Άνθρωποι με τον πόνο προσκεφάλι

Ξυπνούν χαράματα με ένα τρύπημα. Η πρώτη ενδοφλέβια της μέρας. Σκληρό πάλλευκο φως διαπερνά τα γαντζωμένα κλειστά βλέφαρα. Προφασίζονται ονειροφαντασιές, ζώντας εφιάλτη. Αντί για πουπουλένιο μαξιλάρι, προσκέφαλό τους έχουν τον πόνο. Γιγαντώνεται τις νύχτες, γεμίζει ίδρωτα τα σκληρά σεντόνια, τραβά το κορμί απ την ψυχή σαν αόρατος Πιτυοκάμπτης.

Του Σαββίδη το κουμπούρι, μήτε το είδαν να βγαίνει. Δάχτυλο στη σκανδάλη, η μίζερη επωδός της κάθε μέρας. Μόνιμη αγωνία εάν και πότε ο μεγάλος διαιτητής θα σφυρίξει τη λήξη του αγώνα, χωρίς παράταση. Αντί για ταινίες ταμειακής, σε αυτό το γήπεδο πετιούνται ρολά από γάζες κι επιδέσμους.

Μια αχτίδα σπάει περνώντας απ το λερό τζάμι του παραθύρου. Αντανακλά στο λευκό μέταλλο του κρεβατιού που πολλών δ' ανθρώπων νόον έγνω. Τραβάει άναρχες κίτρινες χαρακιές στο πολυκοιταζόμενο ταβάνι κι αναπηδά σε μια αφημένη στην άκρη, φιάλη οξυγόνου.

Το οξυγόνο ασφυκτιά στην πολύβουη πόλη να ξεμυτίσει απ τα ισχνά δεντράκια της αλέας. Ένα θρόισμα εδώ, μια ανάσα άνθησης εκεί, λίγο χρώμα ανάμεσα σε κτίρια λευκά, του πόνου αποθήκες. Η μέρα ριγά σαν γατάκι στου ανοιξιάτικου ανέμου το χάδι και κάτι αλητοπερίστερα της πλατείας, ψιθυριστά κουτσομπολεύουν την τόση της ευαισθησία...

Ανάλγητα σκαρφαλώνει στις καρδιές ο φόβος. Σαν αράχνη σιχαμερή που πέφτει στην πλάτη σε αιφνίδιο πέρασμα κι αρχίζει να κόβει δρόμο κάτω απ τα πουκάμισα με χνουδωτές αποκρουστικές δαγκάνες. Κι από κοντά, πότε η ανησυχία του απρόσμενου και πότε του αναπόδραστου.

Για τους ανθρώπους που χουν τον πόνο προσκεφάλι, οι ειδήσεις των οκτώ ελάχιστη σημασία έχουν. Του Ερντογάν οι τσιφτετελοτσαμπουκάδες και του κυρΦώτη οι μπελάδες. Η διαρκής τσιγκολελέτα ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Η οικονομία που φυλλορροεί κι η επιχειρηματικότητα που φθίνει.

Τους απασχολούν τα νοσήλια και της νοσοκόμας η ικανότητα να βρίσκει φλέβα στις τρεις τη νύχτα. Εάν οι εξετάσεις βγουν «καλές» κι αν ο κακοαμοιβόμενος γιατρός θυμάται καλά εκείνον τον όρκο στον Ιπποκράτη. Αν το απασφαλισμένο ασφαλιστικό ταμείο θα καλύψει τις δαπάνες και τι θα γίνουν οι λογαριασμοί εκείνοι που στοιβάζονται κάτω από το χαλάκι της ξώθυρας.

Πόσος πόνος ελλοχεύει στην επιβίωση και τη διαβίωση του σύγχρονου ´Ελληνα, που συνθλίβεται χρόνια τώρα στης ένδειας τον τορβά; Πώς αυτή η εθνική και ιδεολογική εξαθλίωση σωματοποιείται και μετατρέπει τη χώρα σε ημιθανές σαρκίο, βορά στα λυκόρνια των θεσμών και των... δεσμών;

Για κείνους που για λίγο ή για πολύ στον πόνο δώσαν προσκεφάλι, ο αχός του δρόμου κι η ξεχασμένη γεύση του καφέ, τα ερωτοσκιρτήματα της άνοιξης κι η μυρωδιά της πρωινής πάχνης στα φύλλα, πιο βαθιά κι απ τον ίδιο τον πόνο, τους τρυπάνε.

Γύρω τους άνθρωποι συνεχίζουν να αγκομαχούν, να τσακώνονται σε αδίεξοδες λεωφόρους και αοριστολογικές ατραπούς, να αναζητούν απάγκιο παρά θιν αλός για την περιβόητη ακοινωνικοποίητη κοινωνική υποχρέωση του «φαίνεσθαι καφέ», να συγχρωτίζονται σε παρέες που όλη η επικοινωνία εξαντλείται σε ανταλλαγές δεδομένων... Να παραμερίζουν τα ουσιώδη και να διαγκωνίζονται για τα σκειώδη, να απολύονται και να απόλλυνται, να παρασύρονται και να διαφθείρονται, να παροδηγούνται και να ποδηγετούνται. 

Για κείνους όμως που τον πόνο έχουν προσκεφάλι, ακόμη και το βογκητό που κοχλάζει να βγει, ζωή ακόμα είναι!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας