Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Φόβος; Πάνω απ’ το Αιγαίο, όχι στην τωρινή σκόπιμη υστερία»
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Φόβος; Πάνω απ’ το Αιγαίο, όχι στην τωρινή σκόπιμη υστερία»

  • A-
  • A+

Η αλληγορική σύνδεση γεγονότων οφείλει να έχει τα όριά της. Αλληγορία δεν σημαίνει αχαλίνωτη φαντασία, άστοχος παραλληλισμός. Επιτρέψτε, λοιπόν, την αρχική εξήγηση πως, με αφορμή την πρόσφατη (23 Απριλίου) επέτειο της υπερπτήσης του άλλοτε πρωταθλητή της ποδηλασίας Κανέλλου Κανελλόπουλου με πεταλοκίνητο αεροπλάνο από την Κρήτη ώς τη Σαντορίνη, δεν πρόκειται να την παραβάλουμε, πόσο μάλλον να εξισώσουμε τους κινδύνους της, με τη δίνη του κορονοϊού. Το 1988, το ίδιο εγχείρημα γέννησε δέος, δικαιολογημένη έκσταση για το τόλμημα του, 31χρονου τότε, ποδηλάτη, όχι μόνο για την πραγματοποίηση της ριψοκίνδυνης απόφασης αλλά και για την κατάληξή της.

Λίγες δεκάδες μέτρα πριν από την παραλία-προορισμό της Θήρας κι ενώ είχαν προηγηθεί τρεις ώρες, 59 λεπτά και 54 δευτερόλεπτα στον αέρα, αλλιώς 115,11 χιλιόμετρα, ριπή ανέμου έκοψε το ένα φτερό του «Δαίδαλου», όπως, για ευνόητους λόγους, είχε ονομαστεί το ιδιότυπης κατασκευής αεροπλάνο (είχε μόνο πετάλια και όχι κινητήρα, ζύγιζε μόλις 31 κιλά). Είχε χάσει ύψος, είχε πέσει στη θάλασσα, αλλά ο Κανελλόπουλος είχε προλάβει να απεγκλωβιστεί και κολύμπησε ώς την ακτή. Ναι μεν, λοιπόν, είχε παραδώσει μαθήματα ετοιμότητας, αποφασιστικότητας, φρόντισε να μεταγγίσει θάρρος σε όλους μας, αλλά ως εκεί.

«Yπακοή»

Αστοχο είναι να επιχειρήσουμε, λοιπόν, όπως συχνά, αφελώς, συμβαίνει σε παρόμοιες χρονικές συγκυρίες, παραβολή της περιπετειώδους πτήσης του 1988 με την πανδημία. Επιτρέψτε μου: νεοσσός στη δημοσιογραφία τότε, είχα πει, δειλά αλήθεια, στον Νίκο Καραγιαννίδη –δάσκαλο πολλών από εμάς στη σχολή της εφημερίδας «Φίλαθλος», αλήθεια τυχερών επειδή εκείνος μας έδειξε τον δρόμο– πως, παράλληλα με την αναγνώριση της υπερπροσπάθειας Κανελλόπουλου είχα θυμηθεί τα λόγια του Αγγλου φιλόσοφου Φράνσις Μπέικον «δεν μπορούμε να εξουσιάσουμε τη φύση παρά μόνο αν την υπακούσουμε». Κλήθηκα να γράψω ένα από τα πρώτα σχόλιά μου, τι τιμή... Ποιο αλήθεια είναι το σχόλιο, η ανάμνηση, του 63χρονου Κανέλλου Κανελλόπουλου:

«Ακριβής η θεώρηση περί “υπακοής” στη φύση, οφείλεις να υπακούς τους νόμους της, να διδάσκεσαι από αυτούς ούτως ή άλλως, πόσο μάλλον αν θέλεις να πετύχεις κάτι που μοιάζει πως υποτάσσει τη φύση. Η ίδια “υπακοή” δεν υπήρξε από την αρχή ώς το τέλος τότε. Λίγο πριν από την προσγείωση έλαβα λάθος εντολή για την πορεία, ουσιαστικά πήγα κόντρα στον άνεμο με μια καμπύλη, αντί να έχω ευθεία πορεία, κι έτσι έσπασε το φτερό, λίγα μέτρα πριν από την προσγείωση, αλλά αυτό βέβαια δεν αλλάζει την επιτυχία του εγχειρήματος. Και καλά λέτε πως θα ήταν άστοχος ο παραλληλισμός της πτήσης μου με την κοινή δυσκολία του ιού. Στην υπερπτήση του 1988 φόβος και αγωνία με διακατείχαν επειδή ένιωθα φύλλο που αιωρείται στον αέρα, ενώ αναπόφευκτα στο βάθος του μυαλού υπήρχε το ενδεχόμενο της βλάβης με τις συνέπειές της. Ανά πάσα στιγμή μπορούσε να συμβεί το απρόοπτο. Παράλληλα με την ευχαρίστηση γι’ αυτή την αίσθηση της μοναδικότητας, ήταν αθλητικό γεγονός».

«Αθλητικό γεγονός» μπροστά από την εποχή του! Πόσο μάλλον με κριτήριο την οργάνωση που απαίτησε.

Αυτός, εκτός από τον φόβο της διατύπωσης υπερβολών, άστοχων συγκρίσεων, είναι ακόμη ένας λόγος που δεν μπορείς να παραλληλίσεις τη δυσκολία της πορείας στον αέρα με την τωρινή της πανδημίας. Οργανωτής ήταν το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, ειδικότερα το Τμήμα Αεροναυπηγικής. Χρειάστηκε οργανωτική ικανότητα, σοβαρότητα όλων των εμπλεκομένων και βέβαια χρήμα. Υπερπτήση πάνω από το Αιγαίο. Το τονίζω αυτό επειδή κάνω το ρητορικό, επειδή ξέρω την απάντηση, ερώτημα: Γιατί δεν οργάνωσε τότε, ούτε από τότε ώς σήμερα, κάτι ανάλογο ένα ελληνικό πανεπιστήμιο; Απαντά σε όποιον αναρωτηθεί μια επίσκεψή του, επίσης από τότε μέχρι σήμερα, σε ελληνικό πανεπιστήμιο! Η απάντηση είναι το χάος που χαρακτηρίζει τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Αυτό και όχι η πτήση του 1988 μπορεί να συγκριθεί με την πίεση των ημερών και όχι μόνο.

«Η πίεση του ιού». Σας είπα, στον αέρα ένιωθα φόβο, τώρα στην πιεστική καθημερινότητα όχι. Το θέμα του ιού για μένα και την οικογένειά μου είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Φοβάμαι τα μέτρα και τις επιπτώσεις τους περισσότερο από τον ιό. Εχουν σπείρει σκόπιμη υστερία, τον στόχο της τον ξέρουν αυτοί που την εμπνεύστηκαν. Από το 2010 που ξεκίνησαν τα μνημόνια μέχρι τώρα, αυτό ακριβώς συμβαίνει. Βεβαίως το αγαθό της υγείας οφείλουμε όλοι να το προστατεύουμε. Αλλά κάθε αγαθός σκοπός επιτυγχάνεται με απλό τρόπο, όχι έτσι!

Η πεπατημένη των εξουσιών;

Ακριβώς! Η εξουσία λειτουργεί διά του φόβου. Το έχουμε μάθει καλά. Ακόμη και οι χούντες έρχονται για να σε... σώσουν από κάτι. Για να διευκολύνω τη σκέψη κάθε πολίτη που ίσως απορεί με τα λόγια μου, θα του πω ότι επιθυμία όλων μας είναι να μη βλέπουμε αστυνομία, να μην υπάρχει δίπλα μας επειδή αυτό συνεπάγεται επικράτηση της ειρήνης, της ασφάλειας. Τώρα παρακαλούν να υπάρχει αστυνομία παντού για να τους σώσει. Δεν πρέπει να περιμένεις ιούς για να σώσεις τους πολίτες σου, κάν’ το σε ειρηνικές εποχές.

Πώς θα αλλάξει αυτό;

Μόνο αν πιάσουμε πάτο! Εχουμε ακόμη δρόμο...

ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ
«Ηθική παρέμβαση, εκπολιτισμός...»
Αντοχή, ισορροπία, ταχύτητα. Ο Θωμάς Τρίμμης τις βιώνει στην αθλητική καινοτομία «Crossfit» του 21ου αιώνα. Είναι, επίσης, ναυαγοσώστης και γυμναστής ειδικής αγωγής στην ανάγωγη κοινωνία μας.
«Ηθική παρέμβαση, εκπολιτισμός...»
ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ
«Μπορούμε να ελπίζουμε στις ικανές μειοψηφίες»
Η 31χρονη κολυμβήτρια Αθηνά Τροχοπούλου τερμάτισε τρίτη στις Σπέτσες όμως εντυπωσιάζει και με άλλες πτυχές της ζωής της. Εχει σπουδάσει κοινωνιολογία στο Πάντειο και συνεργάζεται με εταιρεία πληροφορικής
«Μπορούμε να ελπίζουμε στις ικανές μειοψηφίες»
ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ
«Είσαι ικανός, μπορείς!»
«Παρέμβαση». Στο τέλος της συζήτησης, έτσι συμφωνήσαμε με τον Σπύρο Γιαννιώτη πως αξίζει να ονομάσουμε την επιτυχία της Κατερίνας Στεφανίδη. Μαθημένος και ο ίδιος να κολυμπά σε βαθιά νερά, αναγνώρισε τόσο την...
«Είσαι ικανός, μπορείς!»
ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ
«Κρατώ πλέον λουλούδια της αληθινής ζωής»
Καναδός πολιτικός τη χρησιμοποίησε ως παράδειγμα αποφυγής κινδύνων. Η 45χρονη σήμερα Κλάρα Χιουζ, υποθέτουμε, θα γέλασε με νόημα... Η πορεία της ζωής της, με ελιξίριο επιτυχίες σε δύο αθλήματα, ήταν στο...
«Κρατώ πλέον λουλούδια της αληθινής ζωής»
ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ
«Θέλω να γίνω πολιτικός για... σίγουρα λεφτά»!
Τρεις νέες γυναίκες, προπονήτριες κολύμβησης παιδιών. Παιδιών της κρίσης που ονειρεύονται αλλά και «βγάζουν άρνηση, ανάγκη εκτόνωσης, απουσία αυτοσυγκέντρωσης»... Η Τζορτζίνα, η Σοφία, και η Αναστασία...
«Θέλω να γίνω πολιτικός για... σίγουρα λεφτά»!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας