POWER

12 καλοκαιρινά διηγήματα

Επιμέλεια: ΜΙΣΕΛ ΦΑϊΣ

Το «Ανοιχτό βιβλίο», για πέμπτη συνεχή χρονιά, φιλοξενεί στις σελίδες του πρωτότυπα διηγήματα. Δώδεκα συγγραφείς, διαφορετικής ηλικιακής κλίμακας, θεματικού άξονα και αφηγηματικής παλέτας έγραψαν ευσύνοπτες καλοκαιρινές ιστορίες ειδικά για τους αναγνώστες μας (καθώς αυτές οι σελίδες προσφέρουν, εκτός από κριτική πυξίδα, και λογοτεχνική απόλαυση).

Μ’ άλλα λόγια, δώδεκα μυθιστοριογράφοι και διηγηματογράφοι έθεσαν στο κέντρο της μυθοπλασίας τους τη θερινή εμπειρία και μας έστειλαν κείμενα νοσταλγικά, περιπλανητικά, παιγνιώδη ή ειρωνικά, αλλά και δύσθυμα, ευθέως ή πλαγίως πολιτικά, ενδοσκοπικά ή ανατρεπτικά -διηγήματα που θα μας συντροφέψουν ώς αρχές Σεπτεμβρίου.

Μετά την Καρολίνα Μέρμηγκα, τον Δημήτρη Μαμαλούκα, τον Κοσμά Χαρπαντίδη, την Ούρσουλα Φωσκόλου, τον Βαγγέλη Ραπτόπουλο, τον Νίκο Βουδούρη, την Αργυρώ Μαντόγλου, τον Κώστα Ακρίβο, τον Κωνσταντίνο Χατζηνικολάου και τη Βίκυ Τσελεπίδου, το αφιέρωμα καλοκαιρινών ιστοριών συνεχίζει ο Χρήστος Χαρτοματσίδης.

Ο Στέφανος διέσχιζε με τη μικρή το τεράστιο πάρκινγκ. Την κρατούσε από το χέρι. Στο άλλο είχε την τσάντα και τη μεγάλη, φουσκωτή χελώνα. Στην είσοδο του είχαν σπάσει τα νεύρα. Ενα πελώριο τζιπ χώθηκε μπροστά του για να μπει πρώτο. Για να προλάβει τη μόνη θέση που είχε μείνει στη σκιά. Μάλιστα ο οδηγός του -ένας με κουρεμένο κεφάλι- του έκλεισε κοροϊδευτικά το μάτι. Δεν του έμεινε παρά να παρκάρει αλλού. Μετά, σερνόταν μια ώρα με τη Βαγγελίτσα μέχρι την παραλία.

«Μπαμπά, εδώ έχει ξαπλώστρες!» ξεφώνισε η μικρή. Και ήταν καθαρή τύχη - ελεύθερη ομπρέλα στην πρώτη σειρά. Ακριβώς δίπλα τους, όμως, ήταν εκείνος, ο κουρεμένος με τους φίλους του.

«Καλύτερα να ψάξουμε αλλού, κορίτσι μου!» την παρακάλεσε...

«Δεν θέλω αλλού!» γκρίνιαξε η μικρή, ενώ ο τύπος από δίπλα τούς έδειξε μεγαλόψυχα την άδεια θέση.

Του έγνεψε ένα «ευχαριστώ!» και άρχισαν να τακτοποιούνται. Οση ώρα ασχολούνταν με τη Βαγγελίτσα, χάζευε κρυφά τους γείτονες. Ηταν μεγάλη παρέα, όλοι τους ξένοι. Οι περισσότεροι ήταν γεροδεμένοι με κουρεμένα τα κεφάλια. Οι κοπέλες τους -με αποκαλυπτικά μαγιό-, κάπνιζαν και φλυαρούσαν συνεχώς. Ο «δικός του» πρέπει να ήταν ο αρχηγός! Δυο μέτρα ντερέκι! Στον λαιμό φορούσε τεράστιο σταυρό. Στην πλάτη του δέσποζε τατουάζ - μια αγριεμένη τίγρης! Τον αποκαλούσαν «Mister Richard».

«Σιγά, μην τον λένε Richard!» σκέφτηκε κακόκεφα, αφού του φαινόταν του τύπου πως ήταν Βαλκάνιος.

Η παρέα από δίπλα το διασκέδαζε. Μαζεμένοι σε κύκλο βαρούσαν έναν κακόμοιρο, που έπρεπε να μαντέψει ποιος τον είχε χτυπήσει. Φυσικά, πρωταγωνιστούσε ο αρχηγός. Πότε τον άγγιζε ελαφρά, πότε τον κοπανούσε με όλη του τη δύναμη. Και γελούσε ευχαριστημένος! Κι οι άλλοι γελούσαν. Τελικά ο φουκαράς στο κέντρο τον αναγνώρισε:

«Mister Richard!» τσίριξε χαρούμενος, μα ο κουρεμένος πια είχε βαρεθεί κι αποφάσισε να διακόψουν το παιχνίδι.

Το παιδί από το κυλικείο μόλις τους είχε φέρει την παραγγελία.

Κάθισαν για φαγητό. Ολη η παρέα έτρωγε σουβλάκια, μόνο ο Mister Richard γαρίδες. Εβαλε μπόλικη μαγιονέζα κι άρχισε να τις καταβροχθίζει λαίμαργα. Η κοπέλα του πήρε με σιχασιά μία γαρίδα. Την κρατούσε με τα δυο δάχτυλα σαν να ήταν βρόμικο ζωύφιο. Αυτό προκάλεσε το γέλιο του κουρεμένου. Μάλλον τη λέγανε Angie, γιατί μια-δυο φορές την αποκάλεσε έτσι. Οι άλλοι πίνανε μπίρες, μόνο ο Richard σαμπάνια, από το μπουκάλι. Φώναξε τους φίλους του στο νερό κι εκεί στα ρηχά συνέχισαν να πίνουν και να φωνάζουν. Ρεύονταν και γελούσαν. Για μια στιγμή ο Mister Richard σηκώθηκε όρθιος. Υψωσε το ανάστημά του και βρυχήθηκε δυνατά, σαν τίγρης! Για να καταλάβουν όλοι πως περνούσε καλά κι ήταν ευτυχισμένος.

Η Angie κάπνιζε το τσιγαράκι της. Είχε κι αυτή τατουάζ - πεταλουδίτσα. Πήγε να βγάλει τον στηθόδεσμο, μα είδε δίπλα της τη Βαγγελίτσα να τη χαζεύει με το στόμα ανοιχτό.

«Μην ενοχλείς την κυρία!» φώναξε ο Στέφανος, μα το παιδί δεν έλεγε να κουνηθεί.

Η ξένη τής χαμογέλασε βαριεστημένα:

«Hi!» μετά γύρισε στην άλλη μεριά.

«Βαγγελίτσα, είπα! Ασε ήσυχους τους ανθρώπους!»

«Τότε θέλω παγωτό!» παρεξηγήθηκε η μικρή.

«Δεν έχει παγωτό! Ηπιες χυμό!»

«Θέλω παγωτό!» πείσμωσε.

«Ελα να σου διαβάσω παραμύθι!»

Κουβαλούσανε και βιβλίο. Μουτρωμένη η Βαγγελίτσα γύρισε κοντά του. Εσκαβε την άμμο κι αυτός της διάβαζε - για τον Ηρακλή! Σιγά σιγά το παιδί ξεχάστηκε.

Κάποια στιγμή οι διπλανοί βγήκανε από το νερό. Φωνάξανε τον υπάλληλο του κυλικείου κι άκουσε τον Richard να παραγγέλνει με τα σπαστά ελληνικά του παγωτά! Για όλη την παρέα.

«Τώρα θα γίνουμε ρεζίλι!» αγχώθηκε ο Στέφανος. Εκανε σήμα στον σερβιτόρο, μα αυτός τον αγνόησε επιδεικτικά. Βιαζόταν να φέρει τα παγωτά.

Ανοιξε ξανά το βιβλίο μήπως και προλάβει το κακό, μα η Βαγγελίτσα τού γύρισε την πλάτη. Σαν να το έκανε επίτηδες! Παράτησε το κουβαδάκι και πήγε στους διπλανούς. Τη φώναζε κι αυτή έκανε πως δεν ακούει. Με πείσμα! Σηκώθηκε να τη μαζέψει, μα δεν πρόλαβε. Ο κουρεμένος γενναιόδωρα της πρόσφερε παγωτό.

«Μα, σας παρακαλώ!» πήγε να διαμαρτυρηθεί ο Στέφανος: «Βαγγελίτσα, ντροπή!»

Ο άλλος του χαμογέλασε ειρωνικά:

«Παιδί είναι, μίστερ! Παιδί είναι!»

Μετά, τον άγγιξε «φιλικά» στο μπράτσο. Ενιωσε το σκληρό του νύχι:

«Ξέρω, είσαι περήφανος άνθρωπος!» και γέλασε με το χοντρό του γέλιο.

Μόνο τότε τον πρόσεξε ο σερβιτόρος.

------
Τελευταίο βιβλίο του Χρήστου Χαρτοματσίδη είναι το θεατρικό έργο «Λίλια» (Μανδραγόρας, 2016).

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας