Βιομηχανικό Συνέδριο ΣΕΒ: ανοίγει η ουσιαστική συζήτηση

o_proedros_seb_thodoros_fessas.jpg

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θόδωρος Φέσσας Ο πρόεδρος του ΣΕΒ Θόδωρος Φέσσας | EUROKINISSI

Ο φάκελος του συνέδρου περιείχε μια σειρά ενημερωτικά φυλλάδια. «Εχετε μήπως και μπλοκάκι για να κρατάμε σημειώσεις;» ρώτησα μια από τις κοπέλες της υποδοχής. «Δεν χρειάζεται...» άρχισε να μου απαντά. «Γιατί, δεν θα πουν κάτι σημαντικό;» «Οχι, θα είναι όλα πολύ ξεκάθαρα...» Λίγα λεπτά αργότερα, οι υπάλληλοι του Χίλτον τοποθέτησαν σε κάθε κάθισμα κι από ένα μπλοκάκι με στυλό. Και όντως, στο συνέδριο ειπώθηκαν πράγματα που αξίζει να σημειωθούν.

Το Βιομηχανικό Συνέδριο του ΣΕΒ ήταν το πρώτο του είδους του στην Ελλάδα. Εκεί έγινε φανερό ότι αναφορικά μ’ αυτό που συχνά αποκαλούμε «πραγματική οικονομία» υπάρχει πληθώρα διαφορετικών, συχνά αντιθετικών απόψεων.

Το συνέδριο ήταν ευκαιρία να ανοίξει επιτέλους ένας διάλογος επί της ουσίας της οικονομίας, πέρα από τον στείρο οικονομισμό. Ενας διάλογος που είχε ως κοινό παρονομαστή την ανάγκη για ενίσχυση της καινοτομίας και των εξαγωγών σ’ ένα πολύ ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, το «παρών» έδωσαν ο αντιπρόεδρος κ. Δραγασάκης και ο υπουργός Οικονομίας κ. Σταθάκης. Και οι δύο εξέφρασαν την αισιοδοξία τους για το κλείσιμο της αξιολόγησης και το φως στο τούνελ που αρχίζει να διαφαίνεται κατά συνέπεια για πρώτη φορά έπειτα από χρόνια.

Ο κ. Δραγασάκης υπογράμμισε την αναγκαιότητα για μια σύμπλευση κυβέρνησης - βιομηχανίας στην κατεύθυνση συγκρότησης νέων επιλογών, που θα επιτρέπουν την αποφυγή των διλημμάτων τύπου «το μη χείρον βέλτιστον» στα οικονομικά ζητήματα. Ο κ. Σταθάκης υπογράμμισε μεταξύ άλλων το αδιέξοδο της πρακτικής των μεγάλων επιχειρήσεων, που έγκειται στον περιορισμό στην εσωτερική αγορά και την οριζόντια εξάπλωσή τους σε διαφορετικούς κλάδους.

Από την πλευρά του ΣΕΒ, ο γενικός γραμματέας κ. Σκέρτσος επανέλαβε τη σταθερή… ευχή για ένα «επενδυτικό σοκ», μέσα από μια μαζική εισροή ξένων κεφαλαίων που θα ήταν πολύ καλό να προκύψει από κάπου. Εκανε μάλιστα και προτάσεις στην κατεύθυνση της πριμοδότησης του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου (μια καινοτομία, καθώς διεθνώς υπάρχει ισχυρή αντίθεση μεταξύ του τελευταίου και της βιομηχανίας).

Από την άλλη, ο πρόεδρος του ΣΕΒ υπογράμμισε την ανάγκη συνεννόησης και συνεργασίας μεταξύ Πολιτείας και βιομηχανίας, αλλά και εντός της βιομηχανίας, μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, σε θέματα που αγγίζουν τη μορφή και το περιεχόμενο της παραγωγικής διαδικασίας, πέρα από τα μισθολογικά ζητήματα.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσίασε και η συζήτηση στρογγυλής τραπέζης μεταξύ βιομηχάνων. Ο κ. Τρύφωνας (ELPEN) έκανε μια ειλικρινή παρουσίαση της θέσης και των προκλήσεων της βιομηχανίας φαρμάκων: δραστηριοποιούμενη κατά κόρον στα γενόσημα, θα πρέπει πλέον να στραφεί και πιο έντονα στην «οριακή καινοτομία»: οι μεγάλες πολυεθνικές φαρμάκων διαθέτουν σήμερα και θυγατρικές γενοσήμων, αυξάνοντας τον ανταγωνισμό.

Επιπλέον, μίλησε για την ανάγκη το κράτος να θέτει όρους στις επιχειρήσεις φαρμάκων που να σχετίζονται με τις επενδύσεις στην Ελλάδα, καθώς είναι επί της ουσίας ο κύριος αγοραστής των φαρμάκων.

Στην ίδια συζήτηση, ο κ. Καλλιτσάντσης (ΕΛΛΑΚΤΩΡ) παρουσίασε κάποια εντυπωσιακά στατιστικά στοιχεία σε σχέση με τη συρρίκνωση του κατασκευαστικού κλάδου κατά τα χρόνια που ακολούθησαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες – εξέλιξη που «ανάγκασε» τις επιχειρήσεις του κλάδου να στραφούν στο εξωτερικό, όπου βασίζεται πλέον το 50% της δραστηριότητάς τους.

Εκπληξη αποτέλεσε η τοποθέτηση του κ. Θεοδωρόπουλου (Chipita), ο οποίος ανέδειξε τη σημασία του μάνατζμεντ. Μάταια ο συντονιστής της κουβέντας προσπαθούσε να αποσπάσει από τον κ. Θεοδωρόπουλο κάποιο αίτημα για ενίσχυση από το κράτος: φέρνοντας παραδείγματα όπως αυτό της Kleemann (καινοτόμος επιχείρηση ανελκυστήρων με σημαντική θέση στην παγκόσμια αγορά), υπερασπίστηκε την άποψη ότι το κράτος αρκεί να άρει κάποια «αντικίνητρα», ωστόσο η επιτυχία μιας επιχείρησης εξαρτάται από τον τρόπο που διοικείται.

Στο συνέδριο δεν έλειψαν οικονομίστικες παρουσιάσεις που εξέθεταν το πόσο κακή είναι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, παρά τη θεαματική προσαρμογή της σε θεσμικό επίπεδο. Επίσης, εξέχουσα θέση είχε η συζήτηση για την κυκλική οικονομία, που συνίσταται στην ενιαία θεώρηση του κύκλου ενός προϊόντος και μιας αλυσίδας παραγωγής.

Μέσα από πρακτικές όπως η ανακύκλωση αυτή η προσέγγιση αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της παραγωγής και της κατανάλωσης και προτείνει μια ορθολογική χρήση των φυσικών πόρων.

Η μεγάλη επιτυχία του συνεδρίου, στο οποίο συμμετείχε πλήθος στελεχών της ελληνικής βιομηχανίας, ήταν το άνοιγμα της δημόσιας συζήτησης για την επιχειρηματικότητα, τις προκλήσεις, τις ευθύνες και τις ευκαιρίες για ανάπτυξη πέρα από υπερφίαλες στατιστικές που καταγράφουν την τραγικότητα της κατάστασης αγνοώντας ωστόσο τις συγκεκριμένες δυναμικές της βιομηχανίας σε διεθνές επίπεδο. Είναι ασφαλές να πούμε ότι η συζήτηση για την καινοτομία και τις εξαγωγές μόλις που άνοιξε.

Μεγάλα ερωτήματα που ετέθησαν ακροθιγώς μένει ωστόσο να απαντηθούν στη συνέχεια είναι αυτά της επένδυσης στην έρευνα, της σχέσης μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς και της δημιουργίας καναλιών διοχέτευσης των ελληνικών προϊόντων σε αναδυόμενες οικονομίες.

* καθηγητής Διοίκησης Καινοτομίας, Ανώτατο Ινστιτούτο Εμπορίου Παρισιού, συγγραφέα του βιβλίου «Οι Αναπτύσσοντες» (Les développeurs, FYP, Paris) http://parisx.me