Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Όταν οι μνήμες γίνονται τραγούδια...

Όταν οι μνήμες γίνονται τραγούδια...

  • A-
  • A+

Έβαλε το cd στο μηχάνημα και πάτησε το πλήκτρο. «Μπορεί μια μέρα», του είπε, κι άρχισαν αγκαλιασμένοι το περπάτημα πάνω κάτω, εκατοντάδες μέτρα έτσι, πάνω κάτω στο κόκκινο με τα λουλούδια χαλί, από γωνιά σε γωνιά, από στίχο σε στίχο, από φωνή σε φωνή, με τις νότες παρέα. 

Το πιάνο, το ακορντεόν, η κιθάρα, σε μεταμεσονύκτια εκπομπή ραδιοφώνου -κάποτε- κάτω από τα σκεπάσματα με τη βροχή σε ξύλινα παπούτσια στριμωγμένη να κτυπά τα τζάμια. Εκείνη πολλών δεκαετιών, πρώτη γενιά, εκείνο λίγων ημερών, γενιά τρίτη, διέσχιζαν το σαλόνι αγκαλιασμένοι. Του έρωτα η σαϊτιά, η βροχή μιας βόλτας στην εξοχή, και χάδια και φιλιά και απώλειες. 

Πέλαγος βαθύ, η φωνή της Μοσχολιού φωνάζει παιδικά χρόνια, στη γενέθλια πόλη – τότε που δεν ξέραμε από καινούργιους χειμώνες, ούτε για τα τσιμπήματα των μελισσών. Famous Blue Raincoat, σου ταίριαξαν τα κίτρινα φώτα, τα θυμάται ανοικτά στη Δυτική Ακτή, κι οι δρόμοι του Βερολίνου δεν άργησαν καθόλου να σβήσουν αμφίρροπες προσδοκίες… Λαβωματιές σκέτες οι φωνές της Τάνιας, της Χαρούλας, της Δήμητρας, της Έλλης, φωνές δικές της, δικές μας, στη δίπλα πόρτα περιμένουν γενναιόδωρες. Μάνο Ελευθερίου – προσκυνούμεν σε: του Χάρου το φιλί θυμός μεγάλος. Και μ’ αεράκι Τετάρτη βράδυ ψάχναμε το σπίτι του Ναπολέοντα του Λαπαθιώτη, ψηλά στα σκαλάκια των Εξαρχείων – τι ζωή και ‘κεί. Ζωές από μετάξι δεν τις λες, σημάδεψαν πάντως αγάπες κρεμασμένες στου Χρόνου το σκοινί. 

«Αστέρι μου, φεγγάρι μου» του μουρμουρίζει, καθώς κάνει να κλάψει, - άκου τώρα τον Νίνο Ρότα των ώριμων χρόνων… Και σαν μεγαλώσεις θα σου διαβάσω Νίκο Γκάτσο και θα σε πάω να τη δεις, την Παναγιά της Πατησίων. Άντε, κουράγιο και φτάσαμε στη φωνή της πικραμένης θεάς με τ’ όνομα Φλέρυ Νταντωνάκη. 

Και κοίτα, σε άλλο όνειρο μην πας, κάναμε τόσο δρόμο, πολλών δεκαετιών εγώ, λίγων ημερών εσύ, δεν ξέρω, τα κατάφερα να σε νανουρίσω, μικρέ μου; Ούτε ξέρω αν τα τραγούδια είναι γένους θηλυκού, είναι και αρσενικού είναι και ουδέτερου, άνευ σημασίας η κατηγοριοποίηση, ξέρω πως η Μνήμη είναι γένους θηλυκού, μου αρέσει  στον πληθυντικό αριθμό – οι Μνήμες. 

Και οι μνήμες γίνονται λέξεις και νότες και τραγούδια. Το ξέρεις τώρα, ασυνείδητα ή μήπως υποσυνείδητα, τώρα το μαθαίνεις. Και στον ενικό όμως, η μνήμη. Κι η  Μνήμη είμαστε εμείς.         

*Συγγραφέας 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Η efsyn.gr και το Τραγούδι της Ημέρας... πήγαν Νέα Υόρκη!
Στη Νέα Υόρκη έφτασε η χάρη μας σήμερα, καθώς ο Conal Fowkes, πιανίστας στην περίφημη τζαζ μπάντα του Woody Allen και βραβευμένος με GRAMMY, αναπαρήγαγε το tweet μας με το Τραγούδι της Ημέρας που είχαμε...
Η efsyn.gr και το Τραγούδι της Ημέρας... πήγαν Νέα Υόρκη!
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Φτάνει πια
Δεν θα μιλήσω για την κατασπατάληση χρημάτων για ζαρντινιέρες περιπάτους και κάμπιες, ούτε για μάσκες αλεξίπτωτα, ούτε για τα "πέτσινα" ΜΜΕ ή τις φιέστες κομψότητας, της πιο απάνθρωπης κυβέρνησης που έχει...
Φτάνει πια
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Αντίο μαέστρο, η μουσική και το σινεμά δεν θα είναι ποτέ ξανά τα ίδια
Με μία καριέρα σχεδόν εβδομήντα ετών, ο Ένιο Μορικόνε άφησε ξεκάθαρα το αποτύπωμά του στην παγκόσμια μουσική, με την προσφορά του στον χώρο του κινηματογραφικού soundtrack να είναι ανεκτίμητη.
Αντίο μαέστρο, η μουσική και το σινεμά δεν θα είναι ποτέ ξανά τα ίδια
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Ένα mixtape για την εποχή της εξέγερσης: Από την Black Power στο Black Lives Matter
Ζούμε σε εποχές σκοτεινές, μέσα από τις οποίες, όμως, αναδύεται μία κρυφή ελπίδα, όπως αυτή αποτυπώνεται στο αντιρατσιστικό κίνημα που φουντώνει ξανά στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ένα mixtape για την εποχή της εξέγερσης: Από την Black Power στο Black Lives Matter

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας