20 + 1 ελληνικά album που ξεχωρίσαμε

music-ellinika-.jpg

Η ελληνική σκηνή έχει πολύ ψωμί και χρειάζεται τη στήριξή μας | dreamstime.com

Η χρονιά που μας αφήνει μας χάρισε μερικές εξαιρετικές κυκλοφορίες, αλλά και αποκαλύψεις νέων καλλιτεχνών σε παγκόσμιο επίπεδο. Όμως η... μηχανή δούλεψε ασταμάτητα και στην Ελλάδα, με την ελληνική σκηνή, underground ως επί το πλείστον, να παράγει ξανά εντυπωσιακές μουσικές σε πολλά είδη.

Επειδή θα ήταν άδικο να «χώσουμε» ανάμεσα στις διεθνείς κυκλοφορίες (με τις ακριβές παραγωγές και τη μεγάλη προβολή) και τις εξαιρετικές δουλειές Ελλήνων καλλιτεχνών, αποφασίσαμε να τις παρουσιάσουμε ξεχωριστά.

Κριτήριο είναι πάντα η αγάπη για τη μουσική και αυτό που θα πρέπει να μένει βαθιά χαραγμένο στο μυαλό μας είναι πως οι Έλληνες μουσικοί χρειάζονται τη στήριξή μας. Άλλωστε οι καλλιτεχνικές τους «επιδόσεις» είναι υψηλού επιπέδου και το αξίζουν.

Ας ξεκινήσουμε από τις αγγλόφωνες κυκλοφορίες [Χρήστος Καλλιμάνης]

Puta Volcano – Harmony of Spheres: Τα είχαμε γράψει και τότε, οι Puta Volcano πήγαν αρκετά βήματα παραπέρα τη μουσική τους και, σε συνδυασμό με τις εκρηκτικές τους live εμφανίσεις, συγκαταλέγονται, πλέον, στα μεγάλα ονόματα της stoner/heavy rock σκηνής.

A Victim of Society – Freaktown: Η κυκλοφορία του δίσκου τους «έπεσε» σαν κεραυνός εν αιθρία. Ατόφιοι, γκαζάτοι και πάνω από όλα ψυχεδελικοί.

Whereswilder – Hotshot: Old-school αισθητική, αλλά με πολύ σύγχρονη προσέγγιση. Οι Whereswilder μας εξέπληξαν θετικά και ανέβασαν ψηλά τον πήχη.

Penny Dreadful – Pilgrimage: Οι μελωδίες αναλαμβάνουν δράση και οι Penny Dreadful μας χαρίζουν έναν απόλυτα αμερικάνικο δίσκο με πολύ ταξίδι και θρησκευτική ατμόσφαιρα.

Babel trio – Roots electrified: Δυνατός ήχος, σκληρή παραγωγή με το λαούτο να παίρνει τη θέση της ηλεκτρικής κιθάρας; Κι όμως οι Babel Trio το τόλμησαν και πέτυχαν να δημιουργήσουν ένα δυνατό και συνάμα ψυχεδελικό δίσκο.

Σοφία Σαρρή -  Euphoria: Μία υπέροχη φωνή στην καλύτερη φάση της καριέρας της. Το Euphoria είναι πραγματικά «ευφορικό».

Deaf Radio – Alarm: Ένα ντεμπούτο βγαλμένο από... άλλες εποχές. Οι Deaf Radio έπιασαν κορυφή κατευθείαν με τη δισκάρα που κυκλοφόρησαν και δικαιολογούν όλο το hype γύρω από το όνομά τους.

Illegal Operation – Down: Οι «βετεράνοι» της λίστας είναι σαν το παλιό καλό κρασί. Οι Illegal Operation είναι από τις καλύτερες ελληνικές underground μπάντες και το αποδεικνύουν σε έναν ακόμη δίσκο.

Omega Ray – Ωray: Ο Γιώργος Καρανικόλας έχει αποδείξει με τη διαδρομή δεκαετιών στους Last Drive ότι είναι από τους σημαντικότερους μουσικούς της ελληνικής σκηνής. Το ντεμπούτο των Omega Ray, με ελληνικό στίχο, είναι μαγευτικό, ταξιδιάρικο και πρωτοποριακό πάντα μέσα από psych μουσικές φόρμες.

Rosewood Brothers - Soul Blossom: Τελευταίας εσοδείας, καθώς κυκλοφόρησε στα τέλη του Νοέμβρη. Ατόφιο blues παιγμένο μέσα από την ξεχωριστή σκοπιά των Rosewood Brothers. Ακόμη μία κυκλοφορία που μας εξέπληξε ευχάριστα.

Εάν η υποκειμενική μας κρίση συμβαδίζει με τη δική σας σε κάποιες από αυτές τις επιλογές δίσκων σημαίνει πως οι δημιουργοί τους πέτυχαν το σκοπό τους και αποδεικνύουν ότι την ιστορία γράφουν ακόμα οι παρέες. Οι παρακάτω δίσκοι, προϊόντα συλλογικής διαδικασίας μας θυμίζουν επίσης ότι η ελληνική μουσική σκηνή επιβιώνει στο σεληνιακό τοπίο της δισκογραφίας.

Ιδιαίτερα ευχάριστο είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους καλλιτέχνες που ακολουθούν είναι νέοι άνθρωποι, είτε πρωτοεμφανιζόμενοι είτε με πορεία ήδη αρκετών χώρων. Όσον αφορά το λεγόμενο έντεχνο ξεχωρίζουν, όπως είναι φυσικό, οι στίχοι των τραγουδιών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν συναντάμε όμορφες και ενδιαφέρουσες συνθέσεις.  

Τα «διαμάντια» της ελληνόφωνης/έντεχνης σκηνής [Λένα Κυριακίδη]

«Φώτα στην Πλατεία»:  Το δημιουργικό δίδυμο του στιχουργού Δημήτρη Παπαχαραλάμπους και του μουσικοσυνθέτη Χρυσόστομου Καραντωνίου μαζί με τον τραγουδιστή Πάνο Παπαϊωάννου μας πρόσφερε ακόμα έναν αγαπημένο δίσκο με τίτλο τα «Φώτα στην Πλατεία» μετά το πολύ αξιόλογο άλμπουμ «Ο Χορός των ημερών». 

«Τρίτη Έξοδος»: Μία νέα τριάδα στο ελληνικό τραγούδι μας σύστησε  φέτος η Μικρή Άρκτος (όπως είχε κάνει πριν 13 χρόνια με τους Μποφίλιου, Ευαγγελάτου, Καραμουρατίδη). Ο Γιάννης Βασιλόπουλος έγραψε τους στίχους, ο Σπύρος Παρασκευάκος τη μουσική και η Δήμητρα Σελεμίδου ερμήνευσε κομμάτια μιας ιστορίας ενηλικίωσης στο δίσκο τους «Τρίτη Έξοδος».

«Το σπίτι μου»: «Παλιός» πλέον και αγαπημένος τραγουδοποιός ο Θέμος Σκανδάμης, που εδώ και 10 χρόνια μας έχει παρουσιάσει τέσσερις δίσκους και έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες. Τελευταίος «Το σπίτι μου», που ηχογραφήθηκε ζωντανά και εμπνεύστηκε από το Διονύση Σαββόπουλο και τον Paolo Conte μέχρι τον Μάρκο Βαμβακάρη και τον Leonard Cohen.

«4 χρόνια Δευτέρα»: Ο Μίκης Θεοδωράκης τη χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη τραγουδίστρια, αφού την άκουσε να ερμηνεύει το «Ξημερώνει» (1981). Όσοι δεν είχαν απολαύσει τη σπουδαία της φωνή, είχαν ευκαιρία να το κάνουν στις δευτεριατικές συναυλίες τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τις οποίες έκανε δίσκο μαζί με ηχογραφήσεις και από πρόβες.

«Υποψήφια μάνα»: Η Μάρω Μαρκέλλου από «Κορίτσι για σπίτι» έγινε «Υποψήφια Μάνα», όπως τιτλοφορείται η νέα της δουλειά με εσωστρεφή, χιουμοριστικά ή βιωματικά κομμάτια σε δικούς της μουσικές και στίχους, και τις συμμετοχές των Στόκα, Δεληβοριά, Πάχου και Μουζουράκη.

«Η κλωστή και το βελόνι» : Άλλο ένα ωραίο και ταλαντούχο κορίτσι βρίσκεται στη σημερινή μας λίστα. Η Μάρθα Μαυροειδή πήρε «Κλωστή και βελόνι» για να μας δώσει φωνητικές συνθέσεις, βασισμένες σε παραδοσιακά κομμάτια από διάφορα μέρη της Ελλάδας διασκευασμένα για φωνητικό σύνολο, αλλά και νέες συνθέσεις γραμμένες για φωνές a cappella. Μαζί της συνεργάζονται η Σαβίνα Γιαννάτου, ο Αργύρης Μπακιρτζής, η Ειρήνη Δερέμπεη, το πολυφωνικό σχήμα από τη Βουλγαρία Eva Quartet και το νέο φωνητικό σχήμα Κουαρτέτο Γιασεμί.

«Amerika»: Από άλμπουμ με επανεκτελέσεις δεν μπορούμε να μην ξεχωρίσουμε αυτό του εξαιρετικού Δημήτρη Μυστακίδη, ο οποίος με το δικό του μοναδικό τρόπο και σεβασμό, όπως πάντα, μας «ταξίδεψε» στην «Amerika» με 14 ρεμπέτικα που κυκλοφόρησαν και παίχτηκαν ζωντανά εκεί. Μετά τον επιτυχημένο δίσκο «Εσπεράντο» διασκευάζει τους μετανάστες μουσικούς Γιώργο Κατσαρό και Κώστα Δούσα, αλλά και τον Κώστα Μπέζο. Τραγουδούν επίσης η Ιφιγένεια Ιωάννου, η Μαρία Φραγκούλη, ο Νίκος Ταλέας και ο Μανώλης Πορφυράκης.

«Ευτυχισμέναι Ημέραι»: Με ρεμπέτικο ήχο και ο νέος δίσκος - βιβλίο του Δημήτρη Αποστολάκη «Ευτυχισμέναι Ημέραι», όπου μας θέτει τρία ερωτήματα. Εάν «υπάρχει σήμερα τραγούδι απλό, αλλά όχι απλοϊκό; Λαϊκό, αλλά όχι λαϊκιστικό; Ξερό αλλά όχι άτεχνο. Στο πλευρό του Χαΐνη αξιόλογοι καλλιτέχνες, όπως οι Μανώλης Πάππος, Φωτεινή Βελεσιώτου, Δημήτρης Πουλικάκος και Σωκράτης Μάλαμας.

«Η πηγή των θαυμάτων»: Τη δική του «πηγή των θαυμάτων» μας παρουσίασε ο συνθέτης και συγγραφέας Γιώργος Σταυριανός. Τα τραγούδια ερμηνεύουν η Νένα Βενετσάνου, ο Βασίλης Γισδάκης, ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Σοφία Παπάζογλου, ο Κώστας Παρίσσης, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ενώ ακούμε τον ίδιο τον Σταυριανό στο ποίημα η «Πόλις» του Καβάφη.

2: Ο Costinho ή κατά κόσμον Κώστας Ζουλιάτης στο πιάνο μαζί με τον Πέτρο Λαμπρίδη στο κοντραμπάσο και τις δοξαριές των Μιχάλη Καταχανά και Φώτη Σιώτα μας πρόσφερε φέτος έναν πολύ αρμονικό δίσκο.

Ειδική μνεία: The Boy - «Έτοιμοι Δύο», στίχοι, μουσική, ερμηνείες, όλα εξαιρετικά. Απαξ και βάλεις το άλμπουμ στο cd player για να το ακούσεις, δεν το βγάζεις αφού παίξει και το νο14, δηλαδή το τελευταίο τραγούδι του, αλλά πατάς το repeat.