Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Στρατηγική - προσδοκία κάθε εποχής»

Αρίγκο Σάκι

AP Photo/Luca Bruno
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Στρατηγική - προσδοκία κάθε εποχής»

  • A-
  • A+
Tα πλέον στρατηγικά μυαλά των πάγκων (αλλιώς «οι 50 κορυφαίοι προπονητές όλων των εποχών» όπως τιτλοφόρησε πρόσφατη έρευνά του το «France Football») προκαλούν δέος αλλά και έριδες… Γιατί τρίτος ο «υποδηματοποιός» Σάκι; Η μεγάλη Μίλαν του ’80-’90 έπαιζε... μόνη της;

Κι εμείς που νομίζαμε πως, ίσως παμψηφεί (!), κορυφαίος παρόμοιας διαδικασίας εκλογής θα ήταν ο «δικός μας» Οτο Ρεχάγκελ!

Για ευνόητους λόγους, όσους δηλαδή αφορούν αμιγώς αγωνιστική επιτυχία όπως η ανέλπιστη κατάκτηση της ευρωπαϊκής κορυφής από την ελληνική εθνική ομάδα το 2004, όσους βέβαια τονίζονται ώστε να αναδεικνύουν την αξία του Γερμανού και από τη μιζέρια του ελληνικού ποδοσφαίρου πριν αλλά και μετά τη... φαντασιακή πραγματικότητα στην Πορτογαλία. Αλλιώς, περιμέναμε την ανάδειξή του και επειδή το έργο του Ρεχάγκελ φωτίστηκε συγκρινόμενο με τη δική μας ανεπάρκεια τόσο πριν από την παρουσία του στον πάγκο μας όσο και από την αδυναμία μας, εμάς των... γνωστών ανεπίδεκτων μαθήσεως, να κεφαλαιοποιήσουμε την επιτυχία. Ας είναι...

Oι υπεύθυνοι του έγκριτου γαλλικού περιοδικού «France Football», όμως, δεν σκέπτονται ελληνοκεντρικά και σε παρόμοιους διεθνείς διαγωνισμούς, ούτως ή άλλως, επιβάλλεται ευρύτερη θεώρηση. Οπως και κάθε άλλον που αγαπά το ποδόσφαιρο λοιπόν μας οδηγούν (πέρα από λογοπαίγνια: δικαίως) να σφίξουμε το χέρι στον Ρίνους Μίχελς.

Οπως και η FIFA στο τέλος του 20ού αιώνα, όταν (η Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) αναρωτήθηκε «ποιος ήταν ο κορυφαίος προπονητής;», έτσι και τώρα οι Γάλλοι ανέδειξαν τον Ολλανδό εμπνευστή του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου ως απάντηση στο δικό τους συγγενές ερώτημα: Ποιοι είναι οι 50 κορυφαίοι προπονητές όλων των εποχών;

Η διατύπωση «όλων των εποχών» ουσιαστικά και πάλι αναφέρεται κυρίως στον 20ό αιώνα, άρα το ερέθισμα και των δύο διαδικασιών ήταν όμοιο.

Κι αν για τον Ρίνους Μίχελς, τον «αναμορφωτή του τρόπου σκέψης προπονητών και παικτών μέσω του Αγιαξ», όπως τον χαρακτήρισε ο Φάμπιο Καπέλο, την προηγούμενη Κυριακή σε αφιέρωμα της ιταλικής τηλεόρασης, δεν υπήρξε -και πάλι- αντίλογος, σχόλια γέννησε ξανά η θέση του τρίτου ανάμεσα στους 50 πρώτους Αρίγκο Σάκι!

Μα γιατί; Ηταν ο τεχνικός υπεύθυνος της «ολλανδικής» Μίλαν, ομάδας που ανέδειξε το θέαμα στο τέλος της δεκαετίας του ‘80 και στις αρχές της επόμενης. Με τον Μπαρέζι σοφό ρυθμιστή των πάντων από το κέντρο της άμυνας, την ολλανδική παροικία (Γκούλιτ, Φαν Μπάστεν, Ράικααρντ) βασική υπεύθυνη του πανικού των αντιπάλων και βέβαια τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, από τον προεδρικό θώκο, να ελέγχει ό,τι... κινείται εντός και περιφερειακά της ομάδας από τη βόρεια Ιταλία.

Ιθύνων νους από τον πάγκο της σε δύο περιόδους (1987-1991 και 1996-1997), μα και οδηγός της Εθνικής Ιταλίας (1991-1996) σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ηττα (3-2) στα πέναλτι από τη Βραζιλία το 1994 στην Καλιφόρνια, αλλά σαφώς και η σκιά της επιλογής του δεν είναι αυτή.

Αν θέλουμε να... εκλαϊκεύσουμε την ένσταση για την επιλογή του Σάκι στην τρίτη θέση, τότε η διατύπωση είναι «χωρίς παρόμοιες δεδομένες αξίες δίπλα του θα μπορούσε να κερδίσει τόσους τίτλους και παγκόσμια εκτίμηση;». Εκτός αυτού, ο «υποδηματοποιός» Σάκι, σε όλες τις εποχές, είχε κατηγορηθεί ως ρατσιστής, άρα ηθικά ευάλωτος.

Γνωστή η απάντησή του από την εποχή παντοκρατορίας της Μίλαν αλλά και μετά, όταν αποσύρθηκε από τους πάγκους: «Οι Ιταλοί ποδοσφαιριστές δεν είναι πλέον τόσο περήφανοι όσο άλλοτε. Κι αυτό επειδή οι περισσότερες, σχεδόν όλες, ιταλικές ομάδες έχουν γεμίσει, συχνότερα αμφίβολης αξίας, μαύρους παίκτες, απορώ για την πολιτική τους στις μεταγραφές. Δεν πρέπει 15 ξένοι παίκτες να παίζουν σε κάθε ιταλική ομάδα. Εγώ δεν είμαι ρατσιστής αλλά αυτά οφείλουν να τα σκεφτούν σοβαρά οι ιταλικές ομάδες που έχουν υποχρέωσή τους και να γεννούν παίκτες ώστε να τροφοδοτούν τις εθνικές μας ομάδες».

Ο διάλογος αμφισβήτησης της αληθινής προπονητικής αξίας του, αυτός που αναπτύχθηκε και μετά την τωρινή έρευνα του «France Football», έχει γραμμή εκκίνησης την ίδια οπτική γωνία του που παραπέμπει σε ρατσισμό. «Υποδηματοποιός» επειδή, μετά την παρουσία του ως άσημος εν ενεργεία ποδοσφαιριστής, αλήθεια ασχολήθηκε με την υποδηματοποιία (!) πριν αποφασίσει να δοκιμάσει την τύχη του και σε πάγκο ομάδας. «Για να έχει σίγουρα τα προς το ζην!» θυμίζουν, σε όλες τις εποχές, με τρυφερότητα οι φίλοι του και με κακεντρέχεια οι αμφισβητίες του.

Ναι μεν αλλά... Ο αντίλογος των υπερασπιστών του είναι πως με το σπαθί του κέρδισε την εμπιστοσύνη του Μπερλουσκόνι και πήγε τότε στη Μίλαν. Ως προπονητής της μικρής Πάρμα, την είχε οδηγήσει σε τρία χρόνια (1984-1987) από την τρίτη στην πρώτη κατηγορία. Μεταξύ άλλων, την τελευταία χρονιά, είχε αποκλείσει από το Κύπελλο και τη Μίλαν.

Δύο μήνες μετά είχε αναλάβει τα ηνία της, «καλύτερα να σε έχω μαζί μου παρά να με καταστρέφεις ως αντίπαλος» του είχε πει ο Μπερλουσκόνι. Επίσης, όπως επανέλαβε προ ημερών και ο -αμυντικός του τότε στο Μιλάνο- Πάολο Μαλντίνι, «απαιτείται ικανότητα, στρατηγική, ώστε να μπορείς να καθοδηγείς με σωστό τρόπο προσωπικότητες όπως αυτές που είχε ο Σάκι τότε στη Μίλαν. Αν δεν έχεις τον κατάλληλο τρόπο, τη γνώση να χειριστείς τέτοια ταλέντα, κινδυνεύει η ομάδα σου να γίνει προσωποκεντρική. Αυτό ο Σάκι, μαεστρικά τότε, το απέφυγε και ανέδειξε την ομάδα μας».

Λακωνικός - καίριος

Η ίδια δήλωση, επίσης παρεπόμενο της έρευνας των Γάλλων, ίσως να αρκούσε μόνο και μόνο επειδή είναι γνωστή αλήθεια κάθε ομάδας, εθνικής ή συλλόγου, που διαθέτει πληθώρα (ή έστω ικανό αριθμό) ατόφιων ταλέντων στο έμψυχο δυναμικό της. Δεν αρκούσε όμως στην «Εφ.Συν».

Θελήσαμε να δώσουμε το ίδιο ερέθισμα στο Αρίγκο Σάκι, σήκωσε το τηλέφωνό του αλλά, σαφώς ενοχλημένος από τις διεθνείς διαστάσεις, όσες έχει λάβει η διεθνής καταξίωσή του, αρκέστηκε σε λακωνική, μαζί και καίρια απάντηση:

«Δηλαδή όσοι με ψήφισαν δεν γνωρίζουν όσα οι άλλοι που λένε «όχι στον Σάκι»; Δεν θα μπω σε παρόμοιο διάλογο. Η συνεχής κίνηση που είχε η ενδεκάδα της δικής μου Μίλαν, όπως και του Αγιαξ που άκουγε τον «νούμερο ένα Μίχελς», είναι το ζητούμενο προπονητών και μεγάλων ομάδων κάθε εποχής. Σας ευχαριστώ».

Σ’ αυτό έχει δίκιο. Στη δική του Μίλαν η ενδεκάδα άνοιγε και έκλεινε αρμονικά στην επιθετική και αμυντική λειτουργία της αντίστοιχα. Θυμόμαστε όλους τους παίκτες της, δίπλα τον έναν στον άλλο ή σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, σε κάθε μήκος και πλάτος του αγωνιστικού χώρου.

Προσωπικότητες

Το εγχείρημα του «France Football», ανάμεσα σε Μίχελς, Σάκι, ανέδειξε δεύτερο τον συνώνυμο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, σερ Αλεξ Φέργκιουσον για το έργο του, 26 χρόνια(!), στο Ολντ Τράφορντ.

Εντός των 50 καλύτερων βρίσκεται και ο Οτο Ρεχάγκελ, με λάβαρο της παρουσίας του και βέβαια την πρωτιά της Εθνικής Ελλάδας, «κατοικεί» στην 46η θέση.

Τέταρτος ο Γιόχαν Κρόιφ, ανεξίτηλα σημάδια των επιλογών του από τον πάγκο βλέπει κανείς ακόμη τόσο στον Αγιαξ όσο και στην Μπαρτσελόνα.

«Μπαρτσελόνα»; Μα και ο πέμπτος του ίδιου καταλόγου είναι δικός της, στην Καταλονία ανατράφηκε ο Πεπ Γουαρδιόλα.

Στην έκτη θέση ο αρχιτέκτονας της επίσης... αεικίνητης Ντιναμό Κιέβου, Βαλερί Λομπανόφσκι. Εντός της πρώτης δεκάδας ακολουθούν ο Ελένιο Ερέρα (ελκυστικό το επιθετικό ποδόσφαιρο, αλλά και το ασφυκτικό κατενάτσιο-«παιδί» του Ερέρα απαιτεί τη δική του στρατηγική), ο «ανοιχτόμυαλος» Κάρλο Αντσελότι, ο «μαέστρος» Ερνστ Χάπελ ως ο πρώτος προπονητής που γιόρτασε Κύπελλο Πρωταθλητριών με δύο ομάδες (Φέγενορντ -1970, Αμβούργο -1983) και ο δημιουργός της μεγάλης Λίβερπουλ, Μπιλ Σάνκλι.

Οχι βέβαια πως δεν υπάρχει ο... σύγχρονος Σάνκλι της Λίβερπουλ, δηλαδή ο Μπομπ Πέισλι (Νο 26). Επίσης, ο γνωστός και από το αστραπιαίο (1982-83) πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό, αλλά πάνω απ’ όλα συνεχιστής του Μίχελς στον Αγιαξ, Ρουμάνος Στέφαν Κόβατς (Νο 43).

Ο Γερμανός Ντίτμαρ Κράμερ (Νο 40), με εμπειρία και από τον πάγκο του Αρη (1981-82), τεχνικός υπεύθυνος της Μπάγερν σε δύο ανόδους της στην κορυφή της Ευρώπης (1975, 1976). Αλλά και ο εμπνευστής του 3-5-2, Τόμισλαβ Ιβιτς (Νο 42).

Λεπτομέρεια: Ο Κροάτης Ιβιτς κρίθηκε «παλιομοδίτης προπονητής» και έμεινε μόνο για έξι παιχνίδια στον πάγκο του Παναθηναϊκού την περίοδο 1986-87. Ως γνωστόν, στο ελληνικό ποδόσφαιρο είμαστε υπεράνω αξιών...

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
«Πρόσωπα χαραγμένα από το πάθος για νίκη»
Στα περίχωρα του Λεβερκούζεν χτυπήσαμε την πόρτα του -80χρονου πλέον Γερμανού- Χάιντς Χέερ, που έζησε τα ντέρμπι ΠΑΟΚ - Ολυμπιακού ως προπονητής και των δύο ομάδων. Ναι μεν πρότεινε «καθαρό ποδόσφαιρο», αλλά η...
«Πρόσωπα χαραγμένα από το πάθος για νίκη»
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Φυσική θέση – ορμητήριο(;)
Ας σωπάσουμε προς το παρόν… Γίνεται νέα προσπάθεια με τον Αναστασιάδη στον πάγκο, ο ίδιος μοιάζει εύκολο θύμα για τα Μέσα Ενημέρωσης και όχι μόνο. Τα ταλέντα επιπέδου Δομάζου, Κούδα, Μπέμπη, Παπαϊωάννου, όσα...
Φυσική θέση – ορμητήριο(;)
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Είδος που σπανίζει ο... Ουζουνίδης
Ούτως ή άλλως θα επισημαίναμε τη διαφορετική, μαζί και ουσιώδη, αντίδραση του Μαρίνου Ουζουνίδη μετά το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Αλλά την ίδια ανάγκη μας τόνισαν, την επόμενη του ντέρμπι, οι... πωλητές...
Είδος που σπανίζει ο... Ουζουνίδης
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Συνέχισε να είσαι ο εαυτός σου!
Άγγελε Αναστασιάδη, καλορίζικος στη νέα θέση. Το γνωρίζεις πως επειδή δεν είσαι κοσμικός τύπος, φαντάζεις εύκολο θύμα… Καλή επιτυχία, και συνέχισε να είσαι ο εαυτός σου. Αν δεν προσβάλλει κανέναν, ο τρόπος...
Συνέχισε να είσαι ο εαυτός σου!
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
«Το μυαλό δεν ησυχάζει, η καρδιά περιέχει την πατρίδα»
Ο «στρατηγός» Οσκαρ Ταμπάρες «δεν είναι κοινός άνθρωπος» στην Ουρουγουάη. Στα 71 χρόνια του ανανέωσε τη συνεργασία με την Εθνική της γης που, εκτός των άλλων, «λατρεύει την Ελλάδα». Πέμπτο Μουντιάλ με τον ίδιο...
«Το μυαλό δεν ησυχάζει, η καρδιά περιέχει την πατρίδα»
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Θερμοκοιτίδα περιωπής!
Ορατή είναι η αιτία της ακμής των Βέλγων σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο και η προοπτική της… Ο Ισπανός προπονητής της Εθνικής τους, Ρομπέρτο Μαρτίνεθ, είναι σαφές πως έγινε… Βέλγος, δηλαδή πρακτικός, ρεαλιστής...
Θερμοκοιτίδα περιωπής!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας