Μνήμη Γιάννη Καλαϊτζή

galera.jpg

Σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή Σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή

13 Φεβρουαρίου 2016. Διάβασα την είδηση. Ο σκιτσογράφος Γιάννης Καλαϊτζής πέθανε. Νιώθω την ανάγκη να γράψω τούτα τα ελάχιστα.

Ηταν αρχές του 2007, όταν μου ζήτησαν από τη «Γαλέρα», το ωραίο περιοδικό που διηύθυνε, να γράψω ένα άρθρο για τη διαβόητη επένδυση στο Τοπλού - Κάβο Σίδερο, που στοιχειώνει και σήμερα το μέλλον του τόπου μας. Ως τίτλο είχε το απορίας άξιον «Και Μαμούθ και Ηπια γίνεται;».

Μίλησα μαζί του, κρατήσαμε επαφή, ανταλλάσσαμε ευχές τις γιορτές. Οταν μάθαμε, ήταν Απρίλιος του 2009, ότι το ΣτΕ μάς δικαίωσε, ξεκινήσαμε την προσπάθεια διοργάνωσης ενός διεθνούς συνεδρίου για το ευαίσθητο μέλλον που αρμόζει στις περιοχές Natura (προσπάθεια που 5 χρόνια μετά υιοθετήθηκε από την Περιφέρεια Κρήτης και προγραμματίζεται για φέτος το φθινόπωρο).

Σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή Σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή |

Στείλαμε επιστολές σε προσωπικότητες και φορείς που είχαν στηρίξει τον αγώνα μας για να εξασφαλίσουμε τη στήριξη του συνεδρίου και για να κάμψουμε με το κύρος τους τις αντιδράσεις των τοπικών φορέων που στήριζαν το έργο. Μίλησα τότε και στον Γιάννη και συζητήσαμε την ιδέα, όταν γίνει το συνέδριο, να διοργανωθεί στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεών του μια έκθεση οικολογικής γελοιογραφίας.

Δεν συμφώνησε απλώς, αλλά γενναιόδωρα, μας έστειλε αμέσως, έτοιμα, συσκευασμένα, με τα τζάμια και τις πιάστρες, δεκάδες κάδρα οικολογικών γελοιογραφιών από τους συνεργάτες του στη «Γαλέρα», 2-3 από τον καθένα, και δικά του.

Η Νομαρχία δεν μπορούσε πλέον να αρνηθεί, έτσι διοργάνωσε μαζί με τον καποδιστριακό Δήμο Ιτάνου, τον Ιούνιο του 2009, την έκθεση στο Παλαίκαστρο, την πρωτεύουσα του δήμου με την επίδικη έκταση. Εγιναν τα συνήθη, εγκαίνια, χαιρετισμοί, ύμνοι στην αειφορία κ.λπ. Από τη «Γαλέρα» δεν ήρθε κανείς, δεν το έκριναν απαραίτητο, αφού με μια έννοια ήταν διαρκώς εκεί. Οταν τελείωσε η έκθεση τον πήρα τηλέφωνο να τον ρωτήσω για την επιστροφή των σκίτσων.

«Κρατήστε τα», μου είπε.

Υστερόγραφο. Τα έργα της έκθεσης, περιουσία έκτοτε της δευτεροβάθμιας Αυτοδιοίκησης, κοσμούν πλέον κάποιες αίθουσες, κάποια γραφεία της Αντιπεριφέρειας Λασιθίου. Ετσι ο Γιάννης, αν και νεκρός, μπορεί από τους τοίχους να δείχνει με το πενάκι του στους ιθύνοντες τη γνώμη του για το ευαίσθητο μέλλον που δικαιούται ο τόπος μας.

Αυτά είχα να πω για τον Γιάννη.

  

Μέλος της
ΕΝΕΔ