Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Dream Theater: Ατελείωτες οι ιδέες, εμφανίζεται συνεχώς νέα μουσική

Dream Theater: Ατελείωτες οι ιδέες, εμφανίζεται συνεχώς νέα μουσική

  • A-
  • A+

Είναι μια από τις μεγαλύτερες μπάντες του progressive metal, με 35 χρόνια στην πλάτη και μετρούν 14 studio albums, 8 live κυκλοφορίες, εκατομμύρια οπαδούς και μια μακροχρόνια σχέση αγάπης με το ελληνικό κοινό.

Πιστοί στην παράδοση που τους θέλει να περιοδεύουν μέχρι τελικής πτώσεως, οι Αμερικανοί Dream Theater βρίσκονται ξανά στο δρόμο και ενόψει της εμφάνισης τους στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου. O Mike Mangini μίλησε μαζί μας για την εποχή του streaming, τη θέση τους στην πολιτική και τι απαιτείται για να είναι κανείς μέλος των Dream Theater.

Πώς είναι η ζωή στον πλανήτη «μεγάλη, καθιερωμένη ροκ μπάντα;» Γιατί, 35 χρόνια τώρα, δικαίως ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία. Αισθάνεστε ότι τα έχετε καταφέρει, ότι έχετε καθιερωθεί ή δεν είναι αυτό ακριβώς το συναίσθημα;

Η ζωή σε μια καθιερωμένη ροκ μπάντα έχει ακριβώς την αίσθηση που πίστευα ότι θα είχε όταν ήμουν 9 και «έβλεπα» τον εαυτό μου στις σκηνές των αφισών που είχα κολλημένες στον τοίχο του δωματίου μου. Απλά έπρεπε να περιμένω λίγο περισσότερο από όσο νόμιζα για να τη ζήσω! Δεν νιώθω διαφορετικά είτε παίζω για 86.000 ανθρώπους ή για 3 - μεγάλο μέρος της εμπειρίας αποτελεί η εσωτερική συγκέντρωση, στην πραγματικότητα. Αισθάνομαι την ίδια ευθύνη, σαν να κάνω μια δουλειά, οπότε θα έλεγα το ότι «έχω καθιερωθεί» είναι ένα συναίσθημα ακόμα εν εξελίξει, και είμαι ευγνώμων για αυτό.

Άνθρωποι με τέτοια καριέρα τείνουν να γίνονται πιο σκληρόπετσοι. Εσείς, συγκεκριμένα, έχετε περάσει από αλλαγές εταιρειών, αναχωρήσεις μελών (κάποιες σημαντικές, και κάποιες παραπάνω από σημαντικές), διακυμάνσεις μεταξύ αποδοχής και αμφιβολίας, και θα μπορούσε να πει κανείς ότι όλα αυτά άφησαν τα σημάδια τους. Υπάρχει κάτι που μπορεί να σας καταβάλει;

Από όλα αυτά, το μόνο πράγμα που μας ενοχλεί είναι όταν ο καφές στα venues είναι κακός ή οι πτήσεις που δεν αφήνουν καθόλου ώρα για ύπνο. Θα έλεγε κανείς ότι το να έχεις να κάνεις με αδικία είναι το χειρότερο - πράγματα που έχουν ειπωθεί και δεν έχουν καμιά δόση αλήθειας, πράγματα που λέγονται για την μπάντα από ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση με την μπάντα. Δεν μας ενδιαφέρει να ασχολούμαστε με τέτοια, από το ένα αφτί μπαίνουν και από το άλλο βγαίνουν.
Αφήνουμε κάτι τέτοιους να μιλάνε ενώ εμείς συνεχίζουμε να φτιάχνουμε μουσική, και παίρνουμε μαζί όποτε μπορούμε τις καφετιέρες μας. Τα live μας σε μεγάλο βαθμό είναι sold out, οπότε μας ευχαριστεί που οι φανς είναι χαρούμενοι. Δυστυχώς, δεν μπορείς να έχεις τους πάντες ικανοποιημένους.

Είστε εκείνοι που σύστησαν στους metalheads το κλασικό ροκ και το metal στους θαυμαστές του prog rock, και με τις δικές σας συνθέσεις και με τις διασκευές που παίζετε και ηχογραφείτε συχνά. Δεν είναι σπάνιες οι φορές που το ρεπερτόριό σας συνδυάζει Yes, Pantera, Genesis, Lynyrd Skynyrd, Iron Maiden, κλασική μουσική, Elton John και Pink Floyd και φυσικά οι θαυμαστές σας σάς αγαπούν για αυτό. Οι διασκευές ήταν μια φάση που πέρασε; Τι άλλο σκέφτεστε να συστήσετε στο κοινό;

Δε νομίζω ότι είναι κάτι που οι Dream Theater θα σταματήσουν να κάνουν. Σίγουρα οι διασκευές θα συνεχίσουν να συμβαίνουν, όπως πάντα συνέβαινε. Απλά εφόσον όλοι γράφουμε μουσική, πάντα υπάρχουν ατελείωτες νέες ιδέες είτε σε πρόχειρες ηχογραφήσεις, είτε σε τετράδια με νότες, είτε προκύπτουν στα soundchecks, συνεχώς εμφανίζεται νέα μουσική και όλο αυτό καταλαμβάνει «χώρο», που πρέπει να αποφασίσουμε τι θα καταλήξει σε album, ή τι θα παιχτεί ζωντανά.

Η αντικατάσταση μελών ήταν πάντα ένα θέμα για τα σχήματα με μεγάλη καριέρα, και μπορεί εσείς να μην είχατε τόσες αλλαγές μελών όσοι άλλοι όμως πάντα ένιωθα ότι η χημεία μεταξύ των Dream Theater υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική. Με τη σοφία που σας ενστάλαξαν τέτοιες καταστάσεις, θα λέγατε πως είναι απαραίτητο για μια μπάντα σαν εσάς να απαρτίζεται από μέλη που έχουν αντίστοιχη εμπειρία ζωής πίσω τους; Θα πετύχαινε το ίδιο μια συνεργασία με κάποιον πολύ νεότερο, ή πολύ μεγαλύτερο, ή με εντελώς διαφορετικές εμπειρίες;

Πιστεύω ότι το σχήμα δεν θα δούλευε αν υπήρχαν μεγάλες διαφορές, όπως το να είχαμε ένα δεκατετράχρονο μέλος ή κάποιον που να μην τα πήγαινε καλά με όλους. Όποιος αντικαθιστά ένα μέλος των Dream Theater πρέπει να ξέρει να κάνει τη δουλειά ενός μουσικού που παίζει σε ορχήστρα. Πρέπει να ξέρει όλα τα κομμάτια, αλλιώς δεν γίνεται να αποτελέσουν μέλος του σόου. Γνωρίζουμε ασφαλώς ότι κανείς δεν μπορεί να ακουστεί ολόιδια με κάποιον άλλον, και κανείς δεν μπορεί να ΓΙΝΕΙ ένας άλλος, αλλά αν με απήγαγαν και με έστελναν στην Αφροδίτη, ένας τρίτος ντράμερ θα έπρεπε να μάθει να παίζει και τα δικά μου μέρη και του Portnoy όπως έχουν ηχογραφηθεί, όχι όπως έχουν «ερμηνευθεί». Δεν υπάρχουν δικαιολογίες τύπου «αυτό το μέρος είναι πιο μουσικό» ή «έχει περισσότερο συναίσθημα» και τέτοια. Παίζεις τα μέρη επειδή έτσι δουλεύει η μπάντα. Δεν μιλάω βέβαια για τους αυτοσχεδιασμούς, αλλά για τα κυρίως μέρη και τα περίπλοκα σημεία συγκεκριμένα.

Οι Dream Theater είναι άνθρωποι της συνήθειας και δεν τους αρέσουν οι αλλαγές στα τραγούδια. Για παράδειγμα, αν κάποιος δεν μπορεί να παίξει τα ντραμς μου στο Outcry σωστά, όπως ηχογραφήθηκαν, ή να παίζεις ζωντανά συγχρονισμένος με το time code του video, δεν θα είσαι ο ντράμερ των Dream Theater ό,τι και να γίνει, όποιος και να είσαι. Αυτό συμβαίνει γιατί τα κομμάτια έχουν επενδυθεί και με τη δουλειά άλλων μελών - όπως θα συνέβαινε και σε μια ορχήστρα του 1700, αν πάρεις τη μουσική και δεν μπορείς να την παίξεις ακολουθώντας τον μαέστρο, δεν θα έχεις την ευκαιρία να την παίξεις καθόλου. Οι φανς θέλουν να ακούνε αυτό που ξέρουν. Ακόμα και αν ένας δεκατετράχρονος μουσικός ή ένας πολύ εγωιστής άνθρωπος μπορούσε να παίξει τα κομμάτια σωστά, πιθανότατα δεν θα ταίριαζε μαζί μας στη ζωή στον δρόμο, στις περιοδείες, και το πράγμα δεν θα λειτουργούσε οπότε μάλλον ναι, θα ήταν προτιμότεροι άνθρωποι παρόμοιας φιλοσοφίας. Αν όμως ο μουσικός δεν μπορεί να παίξει σωστά τα τραγούδια, ξέχνα το.

Ποτέ δεν ήσασταν ένα συγκρότημα που ασχολείται με την πολιτική. Είναι κάτι που δεν έχει θέση στη μουσική σας ή αν κοιτάξουμε προσεκτικά θα βρούμε κάποια ίχνη; Λογικά θα σας απασχολούν τα τεκταινόμενα (ίσως τώρα περισσότερο από ποτέ) οπότε, αν αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στη μουσική σας, πώς το εκτονώνετε;

Έχουμε αφήσει την πολιτική έξω γιατί υπήρξε πάντα πιο ψυχαγωγικό να γράφουμε για τον άνθρωπο, την επιστήμη ή τη φύση. Κυρίως, οι άνθρωποι περιμένουν από εμάς μουσική, όχι γνώμες περί παντός επιστητού ή τα πολιτικά μας πιστεύω. Νομίζω ότι οι μη ειδικοί δεν γνωρίζουν αρκετά για το πώς λειτουργεί η οικονομία, και, ακόμα περισσότερο, οι μηχανισμοί του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, ή ποιες είναι οι δυναμικές του εκλογικού σώματος ή πώς προκύπτουν τα πολιτικά κόμματα και τι εκπροσωπούσαν ιστορικά: το να μιλάει κανείς ακατάπαυστα για πράγματα που δεν γνωρίζει οδηγεί μόνο σε σύγχυση, ειδικά τώρα που το πως «αισθάνεται» κάποιος για κάτι, έχει σχεδόν αντικαταστήσει την καταγεγραμμένη ιστορία.

Όταν βλέπω NFL το τελευταίο πράγμα που με ενδιαφέρει είναι το πως ένας παίκτης επιλέγει να δείξει το ότι μισεί τη χώρα που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει αυτό που αγαπά και να βγάζει χρήματα από αυτό. Θέλω να τον βλέπω να κερδίζει, αν είναι στην ομάδα μου. Απλά παίξε. Δεν με νοιάζει τι πιστεύεις αν η ομάδα είναι κοντά στη νίκη - αυτό είναι που θέλω να δω. Οι άνθρωποι παρακολουθούν και εμάς, οπότε προσπαθούμε απλώς να κάνουμε αυτό που χρειάζεται για να έχουμε νίκες. 

Το πιο πρόσφατο album σας «Distance Over Time» έτυχε ευνοϊκής αποδοχής από τον κόσμο που σας παρακολουθεί και αυτό είναι σημαντικό επίτευγμα, καθώς έχετε χτίσει μια πολύ σταθερή βάση οπαδών όλα αυτά τα χρόνια. Πως όμως είναι τα πράγματα αυτή τη φορά εκτός του οικείου κύκλου σας; Είχατε καθόλου ανταπόκριση από το mainstream Τύπο, ή από κάπου πέραν των συνηθισμένων media;

Η αλήθεια είναι πως είχαμε ανταπόκριση από το Billboard για παράδειγμα, που συγκαταλέγεται σε αυτό που λες «mainstream Τύπο». Αναγνώρισαν ότι σημειώσαμε υψηλές πωλήσεις την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του δίσκου, παρόλο που δεν ανεβήκαμε ψηλά στα charts καθώς πλέον το streaming καθορίζει τα #1 albums. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν οι Dream Theater 135 εκατομμύρια streams. Έχουμε «μόνο» 10 εκατομμύρια ας πούμε την πρώτη μας εβδομάδα αν δεν κάνω λάθος, όμως οι πωλήσεις φυσικού format ήταν πολύ υψηλές για τα δεδομένα της εποχής, και αυτό ήταν που θεώρησαν αξιοσημείωτο.

Υπάρχει αλήθεια κάποιο σημείο στην καριέρα σου που θεωρείς πως ήταν το χειρότερο; Μια συγκεκριμένη στιγμή, ή κάποιο περιστατικό όπου πραγματικά πίστεψες ότι δεν έχει νόημα πλέον; Αν ναι, πως βλέπεις εκείνη τη στιγμή σήμερα, κοιτώντας πίσω;

Δε νομίζω ότι είχα ποτέ κάποια τόσο κακή στιγμή που να με κάνει να θέλω να τα παρατήσω, επειδή είχα τόσες πολλές, που δε μπορώ να αποφασίσω ποια ήταν η χειρότερη! Επίσης πιστεύω πως το παίξιμο μου είναι ένα πνευματικό κάλεσμα ας πούμε, καθώς οι ιδέες για αυτό δεν έρχονται από μέσα μου, αλλά από κάποιο «άλλο» μέρος. Οπότε όλες αυτές τις φορές ένιωσα ότι πρέπει να σφίξω τα δόντια και να συνεχίσω με κάθε τρόπο. Ακόμα και την περίοδο που δούλευα ως προγραμματιστής software, παρόλο που ήταν το βασικό μου επάγγελμα τότε, δε μπορούσα να σταματήσω να έχω ιδέες για το drumming ακόμα και μέσω του κώδικα πάνω στον οποίο εργαζόμουν. Δε γινόταν να ξεφύγω από αυτό. Τώρα πια αυτό που νιώθω είναι ευγνωμοσύνη που μπορώ να ζω μια οικογένεια από τη μουσική και που και που να αγοράζω μια μεγάλη σακούλα με γλυκά, και να καίω τις θερμίδες της ενώ δουλεύω!

Ταυτόχρονα, είμαι σίγουρος ότι οι καλές στιγμές είναι πολλές περισσότερες. Συνεχίζετε όμως να συλλέγετε κι άλλες έχοντας μια ακόμα περιοδεία μπροστά σας (στα πλαίσια της οποίας θα σας δούμε και στην Αθήνα) και υποθέτω ότι το μοτίβο album/περιοδεία είναι δεύτερη φύση για εσάς πλέον. Πιστεύεις θα μπορούσες να κάνεις αποκλειστικά το ένα ή το άλλο;

Ξέρεις, τα συγκροτήματα είναι απαραίτητο να κάνουν και τα δύο, τόσο επειδή το προϊόν έχει πλέον ψηφιοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό αλλά και επειδή το να παίζεις live είναι πολύ διασκεδαστικό. Τα ελαστικά αυτοκινήτων για παράδειγμα, δε μπορούν να γίνουν ψηφιακά και δε γίνεται να «κλαπούν» ως αρχεία με δικαιολογίες όπως «η εταιρεία ελαστικών βγάζει αρκετά ούτως ή άλλως», ή «όλοι το κάνουν», ή «η εταιρείες τα πουλάνε σε υπερπολλαπλάσιες τιμές πάνω από το κόστος παραγωγής, οπότε γιατί να μην τα κλέψω». Θα πρέπει να αγοράσει κάποιος το πραγματικό λάστιχο, να το φροντίζει και να το εκτιμά, επειδή του σώζει τη ζωή. Οι περιοδείες φέρνουν εισόδημα. Επίσης, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν είναι πολύ διασκεδαστικές!

Υποθέτω πως υπάρχουν ήδη σχέδια για την επόμενη περίοδο; Πως θα είναι τα επόμενα 1-2 χρόνια για τους Dream Theater;

Θα συνεχίσουμε τις περιοδείες περισσότερο από ότι συνήθως αυτή τη φορά. Θα έλεγα σίγουρα για το μεγαλύτερο μέρος του 2020. Εκεί τελειώνουν τα προγραμματισμένα πλάνα, θα πρέπει να δούμε πως θα έχει πάει το πράγμα τότε, τι θα έχει προκύψει και ένα βήμα τη φορά, θα συνεχίσουμε.

Info: Τρίτη 2 Ιουλίου, Gazi Music Hall, Ιερά Οδός 7-13.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Gus G: Ένας guitar hero που χαράσσει τον προσωπικό του δρόμο
Αν επιτρέπαμε στον εαυτό μας τη μικροπρέπεια του να αντιμετωπίζουμε τη μουσική σαν αγώνα δρόμου με νικητές και ηττημένους, ο Gus G θα ήταν το άνετο φαβορί για τη θέση του πλέον επιτυχημένου Έλληνα μουσικού στο...
Gus G: Ένας guitar hero που χαράσσει τον προσωπικό του δρόμο
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Babo Koro: Το γλέντι είναι κομμάτι της ψυχής μας
Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση με τους Babo Koro πριν ανέβουν στη σκηνή του Σταυρού του Νότου έχοντας στις αποσκευές τους τον πρόσφατο δίσκο τους με τίτλο «Σίσυφος».
Babo Koro: Το γλέντι είναι κομμάτι της ψυχής μας
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Μια μεγάλη σύνοδος κορυφής για το ρεμπέτικο
Τρεις σπουδαίοι δεξιοτέχνες, οι Δημήτρης Μυστακίδης, Ηρακλής Βαβάτσικας και Κυριάκος Γκουβέντας πριν ανέβουν στη σκηνή του «Γυάλινου Μουσικού Θεατρού» μας μιλούν για το ρεμπέτικο.
Μια μεγάλη σύνοδος κορυφής για το ρεμπέτικο
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Enslaved: Οι άνθρωποι δεν είμαστε πολύ επιδέξιοι στο να χειριζόμαστε τις προκλήσεις
Το Bergen της Νορβηγίας έπαιξε το δικό του, ιδιαίτερο ρόλο στη διαμόρφωση αυτού που οι μελετητές αποκαλούν «δεύτερο κύμα του ευρωπαϊκού black metal» και τις τελευταίες 3 δεκαετίες, η συνεισφορά του σε...
Enslaved: Οι άνθρωποι δεν είμαστε πολύ επιδέξιοι στο να χειριζόμαστε τις προκλήσεις
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
ΛΑΡΓΚΟ: Στην κρίση επικρατεί η συλλογική προσπάθεια
Η μπάντα με «ορμητήριο» τη Θεσσαλονίκη διαθέτει μια ολοκληρωμένη μουσική πρόταση που έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, για αυτό άλλωστε και αρέσει πολύ.
ΛΑΡΓΚΟ: Στην κρίση επικρατεί η συλλογική προσπάθεια
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Παρασκευάς Κίτσος: Κάθε εποχή δίνει πολύ ξεχωριστά πράγματα στην κάθε μουσική
Ένας από τους πιο καταξιωμένους εκπροσώπους της νέας γενιάς της ελληνικής jazz, ο Παρασκευάς Κίτσος, μιλάει για την καινούργια του δουλειά, τη διαχρονικότητα της jazz και την μοναδικότητα του Sun Ra που τον...
Παρασκευάς Κίτσος: Κάθε εποχή δίνει πολύ ξεχωριστά πράγματα στην κάθε μουσική

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας