Η δίαιτα και η αυτάρκεια μιας οικογένειας

mpostani.jpg

Μποστάνι Markus Spiske

Στην κουζίνα τους τα μόνα που αγοράζουν από το εμπόριο είναι το αλάτι και η ζάχαρη· τελευταία έχουν αποφασίσει να τα καταργήσουν και αυτά αφού, όπως λένε, οι ιδιότητές τους περιέχονται εν σπέρματι σε άλλα προϊόντα.

Το λάδι τους και το κρασί τους παράγεται από τις ελιές και τα αμπέλια που καλλιεργούν. Ωσαύτως βούτυρα, τυριά παντός είδους από τα αιγοπρόβατα και τα βοοειδή που συντηρούν.

Το σπίτι τους πάντα μοσχομυρίζει από τις μοναδικές πίτες με άγρια ραδίκια, που αφθονούν στον κάμπο και στις κλιτύς των βουνών που περικλείουν το χωριό. Από ’κεί και οι σπάνιοι βολβοί (επώδυνη η διαδικασία εξαγωγής τους από τα βάθη της γης), τους οποίους διατηρούν σε λαδόξιδο καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου -το ίδιο και με τις μελιτζάνες τουρσί.

Οσπρια άφθονα στοιβάζονται στα ράφια της κουζίνας ή στις αποθήκες τους.

Φασίολοι και φακές, αρακάς και φάβα λάμπουν δυο-τρεις φορές την εβδομάδα στο τραπέζι τους.

Το ψωμί ζυμώνεται στο σπίτι από το στάρι που σπέρνουν κάθε χρόνο και μοσχοβολάει όλο το χωριό κάθε που τα τεράστια καρβέλια ψήνονται σε ξυλόφουρνο, που υπάρχει ακόμη σε πείσμα της τεχνολογικής εξέλιξης και κόντρα στις ηλεκτρικές ευκολίες· πανηγύρι κάθε φορά το ψήσιμο, μια και συνδυάζεται με λαχταριστά τηγανόψωμα και άλλα μικρά αρτύματα που κόβουν την ανάσα στους συγχωριανούς αλλά και σε πολλούς περαστικούς...

Αλλη μαγευτική τελετουργία είναι όταν βγάζουν το μέλι από τις κυψέλες, που έχουν διασκορπίσει σε σχεδόν όλη τη χώρα.

Μαζεύονται και τα μικρά, εντυπωσιασμένα από τις κηρήθρες και τον βασιλικό πολτό. Ρέει στις καρδιές όλων το μέλι· μαζί με το λάδι και το κρασί θεωρούνται -και είναι- οι πολυτιμότεροι χυμοί του κόσμου, εδώ και πολλούς, μα πάρα πολλούς αιώνες.

Παρασκευάζουν επίσης δικά τους λουκάνικα, που συνήθως τα τρώνε με αυγά (και πράσα) τον χειμώνα και είναι φυσικά πολύ νόστιμα.

Αφθονία οπωροκηπευτικών: (ν)τομάτες (δίνει και παίρνει ο καγιανάς το καλοκαίρι), αγγούρια, πιπεριές, εξ ων και το πιπέρι, μελιτζάνες, καρότα, ραπανάκια, γουλιά, κουκιά, αγκινάρες, κολοκύθια (γλύκισμα οι κολοκυθοκορφάδες).

Τσάι από το βουνό, που μαζεύουν, συνήθως τον Ιούνιο [λένε ότι η ποικιλία που ευδοκιμεί στην Τζήρεια (Κυλλήνη) είναι από τις καλύτερες στον κόσμο!], ρίγανη, χαμομήλι και άλλα βότανα που τα αποξηραίνουν και τους «συντροφεύουν» όλο τον χρόνο.

Πολλά στρέμματα γης φιλοξενούν τόνους πατάτα -χαρά των παιδιών οι τηγανητές...

Σειρά έχουν τα φρούτα, τα οποία υπεραγαπούν: μήλα και αχλάδια σε εκλεκτές ποικιλίες, κεράσια, βύσσινα και ροδάκινα, κορόμηλα και δαμάσκηνα και βανίλιες αλλά και μούρα (ποιος τα θυμάται...) και εξαιρετικά σύκα -για τη ραζακιά και τη σταφίδα δεν γίνεται λόγος...

Πλήθος οι καρυδιές και οι αμυγδαλιές -σε καλή χρονιά δεν έχουν πού να τα σοδειάσουν. Κι άλλα, που πιθανώς μου διαφεύγουν.

Πότε προλαβαίνουν και τα καλλιεργούν όλα αυτά; Πώς τα καταφέρνουν στη συγκομιδή; Η καρδούλα τους το ξέρει, αλλά δεν βαρυγκομούν· τα κάνουν όλα με αγάπη προς τη γη τους και σε αυτά που τους προσφέρει σε ανταπόδοση για τη σεμνή και ερωτική σχέση τους με αυτή. Σε λίγες μέρες θα είμαι κοντά τους...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας