H πολιτική γροθιά του Στίβεν Σπίλμπεργκ

the_post_apagoreymena_mystika_toy_stiven_spilmpergk.jpg

«The Post: Απαγορευμένα Μυστικά» του Στίβεν Σπίλμπεργκ «The Post: Απαγορευμένα Μυστικά» του Στίβεν Σπίλμπεργκ

Απαγορευμένα μυστικά   ★★★★☆

(The Post, ΗΠΑ, 2017, 115’)

  • σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ
  • ηθοποιοί: Τομ Χανκς, Μέριλ Στριπ

Ενα πραγματικό περιστατικό στην ιστορία του αμερικανικού Τύπου γίνεται η αφορμή για ν’ αποδείξει ξανά ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ότι είναι αξεπέραστος σκηνοθέτης στο στιβαρό mainstream σινεμά και ταυτόχρονα να κάνει την πιο άμεσα και απροκάλυπτα πολιτική ταινία της σεζόν.

Το 1971 η Κέι Γκρέιαμ, η πρώτη -άθελά της- εκδότρια εφημερίδας στην Αμερική, και ο Μπεν Μπράντλι, δαιμόνιος αρχισυντάκτης και «πειρατής» των πρωτοσέλιδων, επικεφαλής τής ακόμα τοπικού ενδιαφέροντος εφημερίδας «The Washington Post», βρίσκονται μπροστά σ’ ένα δίλημμα αρχών. Θα δημοσιεύσουν ή όχι τα έγγραφα που έχουν διαρρεύσει και αποκαλύπτουν ότι η αμερικανική κυβέρνηση, επί τέσσερις προεδρίες, συντηρεί τον πόλεμο στο Βιετνάμ με 60.000 θύματα στην πλευρά των ΗΠΑ, γνωρίζοντας ότι είναι καταστροφικός αλλά εξυπηρετεί πολιτικά συμφέροντα; Θα αποφασίσουν να παρανομήσουν αποκαλύπτοντας κρατικά μυστικά, προκειμένου να εκπληρώσουν το λειτούργημά τους, την αληθινή ενημέρωση του αμερικανικού λαού;

Με την αίσθηση του κατεπείγοντος ο Σπίλμπεργκ στήνει στα πολύβοα, δαιδαλώδη, γραφεία της εφημερίδας, όπου η ταχύτητα και η αποκλειστικότητα οδηγούν την κάθε μέρα με ιλιγγιώδη ρυθμό, και στα κομψά σαλόνια της κοινωνικής και πολιτικής ηγεσίας της Ουάσινγκτον ένα κοινωνικό θρίλερ που πραγματεύεται ζητήματα θεμελιώδη και ξεχασμένα. Η ελευθερία του Τύπου, η ευθύνη του για ενημέρωση, ο ρόλος του να υπηρετεί τη λαϊκή συνείδηση, η ανεξαρτησία του από το κράτος, η δύναμή του να ελέγχει, να κρίνει και να εκθέτει την κυβέρνηση, η αντιδεοντολογία των σχέσεων συμπάθειας ή εξάρτησης, αρχές που μοιάζουν δεδομένες αλλά έχουν πάψει να εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες, τεστάρουν τη δύναμη και την ανάγκη τους μέσα σε μια κατάσταση ακραίας πίεσης.

Την ιστορία και τις ιδέες του ο Σπίλμπεργκ τις συσκευάζει σε μια ταινία με εκπληκτικά γρήγορο μοντάζ, εξαίροντας την εποχή όπου οι ειδήσεις μεταφέρονταν «χειρωνακτικά»: εκεί όπου τα γραφεία των εφημερίδων γέμιζαν από τον καπνό των τσιγάρων και τις υποψίες μυστικών, όπου τα πρωτοσέλιδα φτιάχνονταν ψηφίδα ψηφίδα με το χέρι, όπου η διορία της αυγής σήμαινε μια ανεπιστρεπτί δέσμευση στην ενημέρωση, όπου το «πράσινο φως» για τις μηχανές του πιεστηρίου τράνταζε όχι μόνο ολόκληρο το κτίριο, αλλά, δυνάμει, ολόκληρο τον κόσμο. Και επιλέγει με προσοχή, μέσα στο ελαφρά αποχρωματισμένο φιλμ του, ποιες στιγμές, όχι περισσότερες από δυο-τρεις, θα θαμπώσει με την αισθητική του παραμυθιού, της εμβληματικής στιγμής του παρελθόντος.

Μέσα σε αυτό το πυκνογραμμένο σενάριο, όπου ο Τομ Χανκς παίζει με τη χαρακτηριστική του διανθισμένη αληθοφάνεια κι ένα απίθανο καστ δευτεραγωνιστών στελεχώνει τα γραφεία, ο Σπίλμπεργκ αξιοποιεί τη Μέριλ Στριπ (στον καλύτερο ρόλο της των τελευταίων χρόνων), για να κάνει ένα επιπλέον σχόλιο για τη θέση της γυναίκας σ’ ένα αντρικό σύμπαν, όπου «εκείνες» αποφασίζουν για τα μενού και τα ρούχα και «εκείνοι» για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Το φεμινιστικό του σχόλιο γίνεται διακριτικά, κομψά, μ’ ένα σήκωμα χεριού, με μια είσοδο τακουνιών σε μια ανδροκρατούμενη αίθουσα, αλλά τόσο αποτελεσματικά που διαπερνά τη σκέψη πριν προλάβεις να το καταλάβεις. Κι από την άλλη, με μια ταινία που συνειδητά παίρνει τη θέση του πρίκουελ του «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου» και που υπολογισμένα παρεμβάλλει τον Ρίτσαρντ Νίξον να δίνει παραγγελίες για τον αποκλεισμό δημοσιογράφων από τον Λευκό Οίκο, κατηγορώντας, με τον πιο ευθύ αλλά και τόσο κινηματογραφικό τρόπο, τη σημερινή αμερικανική κυβέρνηση Τραμπ για την υποτίμηση της δημοσιογραφίας και την παραποίηση της αλήθειας. Ενα πληθωρικό, συναρπαστικό δείγμα σινεμά με καθαρή συνείδηση και δύναμη λόγου.

EMBASSY NOVACINEMA ODEON, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΑΒΑΝΑ, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ, ΦΟΙΒΟΣ, WEST CITY, ΖΕΑ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, ΣΙΝΕΡΑΜΑ Π. ΦΑΛΗΡΟ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ, ΑΛΙΚΗ Ν. ΜΑΚΡΗ, NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON STARCITY, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Γουέστερν   ★★★½☆☆

(Western, Γερμανία, Βουλγαρία, Αυστρία, 2017, 119’)

  • σκηνοθεσία: Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ
  • ηθοποιοί: Μάινχαρντ Νόιμαν, Ράινχαρντ Βέτρεκ, Σουλεϊμάν Αλίλοφ Λέτιφοβ

Στα σύνορα της Βουλγαρίας με την Ελλάδα, μια ομάδα Γερμανών εργατών έρχεται να χτίσει ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο για να «βοηθήσει» την περιοχή. Το γλωσσικό φράγμα μεταξύ των «Δυτικών» και των «Βαλκάνιων», η καχυποψία των ντόπιων απέναντι στους Γερμανούς που επιστρέφουν μεταπολεμικά στην περιοχή αλλά και εσωτερικές προκαταλήψεις και ανταγωνισμοί στην κάθε κοινότητα εξελίσσονται σε σπίθα εντάσεων. Στην τρίτη της ταινία η Γερμανίδα σκηνοθέτις, που έφτασε στους φιναλίστ των Βραβείων Lux, αναδεικνύει εξαιρετικές αντρικές ερμηνείες και αξιοποιεί εκπληκτικά το φυσικό τοπίο, σ’ ένα αιχμηρό νεο-γουέστερν στην άγρια Ευρώπη που αλλάζει πρόσωπο.

ΑΣΤΥ

Του Θεού η χώρα   ★★★½☆☆

(God’s Own Country, Μεγ. Βρετανία, 2017, 104’)

  • σκηνοθεσία: Φράνσις Λι
  • ηθοποιοί: Τζος Ο' Κόνορ, Τζέμα Τζόουνς, Χάρι Λίστερ Σμιθ

Ο 24χρονος Τζόνι δουλεύει στην οικογενειακή φάρμα στο Γιόρκσαϊρ, αυτήν που εγκατέλειψε η μητέρα του και δεν μπορεί να καλλιεργεί πια ο άρρωστος πατέρας του. Ο Τζόνι δουλεύει σκληρά, πίνει σκληρά και κάνει διεκπεραιωτικό σεξ μετά από μπόλικες μπίρες στην παμπ.

Μόνο που ο εσωτερικός του κόσμος, αυτός που δεν έχει μάθει να καλλιεργεί όπως τα χωράφια, θα ταραχτεί με την έλευση ενός Ρουμάνου μετανάστη που ψάχνει για δουλειά. Μπορεί η ταινία (Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Σάντανς, ευρωπαϊκή πρεμιέρα στο Βερολίνο) να έγινε γνωστή ως «το βρετανικό “Brokeback Mountain”», αλλά τα μόνα κοινά με το αριστούργημα του Ανγκ Λι είναι η ομοφυλοφιλική επιθυμία και το αγροτικό περιβάλλον. Πέραν αυτών, ο Φράνσις Λι στήνει μια θαυμάσια επίκαιρη και συναισθηματικά εύστοχη ιστορία για την Αγγλία του Brexit και την ταραγμένη Ευρώπη, όπου ο αγώνας για ισότητα αποστάζεται στο δικαίωμα όλων στον έρωτα. Μια μινιμαλιστική, συγκρατημένη, αλλά και ανέλπιστα ρομαντική ταινία, ταυτισμένη όσο λίγες με το σήμερα. ΤΡΙΑΝΟΝ

Ο διπλός εραστής   ★★½☆☆☆

Ο διπλός εραστής

(L’ amant double, Γαλλία, Βέλγιο, 2017, 107’)

  • σκηνοθεσία: Φρανσουά Οζόν
  • ηθοποιοί: Μαρίν Βακτ, Ζερεμί Ρενιέ, Ζακλίν Μπισέ

Μια πανέμορφη γυναίκα σε κατάθλιψη παγιδεύεται ερωτικά ανάμεσα στον ψυχίατρό της και τον επίσης ψυχίατρο δίδυμο αδελφό του. Η νέα ταινία του Φρανσουά Οζόν, με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κανών, είναι ένα εκπληκτικά στιλιζαρισμένο camp δράμα, με δαιμόνιο χιούμορ και αυξανόμενη αίσθηση μυστηρίου, που αντλεί από τον Πολάνσκι του «Μωρού της Ρόζμαρι» ώς τη συναισθηματική υπερβολή ενός Αλμοδόβαρ. Ταινία-παιχνίδι που δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά, παρά μόνο ως προς την κινηματογραφική αισθητική της, απογειώνει την απόλαυση σε μια απολύτως κενή, αλλά έξτρα διασκεδαστική ψυχαναλυτική εξτραβαγκάντσα.

ΑΕΛΛΩ CINEMAX, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΙΓΛΗ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ, ΔΑΝΑΟΣ, ΕΛΛΗ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΟΣΚΑΡ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΙΝΕΑΚ, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

Το δωμάτιο των θαυμάτων   ★★½☆☆☆

(Wonderstruck, ΗΠΑ, 2017, 116’)

  • σκηνοθεσία: Τοντ Χέινς
  • ηθοποιοί: Τζούλιαν Μουρ, Οουκς Φέγκλεϊ, Μίλισεντ Σίμοντς, Τζέιντεν Μάικλ, Μισέλ Γουίλιαμς

Σε όλη του την εκπληκτική καριέρα ο Τοντ Χέινς κάνει ταινίες που υπογραμμίζουν και υποστηρίζουν τη διαφορετικότητα, ενώ, την ίδια στιγμή, αποτελούν παραμυθένια, σκοτεινά, ρομαντικά δείγματα σινεμά. Στο «Wonderstruck», με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κανών, οι στόχοι του είναι και πάλι αυτοί, αλλά η διατύπωσή του τόσο διασπασμένη σε παράλληλες ιστορίες, στοιχεία, σημάδια και αισθητικά ευρήματα, που χάνει τον συνδετικό κρίκο ο οποίος θα την οδηγούσε στη βαθιά συγκίνηση για την οποία είναι φτιαγμένη.

Βασισμένη στο βιβλίο του Μπράιαν Σέλζνικ (το «Ούγκο Καμπρέ» που ενέπνευσε πριν από λίγα χρόνια τον Μάρτιν Σκορσέζε), διανύοντας δύο εποχές στον χρόνο, το 1927 και το 1977, η ταινία παρακολουθεί δυο παιδιά κωφά, που φτάνουν μόνα στη Νέα Υόρκη, με τα μυστήρια και τους θησαυρούς της, αναζητώντας όχι απλώς την οικογένειά τους, αλλά κυρίως μια γωνιά του κόσμου όπου να μπορούν να προστατευτούν και ν’ αγαπηθούν. Οι μικροί πρωταγωνιστές, ο Οουκς Φέγκλεϊ και η κωφάλαλη ηθοποιός Μίλισεντ Σίμοντς, πλαισιώνονται από τη συναρπαστική Τζούλιαν Μουρ σ’ ένα διπλό ρόλο που αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι ικανή για υποκριτικό μεγαλείο.

Απομονωμένα τα «κομμάτια» του παζλ της ταινίας είναι το ένα πιο ευφάνταστο και αφοπλιστικό από το άλλο, με αποκορύφωμα μια ολόκληρη σεκάνς που εκτυλίσσεται σε μια μακέτα της Νέας Υόρκης. Αλλά όσο εκθαμβωτικά όμορφο και τρυφερό κι αν είναι το φιλμ, ο Τοντ Χέινς, από υπερβολικό ζήλο, στήνει ένα κατασκεύασμα πολύ βαρύ για τις απλές αλήθειες που θέλει να αφηγηθεί.

ΙΝΤΕΑΛ, ΝΙΡΒΑΝΑ, ΑΤΤΑΛΟΣ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ, ΔΙΑΝΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ

Ο επιβάτης   ★½☆☆☆

(The Commuter, ΗΠΑ, Μεγ. Βρετανία, 2017, 104’)

  • σκηνοθεσία: Ζάουμε Κολέτ-Σέρα
  • ηθοποιοί: Λίαμ Νίσον, Βέρα Φαρμίγκα, Πάτρικ Γουίλσον

Ενας ασφαλιστής που μόλις έχει απολυθεί, επιστρέφει με το τρένο στο σπίτι, στη γυναίκα και στον γιο του, με τη σταθερή διαδρομή που ακολουθεί καθημερινά. Μόνο που αυτή τη φορά θα του ανατεθεί μια μυστηριώδης αποστολή με διακύβευμα τον θάνατο: ενός αγνώστου, της οικογένειάς του ή τον δικό του. Μετά τα «Non-Stop» και «Νυχτερινή Καταδίωξη», ο σκηνοθέτης τού «Orphan» και του «Shallows» φέρνει ξανά τον Λίαμ Νίσον στα λημέρια της αντρίλας και του ξύλου, αυτή τη φορά με μια ευρηματική και κλειστοφοβική πλοκή θρίλερ που όμως ποτέ δεν εκτροχιάζει την αγωνία.

Jumanji: Καλώς ήλθατε στη ζούγκλα   ★★☆☆☆

(Jumanji: Welcome to the Jungle, ΗΠΑ, 2017, 119’)

  • σκηνοθεσία: Τζέικ Κάσνταν
  • ηθοποιοί: Ντουέιν Τζόνσον, Τζακ Μπλακ, Κέβιν Χαρτ, Κάρεν Γκίλαν

Είκοσι δύο χρόνια μετά την πρώτη… παρτίδα «Jumanji» (και με μια γλυκύτατη αναφορά στον Ρόμπιν Γουίλιαμς), το παιχνίδι αναβιώνει ως σκονισμένο video game και στέλνει τέσσερις αταίριαστους μαθητές στη ζούγκλα με τη μορφή των άβαταρ που επιλέγουν. Κωμική περιπέτεια που ξεκινά με χαριτωμένες αναφορές στα σημερινά στερεότυπα κοριτσιών και αγοριών, αλλά εξελίσσεται με μείωση του ενδιαφέροντος σε κάθε «πίστα».

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας