Ολική επαναφορά στο... 1992

pamakedon

 Tο πάνελ των ομιλητών, από αριστερά: Γεώργιος Τάτσιος, Δαμιανός Βασιλειάδης, Νίνα Γκατζούλη, ο γ.γ. του «Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου», Παναγιώτης Μπαλτατζής, και ο πρόεδρος των Μακεδόνων της Αφρικής, Αμύντας Παπαθανασίου

Η πρόσκληση της χθεσινής συνέντευξης Τύπου προϊδέαζε για μεγάλα πράγματα: οι «Παμμακεδονικές Οργανώσεις Υφηλίου» και η «Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων» (ΠΟΠΣΜ) θα ενημέρωναν το πανελλήνιο για «το Σκοπιανό και τις θέσεις των ανά τον κόσμο μακεδονικών οργανώσεων».

Το αποτέλεσμα ήταν μάλλον απογοητευτικό, τουλάχιστον από άποψη προσέλευσης. Εκτός από τον συντονιστή Δαμιανό Βασιλειάδη (πάλαι ποτέ στέλεχος του ΠΑΚ/ΠΑΣΟΚ και υποψήφιο βουλευτή των ΑΝ.ΕΛΛ. το 2015) και τους τέσσερις εισηγητές του πάνελ, στην αίθουσα του «Τιτάνια» μαζεύτηκαν συνολικά 27 άτομα. Από τους τέσσερις δημοσιογράφους, μόνο δύο (της Εφ.Συν.) υποβάλαμε ερωτήσεις· οι ρεπόρτερ της «Δημοκρατίας» και του «Πρώτου Θέματος» αποχώρησαν πριν καν ολοκληρωθούν οι εισηγήσεις.

Το κοινό της συνέντευξης των «Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου» Το κοινό της συνέντευξης των «Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου» |

Παρά τους ύμνους των διοργανωτών προς τα ΜΜΕ, που «στόχο έχουν να συμβάλουν στην αφύπνιση και κινητοποίηση του λαού για το εθνικό θέμα», ούτε μια τηλεοπτική κάμερα δεν τους τίμησε με την παρουσία της. Η εκδήλωση αποδείχθηκε, παρ’ όλα αυτά, άκρως διαφωτιστική για τα χαρακτηριστικά και τη στοχοθεσία των «νέων μακεδονομάχων» του 2018.

Η «απάτη» του 2008

Το πρώτο συμπέρασμα αφορά την ολική επαναφορά της ελληνομακεδονικής εθνικοφροσύνης όχι στο 2008, όταν υποβλήθηκε το «εθνικά υπερήφανο» βέτο στο Βουκουρέστι, αλλά στο 1992. Το ξεκαθάρισε αμέσως η πρώτη εισηγήτρια, η Ελληνοαμερικανίδα Νίνα Γκατζούλη, «συντονίστρια των Παμμακεδονικών Οργανώσεων Υφηλίου»: «Η σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια δεν είναι λύση. Η εθνική γραμμή της ελληνικής πλευράς, όπως μας λένε αλλά ποτέ δεν το εξήγησαν καθαρά στον ελληνικό λαό, διαμορφώθηκε δήθεν το 2008, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή ανέφερε πρόταση να υπάρξει σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes.

»Παρακάμφθηκε με τον τρόπο αυτόν, όμως, η πραγματική βούληση των Ελλήνων, όπως είχε εκφραστεί στα μεγαλειώδη συλλαλητήρια στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η οποία ήταν αντίθετη με τη χρήση του όρου Μακεδονία».

Σε ερώτησή μας, αν θεωρούν την κυβέρνηση Καραμανλή μειοδοτική, οι ομιλητές εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην «υποχώρηση» του Βουκουρεστίου, διαχωρίζοντας όμως τον «πατριώτη» Καραμανλή από την υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. Την πιο ενδιαφέρουσα εξήγηση την έδωσε ωστόσο ο δεύτερος εισηγητής, ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΜ, Γεώργιος Τάτσιος. Η «διαλλακτικότητα» του 2008, υποστήριξε, δεν ήταν παρά ένα τέχνασμα για να ξεγελάσουμε τους κουτόφραγκους:

«Τότε είχαμε απέναντί μας έναν ακραίο εθνικιστή πρωθυπουργό των Σκοπίων, ο οποίος ήταν αδιάλλακτος, και η ελληνική κυβέρνηση τότε πρότεινε μία ονομασία η οποία έδειχνε στους ξένους ότι η Ελλάδα είναι διαλλακτική και ότι θέλει να βρεθεί λύση -γνωρίζοντας, όμως, ότι δεν θα τη δεχτεί η άλλη πλευρά. Για λόγους καθαρά διπλωματικούς έγινε εκείνη η πρόταση. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί εθνική θέση σήμερα η θέση του 2008. Κι αυτό το λέει ο κ. Κοτζιάς. Το λέει στη Βουλή και το βροντοφωνάζει».

Να ’τανε το 1992

Εξίσου αποκαλυπτική ήταν η ανάλυση του κ. Τάτσιου για τις διαφορές του μεθαυριανού συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης μ’ εκείνο της 14ης Φεβρουαρίου 1992, που εξακολουθεί ν’ αποτελεί σημείο αναφοράς των εγχώριων εθνικιστών. Οι επισημάνσεις του έχουν σημασία, ακριβώς λόγω του ρόλου του στην τωρινή κινητοποίηση: ο ίδιος χαρακτήρισε την ομοσπονδία του, που ιδρύθηκε το 2014 (επί Σαμαρά) με βασική δραστηριότητα τον σωφρονισμό των συντοπιτών του που χορεύουν «σκοπιανούς» χορούς στα ντόπια πανηγύρια, σαν «το εκτελεστικό όργανο της όλης προσπάθειας».

Το μήνυμα...

«Δεν πρέπει να γίνει καμία σύγκριση του συλλαλητηρίου του 1992 με αυτό που θα γίνει την Κυριακή», ξεκαθάρισε. «Οι λόγοι είναι προφανείς. Τότε, σύσσωμος ο κρατικός μηχανισμός... για όσους θυμούνται: ΚΤΕΛ, λεωφορεία, τρένα, αεροπλάνα, όλα ήταν δωρεάν και όλα οδηγούσαν στη Θεσσαλονίκη εκείνη την ημέρα. Τα σχολεία δε λειτούργησαν και όλοι οι μαθητές όλης της Μακεδονίας συμμετείχαν εκεί. Σήμερα, τις διαφορές τις γνωρίζουμε. Επίσης, το μήνυμα τότε απευθυνόταν προς τους εκτός Ελλάδος, σχετικά με την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Σήμερα, το μήνυμα απευθύνεται προς την ελληνική Βουλή, η οποία μας απογοητεύει σε αρκετές περιπτώσεις».

Το ίδιο ενδιαφέρον ήταν το ρητό ποντάρισμα των οργανωτών του συλλαλητηρίου στη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια, λόγω μνημονίων, για τους δικούς τους -παντελώς άσχετους- σκοπούς: «Αυτό το θέμα θα είναι η ευκαιρία να βγει ο κόσμος και να αντιδράσει και για τα οικονομικά και για τα κοινωνικά προβλήματα. Ο ελληνικός λαός δεν θα έχει μνήμη χρυσόψαρου, όπως είχε σε άλλες εκλογικές αναμετρήσεις».

Οταν ρωτήσαμε για τη στάση τους απέναντι στα εθνικιστικά φαινόμενα που εκδηλώνονται στη Βουλγαρία για το Μακεδονικό, οι ομιλητές καταλήφθηκαν από αμηχανία. «Η Βουλγαρία σήμερα είναι στην Ε.Ε. Δεν πιστεύω να έχει κάποιες επεκτατικές τάσεις», δήλωσε η κυρία Γκατζούλη. Ο πρόεδρος πάλι της ΠΟΠΣΜ μπέρδεψε τα ΒΜΡΟ της ΠΓΔΜ (του Γκρούεφσκι) και της Βουλγαρίας (του υπουργού Αμυνας, Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ), θεωρώντας τα ενιαίο κόμμα με πρωτεύουσα το Μπλαγκόεβγκρατ!

«Ρίξτε την κυβέρνηση»

Εξαιρετικά αποκαλυπτική για τις προθέσεις τής όλης κινητοποίησης υπήρξε, η τοποθέτηση του συνταξιούχου πανεπιστημιακού Ηλία Σταμπολιάδη, που χειροκροτήθηκε αγρίως από κοινό και ομιλητές («συνεισήγηση» την αποκάλεσε ο συντονιστής):

Εμείς, τώρα, δεν έχουμε θεσμική δύναμη στην Ελλάδα. Τη θεσμική δύναμη την έχουνε τα κόμματα, την έχει η Βουλή κι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αυτοί θα πάρουνε την απόφαση. Ετσι και γίνει αυτή η ψηφοφορία στη Βουλή, τότε θα πάρουνε -διότι είναι πλειονότητα- μια απόφαση που θα ’ναι πολύ αργά για εμάς. [...] Στρατηγική μας πρέπει να είναι να δούμε αυτούς που θεσμικά μπορούνε να ανατρέψουνε αυτό το πράγμα. Θεσμικά μπορούνε να το ανατρέψουνε, πρώτον ο κ. Καμμένος, λόγω του καταστατικού που έχει το κόμμα του και λόγω του ότι οι ψηφοφόροι του κόμματός του δεν τον ψήφισαν επειδή ταιριάζει με τον κ. Τσίπρα, αλλά τον ψήφισαν σαν ασφαλιστική δικλίδα εναντίον του Τσίπρα. Αν έρθει στη Βουλή διπλή ονομασία, τότε ο κ. Καμμένος έχει καθήκον -και θα πρέπει να τον πιέσουμε σ’ αυτό- να ρίξει την κυβέρνηση πριν παρθεί οποιαδήποτε απόφαση από τη Βουλή. Αλλά ακόμα κι αν παρθεί απόφαση απ’ τη Βουλή, τότε υπάρχει και μια δεύτερη ασφαλιστική δικλίδα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Είναι υποχρέωσή του και πρέπει να το κάνει μέχρι ρανίδος του αίματός του!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας