Οχι μόνο στο ποδόσφαιρο

Τα γεγονότα βίας στο ποδόσφαιρο το τελευταίο διάστημα δημιουργούν την εντύπωση -ίσως και την εικονική πραγματικότητα- ότι πλέον η βία είναι ταυτόσημη με το άθλημα, κάτι που αδικεί τόσο τον «βασιλιά των σπορ» όσο και την ουσία ενός τόσο σημαντικού κοινωνικού φαινομένου.

Η αλήθεια μπορεί να φανεί με την απλή αριθμητική, καταγράφοντας την ποσοτική λειτουργία του ποδοσφαίρου στην εβδομαδιαία κατανομή των αγώνων έναντι όλων των άλλων ομαδικών αθλημάτων, καθώς και την ποσοτικοποίηση των γεγονότων βίας που συμβαίνουν σε όλες αυτές τις αθλητικές συναντήσεις. Είναι ένα γεγονός που θα έδειχνε ότι η ποσοτική αναλογία «βιαιοτήτων» σε σχέση με τους αγώνες όλων των ομαδικών αθλημάτων δεν είναι έτσι όπως παρουσιάζεται, δηλαδή ότι στο ποδόσφαιρο συμβαίνουν τα περισσότερα ή και τα χειρότερα. Η «εσφαλμένη» διαμόρφωση της «εικονικής γνώμης» για τη σχέση βίας με το ποδόσφαιρο είναι δημιούργημα κυρίως των ηλεκτρονικών ΜΜΕ, αφού δεν υπάρχει ουδεμία τέτοια επίσημη καταγραφή, πολύ δε περισσότερο όταν κάποιες λίγες επιστημονικές έρευνες δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.

Ενας άλλος παράγοντας που χρειάζεται να εξετάζεται όταν μιλάμε για τη σύνδεση της βίας με τον αθλητισμό, θα πρέπει να αναφέρεται στη μαζικότητα των φιλάθλων, στα οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται σε συγκεκριμένους αγώνες και αθλήματα.

Το χαρακτηριστικότερο δείγμα αναφοράς στη σχέση βιαιοτήτων, αθλημάτων και συμφερόντων είναι η κοινωνική και πολιτική διάσταση που δημιουργεί γενικότερα ο αθλητισμός μέσα από την «εκτονωτική» του λειτουργία, ειδικά για τις μάζες των νεότερων και χαμηλών στρωματικών κοινωνικών ομάδων.

Με βάση την τελευταία παρατήρηση εκτιμούμε ότι η πολιτεία και οι θεσμοί πρέπει να σχεδιάσουν, να οργανώσουν και να διαχειριστούν την πραγματική διάσταση του φαινομένου της βίας, εστιάζοντας όχι μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά γενικότερα στον αθλητισμό. Το πώς και με τι μέτρα θα αντιμετωπιστεί η βία στον αθλητισμό είναι το ζητούμενο, με βάση όμως όχι τα μεμονωμένα περιστατικά, αλλά τη γενική και ειδική πολιτική, κοινωνική, οικονομική και εργασιακή κατάσταση, που αποτελεί τον ουσιώδη παράγοντα δημιουργίας της στις ανθρώπινες λειτουργίες, όπως είναι και αυτή του αθλητισμού.

Κάτι τέτοιο δεν φάνηκε να εμπεριέχεται στις πολιτικές των μέχρι τώρα κυβερνώντων, αφού τα λόγια και τα έργα τους έδειχναν την προχειρότητα της αντιμετώπισης στα εκάστοτε γεγονότα - αποσπασματικά και χωρίς διάθεση σοβαρής μελέτης του φαινομένου των βιαιοτήτων στον αθλητισμό.

Τώρα, η νέα πολιτική κυβέρνηση με «ριζοσπαστική πολιτική φιλοσοφία» θα πρέπει να δείξει έμπρακτα ότι αντιλαμβάνεται από διαφορετική προσέγγιση τη διαχείριση του κοινωνικού φαινομένου των βιαιοτήτων στον αθλητισμό και όχι να τρέχει πίσω από τα συμβαίνοντα γεγονότα βίας κυρίως στο ποδόσφαιρο.

*Αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνιολογίας του Αθλητισμού