα επηρέαζε τόσο κόσμο. Αλλά ξέρεις, οι άνθρωποι που φιλοδοξούν να γίνουν καλλιτέχνες και μουσικοί, έχουν κάτι μέσα τους και καταλήγουν να τους αρέσουν αυτοί που τους αρέσουν. Είναι κι αυτό ένα τμήμα της εξίσωσης.

Φήμες λένε πως ο ίδιος ο James Brown ήταν συγκεντρωτικός ως ηγέτης της μπάντας του και δεν επέτρεπε πολλή αυτονομία. Παρ' όλα αυτά, εσείς φύγατε και επιστρέψατε στο σχήμα αρκετές φορές, πράγμα που με κάνει να καταλαβαίνω ότι είχατε μια ιδιαίτερη σχέση. Αλήθεια, πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να δουλεύει κανείς μαζί του; Υπάρχει περίπτωση να έχετε, έστω κατά προσέγγιση, εικόνα του ποσού που έχετε στερηθεί από τα θρυλικά χρηματικά πρόστιμα τα οποία μοίραζε σε περιπτώσεις καθυστέρησης ή λαθών στα κομμάτια;

Από τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι του άρεσε το στιλ που έπαιζα, έγινε απολαυστικό το να παίζουμε μαζί. Ξεκίνησα να αισθάνομαι ως μέλος της οικογένειας και η θέση μου στο σχήμα ήταν αμετακίνητη. Τα πρόστιμα που έλαβα έκτοτε ήταν πολύ λίγα.

Προφανώς δεν είναι ασυνήθιστο στην καριέρα σας, αλλά ειδικά στο σχήμα του James Brown οι αλλαγές μουσικών ήταν συχνές. Πώς ήταν οι σχέσεις μεταξύ σας κατά τη διάρκεια αυτών των μετακινήσεων και έχοντας αντικαταστήσει ο ένας τον άλλον τόσες φορές;

Υπήρχε μόνο ένας James Brown και αυτό αρκούσε για να μας κάνει πάντα περήφανους που ήμασταν μέλη της μπάντας του.

Ισως έχω άδικο, αλλά ο George Clinton μου έδινε πάντα την εντύπωση ότι είναι πολύ συνεργάσιμος χαρακτήρας. Τι σας άρεσε περισσότερο από τον καιρό της συνεργασίας σας;

Ο George με τους Parliament δημιούργησε το δικό του ιδιαίτερο στιλ. Αρεσε σε πάρα πολύ κόσμο και μας έκανε πολύ χαρούμενους να αποτελούμε κομμάτι του.

Ας κάνουμε ένα άλμα στον χρόνο, στην περίοδο που δουλέψατε με τον Prince. Επρόκειτο όντως για τόσο ιδιαίτερο χαρακτήρα, όσο υποδεικνύει ο μύθος του;

Πάντα πίστευα ότι ο Prince ήταν αξιολάτρευτος. Πολύ γλυκός και τον αγαπούσαν όλοι. Δεν υπάρχει κανείς που να μη θεωρεί αξιομνημόνευτη κάθε στιγμή μαζί του.

Είναι αξιοπρόσεκτο πως μετά από συνεργασίες με τέτοιους θρυλικούς καλλιτέχνες, πήρατε την καριέρα σας στα χέρια σας και κυκλοφορήσατε μια σειρά εξαίρετων σόλο άλμπουμ. Ποια ήταν η επιδίωξή σας όταν πήρατε μια τέτοια απόφαση και κοιτώντας πίσω σήμερα, θα κάνατε κάτι διαφορετικό;

Ενιωσα πως ήταν η κατάλληλη στιγμή να αναλάβω τον έλεγχο της ζωής μου. Οσο περνούν τα χρόνια, σκέφτεσαι όλο και περισσότερο το να έχεις το δικό σου σχήμα και πως αν είναι να συμβεί, ας γίνει τώρα. O George Clinton συνήθιζε να λέει «Μια φορά κι έναν καιρό, που λεγόταν τώρα»! Συνολικά πάντως όχι, δεν νομίζω ότι θα έκανα τίποτα διαφορετικά.

Φυσικά η συνολική λίστα με τις συνεργασίες σας είναι αχανής και γεμάτη ιδιοφυΐες, υπάρχει όμως κάτι που είναι κοινό κάθε φορά; Κάποιο στοιχείο που δεν αλλάζει, ασχέτως του ποιος είναι ο καλλιτέχνης ή του ποιου είδους μουσική παίζει;

Οσον αφορά εμένα, είναι απλό. Θέλουν να είμαι ο εαυτός μου. Οπότε αυτό κάνω. Πηγαίνω και παίζω Maceo.

Εχουμε ακούσει πολύ συχνά από Αφροαμερικανούς jazz και blues μουσικούς των δεκαετιών του ‘50 και του ‘60 πως έχουν βιώσει ρατσιστική συμπεριφορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, όντας ήδη αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες. Στην Ευρώπη δεν συνέβαινε το ίδιο, αντιθέτως απολάμβαναν αντιμετώπιση αστέρων, κάτι που συνηγόρησε στο να προσεταιριστούν θερμότερα τους εδώ μουσικόφιλους. Συνέβη το ίδιο και στη δική σας περίπτωση;

Ναι, είναι αλήθεια. Στις αρχές της καριέρας όλων μας το να πηγαίνεις στην Ευρώπη ήταν μια πρόγευση του πώς θα ήταν οι ΗΠΑ μετά τη λήξη του φυλετικού διαχωρισμού.

Μέχρι και σήμερα περιοδεύετε με εντυπωσιακό ρυθμό. Στην αρχή ήταν μέσο βιοπορισμού, αλλά υποθέτω πως πλέον δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Είναι με κάποιο τρόπο διαφορετικό το συναίσθημα επί σκηνής τώρα πια;

Το να έχεις το ταλέντο που σου επιτρέπει να δίνεις συναυλίες σε όλο τον κόσμο, είναι δώρο Θεού. Το συναίσθημα που λες έχει να κάνει 100% με τον σεβασμό και την εκτίμηση που λαμβάνει ένας καλλιτέχνης κι αυτό δεν αλλάζει. Κάθε φορά που το νιώθεις αυτό από τους ανθρώπους σε έναν συναυλιακό χώρο, καταλαβαίνεις πως κάνεις αυτό για το οποίο γεννήθηκες.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Φ.Α.Κ.Α.: Support workers χωρίς λεζάντες και επανάσταση μέσω social media
Οι Φ.Α.Κ.Α. ορμώμενοι από την Πάτρα, παθαίνουν, αλλά δεν προκαλούν «Κρίση Πανικού», στηλιτεύουν τα κακώς κείμενα πριν και μετά την πανδημία και εύχονται να μην γίνει ο φόβος συνήθεια.
Φ.Α.Κ.Α.: Support workers χωρίς λεζάντες και επανάσταση μέσω social media
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
String Demons: Ο «Καραγκιόζης Summertime» είναι ένα συναυλιακό Θέατρο Σκιών
Οι String Demons συμπράττουν ξανά με τον Ηλία Καρελλά, αυτή τη φορά για μια μουσική κωμωδία με πρωταγωνιστή τον Καραγκιόζη, έχοντας στην καλλιτεχνική παρέα τους και την Αρετή Κετιμέ.
String Demons: Ο «Καραγκιόζης Summertime» είναι ένα συναυλιακό Θέατρο Σκιών
ΝΗΣΙΔΕΣ
Ars longa, vita brevis
Οι εργαζόμενοι στην τέχνη στην Ελλάδα ήταν ίσως εκείνος ο επαγγελματικός κλάδος που υπέφερε περισσότερο από τα περιοριστικά μέτρα λόγω της πανδημίας.
Ars longa, vita brevis
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Η σιωπή είναι το ίδιο σημαντική με τη μουσική
Ενας πολίτης του κόσμου εδώ και δεκαετίες, ένας σύγχρονος βιρτουόζος της αφαιρετικής τζαζ και μια συνεχής πορεία δημιουργίας. Η efsyn city μίλησε με τον Avishai Cohen για το νέο του άλμπουμ, τη σύγχρονη τζαζ,...
Η σιωπή είναι το ίδιο σημαντική με τη μουσική
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Ρ. Αντωνοπούλου: Η δημιουργία και η ανάγκη για έκφραση δεν μπαίνουν σε καραντίνα
Η γνωστή ερμηνεύτρια μιλάει στην efsyn city για την κυκλοφορία του νέου δίσκου της και για τα όσα ταλανίζουν τον χώρο του πολιτισμού
Ρ. Αντωνοπούλου: Η δημιουργία και η ανάγκη για έκφραση δεν μπαίνουν σε καραντίνα
ΜΟΥΣΙΚΑ ΝΕΑ
Ηχηρή παρέμβαση Ξαρχάκου για τους ανθρώπους του πολιτισμού
Κόλαφος για την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, αποτελούν τα όσα είπε ο Σταύρος Ξαρχάκος σήμερα (Τρίτη) το πρωί στον Νίκο Ξυδάκη και στη ραδιοφωνική εκπομπή για τους ανθρώπους του πολιτισμού που διοργανώνει ο...
Ηχηρή παρέμβαση Ξαρχάκου για τους ανθρώπους του πολιτισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας