Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Ασχολούμαστε με την παρεξηγημένη σκοτεινή πλευρά του είδους μας»

Grey River And The Smoky Mountain: Μια μπάντα που ευχαριστιέται πραγματικά το ταξίδι της μουσικής

«Ασχολούμαστε με την παρεξηγημένη σκοτεινή πλευρά του είδους μας»

  • A-
  • A+

Η επαφή μας με τους Grey River And The Smoky Mountain έγινε πριν από μερικούς μήνες όταν κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους “Captain Death” και μας συνεπήραν με τις folk/Americana/bluegrass συνθέσεις τους.

Με βαριά θεματολογία και σκοτεινούς στίχους το ντεμπούτο τους, αλλά οι ίδιοι μας τονίζουν ότι αυτός ήταν ο στόχος, οι ιστορίες τους να ασχολούνται με την παρεξηγημένη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου.

Αναγνωρίζουν ότι σημασία έχει το μουσικό ταξίδι με τον “Captain Death” και μας λένε ότι «σε μία χώρα με τόσο μικρή αγορά, το mainstream είναι αρνητικό γιατί η μουσική αναπόφευκτα εμπορευματοποιείται και η πίτα κόβεται σε λίγα μεγάλα κομμάτια χωρίς να επιτρέπει την ποικιλία και την ελευθερία έκφρασης ».

Δηλώνουν «βινυλιάδες» και από το τρίπτυχο Clint Eastwood, Lee van Cleef η Eli Wallach προτιμούν τον… άσχημο.

Captain Death λοιπόν το ντεμπούτο σας. Από έρχεται το «πλοίο» των Grey River με τον περίεργο αυτόν καπετάνιο και ποιος ο προορισμός του;

Κανείς δεν ξέρει από που έρχονται ποτέ αυτού του είδους τα πλοία ούτε που πηγαίνουν. Σημασία έχει ότι ταξιδεύουμε μαζί του!

Η μουσική σας είναι folk, αλλά και Americana. Είναι ελαφρώς πειρατική, αλλά έχει και ιρλανδέζικα στοιχεία. Πώς ασχοληθήκατε; Το επιλέξατε ή βγήκε στην πορεία;

Και τα δύο. Όλα τα είδη που προανέφερες είχαμε τη διάθεση να τα βάλουμε στη μουσική μας και ανήκουν στα βασικά μας ακούσματα. Χωρίς να υπάρχει σχέδιο ή κόπος ή ιδιαίτερη προσπάθεια, χαιρόμαστε πολύ που από μόνα τους βγήκαν στη μουσική μας, σχεδόν υποσυνείδητα…

Βαριά θεματολογία και σκοτεινοί στίχοι. Η μουσική κατεύθυνση «υπαγορεύει» την θεματολογία ή η ψυχολογία του δημιουργού; Υπάρχουν προσωπικές ιστορίες πίσω από τα κομμάτια ή είναι μυθοπλασία που εξυπηρετεί το ταξίδι του CaptainDeath;

Πίσω από κάθε ιστορία μας κρύβεται μια ιστορία πραγματική η δυνητικά πραγματική… και σχεδόν όλες αφορούν την παρεξηγημένη σκοτεινή πλευρά του είδους μας.

Οι Grey River ανήκουν στην ακμάζουσα country/Americana ελληνική σκηνή; Είναι ένα είδος που πατάει κάποιο «κουμπί» στους Έλληνες πιστεύετε; Εννοώ ότι τα σχήματα που ασχολούνται είναι αρκετά και το κοινό δείχνει να αγκαλιάζει τη συγκεκριμένη μουσική για την οποία πριν από μερικά χρόνια ενδεχομένως να αδιαφορούσε.

Τα “mountain songs” και τα “shanties” είναι λαϊκές μουσικές και ως τέτοιες έχουν ένα τρόπο να γίνονται οικίες στον ακροατή ακόμα κι αν δεν έχει αυτά τα ακούσματα. Ίσως δεν υπήρχε τόση ανταπόκριση στο παρελθόν επειδή δεν υπήρχαν τόσες μπάντες να μοιραστούν ζωντανά με το κοινό αυτόν τον ήχο…

Και μέχρι που μπορεί να φτάσει η αγγλόφωνη εν γένει σκηνή στην Ελλάδα; Είναι πολλά τα σχήματα, μικρό το κοινό, λίγες οι ευκαιρίες. Το βλέμμα κοιτάει προς το εξωτερικό; Μήπως είναι καλύτερα για τη σκηνή το γεγονός ότι παραμένει μακριά από τα φώτα του ελληνικού mainstream;

Όταν ζεις σε μια χώρα με μικρή αγορά το mainstream είναι αρνητικό γιατί η μουσική αναπόφευκτα εμπορευματοποιείται και η πίτα κόβεται σε λίγα μεγάλα κομμάτια χωρίς να επιτρέπει την ποικιλία και την ελευθερία έκφρασης. Αυτό άλλωστε το βλέπουμε ήδη στην ελληνική μουσική σκηνή, όταν από ένα πολύ μεγάλο πλήθος καλών μουσικών, τραγουδοποιών και ερμηνευτών, στα αφτιά μας φτάνει μόνο ένα μικρό ποσοστό. 

Ας μιλήσουμε και λίγο για την διαδικασία παραγωγής. Ισχύει και για τους Grey River and The Smoky Mountain το Do It Yourself;  Θετικά και αρνητικά;

Ισχύει και το καθιστά και δύσκολο. Βέβαια είχαμε πολλούς ανθρώπους που κάνανε την διαδικασία αυτή λιγότερο δύσκολη, όπως το στούντιο ηχογράφησης και mastering που πηγαίνουμε και η “Ikaros Records” που κυκλοφόρησε το βινύλιο μας.  

Digital, CD, βινύλιο. Ποιο θεωρείτε ότι είναι το καλύτερο format για τη μουσική των Grey River and The Smoky Mountain;

Η μουσική μας και η διάθεση μας ορίζεται από την τάση «επιστροφή στις ρίζες» κατά συνέπεια το βινύλιο νομίζουμε ότι είναι η πιο ταιριαστή επιλογή…

Παρακολουθείτε την ελληνική σκηνή; Ξεχωρίζετε κάποια σχήματα ή κυκλοφορίες;

Παρακολουθούμε αρκετά την ελληνική αγγλόφωνη μουσική σκηνή και είναι πολλά τα συγκροτήματα που ξεχωρίζουμε, όπως οι Appalachian Cobra Worshipers, οι Dustbowl ή οι Jumberingas με τον καινούργιο τους ομώνυμο δίσκο, Penny Dreadful με το “Pilgrimage» και η λίστα συνεχίζεται…  

Μοιραία θα κάνουμε και μία κινηματογραφική ερώτηση. Clint Eastwood, Lee van Cleef η Eli Wallach;

Eli Wallach… έχουμε μια έντονη συμπάθεια στα outsider…

Και ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας για την περαιτέρω προώθηση του δίσκου;

Το επόμενο live είναι στις 24 Μαΐου και θα έχουμε τη χαρά να μοιραστούμε τη σκηνή με τους “Empty Frame” στο Death Disco. Το καλοκαίρι θα βρεθούμε βόρεια και φυσικά ελπίζουμε και σε κάποιο φεστιβάλ εντός ή εκτός Ελλάδος.

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Spring Shoe: Παίζουμε μουσική για να έρθουμε σε επαφή με αυτούς που ψάχνουν το διαφορετικό
Πρωτοεμφανιζόμενοι ως μπάντα, αλλά με πολλά χιλιόμετρα ως μουσικοί, οι Spring Shoe μας προσφέρουν με το ντεμπούτο “Love Is Just A Razor In My Eye” μία φρέσκια folk, rock οπτική με ενδιαφέρουσες συνθέσεις.
Spring Shoe: Παίζουμε μουσική για να έρθουμε σε επαφή με αυτούς που ψάχνουν το διαφορετικό
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
«Ιστορίες για τους παρείσακτους αυτού του κόσμου»
Κουρελιασμένοι χαρακτήρες, αυταπάτες, καυστικοί στίχοι, οργισμένη ατμόσφαιρα και πολλές μελωδίες. Αυτό είναι το μουσικό παζλ των Penny Dreadful, όπως διαμορφώνεται στο δεύτερο album τους «Pilgrimage» το οποίο...
«Ιστορίες για τους παρείσακτους αυτού του κόσμου»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Sounds Like Barley: Η desert μουσική είναι ωδή στην αποδόμηση του χρόνου και του «είναι»
Αποτέλεσαν μία από τις δισκογραφικές «εκπλήξεις» για το 2018 με το ντεμπούτο τους να αποσπά εξαιρετικές κριτικές. Για τους... γνωρίζοντας, βέβαια, αυτό δεν ήταν έκπληξη καθώς η americana/desert μπάντα έχει...
Sounds Like Barley: Η desert μουσική είναι ωδή στην αποδόμηση του χρόνου και του «είναι»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Σούπερ Στέρεο: Ο μουσικός είναι ένας μικρής κλίμακας ποιητής
Οι Σούπερ Στέρεο είναι το μουσικό πόνημα του γνωστού μουσικού Θανάση Τζίνγκοβιτς και ετοιμάζονται να παρουσιάσουν το νέο τους δίσκο στην Αθήνα. Με αφορμή την live εμφάνισή τους απαντά στις ερωτήσεις μας,...
Σούπερ Στέρεο: Ο μουσικός είναι ένας μικρής κλίμακας ποιητής
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Thee Holy Strangers: Η μουσική είναι ένας δρόμος όλο μαγεία, ξεκίνα!
Με μέλη από σχήματα όπως οι Last Drive, Dustbowl, Make Believe οι Thee Holy Strangers είναι ένα εν δυνάμει supergroup για τα ελληνικά δεδομένα. Η πορεία τους, βέβαια, από το 2013 έως σήμερα δεν δείχνει ότι...
Thee Holy Strangers: Η μουσική είναι ένας δρόμος όλο μαγεία, ξεκίνα!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Beggars: Στην Ελλάδα υπήρχε πάντα καλή rock «μαγιά»
Είναι μία από τις «παλιές», πλέον, μπάντες του ελληνικού heavy χώρου με σημαντική δισκογραφία και τη φήμη που τους συνοδεύει για τα εκρηκτικά τους live. Οι Beggars, λίγο πριν παρουσιάσουν το νέο τους υλικό...
Beggars: Στην Ελλάδα υπήρχε πάντα καλή rock «μαγιά»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας