Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η δίψα και η τύχη ενός αμίλητου «κίλερ»
AP Photo/Ben Margot
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η δίψα και η τύχη ενός αμίλητου «κίλερ»

  • A-
  • A+

Συγκλονιστικά πλέι-οφ ήταν τα φετινά για όλους εμάς τους ξενύχτηδες του NBA -όλο ανατροπές, φοβερά διπλά μέσα στην έδρα των αντιπάλων, παιχνίδια - θρίλερ, αλλά και φοβερούς τραυματισμούς, με αποκορύφωμα αυτούς των Κέβιν Ντουράντ και Κλέι Τομπσον σε διαδοχικά παιχνίδια των Τελικών. Πάνω απ’ όλα, όμως, αυτά τα πλέι-οφ ανήκουν σε έναν παίκτη που αποφάσισε να πάρει τον δικό του δρόμο, «πρόδωσε» πέρσι τις ελπίδες της ομάδας και της πόλης που τον ανέδειξαν και τελικά πήρε την εκδίκησή του απ’ όλους οσοι τον αμφισβήτησαν χωρίς λόγια, εκεί που μετράει -μέσα στο παρκέ.

Να ήξερε άραγε ο δαιμόνιος Ποπ ότι ο Καγουάι θα είχε τέτοιο... τζορντανικό κίνητρο να «εκδικηθεί» τους επικριτές του, αλλά και το... φάντασμα του Πατσούλια -όπως και τη βαριά σκιά του ίδιου του Ποπ, του Ντάνκαν, του Πάρκερ, του Τζινόμπιλι, χωρίς τους οποίους δεν θα είχε γίνει ποτέ ο παιχταράς που βλέπουμε- ώστε να φτάσει ώς το δαχτυλίδι και να πάρει το αίμα του πίσω;

Οπως και να ‘χει, αυτό ακριβώς συνέβη: ο Λέοναρντ, που πιθανότατα θα φύγει σε λίγες μέρες για το Λος Αντζελες και τους Κλίπερς, έπαιξε στα πλέι-οφ, που μόλις τελείωσαν, το μπάσκετ της ζωής του. Τα νούμερά του δεν ήταν εξωπραγματικά, όπως στα 12 ματς που πρόλαβε να παίξει στη post season του 2017, αλλά ο Λέοναρντ ήταν και πάλι βελτιωμένος στον κρίσιμο ρόλο του πλέι μέικερ, πασάροντας από το νταμπλ ή και τριπλ=τιμ και κάνοντας ήρωες άσημους συμπαίκτες του, όπως τον σπουδαίο ΒανΒλίτ.

Ηταν και τυχερός, όχι μόνο γιατί οι υπερόπτες Γουόριορς των πέντε ολ-σταρ παικτών -αλλά και των τριών άξιων πρωταθλημάτων και των πέντε σερί τελικών- αποδεκατίστηκαν στην πορεία από τους τραυματισμούς, αλλά πρωτίστως γιατί είχε δίπλα του μια διψασμένη για διακρίσεις ομάδα του Καναδά, με έμπειρους παίχτες σαν τον Μαρκ Γκασόλ και τον Σερζ Ιμπάκα, που είναι συμπαίκτες στη μεγάλη εθνική της Ισπανίας, και τον αιώνιο «λούζερ» Κάιλ Λάουρι, που έκανε κι αυτός φανταστικά ματς, όπως και ο Καμερουνέζος πιτσιρικάς Πασκάλ Σιάκαμ.

Οπως ήταν και τυχερός όταν η μπάλα από το σουτ του πήγε μέσα, ύστερα από τέσσερις αναπηδήσεις, στο έβδομο ματς με τους 76ers, όπου θα μπορούσαν άνετα να είχαν αποκλειστεί. ‘Η στο τρίτο ματς με τους Μπακς του δικού μας Γιάννη Αντετοκούνμπο, που ομολόγησε αργότερα ότι Λέοναρντ και Γκασόλ τον δίδαξαν ένα μεγάλο μάθημα...

Ηταν 18 Γενάρη του 2008, όταν ο Καγουάι Λέοναρντ, ένας 16χρονος πιτσιρικάς από την Καλιφόρνια, έμαθε το τρομερό μαντάτο: ο μέντορας και πατέρας του, ο Μαρκ Λέοναρντ, είχε μόλις δολοφονηθεί εν ψυχρώ έξω από το πλυντήριο αυτοκινήτων που διατηρούσε στο Κόμπτον -μια από τις πιο αιματοβαμμένες περιοχές σε ολόκληρες τις ΗΠΑ. Ως συνήθως, κανείς δεν είδε τίποτε -και, μέχρι σήμερα, ο φόνος του πατέρα Λέοναρντ παραμένει ανεξιχνίαστος.

Το χτύπημα για τον Καγουάι, ένα από τη φύση του πολύ συνεσταλμένο και εσωστρεφές παιδί, ήταν συντριπτικό: ο πατέρας του ήταν το ίνδαλμά του, ο άνθρωπος με τον οποίο περνούσε καθημερινά ατέλειωτες ώρες παίζοντας μπάσκετ και αμερικανικό ποδόσφαιρο ή βοηθώντας τον. Και τώρα ήταν νεκρός. Ομως ο Καγουάι δεν ήταν ένα συνηθισμένο παιδί. Την άλλη μέρα, είχε παιχνίδι με τη γυμνασιακή του ομάδα. Και, παρά τις παραινέσεις των συγγενών του να μην παίξει, του ήταν αδύνατο. Οχι μόνο εμφανίστηκε στο παρκέ, αλλά τα έδωσε όλα. Και μετά κατέρρευσε στην αγκαλιά της μητέρας του.

Φαστ-φόργουορντ στο σήμερα, έντεκα χρόνια αργότερα –Ιούνης του 2019. Ο Καγουάι δεν είναι πια ένα ψηλόλιγνο, άγαρμπο παιδί, αλλά ένας πολυεκατομμυριούχος δισ. πρωταθλητής του NBA με τους Σαν Αντόνιο Σπερς και τους Τορόντο Ράπτορς και, κατά γενική ομολογία, ήδη ένας από τους καλύτερους two-way, δηλαδή εξίσου καλούς αμυντικά και επιθετικά μπασκετμπολίστες όλων των εποχών: ό,τι πιο κοντινό έχουμε δει στον Μάικλ Τζόρνταν και σε κάθε περίπτωση καλύτερος από τον Κόμπι Μπράιαντ -που εδώ που τα λέμε δεν πολυέπαιξε ποτέ άμυνα.

Σε αντίθεση με τον «σκύλο» Λέοναρντ, που έγινε διάσημος το 2014, όταν πήρε το βραβείο του πολυτιμότερου παίχτη των Σπερς στην επική τους επικράτηση στους τελικούς σε βάρος των πολυδιαφημισμένων Μαϊάμι Χιτ. Σε όλη εκείνη τη σειρά, ο Λέοναρντ μάρκαρε τον «βασιλιά» Λεμπρόν Τζέιμς, περιορίζοντάς τον αρκετά, ώστε τα υπόλοιπα «σπιρούνια» να μπορέσουν να ξεδιπλώσουν το απίστευτο ομαδικό τους μπάσκετ, σε μια από τις ωραιότερες επιδείξεις team-play που είδαμε από τον καιρό.

Ο θρυλικός προπονητής του στους Σπερς, ο Γκρεγκ Πόποβιτς, τον ξεχώρισε το 2011 και κυριολεκτικά τον έκλεψε από τους Ιντιάνα Πέισερς, θυσιάζοντας για το trade ένα από τα αγαπημένα του παιδιά, τον πλέι μέικερ Τζορτζ Χιλ. Ούτε ο ίδιος ο «Ποπ», βέβαια, δεν περίμενε την εκπληκτική εξέλιξη του «Klaw», του Δαγκάνα, όπως είναι το παρατσούκλι του λόγω των αφύσικα μεγάλων χεριών του: ο Λέοναρντ στα 20 του ήταν ήδη ένας εξαιρετικός αμυντικός, αλλά στην επίθεση δεν ήξερε τι να κάνει την μπάλα, το σουτ του ήταν κακό, δεν ήξερε να πασάρει ούτε να ντριμπλάρει καλά. Κανείς δεν περίμενε ότι θα γινόταν σούπερ σταρ –εκτός, ίσως, από τον ίδιο τον Καγουάι και τον Τσιπ Εγκελαντ, τον φημισμένο «γιατρό του σουτ», που τον ανέλαβε το 2011.

Frank Gunn / The Canadian Press via AP

Κάθε καλοκαίρι που περνούσε, ο Λέοναρντ βελτιωνόταν σε κάτι -σουτ, ντρίμπλα, ντράιβ, δημιουργία. Είχε και την τύχη να παίζει δίιπλα σε μια τριάδα ζωντανών θρύλων -στους Σπερς έλεγαν ότι, αν ο Ποπ κι ο Τιμ Ντάνκαν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδί, θα ήταν ο πάντα στωικός και αμίλητος «κίλερ» Καγουάι.

Οι συμπαίκτες του όχι μόνο δεν τον ανταγωνίστηκαν, αλλά του έδιναν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στην επίθεση, αναγνωρίζοντας και καλλιεργώντας το ταλέντο του, σε βάρος -τελικά- της ομαδικής φιλοσοφίας τους.

Ετσι, μετά τον θρίαμβο του 2014 και την απόσυρση του μεγάλου Ντάνκαν το 2016, ο Λέοναρντ «κληρονόμησε» την ομάδα, πήρε το μεγάλο συμβόλαιο και, το 2017, οδήγησε με... τζορντανικές εμφανίσεις τους Σπερς στους τελικούς της Δύσης, κόντρα στους πρωταθλητές Γουόριορς.

Εκεί όμως, στο τρίτο δωδεκάλεπτο του πρώτου τελικού, όλα τελειώσαν, όταν ένας Γεωργιανός... γκάνγκστερ με το όνομα Ζάζα Πατσούλια τραυμάτισε σκόπιμα τον Λέοναρντ, μην αφήνοντάς τον να προσγειωθεί. Οι Σπερς, που προηγούνταν 23 πόντους μέσα στην έδρα των υποτίθεται ανίκητων «Πολεμιστών», κατέρρευσαν βλέποντας τον MVP να σφαδάζει και έχοντας ήδη χάσει τον Τόνι Πάρκερ.

Η επόμενη χρονιά, η περσινή, ήταν πολύ δύσκολη για τους οπαδούς των Σπερς και του Λέοναρντ. Οταν επέστρεψε από τον τραυματισμό του, οι γιατροί των Σπερς έδωσαν το «πράσινο φως» για επιστροφή, αλλά ο Καγουάι συνέχισε να πονάει. Ζήτησε δεύτερη γνώμη από δικούς του γιατρούς, αλλά στη συνέχεια ψιλοεξαφανίστηκε από την ομάδα και τελικά δεν έπαιξε καθόλου, ούτε καν συμπαραστάθηκε στους συμπαίκτες του στα πλέι-οφ.

Ηδη όμως ο Καγουάι και ο θείος και ατζέντης του, ο... καταζητούμενος στο Σαν Αντόνιο Uncle Dennis, προετοίμαζαν την έξοδο, πιέζοντας για ανταλλαγή με τους Λέικερς.

Ο Λέοναρντ ήθελε μια μεγαλύτερη αγορά και να γυρίσει στην πατρίδα, την Καλιφόρνια -και το έκανε με τον χειρότερο τρόπο, απαιτώντας trade σε συγκεκριμένη ομάδα και «ρίχνοντας» την τιμή του, αφού κανείς δεν ήξερε αν μπορούσε να παίξει μπάσκετ όπως πριν ούτε αν θα έμενε ή θα έφευγε ένα χρόνο αργότερα.

Ετσι, το περασμένο καλοκαίρι, και έπειτα από πολλές προσπάθειες συνεννόησης, ο Πόποβιτς τον έστειλε στην... αντίθετη κατεύθυνση -αντί για την καυτή Καλιφόρνια, στον παγωμένο Καναδά και τους Ράπτορς, τη μόνη ομάδα που πήρε το ρίσκο! Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία...

ΜΠΑΣΚΕΤ
Οι Σπερς και το καράβι του Θησέα
Τα ξημερώματα της Πέμπτης έριξα το πρώτο γερό NBA ξενύχτι της νέας σεζόν, για να δω live την πρεμιέρα των αγαπημένων μου Σαν Αντόνιο Σπερς. Με μισή καρδιά είναι αλήθεια: δυστυχώς δεν είναι πια οι αγαπημένοι...
Οι Σπερς και το καράβι του Θησέα
ΜΠΑΣΚΕΤ
Το... αρρωστούργημα των Γουόριορς και ο «Koward» Ντουράντ
Εντάξει, πρέπει να το παραδεχτούμε: το καλύτερο μπάσκετ στον κόσμο, το πιο θεαματικό, ομαδικό και αποτελεσματικό, μακράν του δεύτερου, το έπαιξαν και φέτος οι Καλιφορνέζοι «Πολεμιστές», οι Γκόλντεν Στέιτ...
Το... αρρωστούργημα των Γουόριορς και ο «Koward» Ντουράντ
ΜΠΑΣΚΕΤ
Ο χαμένος που τα... πήρε όλα!
Ποια Μάντσεστερ, ποια Ρεάλ, ποια Φενέρ, ποιοι Γουόριορς; Φτάνει πια με τη δικτατορία των νικητών! Για κάτι «καμένους» μπασκετικούς σαν και του λόγου μου, ο πραγματικός θριαμβευτής του τελευταίου δεκαπενθήμερου...
Ο χαμένος που τα... πήρε όλα!
ΜΠΑΣΚΕΤ
Αντίο, Team Ντάνκαν
Πικρές μέρες για εμάς τους μπασκετικούς. Πρώτα είδαμε την «επίσημη αγαπημένη» Εθνική να αποκλείεται από τους Ολυμπιακούς, παίζοντας κακό μπάσκετ αλάνας, και πριν από λίγες μέρες μάθαμε ότι μετά τον Διαμαντίδη...
Αντίο, Team Ντάνκαν
ΜΠΑΣΚΕΤ
Απλά μαθήματα μπασκετικής οικονομίας!
Στο NBA, το καλύτερο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου, οι τίτλοι παίζονται στα πλέι οφ του Μαΐου και στους τελικούς του Ιουνίου, αλλά στην πραγματικότητα κρίνονται σε μεγάλο βαθμό λίγες εβδομάδες αργότερα, στο...
Απλά μαθήματα μπασκετικής οικονομίας!
ΜΠΑΣΚΕΤ
Κάν’ το όπως οι Σπερς!
Αν και λατρεύω τα Σπιρούνια του Σαν Αντόνιο, μακράν την πιο «ευρωπαϊκή» και μυαλωμένη ομάδα του NBA, τα τελευταία 2-3 χρόνια παρακολούθησα αρκετούς αγώνες των Πολεμιστών από την Καλιφόρνια. Πέρα από ένα...
Κάν’ το όπως οι Σπερς!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας