Τα μονοπάτια

cyprus-british_troops.jpg

Βρετανικές δυνάμεις στην Κύπρο- Σεπτέμβριος 1955 Βρετανικές δυνάμεις στην Κύπρο- Σεπτέμβριος 1955 | AP PHOTO

ΤΟΝ ΙΟΥΝΗ ΤΟΥ 1953 στέφεται βασίλισσα η Ελισάβετ και σ’ ολόκληρη την Κοινοπολιτεία διοργανώνονται παράτες και πανηγυρισμοί. Στην Κύπρο, που φλέγεται από τον πόθο της Ενωσης με την Ελλάδα, η νεολαία αντιδρά και διαδηλώνει. Περικυκλώνει το Ιακώβειο Γυμναστήριο της Πάφου για να εμποδίσει την προετοιμασία των σχετικών τελετών. Ενας 15χρονος μαθητής σκαρφαλώνει στον ιστό, κατεβάζει και σκίζει την αγγλική σημαία. Ο Ευαγόρας, διότι όντως περί του Παλληκαρίδη πρόκειται, συλλαμβάνεται και αφήνεται ελεύθερος, καθότι παιδί. Ταυτίζει έκτοτε τη ζωή του με την πάλη του λαού του. Επειτα αποφασίζει να βγει στο βουνό με την ΕΟΚΑ.

ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ της αναχώρησής του τρυπώνει στο σχολειό του κι αφήνει γράμμα με παραλήπτες τους συμμαθητές. Τον Δεκέμβρη του ’56 συλλαμβάνεται από βρετανική περίπολο να μεταφέρει τρόφιμα και οπλισμό. Λέει θαρραλέα στους δικαστές: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ο,τι έκαμα το έκαμα ως Ελλην Κύπριος, όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτε άλλο». Καταδικάζεται σε θάνατο και, παρά το διεθνές κίνημα συμπαράστασης, η άρτι ενθρονισθείσα άνασσα αρνείται να του απονείμει χάρη. Του περνούν τη θηλιά σαν σήμερα το 1957. Είναι ο τελευταίος και ο μικρότερος σε ηλικία από τους εννιά αγωνιστές που απαγχονίστηκαν από τους Εγγλέζους και θάφτηκαν κρυφά στα Φυλακισμένα Μνήματα στη Λευκωσία.

ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ εκείνη η επιστολή: «Παλιοί συμμαθηταί, αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μην τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του. Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό μονάχα». Και συνεχίζει με στίχους: «Θα πάρω μιαν ανηφοριά/ θα πάρω μονοπάτια/ να βρω τα σκαλοπάτια/ που πάν’ στη Λευτεριά./ Θ’ αφήσω αδέλφια, συγγενείς,/ τη μάνα, τον πατέρα/ μες στα λαγκάδια πέρα/ και στις βουνοπλαγιές./

»ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ/ θα ’χω παρέα μόνη/ κατάλευκο το χιόνι,/ βουνά και ρεματιές./ Τώρα κι αν είναι χειμωνιά,/ θα ’ρθεί το καλοκαίρι/ τη Λευτεριά να φέρει/ σε πόλεις και χωριά./ Θα πάρω μιαν ανηφοριά/ θα πάρω μονοπάτια/ να βρω τα σκαλοπάτια/ που πάν’ στη Λευτεριά./ Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ,/ θα μπω σ’ ένα παλάτι,/ το ξέρω θα ’ν’ απάτη,/ δεν θα ’ν’ αληθινό./ Μες στο παλάτι θα γυρνώ/ ώσπου να βρω τον θρόνο,/ βασίλισσα μια μόνο/ να κάθεται σ’ αυτόν./ Κόρη πανώρια θα της πω,/ άνοιξε τα φτερά σου/ και πάρε με κοντά σου,/ μονάχα αυτό ζητώ». Υπήρξε, συν τοις άλλοις, ολοκληρωμένος ποιητής με τη στόφα του Κώστα Μόντη.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας