Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αν ο όρος «καλλιτεχνική ενηλικίωση» είχε πρόσωπο...
Φωτογραφία/Νίκος Κατσαρός

Αν ο όρος «καλλιτεχνική ενηλικίωση» είχε πρόσωπο...

  • A-
  • A+

Νομίζω ότι μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλων των μουσικόφιλων και να διαχωρίσω τις περιόδους ενδιαφέροντος που περνάμε σε φάσεις ασφάλειας και φάσεις περιπέτειας. 

Στην πρώτη περίπτωση, αναζητάς απλά περισσότερο υλικό από κάτι που γνωρίζεις καλά ήδη. Δε θέλεις εκπλήξεις και απρόοπτα, μόνο να ικανοποιήσεις τη δίψα σου για όλο και περισσότερη “'ευκολη” και απολαυστική μουσική. Υπάρχουν καλλιτέχνες που ειδικεύονται σε αυτό και ιδιώματα που φτιάχτηκαν και συντηρούνται για τέτοιους σκοπούς. 

Η δεύτερη περίπτωση είναι κατά πολύ διαφορετική και μπορεί να είναι πιο απαιτητική και ενεργοβόρα, αποτελεί όμως τον τρόπο που η τέχνη πάει μπροστά. Είναι η φάση όπου δε σου αρκεί το χιλιοπαιγμένο, που δεν ξέρεις που θα οδηγηθεί η σύνθεση, που δε μπορείς να μαντέψεις τι θα ακολουθήσει σε ένα κομμάτι. 

Οι Αθηναίοι Empty Frame θεωρώ πως πάντα ανήκαν στη δεύτερη κατηγορία. Το στυλ που υιοθέτησαν στα 2 πρώτα τους albums και έχουν πλέον υπό απόλυτο έλεγχο στο φετινό “Who Wants To Ride The Horse” δεν είναι κομφορμιστικό, δεν είναι προβλέψιμο, δεν είναι αναμενόμενο. Το περιπετειώδες indie folk πάνω στο οποίο έχτισαν το όνομά τους συνεχίζει να παντρεύει ευρωπαϊκές με αμερικάνικες τεχνοτροπίες και να παντρεύει με αβίαστη μαεστρία βίαια τύμπανα με ατμοσφαιρικά έγχορδα και γλυκές φωνές με περιπλεγμένες μελωδίες. 

Είναι μια λεπτή ισορροπία το να χτίσεις τραγούδια που ο ακροατής θυμάται, μέσα σε ένα album λιγότερο άμεσο από το “The Blackbird Flies”, με soundtrack-ικό χαρακτήρα και συνεχείς εναλλαγές σε ένα φάσμα βίας και ηρεμίας. Κι όμως, το “Wheels” έχει εκείνο το γοητευτικό κατάλοιπο της κλασικής rock μαγιάς, το “Spirit” φέρνει τις ελεγείες των Απαλλαχίων Ορέων πιο κοντά στο Αττικό Λεκανοπέδιο και οι εναλλαγές των συγχορδιών στο “Hide” θα “γαργαλήσουν” το θυμικό των κιθαριστών εκεί έξω. 

Ομολογώ ότι στις (πολλές) από τις πρώτες ακροάσεις του “...Horse”, μπήκα στη διαδικασία να προσπαθήσω να βρω αλληλουχία και συνδέσεις με τις προηγούμενες δουλειές των Empty Frame και σαν τακτική κατανόησης ήταν λανθασμένη. Αυτός ο δίσκος έχει τα δικά του “πόδια”, το δικό του χαρακτήρα και αν ο όρος 'καλλιτεχνική ενηλικίωση' είχε πρόσωπο, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα album σαν κι αυτό.

jonkaps.wordpress.com

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
«Μουσική μας πρόταση είναι η αλληλεγγύη»
Συναντήσαμε τους Empty Frame λίγο μετά την κυκλοφορία του 3ου άλμπουμ τους «Who wants to ride the horse» και λίγο πριν από τη συναυλία τους στο ΙΛΙΟΝ Plus, την ερχόμενη Παρασκευή 23 Μαρτίου, στην οποία θα...
«Μουσική μας πρόταση είναι η αλληλεγγύη»
Στιχοιμα - live
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Όλο το εδώ και τώρα σε μια χούφτα τραγούδια
Αυτόν το δίσκο δεν τον βρήκα, με βρήκε. Όπως συμβαίνει, συνήθως, με καθετί σημαντικό στη ζωή σου. Σκοντάφτεις πάνω του σχεδόν κατά λάθος και αν έχεις την τύχη να είσαι αρκετά δεκτικός ή απελπισμένος, θα...
Όλο το εδώ και τώρα σε μια χούφτα τραγούδια
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Δέκα δίσκοι του 2018 για... όλα τα γούστα
Το έθιμο απαιτεί ανασκοπήσεις και απολογισμούς στο τέλος κάθε χρονιάς είτε σε προσωπικό, είτε σε πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, πολιτιστικό επίπεδο. Και ποια είμαι εγώ που θα πάω κόντρα στα έθιμα; Στρώθηκα...
Δέκα δίσκοι του 2018 για... όλα τα γούστα
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
«Ομαδική δουλειά, πίστη και αφοσίωση στον στόχο»
Η αλήθεια είναι ότι οι Verbal Delirium έχουν μια ξεχωριστή πορεία στην ελληνική progressive σκηνή. Είναι από τις «παλιές καραβάνες» της σκηνής, αλλά ούτε στατικοί έμειναν ούτε θέλησαν να περιοριστούν εντός...
«Ομαδική δουλειά, πίστη και αφοσίωση στον στόχο»
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Η μινιμάλ και post rock «Σκιά» της Emi Path
Το 2017 έφερε πολλά και δυνατά μουσικά albums σε όλα τα ιδιώματα και δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως και η ημεδαπή διέπρεψε σε αυτό το κομμάτι. Είναι άλλωστε πλέον κοινό μυστικό πως ως χώρα έχουμε μουσική...
Η μινιμάλ και post rock «Σκιά» της Emi Path
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
Το πειστήριο μιας σχέσης πάθους
Συναυλίες στο Ηρώδειο. Κάτι που θα έπρεπε ίσως να είναι αυτονόητο (ποιος ο σκοπός ενός υπέροχου ανοιχτού θεάτρου αν όχι οι παραστάσεις, μουσικές και μη;), γίνεται συχνά πυκνά εθνικό ζήτημα. Ναι, το...
Το πειστήριο μιας σχέσης πάθους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας