Στο εικονικό σύμπαν του Σπίλμπεργκ

ready_player_one.jpg

Ready Player One «Ready Player One» του Στίβεν Σπίλμπεργκ

Ready Player One ★★★★½☆

(ΗΠΑ, 2018, 140’)

  • σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ
  • ηθοποιοί: Τάι Σέρινταν, Ολίβια Κουκ, Λίνα Γουέιθ, Μπεν Μέντελσον, Μαρκ Ράιλανς

Με τη δεύτερη ταινία του μέσα σ’ έναν χρόνο –επειδή διέκοψε το post production του «Ready Player One» για να κάνει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το εξαιρετικό κι ελαφρώς υποτιμημένο πολιτικό «The Post»– ο Στίβεν Σπίλμπεργκ αποδεικνύει ξανά, λες και χρειαζόταν υπενθύμιση, ότι στα 71 του χρόνια είναι ένας σύνθετος auteur και μαζί ένα γεμάτο ενθουσιασμό και τρυφερότητα παιδί.

Αυτή τη φορά, ο Σπίλμπεργκ διασκευάζει το ομότιτλο young adult best-seller του Ερνεστ Κλάιν, με τον ίδιο ως συν-σεναριογράφο και άρα συν-υπεύθυνο για τις μπόλικες αλλαγές του πρωτότυπου υλικού.

Στο κοντινό μέλλον, το 2045, στον υπερκατοικημένο κόσμο που κοντεύει να εξαντλήσει τους πόρους του, οι άνθρωποι κάθε ηλικίας προτιμούν να ζουν στην… OASIS, μια πλατφόρμα εικονικής πραγματικότητας που δημιούργησε ως παιχνίδι ο ιδιοσυγκρασιακός Τζέιμς Χάλιντεϊ. Λίγο πριν πεθάνει, ο Χάλιντεϊ ανακοίνωσε ότι όποιος ανακαλύψει στην OASIS ένα καλά κρυμμένο «πασχαλινό αυγό», θα κληρονομήσει την τεράστια περιουσία του.

Καθώς ολόκληρος ο κόσμος, από τον τεχνολογικό κολοσσό IOI μέχρι απελπισμένους βιοπαλαιστές, αναζητά τα κλειδιά για την έκπληξη, ο έφηβος Γουέιντ Γουάτς –ή Πάρζιβαλ όπως είναι το avatar του στην OASIS– μαζί με τέσσερις συμπαίκτες, ακόμα πιο αταίριαστους στην πραγματική ζωή απ’ ό,τι στις πίστες του παιχνιδιού, έχει την ικανότητα να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά.

Ο Σπίλμπεργκ φιλοδοξεί και καταφέρνει να κάνει μια ταινία που λειτουργεί ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα. Από τη μια πλευρά, το VR σύμπαν που δημιουργεί, είναι φαντασμαγορικό, ταιριαστά ψεύτικο, ανεξάντλητο στην ποικιλία του και ιδανικό πλαίσιο για να δώσει στην ταινία τον ταχύτατο ρυθμό ενός αγώνα. Ηδη από τα πρώτα λεπτά της ταινίας, μια ανατρεπτική καταδίωξη σε μεταλλασσόμενες πίστες θαμπώνει τα μάτια και κόβει την ανάσα.

Από την άλλη πλευρά, ο Σπίλμπεργκ γεμίζει την ταινία του με ακαταμάχητη νοσταλγία που στιγμή δεν ξεπέφτει στη γραφικότητα, δεν έχει ίχνος hipster ρετρολαγνείας ή γλυκερότητας. Είναι μια ειλικρινής και γεμάτη αγάπη αποτύπωση μιας κοινής μνήμης, όσων ήταν μικροί το ’80 και παιδεύονταν με τα Atari τους, της αισιοδοξίας, της χωρίς ορίζοντα ελπίδας, που έφερε μαζί της η οικειοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας.

Ταυτόχρονα, ο Σπίλμπεργκ γεμίζει την ταινία του με ποπ και κινηματογραφικές αναφορές, μεταξύ των οποίων έναν φόρο τιμής στη «Λάμψη» του Κιούμπρικ που από τώρα ανήκει σε κάθε ιστορική ανθολογία. Παρότι η ταινία μοιράζεται ανάμεσα στον εικονικό και τον πραγματικό κόσμο, τα μέρη του VR, φτιαγμένα για να ικανοποιήσουν το κινηματογραφικό κοινό νεαρών ηλικιών, μπορεί να εξαντλήσουν προσωρινά το ενδιαφέρον τους. Ο Σπίλμπεργκ αποζημιώνει με ενήλικη γοητεία.

Κεντημένο με χιούμορ και βαθύ, απλόχερο ρομαντισμό, το φιλμ μιλά στον σημερινό κόσμο που τείνει να προτιμά να ζει online παρά στην γκρίζα του πραγματικότητα. Μοιράζεται τα geeky γούστα του μ’ όσους συνεχίζουν να πιστεύουν στις εκπλήξεις και στα «πασχαλινά αυγά» που κρύβουν μυστικά της ευτυχίας. Συνδέει την εκτόξευση της τεχνολογίας με μια πνευματική προσέγγιση της ζωής σε… άλλα επίπεδα. Και δίνει, με τη σοφία της ηλικίας του, το παιχνίδι της έμπνευσής του και τη σταθερή, εδώ και πέντε δεκαετίες, αθωότητά του, έναν δικό του αγώνα ταχύτητας, να προσαρμοστεί σ’ έναν κόσμο που, σαν αλυσιδωτές πίστες, αλλάζει διαρκώς.

ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, NANA CINEMAX, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Πίτερ Ράμπιτ ★★★☆☆

«Πίτερ Ράμπιτ» του Γουιλ Γκλακ

(Peter Rabbit, Ην. Βασίλειο, Αυστραλία, ΗΠΑ, 2018, 90’)

  • σκηνοθεσία: Γουίλ Γκλακ
  • ηθοποιοί: Ρόουζ Μπερν, Ντόμναλ Γκλίσον

με τις φωνές των: Τζέιμς Κόρντεν, Μάργκο Ρόμπι, Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, Ντέιζι Ρίντλεϊ /Φάνη Μουρατίδη, Τζίνης Παπαδοπούλου, Αντώνη Ζαχαράτου, Χρήστου Πλαΐνη

Ο ατίθασος Πίτερ Ράμπιτ, ο λαγός με το μπλε παλτό που εμπνεύστηκε και ζωγράφισε η Μπίατριξ Πότερ και με τις ιστορίες του γέμισε τη φαντασία τουλάχιστον δύο γενιών παιδιών, χοροπηδά στην οθόνη, σε μια ταινία που συνδυάζει animation και live action.

Ο Πίτερ κι οι φίλοι του προσπαθούν να διώξουν τον νεαρό Τόμας ΜακΓκρέγκορ από το σπίτι του και να καρπωθούν τη φάρμα του και τα λιγουρευτά λαχανικά του: εκείνος, ενώ μισεί ό,τι έχει να κάνει με τη φύση, ερωτεύεται τη φιλόζωη γειτόνισσα Μπι. Αν και η ταινία δεν έχει τη φινέτσα και το διακριτικό χιούμορ των βιβλίων της Πότερ, παραμένει απολαυστική, πανέμορφη και μπριόζα.

Μεταγλ.: CINERAMA, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΟΝΕΙΡΟ ΡΕΝΤΗ, ΟΣΚΑΡ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΙΝΕΑΚ, ΣΟΦΙΑ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ. Με υπότιτλ: VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ

Μια νέα γυναίκα ★★★☆☆

Jeune Femme

(Jeune Femme, Γαλλία, 2017, 97’)

  • σκηνοθεσία: Λεονόρ Σεράιγ
  • ηθοποιοί: Λετισιά Ντος, Σουλεϊμάν Σεγέ Ντιαγέ, Γκρεγκουάρ Μονσενζόν, Ναταλί Ρισάρ

Το ντεμπούτο της Λεονόρ Σεράιγ, με πρεμιέρα στο «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Κανών και βραβευμένο με τη Χρυσή Κάμερα, είναι από εκείνες τις ταινίες που θέλεις να τους πεις να κάνουν λίγο πιο ήσυχα, αλλά πριν προλάβεις, σ’ έχουν παρασύρει στις γεμάτες ενέργεια και κέφι για ζωή σβούρες τους.

Η ιστορία της «νέας γυναίκας» Ζουλιά, κάθε άλλο παρά κεφάτη είναι αντικειμενικά: η δροσερή κοκκινομάλλα βρίσκεται στο Παρίσι «χωρίς μόνιμη κατοικία», τον χαρακτηρισμό που χρησιμοποιούν κομψά οι Γάλλοι για να δηλώσουν ότι έχεις κάνει τη ζωή σου σαλάτα. Μετά τον βίαιο χωρισμό της με τον φωτογράφο σύντροφό της, διαρκώς κάτω από τη σκιά της αποδοκιμασίας της αποστασιοποιημένης μητέρας της, η Ζουλιά παίρνει παραμάσχαλα τη γάτα της –που, όπως και τον εαυτό της, δεν μπορεί ακριβώς να φροντίσει σωστά– κι αναζητά στέγη, δουλειά, παρέα και, κυρίως, ταυτότητα που να εκφράζει τα συναισθήματά της και να μην περιορίζει τον δυναμισμό και την ανεξαρτησία της.

Σ’ ένα φιλμ με γυναίκες σε όλες τις κύριες θέσεις συντελεστών, η σκηνοθεσία και η κάμερα έχουν ακριβώς τον χαρακτήρα της ηρωίδας: μια αίσθηση ελαφρώς χαοτική, ζεστή, παρορμητική, τοποθετώντας τη συχνά μέσα σ’ ένα μεγαλύτερο περιβάλλον όπου αναζητά τον χώρο της. Πιάνοντας στιγμές εκνευριστικής υστερίας αλλά κατευνάζοντάς τες γρήγορα με χιούμορ και μελαγχολία.

Ενσαρκώνοντας τη Ζουλιά, στης οποίας τον χαρακτήρα και τη ζωή τίποτα δεν είναι αρμονικό, ούτε καν τα μάτια της, το ένα μπλε και το άλλο λαδί, η Λετισιά Ντος αναδεικνύεται τίποτα λιγότερο από εθιστική, εκπλήσσοντας με τη δύναμη και την εντιμότητά της, κάνοντάς σε να θέλεις να την παρακολουθείς αδιάκοπα – και σε πολλές ακόμα συνέχειες της ιστορίας αυτής της «Νέας γυναίκας», μιας πειραγμένης, επιπόλαιης, ιδιοσυγκρασιακής Πολυάννας του μπερδεμένου σήμερα.

ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΤΤΑΛΟΣ, ΙΝΤΕΑΛ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ, ΣΙΝΕΑΚ

Σκοτεινός ποταμός ★★☆☆☆

Dark River

(Dark River, Ην. Βασίλειο, 2017, 90’)

  • σκηνοθεσία: Κλίο Μπάρναρντ
  • ηθοποιοί: Ρουθ Γουίλσον, Μαρκ Στάνλεϊ, Σον Μπιν

Μετά τον αριστουργηματικό «Εγωιστή γίγαντα», η Βρετανίδα σκηνοθέτις μεταφέρεται από το αστικό στο αγροτικό τοπίο και παρακολουθεί την Αλις που αγωνίζεται να διασώσει τη φάρμα της, ενώ δέχεται εχθρικές επιθέσεις από τον αδελφό της και τρομακτικές αναμνήσεις από τον πατέρα της που την κακοποιούσε. Ταινία που θα ήταν πολύ πιο ουσιαστική αν χαλάρωνε την επιμονή της στη φόρμα και στις σιωπές που καλύπτουν τα ήδη αυτονόητα.

Το κορίτσι στην ομίχλη ★★☆☆☆

La Ragazza Nella Nebbia

(La Ragazza Nella Nebbia, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, 2017, 128’)

  • σκηνοθεσία: Ντονάτο Καρίζι
  • ηθοποιοί: Τόνι Σερβίλο, Αλέσιο Μπόνι, Ζαν Ρενό

Ενας αστυνομικός επιθεωρητής-σελέμπριτι διερευνά την εξαφάνιση ενός κοριτσιού από μια θρησκευτική κοινότητα. Ούτε η δραματική μουσική ούτε οι αδιάκοπες ανατροπές ούτε η στιβαρή παρουσία του Τόνι Σερβίλο δίνουν πρωτοτυπία σ’ αυτό το θρίλερ που θυμίζει πολλές και καλύτερες παρόμοιες αμερικανικές ταινίες και σειρές.

Εντός ορίων ★½☆☆☆☆

Insyriated

(Insyriated, Βέλγιο, Γαλλία, Λίβανος, 2017, 85’)

  • σκηνοθεσία: Φιλίπ φαν Λέου
  • ηθοποιοί: Χιαμ Αμπάς, Ντιαμάν Μπου Αμπούντ, Ζιλιέτ Ναβίς

Στην εμπόλεμη ζώνη της Συρίας, σ’ ένα εικοσιτετράωρο, μια οικογένεια βιώνει κάθε πιθανό περιστατικό τρόμου και ταπείνωσης. Βραβείο Κοινού στο Πανόραμα της Berlinale και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για μια ταινία επίκαιρη η οποία, ωστόσο, υπερδραματοποιεί την πραγματικότητα που, πια, γνωρίζουμε καλά, με μελοδραματισμό που την κάνει να μοιάζει περισσότερο ψεύτικη παρά καθηλωτική.

Μόνο εσένα βλέπω ★½☆☆☆☆

All I See Is You

(All I See Is You, ΗΠΑ, Ταϊλάνδη, 2016, 109’)

  • σκηνοθεσία: Μαρκ Φόρστερ
  • ηθοποιοί: Μπλέικ Λάιβλι, Τζέισον Κλαρκ

Η Τζίνα, τυφλή από ένα ατύχημα που συνέβη όταν ήταν κορίτσι, ζει υπό την προστασία του αγαπημένου της άντρα, του Τζέιμς. Οταν, ύστερα από εγχείρηση, η Τζίνα αρχίζει να βλέπει, η εικόνα της πραγματικότητάς της θ’ αλλάξει απειλητικά. Ο σκηνοθέτης του «Χορού των τεράτων» και του «Quantum of Solace» υπογράφει ένα εφετζίδικο θρίλερ χωρίς συνοχή, το οποίο μόνο οι φωτογενείς πρωταγωνιστές κάνουν να… βλέπεται.

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας