Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η πιο συναρπαστική κυκλοφορία της χρονιάς: Το χαμένο album του John Coltrane

Ένα διαμάντι που αγνοούσαμε μας ταξιδεύει τώρα στην χρυσή εποχή του μεγάλου καλλιτέχνη της jazz

AP Photo

Η πιο συναρπαστική κυκλοφορία της χρονιάς: Το χαμένο album του John Coltrane

  • A-
  • A+

Αν όντως όλα στη ζωή και στην τέχνη λειτουργούν σε κύκλους, τότε χρειάστηκε να ολοκληρωθεί ένας πολύ μεγάλος ώστε να φτάσουμε στο δεύτερο μισό των 2010's και να ζούμε μια εποχή όπου η jazz είναι ξανά φρέσκια και συναρπαστική. 

Από το ηγεμονικό status του Kamasi Washington, στο αεράτο groove της Esperanza Spalding, και μέσω της street αισθητικής του Alfamist στον αέρα αυθεντίας του Robert Glasper, η σύγχρονη jazz σκηνή παρουσιάζεται ακμαία, πολυσχιδής και γιατί όχι, αντάξια του ένδοξου παρελθόντος της. 

Παρόλα αυτά όμως, όσο κι αν τα φρέσκα ονόματα είναι απαραίτητα ώστε να μη θεωρείται νεκρή μια μουσική φόρμα, πάντα θα υπάρχουν εκείνες οι στιγμές που τα ιερά τέρατα θα ρίχνουν τη σκιά τους πάνω από όλα, ακόμα κι αν αυτές οι φορές έχουν μεταφυσικό χαρακτήρα. 

Κάτι τέτοιο είναι που συμβαίνει και αυτή την εβδομάδα που διανύουμε, καθώς η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε κάποιο απόγευμα πήγα σε ένα δισκάδικο και αγόρασα το καινούριο, ακυκλοφόρητο album του John Coltrane. Αυτή ήταν μια πρόταση που δεν πίστευα ότι θα έγραφα ποτέ στη ζωή μου, κι έχω την απροσεξία των υπαλλήλων της Impulse Records να ευχαριστώ για αυτό. 

Η ιστορία λέει ότι στις αρχές της δεκαετίας του '60, ο Coltrane υποχρεούταν να παραδίδει στην Impulse δύο albums ανά έτος. Μπορεί σήμερα να ακούγεται ως επιστημονική φαντασία, όμως την εποχή εκείνη οι stars της jazz ηχογραφούσαν εξ ολοκλήρου δίσκους σε sessions που διαρκούσαν μερικές ημέρες μόνο, και η χρυσή 20ετία 1950-1969 έχει να επιδείξει εκατοντάδες διαμάντια, όλα κομμένα με την ίδια συνταγή αμεσότητας και αυτοσχεδιασμού. 

Σύμφωνα με τα λόγια όμως του παραγωγού Bob Thiele, ο Coltrane (που εκείνη την εποχή είχε δίπλα του το κλασικό line up των Jimmy Garrison στο μπάσο, Elvin Jones στα τύμπανα και McCoy Tyner στο πιάνο) δεν άφηνε ούτε μέρα να πηγαίνει χαμένη και μάζευε τη μπάντα του στο studio του Rudy Van Gelder για σχεδόν καθημερινές ηχογραφήσεις.

Έχοντας κυκλοφορήσει δύο χρόνια πριν το “My Favorite Things” και καθ' οδόν να πιάσει το απόλυτο peak δυό χρόνια μετά με το “A Love Supreme”, το 1963 είναι η χρονιά που ο Coltrane ως bandleader μετατρέπει σε χρυσό, ότι κι αν πιάσει στα χέρια του. Μέσα σε λίγους μήνες ετοιμάζει το album συνεργασία με το Duke Ellington, αλλά και τα “Ballads”, “Impressions” και “John Coltrane and Johnny Hartman”. Ταυτόχρονα, κάνει σύντομες περιόδους εμφανίσεων στο Birdland Club της Νέας Υόρκης και εν μέσω όλων αυτών, τα μεμονωμένα sessions συνεχίζονται ασταμάτητα. 

Οπως αφηγείται ο Bob Thiele “Η δική μου συμβολή ήταν απλά να τον αφήνω να ηχογραφεί όποτε ήθελε. Ακόμα και τις φορές που η εταιρεία του δε συμφωνούσε. Το έκανα με δικά μου έξοδα και ποτέ δε μπόρεσαν να καταλάβουν γιατί μπαίναμε στον κόπο να γράφουμε albums που δε θα προλάβαιναν ποτέ να κυκλοφορήσουν. Προτιμούσα να το κάνουμε αργά τη νύχτα λοιπόν, όταν δε θα ήξεραν που είμαστε και τι κάνουμε”. 

Κάπως έτσι ίσως λύνεται η απορία όλων, πως γίνεται μια δισκογραφική εταιρεία να χάσει ένα ολόκληρο album του πιο σημαντικού της καλλιτέχνη. Καταρχήν, δεν ήξερε καν ότι υπήρχε. Αν συνυπολογίσουμε ότι το master tape πιθανότατα χάθηκε σε μια εκκαθάριση αποθηκευτικού χώρου που έκαναν στις αρχές του 1970, είναι σχεδόν θαύμα που η πρώην σύζυγός του, Naima Grubbs είχε κρατήσει μια κόπια που ο ίδιος είχε φέρει στο σπίτι. 

Μπορεί σήμερα, 51 χρόνια μετά το θάνατό του η Impulse να καυχιέται για την πιο συναρπαστική jazz κυκλοφορία της χρονιάς (ο Sonny Rollins χαρακτήρισε την ανακάλυψη του album “Σαν να βρέθηκε ένα ακόμα κρυφό δωμάτιο στη Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας”), ενώ στην πραγματικότητα μάλλον έκανε άθελα της ότι μπορούσε για να μη συμβεί αυτό, αλλά το γεγονός παραμένει. Στο τέλος του Ιούνη 2018, ο κόσμος θα ακούσει μια σειρά κομματιών του John Coltrane, της εποχής λίγο πριν το “Ascension” και την απαρχή της free jazz περιόδου του, όπου ακόμα το be bop ισορροπεί με τον άκρατο αυτοσχεδιασμό. 

Αλήθεια όμως, έχουν οι περιγραφές έστω και την παραμικρή σημασία;

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Η επανάσταση θα έρθει με ένα σαξόφωνο...
«Η επανάσταση θα φτάσει με ποδήλατο» είχε πει ο Salvador Allende. Στην περίπτωση του Kamasi Washington η επανάσταση σίγουρα θα φτάσει με ένα σαξόφωνο. Έχοντας συνεργαστεί με τους πάντες, με το επικό ντεμπούτο...
Η επανάσταση θα έρθει με ένα σαξόφωνο...
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Kamasi Washington: Ένας ακλόνητος πυλώνας της εξέλιξης της jazz
Δεν ξέρω πως είναι αυτά τα τελευταία χρόνια για έναν jazz fan. Ίσως απολαμβάνει τη δημιουργική αναβίωση, ίσως είναι θρησκευτικά προσκολλημένος στα παλιά αριστουργήματα, ίσως είναι ψύχραιμος και περιμένει να...
Kamasi Washington: Ένας ακλόνητος πυλώνας της εξέλιξης της jazz
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Δευτέρα βράδυ στο Σύνταγμα για την Αρλέτα
Τα...δισκογραφικά «όνειρα» της, τα τελευταία της Αρλέτας που «μαγειρεύει η γιαγιά», μπορεί να είναι «τηγανητά»... Μόνο αυτά όμως! Επειδή τα άλλα, όνειρα πολλών γενεών γοητευμένων από τη παρουσία της, είναι...
Δευτέρα βράδυ στο Σύνταγμα για την Αρλέτα
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Μπορεί αυτό το album να μας... λυτρώσει από το «Last Christmas»;
Κοντεύουν να κλείσουν 100 χρόνια από τότε που η χριστουγεννιάτικη μουσική εντάχθηκε δυναμικά στη βιομηχανία του θεάματος. Έκτοτε, οι περισσότεροι από τους σημαντικούς διεθνείς αστέρες έχουν ηχογραφήσει albums...
Μπορεί αυτό το album να μας... λυτρώσει από το «Last Christmas»;
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Η Tori Amos και οι... γεροντικές αυταπάτες
Μπορεί την τελευταία 10ετία να το έχουμε συνηθίσει, όσοι όμως από εμάς έχουμε περισσότερα χρόνια στην πλάτη από αυτά σαν τακτικοί ακροατές, είναι αδύνατον να έχουμε ξεχάσει πόσο διαφορετική ήταν η διαδικασία...
Η Tori Amos και οι... γεροντικές αυταπάτες
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Η «αρμονία» του Kamasi Washington
Προφανώς πρόκειται για ένα εκ των πλέον αξιοσέβαστων μουσικών ιδιωμάτων, αν και όλη αυτή η λάμψη της αποδόθηκε χρόνια μετά την ακμή της – την εποχή που που συνέβαινε, οι ήρωες της ήταν απλώς έγχρωμοι μισθωτοί...
Η «αρμονία» του Kamasi Washington

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας