Η διολίσθηση της υγείας και η ίαση

Οι γιορτινές μέρες υποκρύπτουν μια αδιόρατη θλίψη για όλους, ακόμη και γι’ αυτούς που δεν δίνουν δεκάρα για τα συναισθήματα και τον πόνο του άλλου -αυτό φαίνεται να οφείλεται στο ότι σχεδόν όλοι μας έχουμε δίπλα μας κάποιον που παλεύει να ξαναβρεί την υγεία του (που του κάνει κόνξες), αφαιρώντας του τη δύναμη του γέλιου και το άρμεγμα του ήλιου.

Το μαγιάτικο φως δεν παύει να είναι άφθονο εντούτοις και λυτρωτικό, η συνύπαρξη άρα δεν διαταράσσεται.

Η αδιόρατη αυτή θλίψη «κουβαλά» με τη σειρά της έναν λεπτό εκνευρισμό τον οποίο καλούμεθα να αντιμετωπίσουμε με όση διακριτικότητα και ευγένεια οφείλουμε να επιδεικνύουμε απέναντι στη διολίσθηση της υγείας.

Ο φιλοσοφικός στοχασμός δεν είναι αξιοκατάκριτος· αντιθέτως παρεισφρέει στην καθημερινότητα όπως π.χ. το αλάτι στα πιο άνοστα φαγητά, όπως η ζάχαρη στη νεανική γαστριμαργία (προσοχή όμως για μας τους ηλικιωμένους: ούτε ένας κόκκος ζάχαρης σε όλους μας και ειδικά στους καρκινοπαθείς· πολλαπλασιάζει επικίνδυνα τα καρκινικά κύτταρα και δυσκολεύει αφάνταστα την όποια θεραπεία).

Ο άνθρωπος είναι το σώμα του, είτε το γνωρίζει είτε όχι, είτε το θέλει είτε όχι, είτε το επιθυμεί είτε όχι· τι να κάνουμε; Ο Μάης είναι μήνας ανατροπών και εξεγέρσεων, έτσι τουλάχιστον λένε τα ιστορικά κιτάπια και η θερμουργία της αναζωπύρωσης και ζείδωρης ανατατικότητας· λεπτουργός και διονυσιακός μήνας -και πώς να στομώσεις τη χοϊκή του δύναμη;

Η ψυχή δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο παρά η προσπάθεια του σώματος να δείξει τις καταβολές του, να εκτεθεί σε ιδεολογίες και κουραφέξαλα· η υγεία πάνω απ’ όλα και η φιλική σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον και τις αρετές που «κατασκευάζει» μέσα από το συνανήκειν και τις μέρες σχόλης -και όχι βαναυσότητας, όχι βαρβαρότητας, παρακαλώ!

Η υγεία προσδιορίζει τον χρόνο (φιλοσοφικό ή βιολογικό) και ας λένε ό,τι θέλουν όσοι επιχειρούν αφηγήσεις και ολιστικά θεωρήματα. Χωρίς αυτήν δεν μπορούν να υπάρξουν διαπληκτισμοί και φιλοφρονήσεις, μίση και έρωτες, ανοησίες και παιγνιδίσματα -πώς αλλιώς;

Για κάποιους περίεργους και ανερμήνευτους (;) λόγους η υγεία πλειστάκις μας εγκαταλείπει, αδιαφορώντας για τον πόνο που προκαλεί στον συγγενικό και φιλικό περίγυρο -αυτή είναι η ζωή, λένε οι πιο αμοραλιστές (διότι, εν τίνι μέτρω, όλοι είμαστε αμοραλιστές...). Ναι, αλλά ο αγώνας δεν σταματάει -όλα είναι δυνατά σ’ αυτή τη σύντομη ζωή.

Σημασία έχει να ξαναφέρεις πίσω την υγεία με φυσικό τρόπο, με ό,τι σε προστάζει το σώμα σου, με ό,τι σε ενδυναμώνει πνευματικά και σωματικά. Αυτά δεν είναι λόγια του αέρα και θεωρητικά παραμύθια· το σώμα σε καθοδηγεί, σε συμβουλεύει, σε προστατεύει από περαιτέρω ασθένειες.

Το νερό είναι ένας καλός σύμβουλος· μπορεί να είναι άκρως ιαματικό σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν ο οργανισμός έχει ξεχάσει πόσο πολύτιμο είναι για τη διατήρησή του (του οργανισμού). Και όχι μόνο το νερό...