Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μαχητής στη ζωή και στις πίστες
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μαχητής στη ζωή και στις πίστες

  • A-
  • A+

Λένε ότι έφυγε ο τελευταίος των μεγάλων της εποχής του. Ισως να έχουν δίκιο. Κριτήριο δεν είναι σίγουρα τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα που κατέκτησε. Υπάρχουν και άλλοι με τρία και άλλοι με περισσότερα. Ο Λάουντα ωστόσο ξεχωρίζει…

Ολη η συγκλονιστική καριέρα του στη Formula 1 πάει στην άκρη και όλοι τον θυμόμαστε για το 1976. Τη χρονιά που δεν βγήκε πρωταθλητής, είχε όμως εκείνο το φοβερό ατύχημα στη Γερμανία. Που άλλαξε τη ζωή του Αυστριακού πιλότου, άλλαξε όμως και τους κανόνες του επικίνδυνου παιχνιδιού της κορυφαίας κατηγορίας των μονοθέσιων.

Οσοι δεν έζησαν, δεν θυμούνται ή δεν είχαν ασχοληθεί εκείνη την περίοδο με τη Formula 1, έμαθαν πολλά μέσα από την ταινία του Ρον Χάουαρντ, το γνωστό «Rush» του 2013.

Οι συζητήσεις για εκείνη τη μέρα συνεχίστηκαν για πολλά χρόνια. Αυτά θέλαμε να μάθουμε όταν τον πρωτοσυναντήσαμε με μία μικρή ομάδα δημοσιογράφων 8 χρόνια μετά.

Με Ελληνες δημοσιογράφους στο Εστορίλ της Πορτογαλίας, όπου κατέκτησε το τρίτο του πρωτάθλημα

Στις κατατακτήριες δοκιμές ο Λάουντα είχε προτείνει στους πιλότους να μποϊκοτάρουν τον αγώνα, όλοι μαζί, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για λόγους ασφαλείας. Εκείνοι δεν δέχτηκαν, και ο αγώνας ξεκίνησε κανονικά.

Το μονοθέσιο του Λάουντα προσέκρουσε στις μπαριέρες με 193 χλμ./ώρα, στροβιλίστηκε στον αέρα και προσγειώθηκε στη μέση της πίστας.

Εκεί, μέσα στις φλόγες που το είχαν τυλίξει, ο Αυστριακός έμεινε εγκλωβισμένος για 55 δευτερόλεπτα. Τέσσερις πιλότοι έσπευσαν σε βοήθεια, όμως ήταν αδύνατον να πλησιάσουν. Οταν τα σωστικά συνεργεία κατάφεραν να τον απεγκλωβίσουν, είχε ακόμη τις αισθήσεις του. Αμέσως μετά, έπεσε σε κώμα.

Στην κλινική που διακομίστηκε, οι γιατροί δεν του έδιναν πολλές ελπίδες. Το ότι κατάφερε να επιβιώσει ήταν ένα θαύμα. Εξι εβδομάδες μετά γύρισε στις πίστες. Αποτελεί ακόμα και σήμερα έναν θρίαμβο της ανθρώπινης θέλησης.

Οι πληγές του δεν είχαν επουλωθεί ακόμη, όταν έτρεξε στο Ιταλικό Γκραν Πρι και τερμάτισε τέταρτος. Οι γιατροί ορκίζονταν ότι ήταν αδύνατον να του έχουν περάσει οι φρικτοί πόνοι. Εκείνος, όμως, δεν εγκατέλειψε παρά μόνο στο τελευταίο σιρκουί της σεζόν, στην Ιαπωνία.

Ο ίδιος μερικά χρόνια αργότερα στην Πορτογαλία μάς έλεγε: «Η ζωή μου αξίζει περισσότερο από έναν τίτλο».

Αυτά σκεφτόταν καθώς πάρκαρε τη Ferrari 312 T2 στο βροχερό Ιαπωνικό Grand Prix του 1976, μόλις δύο γύρους μετά την εκκίνηση.

Εγκατέλειψε ηθελημένα από εκείνον τον τελευταίο αποφασιστικό αγώνα, αλλά το θάρρος και η αποφασιστικότητά του δεν αμφισβητήθηκαν ποτέ.

Αυτός ήταν, άλλωστε, ο πιλότος που είχε τον αριθμό 1 στη Ferrari του και ένας άνθρωπος που λίγο πριν είχε καεί σχεδόν ολόκληρος.

Και με την εγκατάλειψή του αυτή στην Ιαπωνία το 1976, εδραίωσε τη φήμη του ως ενός από τους πιο έντονα έξυπνους και ανεξάρτητους άνδρες που οδήγησαν ποτέ ένα μονοθέσιο της Formula 1.

Ο Λάουντα ήταν από εύπορη οικογένεια και αυτό θεωρητικά μπορούσε να τον βοηθήσει να εξελιχθεί γρήγορα και πλουσιοπάροχα σε τούτο το ακριβό σπορ.

Ο παππούς Χανς Λάουντα ήταν πρόεδρος των Βιομηχάνων της Αυστρίας αλλά και αυτός που θα μπλόκαρε όσο μπορούσε τα τολμηρά σχέδια του εγγονού.

Ο οποίος το 1968 σε ηλικία 19 χρόνων δανείστηκε ένα θρυλικό αυτοκίνητο της εποχής, το Mini Cooper, και τερμάτισε δεύτερος σε μία τοπική Ανάβαση.

Πάθος του όμως ήταν τα μονοθέσια και στόχος του η χρηματοδότηση για να μπορέσει να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Εψαχνε σε τράπεζες της Βιέννης για δάνεια, αλλά ο διαπλεκόμενος παππούς κατάφερνε πάντα να φρενάρει τον επίδοξο πρωταθλητή.

Ο μικρός δεν άντεξε. Να τι μας έλεγε: «Τηλεφώνησα στον παππού μου και τον ρώτησα αν θα μπορούσε να σταματήσει να επεμβαίνει στη ζωή μου».

Κατάφερε τελικά και μπήκε στη Formula 1 με τη March το 1972, αλλά το μονοθέσιο δεν ήταν ανταγωνιστικό. Το 1973, μετακόμισε στην BRM, όπου το μονοθέσιο ήταν εξίσου κακό. Αλλά στην BRM ο άλλος οδηγός της ομάδας ήταν ο Κλέι Ρεγκατζόνι (1939-2006). Και όταν ο Ελβετός πήγε στη Ferrari το 1974, συνέστησε να πάει μαζί του ο Νίκι.

Κάπως ειρωνικά, ο παππούς Χανς πέθανε τον Ιανουάριο του 1974, όταν ο εγγονός του εντασσόταν στη Ferrari για να ζήσει τη μεγαλύτερη επιτυχία του. Με όπλο το νέο, εκτυφλωτικά γρήγορο μονοθέσιο με τον V12 κινητήρα, την «312», που τράβηξε την ομάδα από μια δεκαετία μακράς ύφεσης.

Οταν συναντηθήκαμε στην Πορτογαλία, το 1984, το τέλος της καριέρας ήταν κοντά. Αλλωστε είχε ταλαιπωρηθεί πολύ από εκείνο το ατύχημα και παράλληλα είχε στεφθεί πρωταθλητής ξανά και ξανά, όπως πάντα ονειρευόταν.

Ηθελε όμως να τριτώσει. Το πάθος φαινόταν στα λαμπερά μάτια του και στο παραμορφωμένο πρόσωπο. Προτού εγκαταλείψει οριστικά τις πίστες, λοιπόν, το 1984 βρήκε τη δύναμη να κατακτήσει άλλον έναν παγκόσμιο τίτλο. Στα 35 του, και με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Στο βάθρο με τον «ομόσταβλο» και μελλοντικό πρωταθλητή Αλέν Προστ

Αυτή τη φορά με τα χρώματα της McLaren και αντίπαλο τον (ανερχόμενο τότε) Αλέν Προστ. Τον Γάλλο που τελικά κατάφερε να πάρει 4 πρωταθλήματα στην επιτυχημένη καριέρα του.

Γι’ αυτό το πρωτάθλημα (1984), που κέρδισε στο Εστορίλ (από όπου και η φωτογραφία) με διαφορά μισού βαθμού από τον Προστ, ο Λάουντα μας έχει αφηγηθεί –μεταξύ σοβαρού κι αστείου– μια ιστορία, η οποία δείχνει πόσο συγκεντρωμένος ήταν στον στόχο του:

«Το μεσημέρι της Παρασκευής, μετά τα ελεύθερα δοκιμαστικά, ο γυμναστής μου, Βάλτερ Ντουγκλ, μου είπε πως μία ξανθιά Ιταλίδα ρωτούσε επίμονα για μένα και ήθελε να με γνωρίσει. Της είπα πως δεν μπορώ. Οταν με ρώτησε γιατί, της είπα πως έπρεπε να κοιμηθώ. Γιατί το επόμενο πρωί θα κατακτούσα το πρωτάθλημα!».

Είπε και άλλα τότε. Στην πρώτη του επίσκεψη στο Νίρμπουργκρινγκ μετά το ατύχημα, στεκόταν στο σημείο όπου λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του και κοιτούσε επίμονα την πίστα. «Ψάχνετε κάτι;» τον ρώτησαν. «Ναι, ένα αυτί. Κάπου εδώ το έχασα», απάντησε, δείχνοντας ότι μετά από όλα όσα είχαν συμβεί, διατηρούσε ακόμα το χιούμορ του.

Ο Ρον Ντένις, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της McLaren, είχε πει κάποτε πως «ο Λάουντα επέστρεψε από τον άλλο κόσμο, επειδή ο θάνατος δεν άντεξε το μαύρο χιούμορ του και το απαίσιο ντύσιμό του». Μέχρι την 20ή Μαΐου του 2019...

 

 

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Επετειακά Nissan
Οταν το Datsun Z έκανε το ντεμπούτο του, το 1969, ήταν μία αποκάλυψη για τον κόσμο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Ενα οικονομικό ιαπωνικό, αξιόπιστο σπορ αυτοκίνητο με στιλ και άνεση που θα μπορούσε να...
Επετειακά Nissan
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Διάκριση Coulthard
Η ομάδα μηχανοκίνητου αθλητισμού της IWC Schaffhausen έλαβε μέρος στον αγώνα του Goodwood Members’ Meeting για δεύτερη φορά. Στο τιμόνι της Mercedes-Benz 300 SL «Gullwing» βρέθηκε ο αστέρας της Φόρμουλα 1 και...
Διάκριση Coulthard
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Στο Εσεν
Τούτες τις μέρες, στο Eσεν της Γερμανίας, πραγματοποιείται η 31η Techno Classica, η δημοφιλέστερη έκθεση κλασικών αυτοκινήτων στην Ευρώπη, που την περασμένη χρονιά συγκέντρωσε περισσότερους από 188.000...
Στο Εσεν
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Αστικό cross over
Το νέο μοντέλο της Opel είναι στιλάτο, ευρύχωρο και ευέλικτο εσωτερικά, με μοντέρνα διχρωμία και προηγμένη εμφάνιση SUV. Τα καταφέρνει περίφημα με τον νέο κινητήρα, που προσφέρει πολλά καλά στοιχεία και σε...
Αστικό cross over
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Νέοι κινητήρες Polo
Το νέο Volkswagen Polo, ένα από τα παγκόσμια best sellers στην ιστορία της αυτοκίνησης και το μοντέλο που παρουσίασε τη μεγαλύτερη ανάπτυξη (+112%) στην Ελλάδα τη χρονιά που πέρασε, ενισχύει την γκάμα του με...
Νέοι κινητήρες Polo
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Το πράσινο Fiesta
Ο Λουκάς είναι ένας νέος άντρας με πολλές «ανησυχίες» από μικρό παιδί. Ζει και εργάζεται αυτή τη στιγμή στην Αθήνα. Η ιστορία του με το «Πράσινο Ford Fiesta» ξεκίνησε πριν από 20 χρόνια… ή μάλλον πολύ πιο...
Το πράσινο Fiesta

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας