Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Νάνα Σιμόπουλος: Η μουσική είναι μια γλώσσα που δεν χρειάζεται μετάφραση
Φωτογραφία: Ευτυχία Βλάχου

Νάνα Σιμόπουλος: Η μουσική είναι μια γλώσσα που δεν χρειάζεται μετάφραση

  • A-
  • A+

H Νάνα Σιμόπουλος, μια εξαιρετική Ελληνίδα μουσικός που ζει μόνιμα στη Νέα Υόρκη, θεωρείται από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της world fusion μουσικής.

Τραγουδάει, παίζει κιθάρα, μπουζούκι και σιτάρ και με τις συνθέσεις της δημιουργεί ένα ιδιαίτερο μουσικό χαρμάνι με επιρροές από διαφορετικές κουλτούρες του πλανήτη αλλά και από την ελληνική της καταγωγή. Λίγο πριν από τη συναυλία της στον Κήπο του Μεγάρου, την Πέμπτη 13 Ιουνίου, κάναμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί της.

Ο τρόπος που δημιουργείτε τη μουσική σας, συνδυάζοντας ήχους απ' όλο τον κόσμο και φτιάχνοντας εν τέλει ένα ελκυστικό πολυπολιτισμικό μείγμα, καταδεικνύει ότι μπορούμε να βρούμε τα στοιχεία που μας ενώνουν και να  «χτίσουμε» πάνω σ' αυτά. Πόσο σημαντικός θεωρείτε ότι είναι ο ρόλος της μουσικής στο να διαπαιδαγωγεί τους ανθρώπους να αποδέχονται τις διαφορετικές κουλτούρες και να εκπαιδεύονται στην ειρηνική διαβίωση; 

Πιστεύω ότι ένας από τους κύριους λόγους που οι άνθρωποι, οι ομάδες και ολόκληρες κουλτούρες παλεύουν μεταξύ τους είναι επειδή δεν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον. Όταν οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο, φοβούνται γιατί δεν μπορούν να προβλέψουν τι μπορεί να κάνει το άλλο άτομο ή η ομάδα.

Ζω στη Νέα Υόρκη, όπου υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί πολιτισμοί που ζουν δίπλα δίπλα, επικοινωνούν καθημερινά μεταξύ τους, αλλά δεν γνωρίζονται πλήρως μεταξύ τους. Όλοι μας ζούμε μαζί, αλλά την ίδια στιγμή είμαστε πολύ μακριά.  Υπάρχουν υποκουλτούρες μέσα σε κάθε σύγχρονη κοινωνία που σπάνια έχουν την επιθυμία να μάθουν μια γειτονική κουλτούρα εκ των έσω.  Οι άνθρωποι φοβούνται πολύ.  Ως μουσικός πήγαινα στο Χάρλεμ στη δεκαετία του 1980, όταν κατοικούνταν κυρίως από μαύρους Αμερικανούς.  Πήγαινα σε τζαζ κλαμπ και μερικές φορές ήμουν το μοναδικό λευκό πρόσωπο.  Ήταν η μουσική που μας ένωνε μαζί.  Όλοι γνωρίζαμε τα ίδια πρότυπα της τζαζ και μπορέσαμε να παίξουμε μαζί στη σκηνή, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό μας, από αυτό που πιστεύαμε ή από αυτό που αγαπούσαμε ή φοβόμασταν.  Ταξίδεψα σε διαφορετικές χώρες όπου δεν μπορούσα να μιλήσω τη γλώσσα, αλλά μπορούσα να παίξω με μουσικούς όπου κι αν πήγαινα και να επικοινωνούμε μέσω της μουσικής.

Φωτογραφία: Ευτυχία Βλάχου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αμερική, αλλά επισκεπτόμουν τους παππούδες μου στην Ελλάδα κάθε καλοκαίρι μέχρι που επέστρεψα στην Ελλάδα όταν ήμουν 12.  Αυτή η εμπειρία άνοιξε τα μάτια μου και την περιέργειά μου ως νέο άνθρωπο.  Με έκανε να θέλω να δω περισσότερο τον κόσμο.  Έζησα εδώ και χρόνια σε μεγάλες πόλεις όπως η Βαλτιμόρη, το Λος Άντζελες, η Νέα Υόρκη και η Αθήνα.  Έζησα επίσης σε μικρές κοινότητες, όπως στη Βόρεια Καρολίνα, το Κολοράντο, τη Μασαχουσέτη και την Κάρυστο.

Ανεξάρτητα από το πού στον κόσμο είμαι, έχω γνωρίσει ανθρώπους που έχουν ανήσυχα μυαλά και αναζητούν νέες εμπειρίες. Αυτοί είναι άνθρωποι που αγαπούν να ταξιδεύουν και να ακούν μουσική, να βλέπουν έργα τέχνης, αρχιτεκτονική ή να δοκιμάζουν φαγητά από διάφορους πολιτισμούς.Συνάντησα επίσης ανθρώπους που κλείνονται από τον υπόλοιπο κόσμο και είναι πολύ άνετοι μένοντας σε ένα μέρος, βλέποντας τους ίδιους ανθρώπους, ακούγοντας την ίδια μουσική, την τέχνη και την αρχιτεκτονική και τρώγοντας το ίδιο φαγητό.  Το Διαδίκτυο είναι ένας τρόπος που οι άνθρωποι μπορούν να βιώσουν άλλους πολιτισμούς μέσω βίντεο και ταινιών χωρίς να φεύγουν ποτέ τα σπίτια τους, αλλά πρέπει να κατανοήσεις τη γλώσσα.  Η μουσική είναι μια γλώσσα που δεν χρειάζεται μετάφραση. Αγγίζει την καρδιά και την ψυχή του ατόμου. Για τον λόγο αυτό για μένα είναι η αγνότερη μορφή επικοινωνίας και ζωτικής σημασίας για την ύπαρξη και την εξέλιξη προς τη συνοχή οποιασδήποτε κοινωνίας.

Ποιος ήταν ο καταλυτικός παράγοντας που σας οδήγησε στο ν' ασχοληθείτε επαγγελματικά με τη μουσική και ποια τα ακούσματα και οι καλλιτέχνες που συνετέλεσαν στη διαμόρφωση του προσωπικού σας στιλ;

Πάντα πίστευα ότι δεν επέλεξα τη μουσική, αλλά ότι αυτή η μουσική με επέλεξε.  Μόλις μπόρεσα να περπατήσω και να μιλήσω, άρχισα να παίζω όργανα και να τραγουδώ.

Η πρώτη μου αγάπη ήταν η κιθάρα και καθώς περπατούσα στο μονοπάτι της ζωής μου έγινε ξεκάθαρο ότι ήταν φίλος μου για μια ζωή. Στο σχολείο συχνά είχα την ευκαιρία να παίξω μουσική για ακροατήρια, αρχίζοντας από 10 ετών μέχρι που πήγα στο Πανεπιστήμιο Ντουκ στη Βόρεια Καρολίνα. Σπούδασα ψυχολογία και φιλοσοφία και τα Σαββατοκύριακα έπαιζα μουσική σε τοπικά κλαμπ.  Είχα πολλές ευκαιρίες να παίζω μουσική και αυτό έκανα, έπαιζα. Ήταν μέρος της ζωής μου. Όπου κι αν πήγαινα, έκανα μουσική.  

Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για μένα να μελετήσω την ιστορία της τζαζ με τη Mary Lou Williams στο Πανεπιστήμιο και τραγούδησα στη χορωδία της.  Αφού αποφοίτησα, μετακόμισα στο Μπόλντερ του Κολοράντο, όπου μελετούσα μουσική κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού με τον Τσάρλι Χέιντεν, τον Τζέρι Γκράνελι, τον Ραλφ Τάινερ και το Όρεγκον.  Αυτές είναι οι μεγαλύτερες επιρροές μου.  Με έβαλαν σε ένα μουσικό δρόμο που είμαι ακόμα σήμερα.  Επίσης παρευρέθηκα στο  στο Musician’s Institute στο Λος Άντζελες, όπου σπούδασα κιθάρα με τον Joe Diorio και τον Pat Martino.  Εκείνη τη χρονιά ο Joe Pass, ο Alain Holdsworth και ο Pat Metheney δίδαξαν σε σεμινάρια στα οποία παρευρέθηκα. Ήμουν πολύ τυχερή.

Έχετε να επιδείξετε μια αξιοζήλευτη καλλιτεχνική διαδρομή. Υπάρχει κάτι που επιθυμείτε διακαώς να κάνετε, αλλά δεν το έχετε καταφέρει μέχρι τώρα;

Είναι ενδιαφέρον που κατάφερα να κάνω όλα όσα ονειρευόμουν να κάνω.  Έχω διευθύνει ορχήστρες και χορωδίες, έχω γράψει μουσική για μοντέρνο και κλασικό μπαλέτο και για ταινίες, έχω παίξει σε υπέροχους χώρους σε όλο τον κόσμο.  Έχω γράψει πρωτότυπη μουσική και έχω κυκλοφορήσει πολλά άλμπουμ.   Πρόσφατα συνέθεσα την πρωτότυπη μουσική για μια έκθεση τέχνης πολυμέσων.  Αν υπάρχει ένα πράγμα που επιθυμώ, είναι να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω τώρα.

Θα θέλατε να κάνετε ένα άλμπουμ με κάποιον Έλληνα καλλιτέχνη; Αν ναι, με ποιον;

Θα ήθελα πάρα πολύ να ηχογραφήσω με τη Σαβίνα Γιαννάτου. Είναι μία από τις αγαπημένες μου μουσικούς.  Είναι πολύ απασχολημένη τώρα, αλλά ίσως μια μέρα…

Τι θα μας παρουσιάσετε στη συναυλία σας στον Κήπο του Μεγάρου; Μετά από αυτήν ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σας;

Θα εμφανιστώ με υπέροχους μουσικούς που ζουν στην Ελλάδα, τον Sam Marlieri στα  σαξόφωνα, τον Μάνο Λούτα στο μπάσο, τον Σόλι Μπάρκη στα κρουστά. Επίσης στην ομάδα μου είναι η γυναίκα μου, η Κάριν Χάινμαν από τις ΗΠΑ, που τραγουδάει και παίζει μαζί μου. Θα παίξουμε μουσική μου από όλες τις ηχογραφήσεις μου αλλά κυρίως από την καινούργια μου ηχογράφηση, «Skins», που περιλαμβάνει στίχους που έχω προσαρμόσει από μυστικιστικές ποιητές, όπως οι Rumi, Hafez, Mahsati Ganjavi, Owl Woman και Kojiju.  Στο τέλος της συναυλίας θα καλέσω το ακροατήριο να τραγουδήσει μαζί μας.

Τον Αύγουστο θα πάω στο Λος Άντζελες όπου υπάρχει μια έκθεση πολυμέσων σε μια γκαλερί με τη μουσική μου. Θα συνεχίσω τη συνεργασία μου με τους καλλιτέχνες πολυμέσων το φθινόπωρο και θα συνεργαστώ με έναν άλλο συνθέτη σε μια νέα δουλειά για σύγχρονο χορό.

INFO: Πέμπτη 13 Ιουνίου, Κήπος Μεγάρου Μουσικής. Ώρα έναρξης: 21.00. 
Τιμές εισιτηρίων: 10 ευρώ (προπώληση),  12 ευρώ (ταμείο). Τηλ.: 
210-7282333

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Ο Ζ. Καρούνης και η Σ. Μαργιολά, σε γνωστά τραγούδια που όλοι αγαπάμε
Ο Ζαχαρίας Καρούνης και η Σαββέρια Μαργιολά συναντιούνται στον «Σταυρό του Νότου» για δύο παραστάσεις, αυτή την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου και το Σάββατο 12 Οκτωβρίου, για να τραγουδήσουν τα πιο γνωστά τραγούδια...
Ο Ζ. Καρούνης και η Σ. Μαργιολά, σε γνωστά τραγούδια που όλοι αγαπάμε
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Γιώργος Μπίλιος: Για να προσεγγίσεις σωστά τον Bowie, πρέπει να βυθιστείς στον κόσμο του
Μια παράσταση-αφιέρωμα στον David Bowie και τις αλλαγές που συνέβησαν στη διάρκεια της θρυλικής καλλιτεχνικής πορείας του, με τίτλο «Ch-ch-changes - A Tribute to David Bowie», θα παρουσιάσει αυτή την Παρασκευή...
Γιώργος Μπίλιος: Για να προσεγγίσεις σωστά τον Bowie, πρέπει να βυθιστείς στον κόσμο του
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
ΛΑΡΓΚΟ: Στην κρίση επικρατεί η συλλογική προσπάθεια
Η μπάντα με «ορμητήριο» τη Θεσσαλονίκη διαθέτει μια ολοκληρωμένη μουσική πρόταση που έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον, για αυτό άλλωστε και αρέσει πολύ.
ΛΑΡΓΚΟ: Στην κρίση επικρατεί η συλλογική προσπάθεια
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
ΓΙΑΝ ΒΑΝ: «Το τραγούδι γίνεται σάουντρακ στα όνειρά μου»
ΓΙΑΝ ΒΑΝ/Jan Van de Engel είναι η μπάντα/ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί ο συνθέτης και ντράμερ Γιάννης Αγγελόπουλος για τις μουσικές που γράφει. Πριν από περίπου ένα μήνα κυκλοφόρησε η νέα δουλειά του «Κακό...
ΓΙΑΝ ΒΑΝ: «Το τραγούδι γίνεται σάουντρακ στα όνειρά μου»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας