Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Enslaved: Οι άνθρωποι δεν είμαστε πολύ επιδέξιοι στο να χειριζόμαστε τις προκλήσεις

Enslaved: Οι άνθρωποι δεν είμαστε πολύ επιδέξιοι στο να χειριζόμαστε τις προκλήσεις

  • A-
  • A+

Το Bergen της Νορβηγίας έπαιξε το δικό του, ιδιαίτερο ρόλο στη διαμόρφωση αυτού που οι μελετητές αποκαλούν «δεύτερο κύμα του ευρωπαϊκού black metal» και τις τελευταίες 3 δεκαετίες, η συνεισφορά του σε καλλιτέχνες και αισθητική είναι αδιάλειπτη. 

Σημαίνουσα θέση ανάμεσα τους κατέχουν δικαιωματικά οι Enslaved, που με την πειραματική και ανοιχτόμυαλη προσέγγιση τους και μπολιάζοντας το κλασικό black metal με δισχιδείς progressive rock επιρροές, έχουν αφήσει ανεξίτηλο σημάδι και χαίρουν της εκτίμησης των ανοιχτόμυαλων οπαδών της σκληρής μουσικής, ανεξαρτήτως ιδιώματος και προτιμήσεων. 

Ο κιθαρίστας και συνθέτης Ivar Bjørnson μίλησε με την efsyn city για την οπτική των Enslaved απέναντι στον σύγχρονο κόσμο των social media, τις προκλήσεις μιας μεγάλης καριέρας και τις προσεχείς πρώτες τους εμφανίσεις ενώπιον του ελληνικού κοινού σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα

Είναι συνηθισμένο για σχήματα με πολυετείς καριέρες να ερωτώνται πως είναι μια τέτοια πορεία, όμως για εσάς είναι μάλλον μια φυσική διαδικασία, δεν είναι έτσι; Θα με ενδιέφερε περισσότερο να μάθω, έχοντας τη σοφία που μια τέτοια ζωή έχει χαρίσει, τι είναι αυτό που θα έκανες διαφορετικά, αν ξεκινούσες από την αρχή;

Όντως, είναι κάτι που δε διαχωρίζεται από την καθημερινή ζωή, καθώς είναι καθημερινή ζωή. Η μουσική, οι στίχοι, τα σκηνικά, γενικώς η δουλειά με τη μπάντα είναι κάτι που έχω συνεχώς στο μυαλό μου. Κάνουμε συνεντεύξεις, προετοιμαζόμαστε για τις συναυλίες, είναι κάτι που δε σταματάει. 

Η σοφία που μου έχει αφήσει είναι αρκετά διφορούμενη θα έλεγα, υπό την έννοια ότι μου έχει δείξει από τη μια πόσο υποστηρικτικοί και αφοσιωμένοι μπορούν να είναι οι άνθρωποι, αλλά και ταυτόχρονα πάμπολλα παραδείγματα καταστροφικού εγωισμού, κυνισμού και απληστίας. Είναι ένα πράγμα να ξέρεις απλά ότι οι άνθρωποι συμπεριφέρονται έτσι, αλλά είναι εντελώς διαφορετικό να το βιώνεις σε σχεδόν καθημερινή βάση. Το δίδαγμα είναι πως έχεις να μάθεις πράγματα και από τις δύο περιπτώσεις. 

Να είσαι πιο ανοιχτός και ευγνώμων σε όσους κάνουν καλό και να έχεις λιγότερη κατανόηση και υπομονή με όσους πράττουν το αντίθετο. Έχω ανεχτεί πάρα πολλούς παραλογισμούς και έχω χάσει πολλά χρόνια προόδου επειδή άφηνα ανθρώπους με κακές προθέσεις να καθορίζουν τις εξελίξεις. Και δεν έχω εκτιμήσει αρκετά αυτούς που θα με ωφελούσαν. 

Έχουν περάσει πλέον 2 χρόνια από την κυκλοφορία του “E” και οι περιοδείες είναι συνεχείς. Αναρωτιέμαι, μετά από τόσα χρόνια «στο δρόμο», έχεις παρατηρήσει αλλαγές στη νοοτροπία και στις αντιδράσεις του κοινού; Πιστεύεις πως οι γενιές έχουν αλλάξει;

Επί της ουσίας, θα έλεγα πως όχι. Βαθιά στον πυρήνα τους, νιώθω πως οι μουσικόφιλοι θα είναι πάντα οι ίδιοι. Ο σύγχρονος κόσμος όμως τείνει να διαφοροποιήσει ακόμα και αυτό. Μπορώ να καταλάβω τις παλιότερες μπάντες που εκνευρίζονται όταν το κοινό παρακολουθεί τις συναυλίες τους μέσα από την κάμερα του κινητού του, όμως αυτή δεν είναι η σωστή αντίδραση κατά τη γνώμη μου. 

Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν με αυτό, είναι πλέον τμήμα του συστήματος αισθητήρων τους. Το ότι ο Bruce Dickinson θεωρεί ένα smartphone ως κάτι που εμποδίζει ένα νεανικό μυαλό να αντιληφθεί την πραγματικότητα, είναι ίσως σωστό κατά τη γνώμη του, αυτό το παιδί όμως δε θα καταλάβει αυτή την αντίδραση, επειδή αυτός είναι ο τρόπος που βιώνουν την πραγματικότητα, διαμέσου των social media. 

Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι είναι λάθος για την παλιότερη γενιά να κρίνει αυστηρά το πως οι νεότεροι επιλέγουν να παρακολουθήσουν μια συναυλία. Το να απαγορεύεις τα κινητά ας πούμε, το βρίσκω άσκοπο. Αν ξεπεράσεις αυτές τις τεχνικές λεπτομέρειες, η ουσία παραμένει η ίδια. Είναι πάντα άνθρωποι που αντιδρούν στη μουσική μας. Πάντα αυτό στοχεύαμε να συμβαίνει, δε θα έπρεπε να περιμένουμε τίποτα περισσότερο!

Η οπτική των ανθρώπων που ταξιδεύουν τον κόσμο, είναι πάντα χρήσιμη, υπό την έννοια ότι έχουν μια πιο σφαιρική άποψη των γεγονότων. Πως φαίνεται σήμερα ο κόσμος στα μάτια των Enslaved; Θα έλεγες ότι τα πράγματα χειροτερεύουν, είναι η ζωή δυσκολότερη, υπάρχει κάτι που να σε προβληματίζει;

Ενδεχομένως να έχουμε αυτή την οπτική που λες, ναι. Χωρίς αμφιβολία, υπάρχει μια άνοδος σε κάποιες πολύ ανησυχητικές τάσεις, με τους θρησκόληπτους μανιακούς να είναι όλο και μεγαλύτερη απειλή για τους καθημερινούς ανθρώπους. Νεο-συντηρητικοί χριστιανοί, τζιχαντιστές μουσουλμάνοι, ακραίοι ορθόδοξοι Εβραίοι, βίαιοι εθνικιστές ινδουιστές, η λίστα είναι ατελείωτη. 

Όσο αυτές οι ιδεοληψίες μετακινούνται από τα τοπικά τους όρια σε μια παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα, τόσο εξεγείρονται οι απανταχού φανατικοί θρησκευόμενοι φασίστες και είναι συνήθως οι «φυσιολογικοί» άνθρωποι των χωρών τους που πληρώνουν το βαρύ τίμημα. Ταυτόχρονα, ο κόσμος είναι αρκετά αυτός που πάντα ήταν. Μετανάστευση, φυσικές καταστροφές και όλα αυτά ήταν πάντα κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης. Απλά από ότι φαίνεται, δεν είμαστε πολύ επιδέξιοι στο να χειριζόμαστε τις προκλήσεις. Ας πούμε ότι είμαι περισσότερο ρεαλιστής, παρά ανήσυχος. 

Αν υπάρχει ένα πράγμα που κάποιος έχει να πει για τους Enslaved, είναι ότι πάντα εξωθούσαν τα όρια, πίεζαν το heavy metal να φτάσει όσο πιο μακριά μπορούσε, υιοθέτησαν την περιπετειώδη οπτική του κλασικού progressive rock, χωρίς ποτέ όμως να αφήσουν πίσω τις black metal ρίζες τους. Υπάρχει ένα όριο σε αυτή τη φιλοσοφία; Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι «δε μπορούμε να πάμε πέρα από αυτό το σημείο»;

Ειλικρινά, όχι. Από την άλλη βέβαια, δε νιώσαμε ποτέ «υποχρεωμένοι» να φτάσουμε τα πράγματα στα άκρα μόνο και μόνο για να φανούμε προκλητικοί. Γράφω τη μουσική που μου βγαίνει φυσικά και αν αυτό αποξενώνει μερικούς ακροατές (όπως συνέβη στις αρχές των 00's όταν και αρχίσαμε να «αλλάζουμε»), ας είναι. Δε θα απολογηθώ ποτέ για αυτό, αλλά δεν είναι και κάτι που με ικανοποιεί όμως. Η τέχνη μας δε θα συνδεθεί με τις τάσεις της οπαδικής οπτικής, θα χανόταν όλο το νόημα τότε. 

Πόσο διαφορετικοί θα ήταν οι Enslaved σαν σχήμα, αλλά και εσύ προσωπικά σαν μουσικός, αν η καταγωγή σας δεν ήταν από τη Νορβηγία; Τι αποτύπωμα έχει αφήσει η χώρα επάνω σου, πως έχει κάνει τη ζωή σου ευκολότερη ή δυσκολότερη;

Είμαι σίγουρος, θα ήταν πολύ διαφορετικά! Νομίζω το καλύτερο πράγμα σχετικά με τις «σκηνές» (τουλάχιστον όπως ήταν κάποτε) είναι αυτό ακριβώς, ότι έχουν τα ιδιαίτερα και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής. Γενικά, λατρεύω τη world και την ethnic μουσική για αυτό το λόγο, είναι ένα όχημα για να ανακαλύψεις το ηχητικό άρωμα ας πούμε του κάθε τόπου. Θεωρώ την παγκοσμιοποίηση ένα σοβαρό πισωγύρισμα όσον αφορά αυτό το θέμα, καθώς σημαίνει ότι οι τοπικές διαφορετικότητες χάνονται. Οπότε σίγουρα η Νορβηγία συνυπάρχει στη μουσική και τους στίχους μου. 

Επίσης, προφανώς είμαι πολύ τυχερός που γεννήθηκα στη Νορβηγία τη δεκαετία του 1970, καθώς ήταν η εποχή που μεταβλήθηκε από μια πολύ φτωχή Ευρωπαϊκή χώρα, σε μια από τις πλουσιότερες, με τις εξορύξεις πετρελαίου. Σήμερα η κοινωνική ασφάλιση είναι πολύ ισχυρή και η ελευθερία του λόγου βασική αρχή της δημοκρατίας μας. Οπότε σίγουρα έχει κάνει τη ζωή μου ευκολότερη και πάντα προσπαθώ να το θυμάμαι και να το εκτιμώ, ειδικά παρατηρώντας τον κόσμο γύρω μας. Απλά θα ευχόμουν περισσότεροι από τους συμπατριώτες μου να το έκαναν επίσης!

Βρίσκω την ιστορία πίσω από το “Skuggsjá” (σ.σ: Πρόκειται για ένα κομμάτι ορχηστρικής μουσικής που ανατέθηκε από την κυβέρνηση στον Ivar Bjørnson και τον Einar Selvik των Wardruna να συνθέσουν, για τον εορτασμό των 200 ετών από την εγκαθίδρυση του Νορβηγικού Συντάγματος) ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Ποια ήταν η αρχική σου αντίδραση όταν σας το ζήτησαν και ποιες ήταν οι προσδοκίες σου όσον αφορά το τελικό αποτέλεσμα;

Για να είμαι ειλικρινής, ήταν μια ιδιαίτερα τιμητική πρόταση μεν, αλλά ταυτόχρονα ένιωθα πολύ πιεσμένος να δημιουργήσω κάτι που θα είχε την κατάλληλη απήχηση και θα κατάφερνε να ανταποκριθεί σε αυτή την τόσο σημαντική περίσταση. 

Ο στόχος μου ήταν να μοιραστώ μερικές σκέψεις και προβληματισμούς σχετικά με την ιστορία μας και τη δύσβατη πορεία του λαού μας από την εποχή των Βίκινγκς, διαμέσου του Μεσαίωνα και τελικά στη γέννηση της Νορβηγίας ως χώρα και εν τέλει στο εν λόγω Σύνταγμα, συνοδευόμενα από ενδιαφέρουσα και συναρπαστική μουσική. Θέλω να πιστεύω ότι η απόπειρα ήταν πετυχημένη. 


Έχεις υπάρξει μέλος τόσο των Gorgoroth, όσο και των Borknagar κι επίσης ο Ice Dale (ο έτερος κιθαρίστας του σχήματος) είναι επίσης μέλος των Audrey Horne. Θα έλεγες ότι αυτός ο διαμοιρασμός δημιουργικότητας αφαιρεί κάτι από τη δυναμική των Enslaved ή ότι είναι ένας υγιής τρόπος να απελευθερώνεται η πίεση;

Πιστεύω πως είναι κάτι υγιές, ναι. Και δεν έχει να κάνει με πίεση ή οτιδήποτε τέτοιο, περισσότερο είναι αναζήτηση διαφορετικών καλλιτεχνικών ενδιαφερόντων, που δεν συνάδουν με τους Enslaved. Ευτυχώς έχουμε μερικούς πολύ καλούς ανθρώπους που μας βοηθούν με τα προγράμματα και τη διαχείριση των υποθέσεων των Enslaved, οπότε δεν αποτελεί ποτέ πρόβλημα κάτι τέτοιο. 

Πιστεύω είναι αδύνατον να μη σε ρωτήσω για την ταινία “Lords Of Chaos” (σ.σ: Ένα πολύ δημοφιλές στη heavy metal σκηνή, πρόσφατο φιλμ του Jonas Akerlund που αναπαριστά τα γεγονότα στη Νορβγηγία στις αρχές των 90's, με τη γέννηση της διάσημης σκηνής του black metal, τους εμπρησμούς εκκλησιών και τις δολοφονίες στα οποία ενεπλάκησαν σημαίνοντα μέλη των σχημάτων αυτών). Την παρακολούθησες, και αν ναι, ποια είναι η άποψη σου; Υπήρξατε κι εσείς μέλη εκείνης της σκηνής και αν μη τι άλλο, ποιο πιστεύεις ότι είναι το σημαντικότερο πράγμα που θα πρέπει να κρατήσουμε από εκείνη την εποχή;

Δεν είδα την ταινία και ούτε πρόκειται. Μου φαίνεται εντελώς αδιάφορο όλο αυτό το τσίρκο και δεν προσφέρει τίποτα καλό σε κανέναν. Η Νορβηγική σκηνή στον πυρήνα της (με μερικές μεμονωμένες εξαιρέσεις) είχε πάντα να κάνει με την τέχνη, τη φιλοσοφία και τη μουσική. Όλα αυτά είναι πια νεκρά και ξεχασμένα και αυτή η ηλίθια ταινία είναι η ταφόπλακα.

Θεωρείς πως οι Enslaved ταιριάζουν περισσότερο σε ένα κλασικό metal festival όπως το Wacken, ή μάλλον σε ένα περισσότερο πολυποίκιλο όπως το Roadburn για παράδειγμα;

Δε νομίζω ότι διακρίνω κάποια διαφορά μεταξύ τους όσον αφορά εμάς, μου φαίνεται πως ταιριάζουμε γάντι και στα δύο. Φυσικά πρόκειται για ένα τεράστιο προνόμιο, να έχουμε τόσο ζεστή υποδοχή εξίσου στο ένα και στο άλλο. Είμαι αφοσιωμένος metalhead όλη μου τη ζωή αλλά και λάτρης της τέχνης που αψηφά τα σύνορα, πειραματίζεται και ρισκάρει. Οπότε ναι, σίγουρα και στα δύο!

Αυτή θα είναι η πρώτη σας φορά στην Ελλάδα για δυο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Υπάρχει κάτι που κάνετε ή αισθάνεστε αλλιώτικο κάθε φορά που επισκέπτεστε ένα μέρος για πρώτη φορά;

Όντως υπάρχει, συνηθίζουμε να παίζουμε μεγαλύτερα σε διάρκεια shows ώστε να αντιπροσωπεύεται όλη η καριέρα μας. Ξέρεις, όταν είμαστε τόσο τυχεροί ώστε να υπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα που μας παρακολουθούν εδώ και 28 χρόνια, θέλουμε να τους δείξουμε όσα περισσότερα μπορούμε. Είναι πάντα συναρπαστικό να επισκέπτεσαι ένα μέρος για πρώτη φορά και έχουμε μακρά και στιβαρή σχέση με την Ελλάδα, πραγματικά ανυπομονώ!

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Rebeltes: Η παράδοση έχει την κίνηση μέσα της, αρκεί να μην την ταλαιπωρούμε
Μετά από αρκετά χρόνια, πειραματισμών και δοκιμών, μπορούμε να πούμε ότι, πλέον, και η ελληνική underground σκηνή έχει ένα σημαντικό κομμάτι της που «διαβάζει» με διαφορετικό τρόπο την μουσική μας παράδοση,...
Rebeltes: Η παράδοση έχει την κίνηση μέσα της, αρκεί να μην την ταλαιπωρούμε
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Godsleep: Το ελληνικό κοινό ανέβασε τη σκηνή στο επίπεδο που είναι σήμερα
Το ότι υπάρχει μία έκρηξη στην ελληνική underground εδώ και αρκετά χρόνια το γνωρίζουμε και το απολαμβάνουμε. Ένα από τα πιο δυναμικά κομμάτια είναι η heavy rock σκηνή με πολλές από τις μπάντες της να...
Godsleep: Το ελληνικό κοινό ανέβασε τη σκηνή στο επίπεδο που είναι σήμερα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Kultur Shock: Τραμπ, Πούτιν, Ερντογάν δεν είναι πολύ διαφορετικοί από τον ISIS
Ωμοί, είρωνες, επιθετικοί, βαθιά αντιφασίστες, οι Kultur Shock εδώ και 23 χρόνια παίζουν σε φρενήρη ρυθμό τη δική τους «μπαρουτοκαπνισμένη» εκδοχή της gypsy/ Balkan punk και συνεχίζουν να είναι εξαιρετικά...
Kultur Shock: Τραμπ, Πούτιν, Ερντογάν δεν είναι πολύ διαφορετικοί από τον ISIS
Οι Sunnata από την Πολωνία για πρώτη φορά στην Ελλάδα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Sunnata: Όταν παίζουμε μουσική μεταμορφωνόμαστε σε μελαγχολικούς νομάδες
Μπορεί μία heavy ψυχεδελικά μπάντα από την Πολωνία να κάνει τη διαφορά σε μία σκηνή με πολλά σπουδαία ονόματα; Οι Sunnata αποδεικνύουν στην πράξη με την εκπληκτική δισκογραφία τους πως η έμπνευση και η διάθεση...
Sunnata: Όταν παίζουμε μουσική μεταμορφωνόμαστε σε μελαγχολικούς νομάδες
Vandoliers
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Vandoliers: Η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μας αντιπροσωπεύει
Υπάρχουν μουσικοί και σχήματα που ανήκουν στη μεγάλη κατηγορία. Που τα «έχουν καταφέρει», έχουν τεράστια, παγκόσμια επιτυχία, τους παρακολουθούν άπειροι άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη και έχουν γίνει πλούσιοι από...
Vandoliers: Η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μας αντιπροσωπεύει
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Οι ελληνικές rock μπάντες είναι ξεκάθαρα με το μέρος της κοινωνίας»
Ένα νέο μουσικό ντοκιμαντέρ αναμένεται να προβληθεί τον Μάρτιο σε διεθνή φεστιβάλ και στις αίθουσες και έχει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον. Ο λόγος; Ασχολείται με την άνθιση της ελληνικής heavy rock σκηνής και...
«Οι ελληνικές rock μπάντες είναι ξεκάθαρα με το μέρος της κοινωνίας»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας