«Ψάχνω για την "αλήθεια" της στιγμής»

Ο Πέτρος Τριανταφυλλίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965 όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Είναι μέλος της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρίας (ΕΦΕ) και ασχολείται με την ταξιδιωτική φωτογραφία από το 1987.

Εχει πραγματοποιήσει δύο ατομικές εκθέσεις με ταξιδιωτικά θέματα και έχει πάρει μέρος και σε τρεις ομαδικές, ενώ φωτογραφίες του έχουν βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς.

Ταξιδεύει 30 χρόνια και φωτογραφίζει πολιτισμούς που βρίσκονται ακόμα κοντά στην αρχέγονη μορφή τους. Λαούς που δεν έχουν «μολυνθεί», θα μπορούσε να πει κανείς, από τον αδιάκοπα ανταγωνιστικό και «γρήγορο» δυτικό τρόπο ζωής.

Στο πέρασμά του μέσα από 117 χώρες γνώρισε και επικοινώνησε με λαούς με διαφορετικές κουλτούρες μέσα από έναν ουσιαστικό και «αλλιώτικο» τρόπο.

Σε μερικούς από αυτούς τους προορισμούς επιστρέφει μετά από χρόνια αναζητώντας τα πρόσωπα των φωτογραφιών που έχει τραβήξει -μικρά παιδιά που πλέον έχουν γίνει έφηβοι, κοριτσάκια που έχουν γίνει μητέρες, μεσήλικοι που έχουν μεταμορφωθεί σε αγνώριστα γεροντάκια- και ξαναβλέποντας τις παλιές φωτογραφίες βιώνουν μαζί ιδιαίτερα συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές.

«Ο πατέρας μου είχε μια παλιά ρωσική φωτογραφική μηχανή», μας λέει, «που χρησιμοποιούσε για να βγάζει αναμνηστικές φωτογραφίες, ενώ η μητέρα μου ήταν συλλέκτρια παλαιών φωτογραφιών. Αυτές οι φωτογραφίες πάντα με γοήτευαν και αισθανόμουν ότι με κάποιον μαγικό τρόπο συνδεόμουν προσωπικά με αυτές. Σε ηλικία 12 ετών πήρα στα χέρια μου τη μηχανή του πατέρα μου και ξεκίνησα να πειραματίζομαι με το φως και τη σκιά. Παράλληλα η αγάπη μου για τα βιβλία παλαιών περιηγητών που περιέγραφαν άγνωστους για μένα τόπους άρχισαν να στοιχειώνουν τη φαντασία μου και ένιωσα την ανάγκη να δω από κοντά τους τόπους αυτούς. Στα 21 μου απέκτησα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή και έζησα την πρώτη μου "απόδραση". Παίρνοντας το καράβι από νησί του ανατολικού Αιγαίου πέρασα στην απέναντι όχθη, αναζητώντας τα χνάρια των προγόνων μου που τόσο μνημόνευαν οι πρόσφυγες παππούδες μου. Αυτό το πρώτο ταξίδι υπήρξε νομίζω καταλύτης των αναζητήσεών μου σχετικά με το αυθεντικό και το αληθινό στους διάφορους πολιτισμούς που κατόπιν προσέγγισα».

● Τι σημαίνει η φωτογραφία για σένα;

Θα έλεγα πως είναι τρόπος ζωής και ανάγκη. Ανάγκη διέγερσης, ανάγκη εγρήγορσης τη στιγμή που φωτογραφίζω. Η φωτογραφία είναι διήγημα με εικόνα, είναι μια μικρή ιστορία, μια απεικόνιση συναισθημάτων. Ενα ημερολόγιο που γράφεται με το κάθε κλικ της μηχανής.

Παρ' όλα αυτά καμιά φωτογραφία δεν μπορεί να αποδώσει ολοκληρωτικά στον άλλον τη μαγεία, τα συναισθήματα, τον ήχο και τις μυρωδιές που βιώνει ο φωτογράφος.

Για τον φωτογράφο η φωτογραφία είναι ένα φυλακτό, ένα λυχνάρι που ανοίγοντάς το βυθίζεται στη στιγμή της λήψης και ξεπροβάλλει ολόκληρος ο κόσμος που περιβάλλει την εικόνα. Ενα ανεπανάληπτο ταξίδι αναμνήσεων.

● Ταξιδιωτική φωτογραφία, λοιπόν. Τι σημαίνει αυτό το είδος;

Ο φωτογράφος/ταξιδιώτης θεωρώ ότι χρειάζεται να βρεθεί μακριά από το περιβάλλον που ζει, για να ενεργοποιηθούν οι αισθήσεις του, να απελευθερωθεί η ματιά του και να κάνει λήψεις που πραγματικά τον αγγίζουν. Εν ολίγοις για να να μπει «στην πρίζα», θα πρέπει να βρεθεί σε «κατάσταση ταξιδιού».

Το ουσιώδες δεν είναι η φωτογράφιση της ομορφιάς ενός τόπου με την αισθητική της καρτ ποστάλ, αλλά η αποτύπωση της προσωπικής ματιάς και η «αλήθεια» της στιγμής.

Το ενδιαφέρον μου κυρίως είναι να φωτογραφίζω ανθρώπους και στιγμές της καθημερινότητας. Η ανθρωποκεντρική προσέγγιση είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο εκφράζομαι φωτογραφικά.

Ο φωτογράφος/ταξιδιώτης πρέπει να είναι ένας επίμονος ανιχνευτής εικόνων, ανακαλύπτοντας νέα κάδρα, ανέπαφα από τη φθορά της επανάληψης.

Για να πετύχει αυτό πρέπει κανείς να είναι «με» και «ανάμεσα» στους λαούς που συναντά, αφήνοντας πίσω τα δικά του στερεότυπα.

Δεν είναι εύκολο να ξεφύγει κανείς από τα πολιτισμικά του αντανακλαστικά και απαιτείται προσπάθεια για να τα ξεπεράσει και να βιώσει το ταξίδι «γυμνός», χωρίς προκατάληψη. Μόνο έτσι οι εικόνες θα αποτυπώσουν την «αλήθεια» ενός τόπου.

● Πώς βλέπεις τα πράγματα στην Ελλάδα;

Οι πολιτικές των κυβερνήσεων είναι αδιέξοδες όταν ακολουθούν τις ίδιες παλαιές λανθασμένες συνταγές.

Οφείλουμε εμείς με τις επιλογές μας να αλλάξουμε τον ατομικιστικό τρόπο σκέψης και να αποβάλουμε τον φόβο που τεχνηέντως πλασάρεται από τα «παπαγαλάκια» του συστήματος.

Στις πραγματικά δύσκολες καταστάσεις που περνάμε βασικό είναι να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας και να είμαστε αλληλέγγυοι στους συνανθρώπους μας, στον αδύναμο και τον κατατρεγμένο, τη στιγμή που ο φασισμός καραδοκεί.

● Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σου;

Μετά δεκαπέντε χρόνια «σιωπής» αποφάσισα να διοργανώσω την τρίτη ατομική μου έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Το Ταξίδι Αλλιώς», η οποία πραγματοποιείται στον πολιτιστικό χώρο «Παναιτώλιο» του Δήμου Νέας Ιωνίας, στην πλατεία Παναιτωλίου Αλσούπολης, από 1 έως και 10 Δεκεμβρίου 2017 (ώρες λειτουργίας καθημερινά 18.30-21.00).

Μετά από αυτό, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά για μένα και το μόνο σίγουρο είναι ότι το ταξίδι συνεχίζεται…

 Βρείτε τoν στο instagram: @petros30fil

 Η γκαλερί μας στο instagram: @efsyn_newspaper

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας