Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κ. Βήτα: Ανάμεσα στην ελευθερία και τον περιορισμό η τέχνη
Επιστρέφει στη δισκογραφία με ένα ep-προάγγελο του επικείμενου άλμπουμ του που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο

Κ. Βήτα: Ανάμεσα στην ελευθερία και τον περιορισμό η τέχνη

  • A-
  • A+

Στο νέο του δίσκο «Περίεργη ώρα», μία μεγάλη συναυλία στην Αθήνα στις 30 Μαρτίου με τραγούδια από τα 27 χρόνια της πορείας του, και μία μικρή περιοδεία ανά την Ελλάδα θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε ξανά τον αγαπημένο και πάντα πειραματικό Κωνσταντίνο Βήτα.

«Κάποιες φορές δεν γνωρίζουμε πώς να ζήσουμε τη ζωή» λέει ο ίδιος στην απολαυστική κουβέντα μας στην οποία μιλάει για την έλλειψη της αγάπης, συχνό μοτίβο στη δισκογραφία του, την πολυπόθητη ελευθερία στην τέχνη, την ελληνική ηλεκτρονική σκηνή και τη σύμπραξη με τον Μιχάλη Δέλτα το περασμένο καλοκαίρι. 

Και εικαστικός ο ίδιος, που μεγάλωσε στην Αθήνα, της αφιερώνει έναν πίνακα του Έντουαρντ Αβεντίσιαν, ενώ δηλώνει ότι για να φτιάξουμε ένα πορτρέτο της σημερινής εποχής θα μπορούσαμε να παρουσιάσουμε έργα σε μια πυριτιδαποθήκη και μετά να τα κάψουμε.

Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου αναφέρεται στην εξάρτηση, το ψέμα, την ανισότητα. Τι σημαίνει η «περίεργη ώρα» για εσάς;

Είναι αυτές οι κρυφές σκέψεις που βρίσκονται πίσω από τις ανθρώπινες σχέσεις όπου άθελά μας ή μη τοποθετούμε τον άλλον σε μια άβολη θέση μέσα από τις  υπεκφυγές, τα ψέματα, την έλλειψη ειλικρίνειας, όλη αυτή η ζωή γύρω μας που κάποιες φορές δεν γνωρίζουμε πώς να την ζήσουμε ίσως γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε έξω  από τα κατεστημένα μας… Είναι όπως μπαίνεις σε ένα κατάστημα επίπλων και βλέπεις ένα τέλειο καναπέ ή ένα κρεβάτι και δεν ξέρεις πως να κάτσεις και μετά πάς στον άλλον κ.ο.κ. Είναι σκέψεις για μια σύγχρονη ζωή.

Η αγάπη είναι παρούσα και σε αυτό το άλμπουμ σας, ως παρότρυνση στον εαυτό και στον Άλλον. Σε τι άλλο πιστεύετε;

Είναι δύο πόλοι, είναι η αγάπη και αυτό που βρίσκετε απέναντί της, ποιος μπορεί να είναι ο αντίποδας της αγάπης, ο καθένας μπορεί να βάλει ότι πιστεύει… Σε όλη μου την δισκογραφία το πιο συχνό μου μοτίβο είναι η έλλειψη και όχι η περιγραφή της αγάπης, έτσι κι αλλιώς η αγάπη δεν έχει την ανάγκη καμίας περιγραφής αλλά και καμία ανάγκη, προσφέρεται με ανιδιοτέλεια. Μου αρέσει να προσπαθώ να έχω κατανόηση και να ακούω τους ανθρώπους γύρω μου.  

Οι συνθέσεις σας δημιουργούν εικόνες. Το ορχηστρικό «Σπατάλη» μου έφερε στο δικό μου νου συνειρμικά έναν πίνακα του Έντουαρντ Χόπερ, το «Δωμάτιο στη Νέα Υόρκη». Ποιον πίνακα θα διαλέγατε εσείς τώρα για να αφιερώσετε στην Αθήνα;

Θα έλεγα πως δεν το έχω γενικά με τις αφιερώσεις αλλά ας πω ίσως ένα από τα άτιτλα έργα του Edward Avedisian το 017, κάποιο από την περίοδο του ‘60…

Περιλαμβάνει τρία νέα τραγούδια και δύο ορχηστρικά

Γιατί αφιερώνετε μέσω του τίτλου ένα από τα δύο ορχηστρικά στον Νίκι Λάουντα; Είναι η αδρεναλίνη, ο μύθος του ή ένα είδος ειρωνείας;

Μου θυμίζει τον τρόπο που έχω χτυπηθεί εσωτερικά στη ζωή, μου θυμίζει τις εμμονές μου, όλα αυτά τα ανθρώπινα στοιχεία, όταν το 76 βγήκε από μια φλεγόμενη Ferrari θυμάμαι τη φωτογραφία στο εσώφυλλο ενός περιοδικού φόρμουλας σαν τώρα… είναι ένας αληθινός παιδικός μου ήρωας, αλλά και το σύμβολο του ανταγωνισμού , της αδρεναλίνης, του κινδύνου. Όταν έγραφα το κομμάτι αυτό απλά τον σκεφτόμουν πολύ έντονα γι αυτό και έβαλα το όνομά του. 

Τι σημαίνει για εσάς ελευθερία στην μουσική; Έχετε σκεφτεί να πειραματιστείτε με άλλου είδους ήχους, όπως για παράδειγμα με πνευστά όργανα; 

Υπάρχει αυτή η ελευθερία στη μουσική και είναι κάτι που το θέλουν όλοι όσοι ασχολούνται με κάθε μορφή τέχνης αλλά από την άλλη υπάρχει και ο περιορισμός. Όλα έχουν να κάνουν με τα όρια ταυτόχρονα, η τέχνη έχει να κάνει με τις δυναμικές ανάμεσα στον περιορισμό και την ελευθερία… για παράδειγμα ο ανθρώπινος νους μας που είναι ελεύθερος κάνει ασύλληπτες σκέψεις καθημερινά.

Το ίδιο συμβαίνει και όταν δημιουργούμε, προσωπικά νιώθω σαν να είμαι στο αυτοκίνητο και να οδηγώ, δηλαδή κάποιες φορές τρέχω και κάποιες δεν μπορώ λόγω της κίνησης για να μην πατήσω κάποιον… Παντού πιστεύω χρειάζεται ένας έλεγχος. Όσο για τα πνευστά είναι υπέροχα όργανα αλλά εξακολουθεί να μου αρέσει η ηλεκτρονική μουσική.  

Πώς νιώθετε για την σύμπραξη με τον Μιχάλη Δέλτα, με τον «Ουρανό» και την καλοκαιρινή συναυλία, αλλά και για την θερμή αποδοχή που είχαν; Η πορεία σας ξεκίνησε πριν από περίπου 27 χρόνια. Σε ποιο σημείο της διαδρομής βρίσκεστε τώρα;

Ήταν μια συνεργασία και μια ειδική σύμπραξη που κατέληξε σε ένα δισκογραφικό γεγονός. Είχαμε μια συμφωνία να παρουσιάσουμε στο κοινό το έργο αυτό και με την λήξη της συναυλίας η συνεργασία μας σαν στέρεο νόβα έληξε. Εννοώ ότι ο καθένας μας επέστρεψε στα δικά του πράγματα, στα δικά του ενδιαφέροντα για αυτό και εγώ παρουσιάζω τώρα την καινούργια μου δουλειά, την «Περίεργη Ώρα», ένα ep που αποτελείται από 5 τραγούδια.

Οι στέρεο νόβα διαλύθηκαν επίσημα το 1996 και ο καθένας από εμάς ακολούθησε την δική του πορεία. Όσον αφορά τον «Ουρανό» βρεθήκαμε στο στούντιο πριν δύο χρόνια και μετά την ολοκλήρωση του άλμπουμ το συγκρότημα δεν υφίσταται. Βρισκόμαστε ξανά στην προσωπική μας διαδρομή.

Πώς βλέπετε την εξέλιξη της ελληνικής ηλεκτρονικής σκηνής, δεδομένου ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει τόσο αναπτυγμένη η νοοτροπία του να ακούς μουσική χωρίς λόγια;

Αυτό είναι μια πραγματικότητα… την διαπίστωση αυτή μου την επεσήμανε άλλος ένας φίλος μου πριν λίγο καιρό, όσον αφορά τον στίχο. Στην Ελλάδα πάντα υπήρχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την ροκ, γενικά τον πιο ηλεκτρικό ήχο. Η ηλεκτρονική μουσική πιστεύω πως συνεχίζει να ενδιαφέρει, αν όχι ένα μεγάλο κοινό αλλά σίγουρα υπάρχει κόσμος που τρέφει αγάπη για αυτό το είδος.  Προσωπικά συνεχίζω να γράφω τραγούδια αλλά και αρκετά οργανικά κομμάτια που τα εντάσσω και στις συναυλίες μου. 

Έχετε πει ότι αν και μπορείτε να γράψετε σε αγγλικό στίχο, επιλέγετε τον ελληνικό. Υπάρχει κάποιος λόγος που προτιμάτε την ελληνική γλώσσα;

Γράφω γιατί απλά είναι η γλώσσα που μιλώ, η γλώσσα που υπάρχει γύρω μου, αυτή που μιλάμε όλοι μας σε ποιά γλώσσα να έγραφα… θα μπορούσα να μιλήσω στον αδελφό μου την ώρα που τρώμε γαλλικά? Απλά δεν θα με καταλάβαινε εκτός κι αν κάναμε πλάκα.

Θυμάμαι τις μουσικές σας τις παραστάσεις «Cleansed», «Από τι ζουν οι άνθρωποι», «2» και την ταινία «Κοινωνική Σαπίλα». Υπάρχει διαφορά στην έμπνευση για το θέατρο ή τον κινηματογράφο από ότι για τις προσωπικές σας δουλειές; Πώς αισθάνεστε όταν το μουσικό σας έργο είναι μέρος ενός άλλου έργου;

Στο θέατρο και τον κινηματογράφο απλά υπηρετώ και ακούω με προσοχή αυτό που θέλει ο σκηνοθέτης. Συνθέτω για έναν διαφορετικό λόγο απ ότι θα έκανα για μια προσωπική μου δουλειά. Υπάρχει ένα κείμενο που καθορίζει τα πάντα και αυτό κάνει την διαφορά.

Μετά είναι οι χαρακτήρες του έργου, η εποχή, ακολουθούμε κατά γράμμα τις υποδείξεις του σκηνοθέτη. Είναι πολύ ωραία εμπειρία γιατί ξεφεύγεις από τον δικό σου κόσμο και προσεγγίζεις μια ιστορία μέσα από ένα διαφορετικό τρόπο. Είναι ένα μεγάλο μάθημα να συνεργάζεσαι με ανθρώπους της τέχνης και από διαφορετικούς χώρους, μαθαίνεις πολλά. 

Με ποιους τρόπους θεωρείτε ότι η τέχνη μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο σε μια τρελή εποχή - όχι «μόνο» στα τελευταία δέκα χρόνια της κρίσης αλλά κι από πριν- που ο κόσμος μοιάζει πυριτιδαποθήκη;

Αν αλλάζαμε τη σειρά των λέξεων  στην ερώτηση σου και λέγαμε «Με ποιο τρόπο θεωρείτε ότι η τρέλα μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο στα χρόνια της κρίσης» θα είχαμε πάλι μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση. Θα μπορούσαμε να φτιάξουμε έργα τέχνης και να τα παρουσιάσουμε σε μια πυριτιδαποθήκη και μετά να τα κάψουμε και φυσικά να απαντηθεί και η ερώτηση. Ίσως είναι ένα πορτρέτο της τέχνης κι αυτό στην σημερινή εποχή.

Πώς πήγε το live στο Λονδίνο; Είναι διαφορετικό το κλίμα όταν παίζετε στο εξωτερικό; Στην Ελλάδα πού θα έχουμε την τύχη να σας δούμε το επόμενο διάστημα;

Ωραίο είναι το Λονδίνο, παίξαμε σε ένα όμορφο κλαμπ γεμάτο από όμορφο κόσμο, τους θυμίσαμε λίγο τα ελληνικά, μοιραστήκαμε απόψεις, κάναμε βόλτες στο κέντρο, η επόμενη συναυλία μας είναι στις 30 Μαρτίου, στο Academy Πειραιώς 117. Σας περιμένουμε ….

Info: Τη συναυλία θα ανοίξουν οι Midnight Zeros. Piraeus Academy, Σάββατο 30 Μαρτίου, Εισιτήρια από 12 ευρώ, Hunter Agency (εντός της στοάς, τηλ.: 210 3608366). 

ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Συνομιλία με την Παπαγκίκα και την Μπέλλου
Το νέο του project, του Κωνσταντίνου Βήτα , έχει να κάνει με το ρεμπέτικο. Το παρουσιάζει στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στις 3 και 4 Ιουνίου (στις 13 του μήνα ανεβαίνει και στη Θεσσαλονίκη, στο Μέγαρο...
Συνομιλία με την Παπαγκίκα και την Μπέλλου
ΤΕΧΝΕΣ
Ο Κωνσταντίνος Βήτα στο Bios
Το BIOS παρουσιάζει τα Αcoustic Sunsets, μία σειρά από ειδικά ακουστικά σετ, στην ταράτσα, την πιο ωραία ώρα των καλοκαιρινών ημερών, την ώρα που δύει ο ήλιος. Ενας διαφορετικός καλλιτέχνης κάθε φορά...
Ο Κωνσταντίνος Βήτα στο Bios
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Περίεργη ώρα
Την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε ψηφιακά νέα δουλειά του Κ.ΒΗΤΑ, σε μορφή EP, με τον τίτλο «Περίεργη ώρα», που αποτελεί την πρώτη γεύση του επικείμενου άλμπουμ του.
Περίεργη ώρα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Babo Koro: Το γλέντι είναι κομμάτι της ψυχής μας
Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση με τους Babo Koro πριν ανέβουν στη σκηνή του Σταυρού του Νότου έχοντας στις αποσκευές τους τον πρόσφατο δίσκο τους με τίτλο «Σίσυφος».
Babo Koro: Το γλέντι είναι κομμάτι της ψυχής μας
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Μια μεγάλη σύνοδος κορυφής για το ρεμπέτικο
Τρεις σπουδαίοι δεξιοτέχνες, οι Δημήτρης Μυστακίδης, Ηρακλής Βαβάτσικας και Κυριάκος Γκουβέντας πριν ανέβουν στη σκηνή του «Γυάλινου Μουσικού Θεατρού» μας μιλούν για το ρεμπέτικο.
Μια μεγάλη σύνοδος κορυφής για το ρεμπέτικο
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Οι «μέρες οι παλιές» και τρεις ταλαντούχες γυναικείες φωνές
Τρεις νέες ταλαντούχες γυναίκες από διαφορετικούς μουσικούς κόσμους θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε στο κέντρο διερχομένων καλλιτεχνών στο «Άλσος». Η Κατερίνα Πολέμη, η Κατερίνα Ντούσκα και η Άννα Ψυχογιού...
Οι «μέρες οι παλιές» και τρεις ταλαντούχες γυναικείες φωνές

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας