Tα πήλινα πόδια της «Ομάδας των 20»

oikogeneiaki-g20.jpg

 G20 AP Photo/Evan Vucci

Τον Απρίλιο του 2009 η τότε σύνοδος της G20 στο Λονδίνο χαρακτηρίστηκε από τον Ομπάμα ως μια «ιστορική» διάσκεψη κορυφής και σημείο καμπής στην αναζήτηση της οικονομικής ανάκαμψης.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για την έγκαιρη παρέμβαση των G20 για τη διόρθωση της καπιταλιστικής διάβρωσης από την κρίση και από τον κίνδυνο της βαθιάς παγκόσμιας ύφεσης, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης των αρπακτικών πρακτικών του παγκόσμιου κερδοσκοπικού τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού τομέα.

Και οι δυο διασκέψεις της G20, η αρχική του 2008 στη Ν. Υόρκη και του 2009 στο Λονδίνο, είχαν αποκλειστικό στόχο να αντιμετωπιστεί η παγκόσμια κρίση. Σε αυτή την «ιστορική διάσκεψη» του Λονδίνου, η G20 συμφώνησε να διαθέσει 500 δισ. δολάρια για το ΔΝΤ για να δανείσει τις οικονομίες που αντιμετώπιζαν προβλήματα, 250 δισ. δολάρια για την τόνωση του παγκόσμιου εμπορίου και 100 δισ. δολάρια στις διεθνείς τράπεζες ανάπτυξης για να μπορούν να δανείσουν στις φτωχότερες χώρες.

Επιπλέον το ΔΝΤ θα εξασφάλιζε έξι δισεκατομμύρια δολάρια από την πώληση αποθεμάτων χρυσού για τον δανεισμό των φτωχότερων χωρών και 250 δισ. δολάρια για τη «διευκόλυνση υπεραναλήψεων» ώστε να μπορούν να χρηματοδοτηθούν οι χώρες που είχαν ανάγκη.

Η Κίνα συνεισφέρει σημαντικά σε αυτή την οικονομική «κινητοποίηση» και εξαγοράζει τη σιωπή για τη νομισματική πολιτική της, ενώ η Γερμανία δεν κλήθηκε να πει τίποτα για τα τεράστια πρωτογενή πλεονάσματά της που δεν επανεπενδύονται για να δημιουργήσουν αναπτυξιακούς όρους για την Ε.Ε., γιατί κανείς δεν θέλει να διακινδυνεύσει μια κρίση στις ευρωπαϊκές ισορροπίες.

Ετσι, όπως είπε ο Ομπάμα, μπορεί η συνάντηση του Λονδίνου να μην έχει τίποτα κοινό με τη συνάντηση στο Μπρέτον Γουντς των ΗΠΑ, τον Ιούλιο του 1944, αφού δεν έχει τον Ρούσβελτ και τον Τσόρτσιλ καθισμένους να απολαμβάνουν το μπράντι τους ανάμεσα στους εκπροσώπους άλλων 43 χωρών στις συζητήσεις για ένα πλαίσιο διεθνούς οικονομικής συνεργασίας, είναι όμως μια επιτυχής συνάντηση αφού προαιώνιοι εχθροί συζητούν για την αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Ο προεδρεύων της συνάντησης Αγγλος πρωθυπουργός ανακοινώνει επίσης τη συμφωνία της G20 για τη σύσταση ενός νέου Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας που θα συνεργαστεί με το ΔΝΤ και θα διασφαλίσει τις διασυνοριακές συνεργασίες και τέλος δηλώνει ότι η G20 «εφαρμόζει ήδη το μεγαλύτερο οικονομικό κίνητρο που "έχει δει ποτέ ο κόσμος", μια εισφορά ύψους 5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι τα τέλη του επόμενου έτους».

Σε αυτή τη σύνοδο της G20, ο μεγαλύτερος δικαιούχος ήταν το ΔΝΤ. Τον επόμενο χρόνο, το ΔΝΤ εντάσσεται ως δανειστής στο πρώτο ελληνικό μνημόνιο με τη χρηματοδότηση των 20,7 δισ. δολάρια (στο σύνολο των 52,9 δισ. από τον δανεισμό των κρατών-μελών της ευρωζώνης) και με το υψηλό επιτόκιο του 3,6%. Είναι προφανές ότι αυτή η συμμετοχή του θα πρέπει να εξεταστεί και στο πλαίσιο των αποφάσεων της Συνόδου του Λονδίνου.

Ιστορήσαμε λίγα από τα ξεχασμένα σημαντικά γεγονότα των πληρεξούσιων της καπιταλιστικής ειρήνης, συνέχειας και ανάπτυξης της G20.

Σήμερα, οι καταστόλιστοι «ηγέτες» της από την εφήμερη αίγλη της πολιτικής υπεροχής που εξασφαλίζει η «δημοκρατικά» αποσπασμένη νομιμοποίηση, αποστρέφονται κάθε στοιχείο απολογισμού για τις αποφάσεις τους και ιστορικής ευθύνης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στα συμπεράσματα της συνόδου δηλώθηκε ότι θα «υπάρξει καταστολή των φορολογικών παραδείσων, προκειμένου να αποφευχθεί η απώλεια των φορολογικών εσόδων που απαιτούνται». Μάλιστα, λίγο μετά τη λήξη της συνόδου κορυφής, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημοσίευσε μια μαύρη λίστα χωρών που κρίθηκαν μη συνεργάσιμες στην αντιμετώπιση της φορολογικής διαφυγής.

Στη Σύνοδο της G20 στο Αμβούργο, με προεδρεύουσα χώρα τη Γερμανία για το 2017, ο ΟΟΣΑ, με βάση την αξιολόγηση της συμμόρφωσης με τα διεθνή πρότυπα φορολογικής διαφάνειας, εμφανίστηκε πάλι με μια λίστα που είχε αναλάβει να συντάξει με τις χώρες-φορολογικούς παραδείσους που δεν συνεργάζονται. Η λίστα αυτή είχε ένα μόνο όνομα: τη Δημοκρατία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο ως τον μόνο φορολογικό παράδεισο στον κόσμο.

Η Σύνοδος της G20, που συγκροτείται από εκπροσώπους των κυβερνήσεων 19 κρατών και την Ε.Ε., στη Σύνοδο του Αμβούργου, μαζί με τους διεθνείς οργανισμούς που συμμετέχουν (το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τον ΟΟΣΑ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και τον ΟΗΕ) υπογράμμισε με έμφαση τα σημάδια πολιτικής παρακμής.

Ανάμεσα στο πρόγραμμα ενός δισ. από τη Διεθνή Τράπεζα για τις γυναίκες του τρίτου κόσμου που θα βοηθηθούν να γίνουν επιχειρηματίες (sic), ειδικά σχεδιασμένο ώστε να είναι στο τραπέζι της διεθνούς οικονομικής και πολιτικής κοινότητας με νομιμοποιημένο ρόλο η κόρη Τραμπ, μέχρι το σαθρά επιτηδευμένο ανούσιο κείμενο των συμπερασμάτων της συνόδου, ο πολιτικός χώρος που συγκροτείται σημειώνει την περιφρόνηση για την ανθρωπότητα και την Ιστορία. Η G20 μάς έδειξε τα πήλινα πόδια της. Εύκολος και εύθραυστος αντίπαλος. Ο φόβος για τις διαδηλώσεις στο Αμβούργο το κατέδειξε.

*πολιτική επιστήμονας, δρ Επιστήμης της Πληροφορίας

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας