Ο Βαγγέλης Παυλίδης ήταν ένας πολύ σπουδαίος γελοιογράφος και εικονογράφος, ένας ευφυής δημιουργός με φοβερές σχεδιαστικές ικανότητες.

Οι καρικατούρες πολιτικών και άλλων προσώπων που σκάρωνε ήταν βγαλμένες από τη βαθιά και πλούσια παράδοση του γκροτέσκου και της υπερβολής που γίνονται πολύτιμα εργαλεία στα χέρια του καλλιτέχνη όταν έχουν στόχο την εξουσία και όχι τα θύματά της. Και ο Βαγγέλης Παυλίδης, αντισυμβατικός και παραγωγικότατος, ήταν ένας γελοιογράφος που σεβόταν τις καταστατικές αρχές της πολιτικής γελοιογραφίας.

Στο στόχαστρό του βρισκόταν πάντα η εξουσία και τα πρόσωπα που «επέλεγε» το άξιζαν με το παραπάνω: πολιτικοί αρχηγοί, βουλευτές, πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί και δικτάτορες ξεχείλωσαν, παραμορφώθηκαν, σούφρωσαν, μάκρυναν, μίκρυναν, χόντρυναν στα σκίτσα του που συλλέχθηκαν σε λευκώματα τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια («Επτά Χρόνια Γρουσουζιά» και «Ολα Δεξιά») αλλά και αργότερα («Γελοιογραφίες (;)» και «Εθνική Πινακοθήκη») με σκίτσα από το «Βήμα» και τον «Ταχυδρόμο».

Δεν έμεινε, όμως, μόνο σε αυτούς. Οι εικονογραφήσεις του, ιδιαίτερα στο παιδικό βιβλίο, ήταν μοναδικές. Είχε κατακτήσει πολλά ελληνικά και διεθνή βραβεία, έργα του κοσμούν ορισμένα από τα σημαντικότερα μουσεία και κέντρα του χιούμορ και του σκίτσου της Ευρώπης, ενώ η πολιτική και κοινωνική δράση του στη Ρόδο όπου ζούσε ήταν έντονη. Οπως έντονη ήταν και η δραστηριοποίησή του στη Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων, της οποίας ήταν ενεργό μέλος.

Ο Βαγγέλης Παυλίδης πέθανε ανήμερα το Πάσχα, σε ηλικία 74 ετών, αφήνοντας τον χώρο της ελληνικής γελοιογραφίας φτωχότερο. Το σκίτσο του φίλου του, συνεργάτη και συντοπίτη του, Μιχάλη Κουντούρη, είναι ο καλύτερος αποχαιρετισμός για έναν μεγάλο καλλιτέχνη.