Ο Χαν Σόλο πριν τον Χάρισον Φορντ

solo.jpg

«Solo: A Star Wars Story» του Ρον Χάουαρντ «Solo: A Star Wars Story» του Ρον Χάουαρντ

Solo: A Star Wars Story ★★½☆☆☆

(ΗΠΑ, 2018, 135΄)

  • σκηνοθεσία: Ρον Χάουαρντ
  • ηθοποιοί: Ολντεν Ερενραϊκ, Εμίλια Κλαρκ, Ντόναλντ Γκλόβερ, Τάντι Νιούτον, Γούντι Χάρελσον, Πολ Μπέτανι

Πώς ήταν ο Χαν Σόλο πριν… πάρει τη μορφή του Χάρισον Φορντ; Ο «Πόλεμος των Αστρων» ξεστρατίζει σ’ ένα ακόμα spin-off, αναζητώντας τις καταβολές του αγαπημένου ήρωα της σάγκα κι ακολουθώντας, σεναριακά αλλά και σκηνοθετικά, όχι τις νέες εξελίξεις, αλλά μια νοσταλγική επιστροφή στο παρελθόν. Καθώς κι αυτή η ταινία προορίζεται ως πρώτη ενός franchise, ο στόχος είναι όχι τόσο η δράση –που, ναι, υπάρχει και είναι μάλλον θεαματική– αλλά μια νέα γνωριμία με τους ήρωες, με ελκυστικότερο τον νεαρό Λάντο Κλαρίσιαν του Ντόναλντ Γκλόβερ.

Ξεχνώντας το ασύγκριτο σεξ απίλ του Χάρισον Φορντ του 1970, ο Ολντεν Ερενραϊκ ανταποκρίνεται οριακά στην πρόκληση και η ταινία κυλά με χιούμορ και σεβασμό στην ιστορία της, χωρίς να πετυχαίνει τον συναρπαστικό συνδυασμό έντασης και fandom ενός «Star Wars: The Force Awakens», που παραμένει το καλύτερο από τη νέα σοδιά «αποστολών» σ’ ένα γαλαξία πολύ, πολύ μακριά.

ODEON ESCAPE, ODOEON STARCITY, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, COOL ΤΥΜΒΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΑΠΑΓΟΥ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΖΕΑ, ΘΗΣΕΙΟΝ, ΙΝΤΕΑΛ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΓΛΥΦΑΔΑ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΟΝΕΙΡΟ ΡΕΝΤΗ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ, ΣΙΝΕ ΠΕΡΑΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΣΙΣΣΥ Ν. ΜΑΚΡΗ, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΛΕΡΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑ

Ξυπόλητοι στο Παρίσι ★★★☆☆

(Paris pieds nus, Γαλλία, Βέλγιο, 2016, 83΄’)

  • σκηνοθεσία: Ντομινίκ Αμπέλ, Φιόνα Γκόρντον
  • ηθοποιοί: Ντομινίκ Αμπέλ, Φιόνα Γκόρντον, Εμανουέλ Ριβά

Το δημιουργικό δίδυμο Αμπέλ και Γκόρντον του «Η Νεράιδα» μας καλεί ξανά σε μια βόλτα στο μαγικό του σύμπαν, φτιαγμένο από παιδικά χρώματα κι ενήλικη ψυχή. Η Καναδέζα Φιόνα ταξιδεύει στο Παρίσι έπειτα από έκκληση της αγαπημένης της, 93χρονης θείας Μάρθα που ζει εκεί. Φτάνοντας στην Πόλη του Φωτός, θα χάσει τα πάντα, μαζί και την μπριόζα υπερήλικη θεία, αλλά θα βρει, στη μορφή ενός θαρραλέου άστεγου, την προοπτική της αγάπης.

Σωματική κωμωδία, ανάμεσα στο μπουλβάρ, τον σύγχρονο χορό και την ανάμνηση του Ζακ Τατί, δεν απευθύνεται σε κάθε γούστο, αλλά θα χαρίσει μια σταθερή ανάμνηση στους θεατές που έχουν όρεξη για ρομαντικό κινηματογραφικό παιχνίδι. Επιπλέον δώρο, η τελευταία εμφάνιση της Εμανουέλ Ριβά στο σινεμά.

ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

Ταξίδι αναψυχής ★★½☆☆☆

(The Leisure Seeker, Ιταλία, Γαλλία, 2017, 112΄)

  • σκηνοθεσία: Πάολο Βιρτζί
  • ηθοποιοί: Ελεν Μίρεν, Ντόναλντ Σάδερλαντ

Ο αναγνωρισμένος Ιταλός σκηνοθέτης ταινιών όπως το «Ανθρώπινο κεφάλαιο» και η «Τρελή χαρά», περνά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, χάνοντας τη χαρακτηριστική του κοινωνική δύναμη και ανθρώπινη ενέργεια, αλλά επωφελούμενος από ένα μεγαλειώδες πρωταγωνιστικό ζευγάρι.

Βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μάικλ Ζαντούριαν, το «The Leisure Seeker» παρακολουθεί ένα αγαπημένο ζευγάρι στην τρίτη ηλικία του. Ο Τζον και η Ελεν, ο πρώτος στα αρχικά στάδια του Αλτσχάιμερ και η δεύτερη επίσης ασθενής, ξεκινούν για ένα, λογικά τελευταίο, ταξίδι αναψυχής με το τροχόσπιτό τους. Στόχος να φτάσουν στο σπίτι του Χέμινγουεϊ στη Φλόριντα ή, απλώς, να ζήσουν μια ακόμα περιπέτεια μαζί.

Με μια αρχική ιδέα που προσφέρει όλο το έδαφος για ένα ενδιαφέρον ψυχογράφημα, ο Βιρτζί, εμφανώς έξω από τα νερά του, πνίγεται στην υπεραπλούστευση, στην ωραιοποίηση, σε μια γλυκερή υπεραισιοδοξία που εξαφανίζει κάθε ίχνος ρεαλισμού. Αφήνοντας τους δυο συναρπαστικούς, έτσι κι αλλιώς, πρωταγωνιστές του, να κρατούν το τιμόνι και να συμπληρώνουν σκέψεις και νοήματα μόνο με το εκτόπισμα κα το βλέμμα τους.

Τερματικός σταθμός ★★☆☆☆

(Terminal, Ιρλανδία, Ην. Βασίλειο, Χονγκ Κονγκ, Ουγγαρία, ΗΠΑ, 2018, 90΄)

  • σκηνοθεσία: Βον Στάιν
  • ηθοποιοί: Μάργκο Ρόμπι, Σάιμον Πεγκ, Μαξ Αϊρονς, Ντέξτερ Φλέτσερ, Μάικ Μάιερς

Σε μια πόλη χωρίς όνομα και χωρίς εποχή, βυθισμένη στο σκοτάδι, δυο πληρωμένοι δολοφόνοι αναλαμβάνουν μια αποστολή που θα τους φέρει μοιραία αντιμέτωπους, τον έναν με τον άλλο. Στην πορεία, θα συναντήσουν αλλόκοτες φιγούρες, από έναν αλαφροΐσκιωτο επιστάτη του σιδηροδρομικού σταθμού μέχρι μια σερβιτόρα με πολλά πρόσωπα και άλλες τόσες ιδιότητες, που θα συμβάλουν στην ασταμάτητη πτώση τους. Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο Βον Στάιν στήνει ένα ακραία στιλιζαρισμένο νουάρ, που ακόμα κι ο Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν θα έβρισκε υπερβολικό.

Μέσα στις τόσες αισθητικές επιλογές, τα φίλτρα, τις αναφορές, τα κοστούμια, τις ατάκες, τις ανατροπές, ο Στάιν χάνει τη συνοχή του και καταλήγει μ’ έναν όμορφο αχταρμά. Μόνο η Μάργκο Ρόμπι, ξεκάθαρα φτιαγμένη από τη στόφα των σταρ, συγκεντρώνει πάνω της την περιέργεια και το ενδιαφέρον για την εξέλιξη μιας ανερμάτιστης πλοκής.

Μια αληθινή ιστορία ★★☆☆☆

(D’après une histoire vraie, Γαλλία, Πολωνία, Βέλγιο, 2017, 100΄)

  • σκηνοθεσία: Ρομάν Πολάνσκι
  • ηθοποιοί: Εμανουέλ Σενιέ, Εβα Γκριν

Ο Ρομάν Πολάνσκι κάνει αυτό που γνωρίζει καλά, ένα ψυχολογικό (και ψυχαναλυτικό) θρίλερ με μοιραίες γυναίκες και μπερδεμένες ταυτότητες, αλλά σε μια από τις χειρότερες εκδοχές του. Σ’ ένα σενάριο γραμμένο από τον ίδιο και τον Ολιβιέ Ασαγιάς, βασισμένο στο best seller της Ντελφίν ντε Βιγκάν, η ταινία παρακολουθεί την Ντελφίν, μια συγγραφέα που βρίσκεται σε δημιουργικό αδιέξοδο.

Από αυτό θα επιχειρήσει να τη βγάλει μια μυστηριώδης θαυμάστρια, κυριεύοντας, σιγά σιγά, την καθημερινότητα και την προσωπικότητά της. Ο Πολάνσκι δεν χρειάζεται καν να μιμηθεί το «Νέα γυναίκα, μόνη, ψάχνει», μια κι έχει κάνει ο ίδιος την αντίστοιχη και τόσο καλύτερη ταινία, με τον «Συγγραφέα φάντασμα». Μόνο που εδώ κρατά την επίφαση του σασπένς, ξεχνώντας να χτίσει χαρακτήρες, ή έστω μια ελαφριά αληθοφάνεια που θα κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον, καταλήγοντας μ’ ένα κενό θρίλερ… «α λα Πολάνσκι».

Νίνα ★☆☆☆☆

(Nina, Ην. Βασίλειο, 2016, 90΄)

  • σκηνοθεσία: Σίνθια Μορτ
  • ηθοποιοί: Ζόι Σαλντάνα, Ντέιβιντ Ογελόουο

Μια γυναίκα με ασύγκριτο ταλέντο, παγιδευμένη στην αυτοκαταστροφικότητά της και τους κοινωνικούς περιορισμούς της εποχής της. Μια καλλιτέχνις με βαρύ τίμημα της διασημότητάς της.

Η Αμερική, στα κοπιώδη βήματά της προς τη φυλετική ισότητα. Αυτή είναι η ταινία που θέλησε να κάνει η τηλεοπτική παραγωγός Σίνθια Μορτ στο σκηνοθετικό ντεμπούτο της, μια εναλλακτικής δομής βιογραφία της Νίνα Σιμόν, με τη φιλότιμη Ζόι Σαλντάνα στον κεντρικό ρόλο. Αντίθετα, το αποτέλεσμα δεν ξεπερνά ένα παλιομοδίτικο, υπερβολικό μελόδραμα για μια σχηματική ηρωίδα, με γνώριμη μορφή, υπέροχη φωνή και κανένα νόημα.

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας