Μια Θάτσερ από το... πανέρι!

skitso-corbyn-may.jpg

Ξεπεσμένοι υπερήρωες - Η προεκλογική μονομαχία σε μια «ψαγμένη» γελοιογραφία της Daily Mirror Ξεπεσμένοι υπερήρωες - Η προεκλογική μονομαχία σε μια «ψαγμένη» γελοιογραφία της Daily Mirror

Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη τελικά η wannabe νέα Σιδηρά Κυρία, η Τερέζα Μέι.

Αντί να συντρίψει τους διχασμένους Εργατικούς, να «τελειώσει» τον ενοχλητικό... «μαρξιστή εξτρεμιστή» (!) Κόρμπιν και να παγιωθεί για χρόνια στην εξουσία ως η σκοτεινή μετενσάρκωση της Θάτσερ, φέρνοντας εις πέρας όσα δεν μπόρεσε να κάνει η εκλιπούσα «μάγισσα» και οι επίγονοί της, κατάφερε τελικά με την υπεροπτική και τη βαθιά αντιλαϊκή προεκλογική καμπάνια της να αυτοπυροβοληθεί, ανασταίνοντας στην πορεία όχι μόνο την ημιθανή αντιπολίτευση, αλλά και ένα πρόωρα απογοητευμένο από τη σικέ πολιτική προοδευτικό κομμάτι της βρετανικής νεολαίας, που μοιάζει επιτέλους να αφυπνίζεται.

Πώς εξηγείται η μεγάλη αυτή ανατροπή; Πέρα από τη δεδομένη υπεροψία της κι αυτό το κρυόκωλο στυλάκι υψηλόβαθμης εφοριακού ή λυκειάρχισσας που τη χαρακτηρίζει, στυλ που αποδείχτηκε πραγματικός... πελατοδιώχτης, είναι προφανές πως την πήραν στον λαιμό τους οι δημοκόποι δημοσκόποι και λοιποί παρατρεχάμενοι spin-doctors των Τόρηδων και των ζάμπλουτων σπονσόρων τους, που για πολλοστή φορά υποτίμησαν την αντίδραση του βρετανικού λαού μπροστά στην από καιρό στημένη κι έτοιμη να τον υποδεχτεί νεοφιλελεύθερη κλίνη του Προκρούστη.

Αυτό φάνηκε καθαρά πριν από λίγες εβδομάδες με την παρουσίαση του προκλητικού προεκλογικού Μανιφέστου των Συντηρητικών, όπου με περισσό θράσος υπόσχονταν να βάλουν χοντρό χέρι σε δύο από τις τελευταίες δημόσιες «ιερές αγελάδες» των Βρετανών - τις συντάξεις τους και το Εθνικό Σύστημα Υγείας τους, το NHS.

Αλλά και η εμφανής –και εκ του αποτελέσματος επιτυχημένη, αφού το 12% του 2015 έγινε... δύο- προσπάθεια της Μέι να απορροφήσει τις ψήφους του εθνικιστικού, ακροδεξιού UKIP, ενσωματώνοντας ουσιαστικά την αντιδραστική ατζέντα του Νάιτζελ Φάρατζ στο δικό της πρόγραμμα, εξελίχτηκε σε μπούμερανγκ, αποξενώνοντας εκατομμύρια «κεντρώους» ψηφοφόρους των Συντηρητικών.

Πάνω σ’ αυτό ακριβώς το θράσος και την ακόμη πιο δεξιά στροφή των Τόρηδων «πάτησε» ο Τζέρεμι Κόρμπιν, που βρήκε την ευκαιρία να στρίψει το τιμόνι των Εργατικών όλο αριστερά πετυχαίνοντας σε μεγάλο βαθμό να εκφράσει την αγανάκτηση μυριάδων Βρετανών ενάντια στις συνεχείς πολιτικές λιτότητας και διάλυσης του κοινωνικού κράτους για τους πολλούς και προκλητικού πλουτισμού για τους λίγους.

Ο Κόρμπιν είναι ο αδιαμφισβήτητος νικητής των εκλογών, κι ας βγήκε δεύτερος: όπως και ο άλλος «μεγάλος χαμένος» των τελευταίων ετών στην παγκόσμια Κεντροαριστερά, ο Μπέρνι Σάντερς, ο Κόρμπιν δέχτηκε τρομερό πόλεμο μέσα από το ίδιο του το κόμμα και, παρά τα λάθη του (με κορυφαίο την αψυχολόγητη –και κόντρα στις γνωστές του απόψεις, αλλά και το λαϊκό αίσθημα- στήριξη που παρείχε πέρσι στο στρατόπεδο της παραμονής στην Ε.Ε.), μπόρεσε να επιβιώσει πολιτικά και να αναγκάσει τους νεοφιλελέφτ «μπλερικούς» σε άτακτη υποχώρηση, κερδίζοντας ανέλπιστα 30 παραπάνω έδρες!

Οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης γνωρίζουν βέβαια τη βαθιά ριζωμένη δυσπιστία του υπογράφοντος απέναντι στην εν πολλαίς αμαρτίαις –από τη Δεύτερη Διεθνή και δώθε- περιπεσούσα ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία και τις αμέτρητες φορές που έχει κοροϊδέψει την εκλογική πελατεία της, την πάντα γελαστή και γελασμένη, βγάζοντας φλας αριστερά και καταλήγοντας τελικά να στρίψει δεξιά με... χειρόφρενο, αμαυρώνοντας τις υψηλές έννοιες που εργαλειακά κάθε φορά ιδιοποιείται, απογοητεύοντας όσους την πίστεψαν και στρώνοντας τον δρόμο στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις.

Αλλωστε και η ίδια η εκλογική διαδικασία, αυτή η κορυφαία -υποτίθεται- στιγμή της αστικής δημοκρατίας, έχει δυστυχώς εδώ και αιώνες αποδειχτεί ανίκανη να ανατρέψει τα βαθύτερα κυκλώματα ολιγαρχικής εξουσίας και τις αυτο-αναπαραγόμενες γραφειοκρατίες που κάνουν το πραγματικό κουμάντο, περιοριζόμενη στον ρόλο της «δικλίδας ασφαλείας» για την περιοδική αποσυμπίεση της συσσωρευμένης ταξικής αγανάκτησης των πολιτών, που υπό άλλες συνθήκες θα οδηγούσε πιθανότατα σε συχνότερες κοινωνικές εκρήξεις και, γιατί όχι, σε ταχύτερες πολιτικο-κοινωνικές αλλαγές δομών προς όφελος της πλειοψηφίας, που είναι και το ζητούμενο για όσους τουλάχιστον δεν ανήκουν στις ελίτ.

Μην πάμε μακριά, τα είδαμε τα χαΐρια των ντεμέκ αριστερών και στη δικιά μας καμπούρα: ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές, άλλωστε, περνούν «κατεπειγόντως» από τη Βουλή μας όλα τα θατσερικής λογικής προαπαιτούμενα των δανειστών -παραβιάζοντας ξανά όλες τις δήθεν απαραβίαστες «κόκκινες γραμμές»- πακεταρισμένα σε νομοσχέδιο για την... αλιεία. Τέτοιοι χάννοι που είμαστε, εδώ που τα λέμε, καλά μας κάνουν οι κυβερνώντες και μας ψήνουν το ψάρι στα χείλη!

Ακόμα κι έτσι, όμως, έχοντας πλήρη γνώση των δομικών αδυναμιών του δημοκρατικού -λέμε τώρα- συστήματος, δεν μπορώ να μη χαρώ τόσο για την ανώμαλη προσγείωση (για να μην πούμε την πολιτική αυτοκτονία, αφού δύσκολα θα κρατηθεί πια στον θώκο της) της Τερέζα... Θάτσερ και των ομοϊδεατών της, όσο και για τη σταδιακή (και αναγκαστική, προκειμένου να μην απορροφηθεί πλήρως από τη Δεξιά) επιστροφή της απαξιωμένης πανευρωπαϊκά Κεντροαριστεράς στις ξεχασμένες ρίζες της.

Και, το κυριότερο, δεν μπορώ να μη χαρώ γι’ αυτά τα τρία εκατομμύρια των νέων στην πλειοψηφία τους Βρετανών, που έσπευσαν να γραφτούν την τελευταία στιγμή στους εκλογικούς καταλόγους για να πουν ένα μεγάλο «ΝΟ» μπροστά στο ήδη στημένο ικρίωμα.

Πείτε με αφελή, πείτε με ρομαντικό, ακόμη και κορόιδο, αλλά από κάπου πρέπει να πιαστεί κανείς, ιδίως όταν ζει στην προδομένη Ελλάδα των τεσσάρων μνημονίων.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας