«Η εξορία είναι το αποτέλεσμα της κρίσης»

stilianou_kokkoris.jpg

Ναταλία Στυλιανού και Στάθης Κόκκορης  Ναταλία Στυλιανού και Στάθης Κόκκορης «Εξόριστοι εις τας Αθήνας»

«Πότε πότε, πάω απ’ όξω από κανένα θέατρο, την ώρα που ο κόσμος σπρώχνεται μπροστά στο ταμείο για να βγάλει τα εισιτήριά του. Χαζεύω, χαζεύω και, κάποτες, για ν’ απολαύσω από κοντά αυτή την ηδονή, του να βλέπω ν’ αγοράζουν εισιτήρια θεάτρου, πηγαίνω και χώνουμαι μέσα στους άλλους. Σπρώχνουμαι και προχωρώ με ζήλο.

Σαν φτάσω πια στη θυρίδα του ταμείου μπροστά, παραμερίζω λίγο και, κάνοντας πως ψάχνουμαι για να βγάλω λεφτά, απολαβαίνω εκεί το παζάρεμα που χάνει ο επόμενος για να πάρει τις θέσεις που θέλει. Θα πεις γιατί δε δίνεις επιτέλους δέκα δραχμές να πάρεις μια είσοδο και να δεις κι εσύ, μια φορά και τόσο, κανένα έργο. Γιατί; Πρώτα πρώτα, δεν τις έχω».

Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Αρκάδιου Λευκού «Κρίσις» (Κωνσταντίνος Κωστουλάκης), η παράσταση με τίτλο «Εξόριστοι εις τας Αθήνας» παίζεται στο θέατρο «Rabbithole» σε σκηνοθεσία Ορέστη Τάτση. Το έργο αποτυπώνει με σαρκαστικό και κωμικό τρόπο το υπαρξιακό και βιοποριστικό αδιέξοδο ενός ζευγαριού.

Ενας άνδρας και μια γυναίκα αφηγούνται τη ζωή στην Αθήνα, σε μια γνώριμη εποχή όπου οι μισθοί θύμιζαν περισσότερο φιλοδώρημα και οι συζυγικές σχέσεις πεδίο μάχης. Αποτυπώνοντας την κοινωνική πραγματικότητα του Μεσοπολέμου, το έργο φωτίζει με αναπάντεχα κυνικό τρόπο τη δική μας εποχή.

Ο Ορέστης Τάτσης έχει έναν δικό του προσωπικό τρόπο να επιλέγει τα θέματα, τα έργα που ανεβάζει και τους συνεργάτες του. Μετά την «Μπέμπα» του Δ. Τσεκούρα, τη «Μαρκησία ντε Σαντ» του Γιούκιο Μισίμα, «Τα μάγια της πεταλούδας» του Φ. Γ. Λόρκα, τη «Φθορά» του Δ. Τσεκούρα, τον «Τερματικό σταθμό» του Κ. Τζαμιώτη, το «Μια εξαιρετικά απλή δουλειά» του Κ. Τζαμιώτη, ήρθε η σειρά των «Εξορίστων εις τας Αθήνας». Η παράσταση παρουσιάστηκε στην πρώτη της μορφή στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης τον Ιούνιο του 2017, στο πλαίσιο του ElaiΩnas Festival.

«Οι αντιδράσεις του κοινού ήταν τόσο ενθουσιώδεις όταν πρωτοπαίχτηκε στο Υπόγειο, που δεν ήταν δυνατό να μην το επαναλάβουμε» λέει ο Ορέστης Τάτσης. «Νομίζω ότι όσο ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη το γέλιο, ακόμα κι αν αυτό προκύπτει από κάτι που στην πραγματικότητα είναι τραγικό.

»Σε αυτό το δεύτερο, λοιπόν, ανέβασμα είχαμε τη βοήθεια του Πέτρου Μάλαμα στη μουσική και του Κωνσταντίνου Ζαμάνη στα κοστούμια και τη ζεστή φιλοξενία του Rabbithole. Η παράσταση, βέβαια, βασίζεται στην υποκριτική δεινότητα των δύο ερμηνευτών. “Εξόριστοι εις τας Αθήνας” και όχι “Κρίσις” ο τίτλος της παράστασης γιατί η εξορία είναι το αποτέλεσμα της “κρίσης”».

Το έργο, γραμμένο το 1934, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην εποχή του, καθώς εξέφρασε την τραγωδία του μέσου ανθρώπου στις δύσκολες κοινωνικές συνθήκες της εποχής. Σήμερα, 80 και πλέον χρόνια, έχοντας ως όπλα το χιούμορ και την απλότητά του, αποδεικνύεται πόσο διαχρονικά αφοπλιστική είναι η αλήθεια του.

«O Μαρξ έγραψε τη γνωστή φράση “Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα”» σχολιάζει ο Ορέστης Τάτσης. «Τι συμβαίνει όμως όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται τρίτη ή τέταρτη φορά; Διαβάζοντας το μυθιστόρημα “Κρίσις” του Αρκάδιου Λευκού μετά από παρότρυνση του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, έκανα αυτή ακριβώς τη σκέψη.

» Αρχικά πίστεψα πως γράφτηκε μετά τον Εμφύλιο, αλλά συνειδητοποίησα πως το έτος της πρώτης έκδοσης ήταν το 1934. Πόσες φορές, λοιπόν, θα επαναληφθεί η ιστορία; Μονάχα ο κλόουν επαναλαμβάνει την ίδια πράξη, υπό τις ίδιες συνθήκες, πιστεύοντας ότι θα επιτύχει. Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι τελικά».

Αυτό που κέρδισε τον σκηνοθέτη στην αφήγηση του κειμένου ήταν το πηγαίο χιούμορ και ο σαρκαστικός λόγος: «Αν θες να ’σαι ευτυχισμένος λένε, μη ζητάς πολλά. Να ευχαριστιέσαι στα λίγα. Δε μας το ξεκαθάρισαν όμως. Ποιοι να μη ζητάνε πολλά; Εκείνοι που έχουν τα πολλά μήπως;».

«Ο συγγραφέας με πολύ απλό τρόπο μάς αφηγείται τη ζωή ενός ζευγαριού τον Μεσοπόλεμο», λέει ο σκηνοθέτης, «και αποτυπώνει τη “μιζέρια” της εποχής με μια ελαφρότητα που κόβει σαν ξυράφι. Ετσι, μαζί με τον Στάθη Κόκκορη και τη Ναταλία Στυλιανού φτιάξαμε μια παράσταση κωμικοτραγική. Χωρίς να αλλοιώσουμε το ύφος και τον λόγο της εποχής, νομίζω πως αποτυπώνουμε τη δική μας πραγματικότητα».

Θέατρο Rabbithole (Γερμανικού 20, Μεταξουργείο, τηλ.: 210-5249903). Σκηνοθεσία: Ορέστης Τάτσης. Δραματουργική επεξεργασία: Ορέστης Τάτσης, Ναταλία Στυλιανού, Στάθης Κόκκορης. Σκηνογραφική-Ενδυματολογική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης. Μουσική: Πέτρος Μάλαμας. Φωτισμοί: Βαγγέλης Νάνος - Ορέστης Τάτσης. Παίζουν οι: Ναταλία Στυλιανού - Στάθης Κόκκορης. Παραστάσεις: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή στις 21.15.

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας