Ενας «αντάρτης» για την ηγεσία των Εργατικών

corbyn.jpg

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν Ο Τζέρεμι Κόρμπιν διεκδικεί την ηγεσία των Εργατικών | Stefan Rousseau / PA via AP

«Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη, κυρίως νέοι αλλά όχι μόνο, που δεν ανέχονται άλλο να τους λέει η τραπεζική ελίτ, η οποία κατέστρεψε τις οικονομίες πολλών χωρών και προκάλεσε την τραπεζική κρίση, πως -με τον έναν ή τον άλλο τρόπο- ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός είναι η λιτότητα που καταλήγει συνήθως σε ακόμα μεγαλύτερη ανισότητα στην κοινωνία μας».

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν, μία από τις ριζοσπαστικότερες φωνές της αριστερής πτέρυγας των Βρετανών Εργατικών, δεν μασάει τα λόγια του έχοντας μπει δυνατά στην κούρσα διεκδίκησης της ηγεσίας του βαθιά διχασμένου κόμματος, μετά την ντροπιαστική ήττα του Μαΐου και την παραίτηση του Εντ Μίλιμπαντ.

Σε συνέντευξή του στην «Daily Mirror» παραλληλίζει μια πιθανή επιτυχία της υποψηφιότητάς του, βασισμένης ξεκάθαρα σε αντι-νεοφιλελεύθερη ατζέντα, με τη λαϊκή στήριξη που απολαμβάνουν αριστερά κόμματα στην Ευρώπη όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Podemos. «Εχω πάει στην Ελλάδα και την Ισπανία. Είναι πολύ ενδιαφέρον πως σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, που αποδέχονται τη λιτότητα και την εφαρμόζουν, καταλήγουν να χάνουν πολλά στελέχη και οπαδούς. Νομίζω πως εδώ έχουμε μια ευκαιρία να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Θα φέρουμε πίσω τους ανθρώπους επιστρέφοντας στις αρχές μας» λέει ο 66χρονος Κόρμπιν. Να δοθεί δηλαδή μια διαφορετική εναλλακτική στους κεντροαριστερούς Βρετανούς ψηφοφόρους, που βλέπουν το Εργατικό Κόμμα να σύρεται πίσω από την ατζέντα των κυβερνώντων Τόρις και να υιοθετεί μια «λιτότητα light».

Το παρελθόν του

Ποιος είναι όμως ο Τζέρεμι Κόρμπιν, η υποψηφιότητα του οποίου έχει προκαλέσει εσωκομματικό σεισμό στους Εργατικούς και έχει πυροδοτήσει έναν λυσσαλέο πόλεμο εναντίον του;

Αυτοαποκαλείται σοσιαλιστής και εκλέγεται αδιάλειπτα βουλευτής από το 1983. Είναι ένας από τους μαχητικότερους «αντάρτες» της αριστερής πτέρυγας, έχοντας καταψηφίσει 533 φορές το κόμμα του στο Κοινοβούλιο από το 1997, που ο Τόνι Μπλερ κέρδισε τις εκλογές.

Ο Κόρμπιν αποστασιοποιήθηκε από τη στροφή προς το κέντρο των Νέων Εργατικών και τον περίφημο αλλά πλήρως αποτυχημένο «τρίτο δρόμο» του Μπλερ.

Η σύγκρουσή τους κορυφώθηκε την περίοδο της στρατιωτικής επέμβασης στο Ιράκ, αφού ο Κόρμπιν υπήρξε πρωτοστάτης στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια κατά του τότε πρωθυπουργού.

Τάσσεται υπέρ της δημόσιας ιδιοκτησίας των τραπεζών και της επανακρατικοποίησης ιδιωτικοποιημένων δημόσιων επιχειρήσεων, όπως οι βρετανικοί σιδηρόδρομοι.

Επιζητά υψηλότερη φορολόγηση πλουσίων και μεγάλων επιχειρήσεων, τη μείωση -αν όχι κατάργηση- των διδάκτρων στα βρετανικά Πανεπιστήμια, την άρση των περιορισμών στη μετανάστευση και των περικοπών στα κοινωνικά επιδόματα.

Δεν προκαλεί λοιπόν εντύπωση που το μιντιακό κατεστημένο και οι πανικόβλητοι εσωκομματικοί του αντίπαλοι έχουν πέσει να τον φάνε, ιδιαίτερα μετά την πρώτη δημοσκόπηση που τον φέρνει να προηγείται από τους άλλους τρεις συνυποψηφίους του.

Ο Κόρμπιν έρχεται πρώτος με 43% έναντι 26% του πρώην υπουργού Υγείας Αντι Μπέρναμ, 20% της σκιώδους υπουργού Εσωτερικών Ιβέτ Κούπερ και 11% της σκιώδους υπουργού Πρόνοιας Λιζ Κένταλ.

Αν η εκλογική διαδικασία, που ξεκινά τον Αύγουστο με τη συμμετοχή μελών και υποστηρικτών του κόμματος και ολοκληρώνεται στις 12 Σεπτεμβρίου, κατέληγε σε μονομαχία μεταξύ των δύο επικρατέστερων, ο Κόρμπιν θα κέρδιζε τον Μπέρναμ με 53% έναντι 47%.

Παραληρήματα

Οσοι στήριξαν με την καρδιά τους τον Κόρμπιν, θα πρέπει «να κάνουν μεταμόσχευση» ήταν η κακόβουλη αποστροφή του Μπλερ σε ομιλία–παρέμβασή του στα εσωτερικά του κόμματος, το οποίο, όπως κινδυνολόγησε, δεν θα επανέλθει στην εξουσία υιοθετώντας μια «παρωχημένη αριστερή πλατφόρμα».

«Καθυστερημένους» αποκάλεσε ο πρώην σύμβουλός του Τζον ΜακΤέρναν όσους βουλευτές προσυπέγραψαν την υποψηφιότητα Κόρμπιν, ορισμένοι εκ των οποίων ομολογούν πως έχουν μετανιώσει.

Τυχόν νίκη του θα ήταν «καταστροφή» για τους Εργατικούς, λέει η συνυποψήφιά του Λιζ Κένταλ, ενώ μεγαλοχορηγοί του κόμματος προειδοποιούν για διάσπαση και απόσυρση της χρηματοδότησής τους.

Η «Sun» χαρακτήρισε την υποψηφιότητά του «επικίνδυνη μαρξιστική υποτροπή», ενώ οι «Financial Times» τον συνέκριναν με τον υπερλαϊκιστή πλουτοκράτη Ντόναλντ Τραμπ, που διεκδικεί το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, ψύχραιμες φωνές στους κόλπους των Εργατικών, όπως ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπλερ, Τζον Πρέσκοτ, μιλούν με θετικά λόγια για τον «αντάρτη».

Μέχρι και βουλευτές του ευρωσκεπτικιστικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας (UKIP) θέλουν να τον δουν στο τιμόνι των Εργατικών, ενώ Συντηρητικοί σχολιαστές εγκαινίασαν ηλεκτρονική εκστρατεία υπέρ του στο twitter με το hashtag #ToriesforCorbyn.

Οι κακές γλώσσες αποδίδουν την -οξύμωρη φαινομενικά- συμπαράσταση μερίδας της Δεξιάς στο πρόσωπό του στον ευσεβή πόθο πως ο Κόρμπιν, ως αριστερός ηγέτης πλέον των Εργατικών, όχι μόνο δεν θα καταφέρει να συσπειρώσει την εκλογική βάση, αλλά θα αποτελέσει έναν αντίπαλο που θα ηττηθεί εύκολα και στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.