Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα πρώτα 30 χρόνια είναι δύσκολα...
ΑP PHOTO / JON SUPER
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα πρώτα 30 χρόνια είναι δύσκολα...

  • A-
  • A+

Πιθανότατα η πιο λαοφιλής ομάδα στον πλανήτη, κατέκτησε τον σημαντικότερο τίτλο στη χώρα της μετά από τριάντα χρόνια. Τριάντα χρόνια ισούνται με μια… ζωή. Δεν έχει καν νόημα να αναφέρουμε τι άλλαξε από το 1990 μέχρι σήμερα. Ούτε έχει νόημα να μπούμε στην ψυχοσύνθεση ενός οπαδού του Λίβερπουλ, που εδώ και μερικές ώρες έχει αποτινάξει από πάνω του τη στέρηση τριών ολάκερων δεκαετιών.

Αντί ενός πανηγυρικού αξίζει να δούμε πώς σμιλεύτηκε ο χαρακτήρας των εκατομμυρίων scousers ανά τον κόσμο και γιατί η κόκκινη φανέλα παραμένει η πιο βαριά σε όλο το ποδοσφαιρικό στερέωμα.

Οταν η Λίβερπουλ πήρε το τελευταίο της πρωτάθλημα μέχρι το φετινό δεν υπήρχε καν Πρέμιερ Λιγκ. Αυτή ιδρύθηκε το 1992 και ώς τότε λεγόταν απλά Division One. Πρώτη κατηγορία.

Ηδη από το 1989 είχαν φανεί τα σημάδια… Την τελευταία αγωνιστική εκείνης της σεζόν η Λίβερπουλ υποδεχόταν την Αρσεναλ στο «Ανφιλντ» και της αρκούσε μια ήττα με ένα γκολ για να πάρει το πρωτάθλημα, αφού την ευνοούσαν οι ισοβαθμίες. Οι Λονδρέζοι προηγήθηκαν στο 52’ με τον Αλαν Σμιθ και στο 91’ πέτυχαν και δεύτερο γκολ με τον Μάικλ Τόμας, βυθίζοντας σε θλίψη την πόλη, που έψαχνε διέξοδο ενάμιση μήνα μετά την τραγωδία του Χίλσμπορο και τους 96 νεκρούς.

Η ομάδα του τεράστιου Κένι Νταλγκλίς δεν πτοήθηκε και την επόμενη χρονιά πήρε τον τίτλο, δείχνοντας πως παραμένει κραταιά. Εκτοτε όμως ήταν σαν να... γύρισε ο διακόπτης.

Τη σεζόν 1990-91 η ομάδα ξεκίνησε με 13 νίκες και μία ισοπαλία σε 14 ματς, όμως σιγά σιγά ήρθαν οι ήττες και η παραίτηση Νταλγκλίς από τον πάγκο που δημιούργησαν προβλήματα. Η δεύτερη θέση ήταν γεγονός, όμως η κατρακύλα μόλις ξεκινούσε.

Για τα επόμενα δέκα χρόνια οι «κόκκινοι» δεν διεκδίκησαν καν το πρωτάθλημα μένοντας πολύ μακριά από την κορυφή. Σε κάποιες περιπτώσεις σε θέσεις-ντροπή όπως η όγδοη…

Το 2002 η Λίβερπουλ είχε όλα τα φόντα να πρωταγωνιστήσει. Τα κατάφερε μέχρι ενός σημείου τερματίζοντας δεύτερη, όμως δεν μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω. Ο Γάλλος προπονητής της, Ζεράρ Ουγέ, υπέστη καρδιακό επεισόδιο, αναγκάστηκε να νοσηλευτεί και να μείνει μακριά από τον πάγκο για αρκετούς μήνες. Ο βοηθός του Φιλ Τόμπσον, όσο φιλότιμος και να ήταν, δεν μπορούσε να κάνει την υπέρβαση.

Στη συνέχεια ο σύλλογος παρέμεινε στα ψηλά πατώματα της βαθμολογίας, όμως μακριά από τη διεκδίκηση του τίτλου. Αλλωστε μια ματιά στο ρόστερ κάθε χρονιάς φέρνει θλίψη, αφού διάφοροι περίεργοι ποδοσφαιριστές πέρασαν από εκεί.

youtube

Το 2008-09 με τον Ράφα Μπενίτεθ να είναι ήδη για πολύ καιρό στο τιμόνι, η Λίβερπουλ έφτασε κοντά στον τίτλο όσο ποτέ άλλοτε τα τελευταία 19 χρόνια. Αν και οι μεταγραφές άκουγαν στα ονόματα των Ντέγκεν, Ντοσένα, Καβαλιέρι, Ν’ Γκογκ κ.λπ., ο Ισπανός έφτιαξε ένα στιβαρό σύνολο που μάλιστα ολοκλήρωσε τη χρονιά με 10/11 νίκες. Ομως το πρωτάθλημα χάθηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για τέσσερις βαθμούς. Τι έφταιξε; Η περίοδος γύρω από τις γιορτές, όπου η Λίβερπουλ παραχώρησε εφτά ισοπαλίες σε διάστημα δύο μηνών. Δεν την επηρέασαν καθόλου οι μόλις δύο ήττες εκείνου του πρωταθλήματος. Η θριαμβεύτρια Γιουνάιτεντ έκανε τέσσερις…

Η επόμενη τετραετία ήταν και πάλι βουτηγμένη στη μιζέρια, καθώς η ομάδα ουδέποτε μπόρεσε να μπει στην πρώτη πεντάδα. Αρα τη σεζόν 2013-14 ουδείς την υπολόγιζε, ειδικά όταν προπονητής ήταν ο σχετικά άγνωστος Μπρένταν Ρότζερς. Ομως εκείνη η παρέα του Τζέραρντ, με τους Σουάρες - Στάριτζ να βάζουν 55 γκολ μαζί και τον Κουτίνιο να μοιράζει ασίστ, ήταν η καλύτερη Λίβερπουλ από το 1990 και μετά. Στο «Ανφιλντ» όλοι πίστεψαν πως έφτασε η ώρα να σπάσει η κατάρα. Αμ δε…

Επειτα από ένα σερί έντεκα νικών, στο εντός έδρας ματς με την Τσέλσι ακόμα και η ισοπαλία έκανε στη Λίβερπουλ. Η ομάδα του Μουρίνιο είχε κατέβει με το… πούλμαν στο γήπεδο και οι γηπεδούχοι έχαναν τη μία ευκαιρία πίσω από την άλλη. Στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους ήταν η στιγμή που στοίχειωσε μια ολόκληρη γενιά. Ο Στίβεν Τζέραρντ γλίστρησε λίγο πριν από τη σέντρα, ο Ντεμπά Μπα έφυγε ανενόχλητος και το 0-1 ήταν γεγονός. Το σκορ δεν άλλαξε και ήρθε στις καθυστερήσεις ο Ουίλιαν να κάνει το 0-2 (φωτ. πάνω). Ο ίδιος Βραζιλιάνος που με το δικό του γκολ προχθές σφράγισε την επιστροφή της Λίβερπουλ στους τίτλους…

Ακόμη και μετά την ήττα από την Τσέλσι υπήρχε μια ελπίδα, που θα ξεκινούσε με «διπλό» στο Λονδίνο επί της Κρίσταλ Πάλας. Εκείνο το δευτεριάτικο βράδυ έδειχνε άνετο για την ομάδα του Ρότζερς που προηγήθηκε με 3-0. Ομως δέχτηκε τρία γκολ στο τελευταία δεκάλεπτο και έτσι, με αυτόν τον εφιαλτικό τρόπο, άλλος ένας τίτλος χάθηκε.

Κι ύστερα ήρθε ο Κλοπ… Εκεί στα τέλη του 2015. Του πήρε καιρό για να φτιάξει το ρόστερ που ήθελε. Δεν ήταν εύκολο. Κι ενώ στην Ευρώπη η ομάδα «πετούσε», εντός των τειχών πάντα κάτι στράβωνε. Πέρσι η Λίβερπουλ έκανε τη σχεδόν τέλεια χρονιά. Μάζεψε 97 βαθμούς σε 38 αγώνες. Πρωτάθλημα δεν πήρε… Το κατέκτησε η Σίτι που άγγιξε την τελειότητα και συγκέντρωσε 98 πόντους. Η ομάδα του Κλοπ έσπασε όλα τα ρεκόρ και δεν πήρε πρωτάθλημα! Τι πήγε στραβά; Μια μπάλα… Αυτή που -στην κυριολεξία- για μερικά χιλιοστά δεν πέρασε τη γραμμή στο ντέρμπι με τη Σίτι. Η τεχνολογία απέδωσε δικαιοσύνη (φωτ. κάτω), η Λίβερπουλ ηττήθηκε με 2-1 και έχασε την πρωτιά. Εκτοτε έμεινε αήττητη για 14 μήνες.

Φέτος ούτε δικαιολογίες υπήρχαν, ούτε ατυχίες. Η ομάδα μπήκε με το γκάζι πατημένο και καθάρισε από νωρίς τον τίτλο, αφού κανείς δεν μπόρεσε να την ακολουθήσει. Τώρα, όχι μόνο πήρε το πρωτάθλημα που τόσο της έλειπε, αλλά έχει και μια διπλή ευκαιρία: αφενός να σπάσει όλα τα στατιστικά ρεκόρ, αφετέρου να βάλει τις βάσεις για να δημιουργήσει μια νέα εγχώρια δυναστεία.

Τελικά αυτά τα 30 χρόνια ήταν όλα «μαύρα» για τη Λίβερπουλ; Οχι. Υπήρξαν πολλές μεγάλες βραδιές, κυρίως ευρωπαϊκές, που υπενθύμιζαν το μεγαλείο της. Και φυσικά τίτλοι. Δύο Τσάμπιονς Λιγκ δεν είναι μικρό πράγμα, το αντίθετο. Εκείνη η μαγική ανατροπή στην Πόλη το 2005 απέναντι στη Μίλαν και πέρσι το 2-0 κόντρα στην Τότεναμ. Αλλοι δύο χαμένοι τελικοί (2007, 2018) και ένα UEFA το 2001 στο επικό 5-4 επί της Αλαβές.

Χαμόγελα ευτυχίας εμφανίστηκαν στα πρόσωπα των οπαδών της Λίβερπουλ όλα αυτά τα χρόνια. Υπήρχε όμως αυτό το «γαμώτο» ενός πρωταθλήματος. Οχι πια…


 

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Τίποτα, τίποτα δεν τη σταματά...
Η Λίβερπουλ, με ένα όμορφο γκολ του Φιρμίνο, νίκησε μέσα στο Λονδίνο και την Τότεναμ του Μουρίνιο, κάνοντας... πανευρωπαϊκό ρεκόρ και συνεχίζουν να βρίσκονται αγκαλιά με το πρωτάθλημα.
Τίποτα, τίποτα δεν τη σταματά...
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Ο Κλοπ βάζει «φρένο»
Μπορεί ο κορονοϊός να έχει τρομάξει πολύ κόσμο και στην Αγγλία όμως ακόμη κι έτσι χιλιάδες φίλοι της Λίβερπουλ βγήκαν στους δρόμους της πόλης την Πέμπτη το βράδυ για να πανηγυρίσουν το πρώτο πρωτάθλημα μετά το...
Ο Κλοπ βάζει «φρένο»
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
It’s coming home!
Δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, δεν πρόκειται για ψέμα. Το πρωτάθλημα Αγγλίας επιστρέφει ύστερα από 30 χρόνια στον πιο εμβληματικό σύλλογο της χώρας, στη Λίβερπουλ.
It’s coming home!
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Εμεινε σε ρηχά νερά
Η τελευταία εικόνα που είχαμε για τη Λίβερπουλ ήταν το ματς με την Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου ξαφνικά κατέρρευσε και δέχτηκε τρία γκολ με συνέπεια να αποκλειστεί από τη συνέχεια του Τσάμπιονς Λιγκ.
Εμεινε σε ρηχά νερά
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Γεννάνε και τα κοκόρια του
Η Κυριακή βρήκε την ομάδα με βεβαρημένο πρόγραμμα, με πολλούς τραυματισμούς και με την κληρωτίδα του Κυπέλλου Αγγλίας να μην της... φέρεται καλά, αφού αντίπαλος ήταν η συμπολίτισσα Εβερτον.
Γεννάνε και τα κοκόρια του
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Κι όμως, δεν νίκησε κανείς!
Στην Πρέμιερ Λιγκ όλοι έχουν καταλάβει πως η Λίβερπουλ θα πάρει τον τίτλο, ότι Λέστερ και Μάντσεστερ Σίτι δύσκολα θα χάσουν μια θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ, οπότε όλο το... ζουμί είναι στην τέταρτη θέση.
Κι όμως, δεν νίκησε κανείς!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας