70 χρόνια από τον θάνατο του Αρη Βελουχιώτη

aris_velouxiotis2.jpg

Φωτόγραφία: Σπ. Μελετζή

Πριν από 70 χρόνια στο φαράγγι του Φάγγου (Μεσούντα Άρτας ) ο περικυκλωμένος από κυβερνητικούς στρατιώτες Άρης Βελουχιώτης πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, 40 χρόνων , έβαζε τέλος στη ζωή του για να μη παραδοθεί.

Το κομμένο κεφάλι του καθώς και των συντρόφων του την επομένη μέρα βρίσκονταν κρεμασμένο στους φανοστάτες των Τρικάλων.

Ο Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) περνούσε στην ιστορία σαν θρύλος.

Τιμώντας την μνήμη του αετού των Αγράφων σημειώνουμε βασικές εκτιμήσεις για τον Άρη Βελουχιώτη.

Η περίπτωση του Άρη Βελουχιώτη δεν είναι ένα ιστορικό παράδοξο, αλλά το «σύμπτωμα» της σφοδρής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Γερμανικό φασισμό και τον Ελληνικό λαό, στην πενταετία 1940-1945 που πήρε ένοπλη μορφή.

Ο Άρης Βελουχιώτης είναι γέννημα θρέμμα και ανώτερη συμπύκνωση της εποχής του.

Ο εμπνευστής και πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ είναι επίσης γνήσιο τέκνο του επαναστατικού ΚΚΕ και της μπολσεβίκικης κληρονομιάς.

Παρά τις αντιθέσεις του Άρη με την ηττοπαθή πολιτική γραμμή της ηγεσίας του ΚΚΕ στο χρονικό άξονα Λίβανος – Καζέρτα – Δεκεμβριανά – Βάρκιζα, ο Άρης Βελουχιώτης παρέμενε πεισματικά και αταλάντευτα κομμουνιστής, λαϊκός αγωνιστής.

Ο Άρης Βελουχιώτης συνδύαζε τη λαϊκή διορατικότητα, την πολεμική οξυδέρκεια και το πνεύμα της σύγκρουσης. Κανένα όμως από τα γραπτά του και ιδιαίτερα «ο λόγος στη Λαμία» που είναι συμπύκνωση των πολιτικών του πεποιθήσεων δεν αναδεικνύει στοιχεία ανωτάτου κομμουνιστικού στελέχους.

Όσοι μιλούν για το αντίθετο ή σφάλλουν η εθελοτυφλούν ή μελέτησαν πλημμελώς την ιστορία.

Στον ΕΛΑΣ ο Στ. Σαράφης ήταν η προμετωπίδα ο Άρης Βελουχιώτης η οργανωτική ψυχή και ο Α. Τζήμας ( Σαμαρινιώτης) η πολιτική καθοδήγηση.

Η στρατιωτική οξυδέρκεια του Άρη στις μάχες κατά των Γερμανών αλλά και των δοσίλογων, του ΕΔΕΣ, ΕΚΚΑ συναντήθηκε με την πρόβλεψη του για το ρόλο των Άγγλων γεγονός που αρνήθηκε επίμονα να κατάλαβε η ηγεσία του ΚΚΕ (Σιάντος – Ιωαννίδης ).

Η συγκρουση Ν. Ζαχαριάδη – Α. Βελουχιώτη είναι συνθετότερο ζήτημα. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ισχύει το δόγμα πως «τα όπλα οδηγούν την πολιτική» αλλά ακριβώς το ανάποδο.

Ο Ν. Ζαχαριάδης ευθύνεται βεβαίως για την κάλυψη της συμφωνίας της Βάρκιζας όταν ήρθε από το Νταχάου, τον πολίτικο αποκεφαλισμό του Βελουχιώτη, την ανακάλυψη του «Μακεδονικού», τον εγωκεντρισμό του στην 6η ολομέλεια του ΚΚΕ (1956) την καταδίκη των κινέζων κομμουνιστών, και των Μαρξιστών – Λενινιστών.

Πολύ περισσότερο για την τεράστια σιωπή του στο τελευταίο διάστημα της ζωής του όταν ήδη είχε ξεσπάσει η διένεξη στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα. Αναμφίβολα όμως είναι η μεγαλύτερη πολιτική προσωπικότητα που γέννησε το επαναστατικό ΚΚΕ. Η καταδίκη του Άρη Βελουχιώτη από το Ριζοσπάστη δεν τιμά τον Ν. Ζαχαριάδη, άλλωστε 2 χρόνια αργότερα ο αναγκαστικός εμφύλιος μαρτυρά ότι οι συμβιβασμοί δεν απέδωσαν.

Ο όψιμος εκθειασμός του Άρη Βελουχιώτη από ρεφορμιστές, οπορτουνιστές και ασπόνδυλους ακαδημαϊκούς του γλυκού νερού δείχνει υποκρισία και φαρισαϊσμό. Οι κάθε λογής αναθεωρητές υψώνουν στον ουρανό τον Άρη Βελουχιώτη για να θάψουν το ΚΚΕ και τον Ν. Ζαχαριάδη. Όμως πάει πολύ οι υμνητές της Ευρώπης της κάλπης και της ξενοδουλείας να δηλώνουν θαυμαστές ενός ανθρώπου που έβλεπε την ένοπλη σύγκρουση, την αντίσταση στους Γερμανο -Αγγλους και την επανάσταση ως το μόνο δρόμο για την ανεξαρτησία και τη λευτεριά του τόπου.

Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει! Δεν μπαίνει το μουσείο, ούτε προσαρμόζεται στην κλίνη του Προκρούστη για να εξυπηρετήσει σημερινές μικροσκοπιμότητες.

Η στράτευση, η ανιδιοτέλεια, η αφοσίωση η διορατικότητα και η μαχητικότητα για την υπόθεση του λαού είναι τα καλύτερα και αναγκαία διδάγματα από την ζωή και τη δράση του Άρη Βελουχιώτη. Αυτά δηλαδή που συνέχουν το αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα και τρομάζουν τους εχθρούς του λαού.

Η απότιση «φόρου μνήμης και τιμής» στον Άρη Βελουχιώτη δεν μπορεί παρά να συνδέεται με την συνέχιση των αγώνων για την ολοκλήρωση του έργου που άφησε μετέωρο η μεγάλη δεκαετία 1940 – 1950.

Η ανεξαρτησία η λευτεριά και η προκοπή του λαού βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με όλους τους ξένους προστάτες και όλους τους ντόπιους υποστηρικτές του.

Τα όνειρα μπορούν να πάρουν εκδίκηση μόνο όταν ανατραπεί το καθεστώς της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού.

Τιμή και δόξα στον Αρη Βελουχιώτη

*στέλεχος του Μ-Λ ΚΚΕ

 

 

 

Μέλος της
ΕΝΕΔ