ROSALIA
LUX
Columbia
★★☆☆☆
Γίνεται να έχεις τα καλύτερα υλικά αλλά το αποτέλεσμα να μη βγει ωραίο; Φυσικά. Και η Καταλανή ποπ σταρ Rosalia τα είχε όντως (τα υλικά) για το «Lux», τον τέταρτο δίσκο της που κυκλοφόρησε την προηγούμενη Παρασκευή και έγινε παγκόσμιο trend. Τη μακρά μελέτη της για τις γυναίκες (Παναγίες) που αποτελούν το concept του δίσκου, τις απαραίτητες κλασικές σπουδές και τα ωδεία, την καταπληκτική οπερατική φωνή της, τις 12 γλώσσες στις οποίες έκανε μαθήματα για να ερμηνεύσει τα κομμάτια, τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου κ.ά. Ολα ωραία και συναρπαστικά, πράγματα που μας έκαναν να περιμένουμε το άλμπουμ με τεράστια προσμονή.
Και ήρθε το «Lux». Και το άκουσα. Και μουσικά το βρήκα σχεδόν αδιάφορο. Απρόσμενα θα έλεγα, διότι το πρώτο single, το Berghain, ήταν εντυπωσιακό. Ολο αυτό το κλασικό και το οπερατικό, μαζί με διάφορα άλλα μουσικά στοιχεία, τελικά βγήκε αρκετά πομπώδες και υπερφίαλο. Εμεινε στη βιτρίνα και έχασε την ουσία. Οι περισσότεροι μίλησαν για ένα άλμπουμ που θα μείνει στην ιστορία. Εγώ θα διαφωνήσω, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει τώρα ποιος θα δικαιωθεί.
Από συμμετοχές εδώ έχουμε την Björk, τον Yves Tumor, την Carminho (Πορτογαλίδα φάδος τραγουδίστρια), την Estrella Morente (Ισπανίδα φλαμένκο τραγουδίστρια), δύο χορωδίες αγοριών, ένα τρίο από την Ουάσινγκτον που παίζει μεξικάνικη μουσική κ.ά. Είναι τα πλούσια υλικά που λέω στην αρχή.
Πολλές φορές στην ιστορία της μουσικής έχουμε ποπ ή ροκ καλλιτέχνες σε crossover φάση να μας αποκαλύπτουν δισκογραφικά τον κλασικό εαυτό τους. Συνήθως τα αποτελέσματα είναι αστεία. Εδώ, βέβαια, αναγνωρίζω πως υπάρχει βάση, δεν είναι το ίδιο. Κι ας μη μου άρεσε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΑΙΔΙ ΤΡΑΥΜΑ
ΔΕΥΤΕΡΗ ΖΩΗ
Fine! Records
★★★☆☆
Δύο χρόνια μετά το «Μέινστριμ» και τη δυσλειτουργική οικογένεια με την οποία ο Τάσος Καρτέρης «έζησε» μαζί της, η ηρωίδα της ιστορίας που μας αφηγείται στο νέο άλμπουμ του είναι η Ντιάνα, μέσω της οποίας το Παιδί Τραύμα θίγει και πάλι ζητήματα που μας καίνε, όπως είναι το θέμα της φυγής από μια ζωή που σε πνίγει. Το κάνει μέσα από κομμάτια όπως το σπαρακτικό «Ενα μέρος για μένα» (ντουέτο με τη Δήμητρα Γαλάνη – από τα καλύτερα ελληνικά τραγούδια φέτος), το ομότιτλο, το «Κανένας», το «Κάθε φορά», στα οποία κυριαρχούν electro rock, post punk ηχοτοπία, δυναμικές κιθάρες, εξαιρετικά πλήκτρα και με τα περισσότερα από αυτά θέλεις να χορεύεις μέχρι να σου κοπεί η ανάσα…
ΔΩΡΑ ΣΕΛΛΑ
WE.OWN. THE.SKY.
IN YOUR ABSENCE
dunk! records
★★★★☆
Επιστροφή με φόρα για την πενταμελή μπάντα από την Αθήνα, με την τρίτη και σίγουρα πιο ολοκληρωμένη δουλειά της. Το «In Your Absence» είναι ένας εξαιρετικός heavy/post δίσκος, πάντα instrumental, που επιβεβαιώνει τα σημαντικά βήματα προόδου που έχουν κάνει οι We.Own.The.Sky.
Μπορεί το πρόσημο να παραμένει στον post rock ήχο, όμως το άλμπουμ είναι η πιο heavy και σκοτεινή δουλειά τους, ενώ δεν λείπουν πολλές στιγμές συναισθηματικής κορύφωσης. Σίγουρα ένας δίσκος που θα μας απασχολήσει για τις ελληνικές κυκλοφορίες της χρονιάς.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗΣ
JACKS FULL
LOUD MINORITY
Ouga Booga and the Mighty Oug
★★★☆☆
Τρίτη δουλειά για το power trio από την Αθήνα, που αργά αλλά σταθερά ανεβαίνει τα σκαλοπάτια στην ελληνική heavy σκηνή. Με τις κιθάρες σε πρώτο πλάνο οι τρεις μουσικοί στο «Loud Minority» αναπτύσσουν με όμορφο τρόπο τις blues/hard rock συνθέσεις τους και βάζουν και μερικά έξτρα στοιχεία στον 70s ήχο τους.
Ωστόσο το ύφος τους δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «παλιακό» γιατί οι Jacks Full έχουν την εμπειρία και την τεχνική κατάρτιση να φέρουν τις μουσικές τους επιρροές στον ήχο τού «σήμερα».
