• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 28.4°C / 31.3°C
    5 BF
    46%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    31°C 29.2°C / 34.6°C
    4 BF
    41%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    33°C 32.0°C / 32.7°C
    2 BF
    31%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    29°C 28.9°C / 28.9°C
    4 BF
    30%
  • Αλεξανδρούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    31°C 30.7°C / 30.9°C
    4 BF
    37%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    30°C 29.0°C / 33.8°C
    0 BF
    41%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 25.4°C / 28.7°C
    2 BF
    41%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    31°C 30.7°C / 30.7°C
    3 BF
    27%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 27.8°C / 30.2°C
    4 BF
    61%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.9°C / 29.6°C
    2 BF
    54%
  • Ερμούπολη
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.8°C / 27.2°C
    5 BF
    69%
  • Σκόπελος
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 26.8°C / 28.7°C
    4 BF
    61%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    30°C 29.9°C / 29.9°C
    0 BF
    48%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    32°C 29.5°C / 31.9°C
    3 BF
    31%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    30°C 29.5°C / 30.5°C
    3 BF
    41%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    28°C 27.7°C / 27.8°C
    2 BF
    72%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    30°C 28.6°C / 31.0°C
    4 BF
    37%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    32°C 29.3°C / 32.1°C
    5 BF
    34%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    30°C 29.7°C / 32.3°C
    3 BF
    54%
  • Καστοριά
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 29.1°C / 29.1°C
    0 BF
    40%

Ο Ράσελ σε επίδειξη ικανοτήτων στο Πανεπιστήμιό του λίγο πριν από το ντραφτ του 1956

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο «Αρχοντας των Δαχτυλιδιών» δεν γεννήθηκε τη «λάθος εποχή»

  • A-
  • A+
Ενας ελάχιστος συντροφικός και μπασκετικός αποχαιρετισμός στον τεράστιο Μπιλ Ράσελ (1934-2022)

Οποιος μπασκετάνθρωπος είχε την τύχη να δει από κοντά τον Μπιλ Ράσελ να παίζει οποιαδήποτε στιγμή στην καριέρα του, που κράτησε 14 χρόνια, και έζησε αρκετά ώστε να δει την προβολή που έχει σήμερα το μπάσκετ και δη το NBA, σίγουρα θα σκέφτεται πως ο αθλητής αυτός αν έπαιζε σήμερα θα έκανε τον πάταγο του αιώνα. Θα έβγαιναν χιλιάδες βίντεο με τα καμώματά του, θα παραληρούσε όλος ο πλανήτης μαζί του και σίγουρα θα «χτυπούσε» κάποια από τα μεγαλύτερα συμβόλαια στην ιστορία του αθλήματος.

Οι άνθρωποι που τον πρόλαβαν περιγράφουν ένα σωστό τέρας της φύσης, με τρέξιμο και επιτόπιο άλμα βγαλμένα από την αφρόκρεμα του στίβου και με δύναμη που σε συνδυασμό με το ύψος του -2,09 μέτρα δηλωνόταν όταν έπαιζε- έκαναν κάθε «βόλτα» των αντιπάλων του προς το καλάθι που υπερασπιζόταν πραγματικό εφιάλτη.

Ο Μπιλ Ράσελ έκανε υπεράνθρωπα πράγματα να φαίνονται τόσο εύκολα· έπαιρνε ριμπάουντ ανάμεσα σε 2, 3 ή και 4 αντιπάλους του χωρίς καμία δυσκολία και κυρίως μπλόκαρε κάθε σουτ αντιπάλου του που έκανε το λάθος να τον πλησιάσει. Ηταν μάλιστα ο πρώτος που άρχισε να κάνει τάπες και να συγκρατεί την μπάλα αντί να τη διώχνει προς την κερκίδα, δίνοντας αμέσως μετά μια καίρια πάσα που έβγαζε την ομάδα του σε εύκολο αιφνιδιασμό. Σε αυτό ακριβώς το στοιχείο του παιχνιδιού του στηρίχτηκαν οι Μπόστον Σέλτικς και στα 11 πρωταθλήματα που κατέκτησαν επί θητείας του.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1956, αφού επελέγη στο νο2 του ντραφτ από τους Σεντ Λούις Χοκς (μετέπειτα Ατλάντα Χοκς), οι οποίοι είχαν τη φαεινή ιδέα να τον στείλουν αμέσως στους Σέλτικς με ανταλλαγή. Στη Βοστόνη είχε την τύχη να βρει προπονητή τον θρυλικό Ρεντ Αουερμπαχ, έναν άνθρωπο διορατικό που σκέφτηκε να δομήσει την ομάδα του γύρω από την άμυνα (ειδικά του Ράσελ) σε μια εποχή που η γενική φιλοσοφία ήταν φουλ επίθεση και πίσω... μπάτε σκύλοι αλέστε.

Πέρα από την μπασκετική του έμπνευση όμως, ο Αουερμπαχ ήταν ένας προπονητής που, αν και λευκός, διαχώρισε τη θέση του από την ακραία φυλετική ανισότητα της εποχής, αντιμετωπίζοντας τον Ράσελ και τους υπόλοιπους μαύρους παίκτες του ως ίσους μεταξύ ίσων. Ηταν από τους ελάχιστους ανθρώπους που δεν έκαναν τη ζωή του Μπιλ Ράσελ δύσκολη...

Ο Μπιλ Ράσελ βέβαια δεν έψαχνε μια «εύκολη» ζωή. Δεν ήθελε απλώς να εξαιρεθεί ο ίδιος από τις συνέπειες του αμερικανικού συστημικού ρατσισμού. Οσο υπήρχε ανισότητα εκεί έξω, ο Ράσελ δεν μπορούσε να κοιμηθεί ήσυχος, ούτε και να κλείσει το στόμα του. Ετσι, αντί να κάνει ένα μακροβούτι στη δόξα και στις επιτυχίες που γνώριζε κάθε χρόνο με τους Σέλτικς και να αλλοτριωθεί, έμεινε πιστός στις ιδέες που είχε από παιδί: τα δικαιώματα των μαύρων δεν πρόκειται να τα χαρίσει κανένας λευκός, πρέπει να κατακτηθούν στον δρόμο.

Από τα εφηβικά του χρόνια οργανώθηκε στις τάξεις του Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα και στα μέσα της δεκαετίας του ‘60 που τα πράγματα αγρίεψαν πολύ, αν και ήταν πλέον από τους πιο πολυνίκεις και ακριβοπληρωμένους* αθλητές, αρνήθηκε να κλείσει το στόμα του και διαδήλωνε μαζί με τους Μαύρους Πάνθηρες. Το 1961 πρωτοστάτησε σε μια ιστορική μπασκετική «ανταρσία» αρνούμενος να παίξει σε φιλικό παιχνίδι στο Λέξινγκτον του Κεντάκι, αφού ο ίδιος και οι υπόλοιποι Σέλτικς -μια ομάδα γεμάτη μαύρους αθλητές- δέχτηκαν ρατσιστικές επιθέσεις με το που πάτησαν το πόδι τους στην πόλη. Το παιχνίδι ματαιώθηκε και οι ρατσιστές εκτέθηκαν πανεθνικά.

Το 1967, όταν ο Μοχάμεντ Αλι σόκαρε τις ΗΠΑ αρνούμενος να καταταγεί και να πάρει μέρος στον πόλεμο του Βιετνάμ, δηλώνοντας πως «τα αδέρφια στο Βιετνάμ δεν μου έχουν κάνει τίποτα, εσείς [οι λευκοί Αμερικανοί] είστε ο εχθρός μου», ο Μπιλ Ράσελ ήταν ο πρώτος και πιο ένθερμος υποστηρικτής του κι ας γνώριζε πως αυτό θα του κόστιζε ακριβά σε φήμη.

Λίγους μήνες αργότερα όταν ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έπεφτε νεκρός σε ένα ξενοδοχείο στο Μέμφις, ο συντετριμμένος Ράσελ προσπαθούσε να ματαιώσει τους αγώνες της ομάδας του με τους Φιλαντέλφια Σίξερς, λέγοντας πως είναι αδύνατον να παίξουν μπάσκετ όταν η αφροαμερικανική κοινότητα δέχεται τέτοια επίθεση. Δυστυχώς δεν τον στήριξε κανείς.

Οι συνεχείς, βαθιά πολιτικές και συγκρουσιακές δηλώσεις του Ράσελ, αντί να παρακινήσουν το NBA -όπου ήδη κυριαρχούσαν οι μαύροι αθλητές- να ανοίξει τα μάτια και τα αυτιά στην κοινωνία, τελικά αποξένωσαν τον ίδιο ακόμα και από την ομάδα του, στην οποία χάρισε αμύθητες δόξες και επιτυχίες.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η Βοστόνη διχαζόταν και οι λευκοί πολίτες της άρχιζαν να αντιπαθούν τον Ράσελ για τις άβολες αλήθειες που εκστόμιζε. Οταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και ανέλαβε τους Σέλτικς ως προπονητής, οι λευκοί οπαδοί -που χωρίς αυτόν δεν θα ήξεραν τι σημαίνει πρωτάθλημα- άρχισαν να τον γιουχάρουν...

Ας ξαναγυρίσουμε στα μπασκετικά όμως. Δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για την καριέρα του Μπιλ Ράσελ χωρίς να λάβει υπόψη και τον βασικό διαχρονικό «ανταγωνιστή» του, τον μεγάλο αντίπαλό του Γουίλτ Τσάμπερλεϊν. Ο Γουίλτ ξεκίνησε την καριέρα του δύο χρόνια μετά τον Μπιλ και, καθώς έπαιζαν στην ίδια θέση (σέντερ) και ξεχώριζαν σαν τις μύγες μες στο γάλα από άποψη σωματικών προσόντων και ταλέντου, οι αθλητικές τους πορείες στήθηκαν η μία γύρω από την άλλη.

Ο Τσάμπερλεϊν είναι γνωστός για το μοναδικό του επίτευγμα των 100 πόντων σε ένα παιχνίδι αλλά και για μια ολόκληρη σεζόν με πάνω από 50 πόντους μ.ό. ανά παιχνίδι. Αυτά τα φανταχτερά νούμερα ουδέποτε προσπάθησε να τα πλησιάσει ο Ράσελ, ο οποίος δεν ήταν σπουδαίος σκόρερ, ούτε ενδιαφερόταν στο ελάχιστο να «γεμίσει» την προσωπική του στατιστική. Σύντομα δημιουργήθηκε το μοτίβο ο Τσάμπερλεϊν να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και ο Ράσελ να παίρνει το ένα δαχτυλίδι (αναμνηστικό που δίνεται σε κάθε παίκτη για κάθε πρωτάθλημα NBA) μετά το άλλο.

Οι νίκες του Ράσελ επί του Τσάμπερλεϊν ήταν συντριπτικές, έστω κι αν ο δεύτερος συχνά έβαζε 30, 40, 50 πόντους. Με απλά λόγια, όπως λένε οι αναλυτές της εποχής, «ο Τσάμπερλεϊν ήταν ένας τρομερός παίκτης, ενώ ο Ράσελ ήταν ένας παίκτης που έφτιαχνε μια τρομερή ομάδα». Με την πάροδο του χρόνου έγινε σαφής και η διαφορετική προσέγγιση των δύο αθλητών ως προς την εκγύμνασή τους και τις φιλοδοξίες που είχαν για τα κορμιά τους: ο Ράσελ, μεγαλώνοντας, άρχισε να δείχνει πολύ κουρασμένος στο παρκέ και να χάνει σιγά σιγά, όπως είναι φυσιολογικό, τα τρομακτικά του αθλητικά προσόντα. Ο Τσάμπερλεϊν, αντιθέτως, κάθε καλοκαίρι έπειτα από ένα χαμένο πρωτάθλημα από τους Σέλτικς «φούσκωνε» υπερφυσικά το κορμί του, με αποτέλεσμα στα τελειώματα της καριέρας του να μη θυμίζει έναν «γερασμένο» υπεραθλητή όπως ο Ράσελ, αλλά έναν παλαιστή δρόμου.

Η μεγαλύτερη διαφορά των δύο όμως δεν είναι τα δαχτυλίδια τους (11 για τον Μπιλ, 2 για τον Γουίλτ). Ηταν η στάση τους απέναντι στην κοινωνία, απέναντι στην αφροαμερικανική κοινότητα που εκπροσωπούσαν και οι δύο, απέναντι στην Ιστορία. Την ίδια εποχή που ο Ράσελ έτρωγε ξύλο και δακρυγόνα σε πορείες του κινήματος Black Power, ο Τσάμπερλεϊν χαρακτήριζε τους Μαύρους Πάνθηρες «τρομοκράτες», έβγαζε την ουρά του από τις διεκδικήσεις των μαύρων, βολευόταν στην αίγλη του σούπερ σταρ και δήλωνε τη στήριξή του στον Ρίτσαρντ Νίξον εν μέσω πολέμου στο Βιετνάμ!

Ετσι λοιπόν καταρρέει εύκολα το κλισέ πως «ο Μπιλ Ράσελ γεννήθηκε τη λάθος εποχή, διότι δεν είχε αρκετή προβολή για να γίνουν αντιληπτά τα κατορθώματά του». Γεννήθηκε ακριβώς την εποχή που έπρεπε για να διαμορφωθεί ως αθλητής αλλά και ως ακτιβιστής. Δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε τη μία ιδιότητά του από την άλλη, καθώς ακόμα και το πάθος που έβγαζε μέσα στο παιχνίδι πήγαζε από την αδικία που ένιωθε και τη δίψα για δικαιοσύνη. Αν κάποιος γεννήθηκε τη λάθος εποχή, αυτός είναι σίγουρα ο Τσάμπερλεϊν, που αν έβαζε σήμερα τους 100 πόντους και δήλωνε στήριξη στον Μπους ή στον Τραμπ αντί για τον Νίξον, θα γινόταν εύκολα ο πλουσιότερος αθλητής στην ιστορία της ανθρωπότητας.

* Τι σημαίνει «ακριβοπληρωμένος» για την εποχή; Το πρώτο συμβόλαιο του Ράσελ ήταν, με αναγωγή σε σημερινά χρήματα, γύρω στα 240.000 δολάρια τον χρόνο. Μετά το μεγάλο σερί πρωταθλημάτων οι απολαβές του έφτασαν στο «ταβάνι» του ενός εκατομμυρίου δολαρίων και δεν αυξήθηκαν περαιτέρω. Ακριβώς τα ίδια χρήματα έπαιρνε και ο Τσάμπερλεϊν.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΜΠΑΣΚΕΤ
Εφυγε ο θρύλος των θρύλων του ΝΒΑ
Ο Μπιλ Ράσελ αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του στους Κέλτες (1956-1969), αναδείχθηκε πέντε φορές MVP του ΝΒΑ, συμμετείχε 12 φορές σε All-Star Game, ενώ κατέκτησε 11 πρωταθλήματα.
Εφυγε ο θρύλος των θρύλων του ΝΒΑ
ΜΠΑΣΚΕΤ
Κυνηγούν τη βόμβα οι Σέλτικς
O Κέβιν Ντουράντ εξέφρασε επιθυμία να φύγει από τους Μπρούκλιν Νετς, όμως μέχρι στιγμής δεν έχει εμφανιστεί πρόταση που θα μπορέσει να πείσει την ομάδα του να τον ανταλλάξει.
Κυνηγούν τη βόμβα οι Σέλτικς
ΜΠΑΣΚΕΤ
Βήμα τίτλου οι Γουόριορς
Παρά την εκνευριστική αστοχία του Στεφ Κάρι, οι Γουόριορς δάμασαν τους Σέλτικς (Τέιτουμ 27 π. 10 ριμπ.) με 104-94 και έκαναν το 3-2 στη σειρά των τελικών του ΝΒΑ.
Βήμα τίτλου οι Γουόριορς
ΜΠΑΣΚΕΤ
Η πεντάδα των rookies
Την κορυφαία πεντάδα των φετινών rookies του NBA απαρτίζουν οι Σκότι Μπαρνς, Κέιντ Κάνιγχαμ, Τζέιλεν Γκριν, Εβαν Μόμπλεϊ και Φρανζ Βάγκνερ.
Η πεντάδα των rookies
ΜΠΑΣΚΕΤ
Με περίπατο το 1-0 οι Γουόριορς
Οι Γουόριορς έφτασαν στο 1-0 κόντρα στους Μάβερικς στον πρώτο τελικό της Δύσης με το ματς να αποτελεί παράσταση για έναν ρόλο 112-87.
Με περίπατο το 1-0 οι Γουόριορς
ΜΠΑΣΚΕΤ
Η καρδιά του πρωταθλητή
Τη μεγάλη ευκαιρία να πάρουν την 4η νίκη που χρειάζονται θα έχουν οι Μπακς μετά την επικράτησή τους με 110-107 στην έδρα των Σέλτικς και το δεύτερο «μπρέικ» τους.
Η καρδιά του πρωταθλητή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας