• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    34°C 31.7°C / 35.7°C
    2 BF
    22%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    32°C 30.3°C / 32.9°C
    0 BF
    52%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    35°C 31.2°C / 37.0°C
    2 BF
    40%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    33°C 32.9°C / 34.7°C
    3 BF
    22%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    32°C 31.3°C / 31.9°C
    2 BF
    37%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    30°C 29.7°C / 32.1°C
    2 BF
    22%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.4°C / 30.1°C
    3 BF
    47%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    34°C 29.6°C / 34.6°C
    1 BF
    23%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.8°C / 32.1°C
    5 BF
    64%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    31°C 30.9°C / 31.9°C
    3 BF
    51%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    31°C 28.1°C / 31.4°C
    5 BF
    37%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    30°C 26.6°C / 29.7°C
    0 BF
    62%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    35°C 34.9°C / 37.9°C
    3 BF
    41%
  • Λάρισα
    Αίθριος καιρός
    33°C 31.5°C / 32.9°C
    3 BF
    33%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    33°C 31.5°C / 34.4°C
    2 BF
    32%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    32°C 30.8°C / 32.8°C
    2 BF
    42%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    34°C 31.9°C / 35.9°C
    3 BF
    16%
  • Καβάλα
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    30°C 29.3°C / 31.5°C
    3 BF
    49%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    32°C 30.4°C / 34.4°C
    2 BF
    47%
  • Καστοριά
    Αραιές νεφώσεις
    25°C 24.8°C / 24.8°C
    3 BF
    18%
Η φυσικο-ιστορική κληρονομιά μας, δεν μπορεί να είναι σκηνικό για αγοραίες «ανάγκες»

Σπιναλόγκα

EUROKINISSI / ΚΑΝΕΛΛΑ ΚΛΗΜΑΤΣΙΔΑ

Η φυσικο-ιστορική κληρονομιά μας, δεν μπορεί να είναι σκηνικό για αγοραίες «ανάγκες»

  • A-
  • A+
Ακολουθήστε μας στο Google news

Με πολύ ενδιαφέρον άκουσα τις τοποθετήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου για το θέμα της Σπιναλόγκα. Δεν ήθελα να κάνω καμία παρέμβαση για το ευρύτερο μνημειακό σύνολο όπως δεν έκανα έως τώρα. Ακούστηκαν όμως πράγματα που μου επιβάλουν να σας πω την γνώμη μου. Κατ’ αρχήν θέλω να πω ότι ήταν από όλους τους δημοτικούς συμβούλους εμφανής η αγωνία και θέλω να πιστεύω και η αποφασιστικότητα για την ανάγκη ανάδειξης της κληρονομιάς μας.

Αυτό είναι το πρώτο βασικό επίπεδο για κάθε θετική πρόσληψη. Δεν θα μπορούσε εξάλλου να είναι και αλλιώς αφού η φυσική και πολιτιστική μας κληρονομιά ως αδιάσπαστη ενότητα και ως ό,τι πολυτιμότερο διαθέτουμε και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι πεδίο γραφειοκρατικής αντιπαράθεσης. Υπάρχουν τόσοι τομείς που η αντιπαράθεση έχει θετικά αποτελέσματα και αυτό άσχετα από το ότι είθισται να λέγεται το αντίθετο. Η ιστορική αλήθεια είναι ότι οι διαφορετικές απόψεις και η ζύμωσή τους πάνε τις κοινωνίες μπροστά. Η κληρονομιά μας δεν πρέπει να αποτελεί ένα τέτοιο πεδίο. Οι όποιες διαφορετικές απόψεις είναι θεμιτές και πρέπει να υπάρχουν και να συζητούνται στα πλαίσια των πολλών επιστημών της κληρονομιάς, στα πλαίσια της επιστημονικής κριτικής. Μιας επιστημονικής κριτικής που οφείλει να διεξάγεται με ανοιχτό τρόπο προς την τοπική κοινωνία. Αυτό γιατί οι τοπικές κοινωνίες αποτελούν αδιάσπαστο οργανικό μέρος του κάθε μνημειακού συνόλου. Φυσικά το όποιο ιστορικό τοπίο αποκομμένο από την τοπική κοινωνία δεν μπορεί να νοηθεί μνημείο. (Όχι μόνο πανανθρώπινο μνημείο, μα ούτε τοπικό).

Πρέπει να γνωρίζουμε μιας και συζητάμε για μνημειακά σύνολα ότι η “μνημειακή αναφορά” του ανθρώπου αποτελεί μια βιο-κοινωνική διαδικασία που άπτεται του ψυχισμού των γενών, των τοπικών κοινοτήτων και κοινωνιών. Μια διαδικασία που εξελίσσεται δυναμικά και πολυδιάστατα, παράλληλα με την εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης από την πολύ βαθιά προϊστορία και χαρακτηρίζει την ανθρώπινη αντίληψη και εξέλιξη ως κάτι το μοναδικά ανθρώπινο. Μια διαδικασία που συντελεί στην ανάπτυξη της ανθρώπινης ατομικής και συλλογικής σκέψης και κοσμοαντίληψης. Άσχετα αν είμαστε ικανοί να το συνειδητοποιήσουμε ή όχι, είναι αποδεδειγμένο ότι η ανθρώπινη σκέψη και πρόσληψη της πραγματικότητας θα ήταν πολύ πίσω εξελικτικά δίχως την μνημειακή αναφορά μας.

Στο Δημοτικό Συμβούλιο ακούστηκαν δυο πράγματα που δεν είναι σωστά και κυρίως για αυτά θέλω να σας πω την άποψη μου γιατί αναδεικνύουν μια λάθος πρόσληψη του θέματος.

Το πρώτο και σημαντικότερο είναι αυτό που ακούστηκε από ορισμένους, ότι φέρει ευθύνη η συνάδελφος υπάλληλος της ΕΦ.Α.ΛΑΣ Γεωργία Μοσχόβη. Αυτή είναι πέρα για πέρα λάθος προσέγγιση που εδράζεται στην μη κατανόηση του θέματος. Η συνάδελφος έχει να επιδείξει αξιόλογη δουλειά και αυτό άσχετα αν μεθοδολογικά ταυτίζομαι ή όχι. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι είναι η μόνη θεσμική υπεύθυνη για την κληρονομιά μας της Ύστερης Αρχαιότητας και του Μεσαίωνα και μάλιστα για υποθέσεις όλου του νομού. Κυρίως για δοσμένες από τον νόμο αυτοψίες και σωστικές ανασκαφές που δεν μπορούν να περιμένουν. Αυτό πρακτικά σημαίνει, αν λάβουμε υπόψη τον πλούτο και την συνθετότητα των θεμάτων, ότι είναι πρακτικά αδύνατον να μπορέσει κάποιος να ανταπεξέλθει.

Γεννάται λοιπόν το ερώτημα:

Αφού κυρίως το ΥΠ.ΠΟΛ.Α, η περιφέρεια, αλλά σε κάποιο βαθμό και ο δήμος μας, πάνω από δέκα χρόνια για να μην πούμε είκοσι, γνώριζαν τον φόρτο που απαιτεί η ενασχόληση με το θέμα της προετοιμασίας και της στοιχειοθέτησης, γιατί δεν ενισχύθηκε με επιστημονικό προσωπικό η ΕΦΑΛΑΣ ώστε να απελευθερωθεί η συνάδελφος και να αφιερωθεί στο συγκεκριμένο μας στόχο.

Το ΥΠ.ΠΟΛ.Α ως γνώστης των θεμάτων δεν μπορεί να μην το γνώριζε. Τι έκανε;

Σε ανάλογες περιπτώσεις ανά τον κόσμο έχουμε ολόκληρες πολυμελείς ομάδες αρχαιολόγων και άλλων επιστημόνων της κληρονομιάς (δηλαδή από ανθρωπολόγους, μουσειολόγους έως γεωλόγους και βοτανολόγους, δασολόγους κλπ) που για χρόνια προετοιμάζουν πολυεπίπεδα την όποια πρόταση. Με άλλα λόγια είναι προσβολή στους ίδιους μας τους εαυτούς το να ζητάμε “αποδιοπομπαίο τράγο”. (Αν έβλεπα έστω και ελάχιστη ευθύνη θα το έλεγα δημόσια όπως το κάνω για άλλα θέματα όπου βάλλεται η φυσική και ιστορική κληρονομιά μας, όπως κάνω με την καταστροφή του κηρυγμένου επίσημα αρχαιολογικού μνημειακού τοπίου του Ισθμού Ιεράπετρας που προκαλείται από την απαράδεκτη επιστημονικά χωροθέτηση βιομηχανικού αιολικού πάρκου εντός του, ή π.χ. με την χρονίζουσα παρακώληση από τις κρατικές υπηρεσίες της κορυφαίας διεπιστημονικής έρευνας του Ανακτορικού συνόλου του Πετρά Σητείας κλπ).

Το αντίθετο. Ο Δήμος μας οφείλει ένα μεγάλο ευχαριστώ για την δουλειά της συναδέλφου. Οφείλει επίσης να πιέσει ώστε η διεύθυνση της ΕΦΑΛΑΣ και το Υπουργείο να εξασφαλίσουν το απαραίτητο προσωπικό. Χωρίς ανθρώπους, χωρίς επιστήμονες δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα. Θα βάλω εδώ και μια άλλη παράμετρο. Ξοδεύτηκαν από τους τοπικούς και κρατικούς θεσμούς πολύ μεγάλα ποσά κατά την γνώμη μου σε φανφάρες και σε εντελώς περιττές δημόσιες σχέσεις. Αλήθεια, πόσα χρήματα επενδύθηκαν στην συνάδελφο ή σε άλλους επιστήμονες; Σε πόσα συνέδρια στάλθηκε η συνάδελφος για να αποκτήσει μια τέλεια εικόνα για τις διεθνείς επιστημονικές εξελίξεις του τομέα της κληρονομιάς; Σε πόσα σύγχρονα ενταγμένα μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς στάλθηκε η συνάδελφος ή άλλα μέλη της ομάδας προετοιμασίας και στοιχειοθέτησης για να μπορέσουν να μελετήσουν και με αυτό τον τρόπο να ζυμωθούν νέες προσεγγίσεις; Με άλλα λόγια τι νέα γνωσιακή προσέγγιση προσπαθήσαμε να φέρουμε στην παγκόσμια κοινότητα, στην ανθρωπότητα; Πως βοηθήσαμε τους επιστήμονές μας να κάνουν ένα απαραίτητο άλμα. Μιλάω δηλαδή για στρατηγικές, μεθοδολογίες και πρακτικές που δεν αγοράζονται στα σούπερ μάρκετ ούτε προκύπτουν από την άριστη τεχνική γνώση κάποιου δοσμένου κλάδου των επιστημών της κληρονομιάς; Από την άλλη αποτελούν γελοίο κόστος για ένα κράτος ή περιφέρεια.

Φυσικά, εκφράσεις αυτού του προβλήματος απαντούν όχι μόνο στην Σπιναλόγκα αλλά και στην Ελλάδα γενικά. Εδώ εδράζεται και η βαθιά αιτία της αντιπαράθεσης της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας με πρακτικές του Υπουργ. Πολιτισμού σε κορυφαία μνημεία της χώρας.

Κάτι άλλο που έγινε κατανοητό από τις τοποθετήσεις ορισμένων δημοτικών συμβούλων ήταν μια κάποια δυσανασχέτηση για το ότι ορισμένοι συμπολίτες προχώρησαν σε ανοιχτή κριτική, καταγγελίες κατά την διάρκεια της προετοιμασίας κλπ. Όλοι ξέρουμε τις διαφορετικές απόψεις που δημοσιεύθηκαν και στον Τύπο. Θεωρώ ότι όλη κριτική που έγινε από γνώστη ορισμένων πλευρών του θέματος, άσχετα αν συμφωνώ απόλυτα ή όχι, ήταν θετική. Δεν ήταν κριτική του “καφενείου” αλλά εμπεριστατωμένη κριτική που ως τέτοια μόνο βοηθάει για την καλύτερη προστασία και ανάδειξη του μνημειακού συνόλου.

Σε αυτά τα θέματα δεν χρειάζονται εγωισμοί. Αντίθετα πρέπει να γίνεται προσπάθεια για να αναδειχθούν προβλήματα όπως και άλλες οπτικές πριν ολοκληρωθεί η όποια πρόταση. Αυτό γίνεται σαφές αν αναλογιστούμε ότι η πρόσληψη της κληρονομιάς και των διαφόρων πλευρών που σχετίζονται με αυτήν δεν αποτελεί κάτι το σταθερό και δοσμένο. Αλλάζει όπως είπαμε στον χρόνο με τρόπο δυναμικό. Άρα σε αντιδιαστολή με άλλα θέματα, τέτοιες κριτικές πρέπει να απαιτούνται από τους υπεύθυνους τόσο του Υπουργείου όσο και από την διοίκηση, θεσμούς, υπηρεσίες κλπ.

Μια άλλη παράμετρος που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι το μνημειακό σύνολο της Σπιναλόγκας, όπως και κάθε μνημειακό σύνολο, ενώ απαιτεί ως υλική έκφραση πολιτισμού την αρχαιολογική ανελαστική και αυστηρή προσέγγιση, δεν πρέπει να περιορίζεται από αυτήν. Ως μνημειακό σύνολο είναι φορέας πολυεπίπεδων αναφορών και υποστάσεων οι οποίες δεν πρέπει να βιάζονται αλλά να αναδεικνύονται. Θα έλεγα ότι το ευρύτερο φυσικό-ιστορικό τοπίο στο οποίο η νησίδα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα, είναι ένας αντικατοπτρισμός της όλης βίας και των ανατροπών που εδώ και 200 χρόνια λαμβάνουν χώρα στην Ακρόπολη των Αθηνών. Είναι ένας χώρος που ιστορικά, τουλάχιστον στα τελευταία 2000 χρόνια χαρακτηρίζεται από την μια από την βία και τον πόνο του ανθρώπου. Από την άλλη απαντά μια θεϊκή ομορφιά της φύσης που αν και μας παραδόθηκε ως τέτοια, τις τελευταίες δεκαετίες, με άναρχο τρόπο, επίσης βιάζεται. Δυστυχώς η βία δεν σταμάτησε με την κατάργηση του κολαστηρίου. Αυτό που εξέλειψε είναι μόνο ο θεσμικά οργανωμένος ανθρώπινος πόνος των κολασμένων, μα η βία στην φύση και στον υλικό πολιτισμό μας συνεχίστηκε και μετά, με τις αλόγιστες και άναρχες ανατροπές και παρεμβάσεις μας. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος αρχαιολόγος ή επιστήμονας της κληρονομιάς για να αντιληφθεί τις ανατροπές και την βία πάνω στον μνημειακό χώρο. Φτάνει να πάρει μερικές φωτογραφίες του 1910 , 20’, 30’, 50’, 80, και θα του αποκαλυφθεί όλο αυτό το “μεγαλείο” της βίας “ανάγλυφα”. Η σύγκριση αυτής της ιστορικότητας του χώρου με ανάλογα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε με τρόπο αντικειμενικό την κατάσταση.

Από τα παραπάνω προκύπτουν τα ερωτήματα: Τι επιστημονικούς κλάδους συμπεριλάβαμε για την όλη μνημειακή γνωσιακή πρόσληψη και στοιχειοθέτηση; Τι ποιότητες και υποστάσεις ως εκ τούτου ήμασταν ικανοί να κατανοήσουμε και να υπερασπιστούμε σε διεθνές επίπεδο;

Για να κατανοήσουμε την όλη υστέρηση, και την χαοτική πρόσληψη από τους κρατικούς φορείς, φτάνει να δούμε την αντίφαση που προκύπτει από την ίδια την επίσημη μετονομασία της νησίδας που δεν είναι φυσικά καμία Σπιναλόγκα αλλά «Καλιδών». Αυτό το απλό πράγμα αποκαλύπτει το πόσο η κρατική διοίκηση είδε «ζεστά» το θέμα.

Παρά τα πολλά προβλήματα είμαι σίγουρος ότι και υπό τις παρούσες συνθήκες η τοπική κοινωνία μας, έχει όλα τα φόντα για να στοιχειοθετήσει και να αναδείξει την πρόσληψη μνημειακότητας παγκόσμιας κληρονομιάς.

Για να ανταπεξέλθουμε στον στόχο μας, όπως γίνεται από τα παραπάνω αντιληπτό, χρειάζεται η μέγιστη διεπιστημονική και ανοιχτή στην τοπική κοινωνία προσέγγιση. Με άλλα λόγια χρειάζεται ένα “καμίνι” προβληματισμού και δημιουργίας. Μια δυναμική συλλογικότητα μακριά από γραφειοκρατικές προσεγγίσεις που θα εκμεταλλευτεί ότι ζωντανό και νέο υπάρχει. Στο δήμο μας, μα και στο νομό μας έχουμε νέα παιδιά-επιστήμονες που σίγουρα είναι φορείς νέων ιδεών και προσεγγίσεων. Αν βοηθηθούν και επικαιροποιήσουν τις γνώσεις τους σε σχέση με το αντικείμενο μπορούν να κάνουν θαύματα. Είμαι σίγουρος για αυτό επειδή τούτο μας διδάσκει η διεθνή εμπειρία.

Θεωρώ λάθος την εναπόθεση της γραφειοκρατικής διεκπεραίωσης και της στοιχειοθέτησης της κληρονομιάς μας, δηλαδή “του είναι μας” σε αγοραίες πρακτικές ή εταιρείες. Οι παγκόσμιοι οργανισμοί της κληρονομιάς μας δεν αποτελούν κάποια γραφεία υπηρεσιών που αρκούνται στην συλλογή και συμπλήρωση των κατάλληλων εγγράφων. Δεν αποτελούν ένα πεδίο πρόσφορο για στενές γραφειοκρατικές πρακτικές. Αυτή είναι και η βαθιά αιτία που πολλά χρόνια τώρα το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού δεν κατάφερε να υπερασπιστεί και να αναδείξει νέα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς. Από αυτή την άποψη και η επερώτηση στην βουλή από τον κ. Κεκέρογλου του ΚΙΝΑΛ δείχνει σε κάποιο βαθμό μη κατανόηση της συνθετότητας του θέματος.

Όπως είπε πολύ σωστά ο δήμαρχος χάθηκε μια μάχη μα δεν χάθηκε ο πόλεμος και ο κοινός στόχος. Αν αυτό το συνειδητοποιήσουμε, δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα ως τοπική κοινωνία. Η κληρονομιά μας, δηλαδή ο ανθρώπινος πολιτισμός μας και η φύση μας δεν χρειάζονται φανφάρες και πυροτεχνήματα αλλά θέλουν συστηματική και μεθοδική δουλειά από ανθρώπους που αγαπούν αυτό που κάνουν χωρίς έπαρση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο τόπος μας από την βαθιά προϊστορία είναι τόσο πλούσιος που δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα αν φυσικά δεν τον καταστρέψουμε. Αν ο τόπος μας αποτελεί πόλο έλξης αυτό δεν συμβαίνει επειδή ο επισκέπτης έρχεται να νιώσει άνετα από την λειτουργία του κράτους και των υπηρεσιών. Δεν έρχεται ακόμα για να θαυμάσει νέας τεχνολογίας αυτοκίνητα ή πολυτελή σπίτια. Έρχεται για να απολαύσει την μνημειακή ιστορικότητα του χώρου, το παρθένο των φυσικών ιστορικών τοπίων, τη θάλασσα, το ποιοτικό φαγητό, τους ανθρώπους με το χαμόγελο και τη φυσική πρόσληψη του χρόνου που είναι εντελώς διαφορετική από την βιομηχανική πρόσληψη οργανωμένη με βάση το λεπτό. Αυτό λατρεύουν οι συνάνθρωποί μας από τις βιομηχανικές χώρες που μαστίζονται και αυτές από την κρίση (τουλάχιστον στην Ευρώπη). Αυτός είναι ο μόνος πλούτος μας. Μην τον καταστρέφουμε. Δυστυχώς η οικονομική κρίση και η πολεμική συγκυρία στην ευρύτερη περιοχή έχει σε μεγάλο βαθμό κλέψει το χαμόγελο και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Μην καταστρέψουμε όμως την βάση πάνω στην οποία όλος αυτός ο πλούτος αναπτύσσεται ιστορικά. Την φύση μας και τα μνημεία μας. Ούτε περισσότερο μορφωμένοι είμαστε, ούτε πλουσιότεροι, ούτε έχουμε φθηνές και γρήγορες μεταφορές ή τεχνολογία. Ας διαφυλάξουμε λοιπόν τα κειμήλια μας, αυτά που παραλάβαμε αψεγάδιαστα και τα καταστρέφουμε κάθε μέρα κάτω από την πίεση εξωφυσικών μορφωμάτων.

Δεν μου επιτρέπεται, ούτε είναι σωστό τόσο στρατηγικά όσο και μεθοδολογικά να προχωρήσω σε μια παραπέρα ανάλυση του θέματος ειδικά σε αυτή την ευαίσθητη φάση. Θα ήθελα μόνο να πω, να μην ψάχνουμε τις όποιες αιτίες (τουλάχιστον σε θέματα κληρονομιάς), σε πρόσωπα αλλά σε εξωφυσικά μορφώματα, μεθοδολογίες και πρακτικές. Η κληρονομιά μας, ο ιδιαίτερος ανθρώπινος πολιτισμός μας και το περιβάλλον μας, η ιστορική φύση μας δηλαδή ως ενότητα, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί ένα σκηνικό για στιγμιαίες “ανάγκες” και για αγοραίες πρακτικές. Δεν μπορεί, κατά τον ίδιο τρόπο που κανείς μας δεν θέλει να καταστρέφει τα όποια οικογενειακά μας κειμήλια και αναφορές.

*Μανώλης Κλόντζας, Έδρα Αρχαιολογίας και Μουσειολογίας UNESCO Πανεπιστήμιο Μάσαρικ Ερευνητικό κέντρο. ARCHAIA Brno.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ζητούν παρέμβαση εισαγγελέα για τα μπάζα απέναντι από τη Σπιναλόγκα
Την παρέμβαση του εισαγγελέα ζητά ο Δήμος Αγίου Νικολάου, προκειμένου να αποτραπεί η συνεχιζόμενη απόρριψη μπαζών καθώς και οι εργασίες διαμόρφωσης που εκτελούνται σε γήπεδο ευρισκόμενο στην κτηματική...
Ζητούν παρέμβαση εισαγγελέα για τα μπάζα απέναντι από τη Σπιναλόγκα
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Στην Κρήτη το ντοκιμαντέρ «Απόκοπος ή Σπιναλόγκα»
Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε στο πλαίσιο των δράσεων του Δήμου Αγίου Νικολάου για την ένταξη της Σπιναλόγκας στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco.
Στην Κρήτη το ντοκιμαντέρ «Απόκοπος ή Σπιναλόγκα»
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Στην τελική ευθεία το αίτημα ένταξης της Σπιναλόγκας στην Unesco
Εκπρόσωπος της Unesco βρέθηκε στην περιοχή προκειμένου να πραγματοποιήσει αυτοψία ενώ ζήτησε να επεκταθεί η περιοχή ζώνης επιρροής του μνημείου σε όλο τον κόλπο της Ελούντας.
Στην τελική ευθεία το αίτημα ένταξης της Σπιναλόγκας στην Unesco
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Μνήμες από τα χρόνια του Χάνσεν: Έκθεση φωτογραφίας στη Σπιναλόγκα
Τέσσερις φωτογράφοι, επαγγελματίες στο χώρο της υγείας , κατάφεραν και ένωσαν με τις φωτογραφίες τους πέντε τόπους στους οποίους βρίσκονται τα πρώτα λεπροκομεία στην Ελλάδα.
Μνήμες από τα χρόνια του Χάνσεν: Έκθεση φωτογραφίας στη Σπιναλόγκα
ART - ΝΕΑ
Η Σπιναλόγκα βάζει πλώρη για την UNESCO
Το υπουργείο Πολιτισμού υπέβαλε (στις 25 Ιανουαρίου) στο Κέντρο Παγκόσμιας Κληρονομιάς τον φάκελο υποψηφιότητας του Φρουρίου της Σπιναλόγκα για την εγγραφή του στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της...
Η Σπιναλόγκα βάζει πλώρη για την UNESCO
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Κατατέθηκε ο φάκελος της Σπιναλόγκας για τα Μνημεία της UNESCO
Στο Κέντρο Παγκόσμιας Κληρονομιάς διαβιβάστηκε ο φάκελος υποψηφιότητας του φρουρίου της Σπιναλόγκας για την εγγραφή του στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο...
Κατατέθηκε ο φάκελος της Σπιναλόγκας για τα Μνημεία της UNESCO

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας