Διαδήλωση πραγματοποίησαν σήμερα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης άτομα από τον ευρύτερο αντιεξουσιαστικό χώρο εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στις καταλήψεις και συγκεκριμένα στη Libertatia, αλλά και την αντίθεσή τους στη «φασιστική απειλή στα Βαλκάνια».
Η Πανβαλκανική διεθνιστική πορεία αλληλεγγύης ξεκίνησε από την Καμάρα για να στείλει το μήνυμα ότι πρέπει «να υπερασπιστούμε τις δομές του αγώνα, να ανοικοδομήσουμε με δικά μας μέσα ό,τι καταστράφηκε από τα χέρια που χαιρετούν».
Μικροεπεισόδια σημειώθηκαν στη λήξη της διαδήλωσης, όταν ομάδα ατόμων πέταξε αντικείμενα στους αστυνομικούς, οι οποίοι στη συνέχεια τους απώθησαν.
Στην κινητοποίηση συμμετείχαν περίπου 2.000 άτομα από την Ελλάδα και τις Βαλκανικές χώρες, σύμφωνα με την αστυνομία. Νωρίτερα η κυκλοφορία διακόπηκε στην Εγνατία έχει διακοπεί από το ύψος του Βαρδάρη έως την οδό Γ΄Σεπετεμβρίου.
Στο κάλεσμα της διαδήλωσης μεταξύ άλλων τονίζεται το εξής: «Ξεκινώντας από το λεγόμενο «μακεδονικό» ζήτημα, νομίζουμε ότι είναι περιττό να αναφέρουμε ξανά τι έγινε στα δυο συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, ποιες πολιτικές δυνάμεις άντλησαν πολιτική υπεραξία από τον κόσμο που κατέβηκε, πώς ξεπλύθηκε ο φασισμός στον βούρκο της λήθης. Είναι πράγματα που το αντιφασιστικό κίνημα (και η συλλογικότητά μας αντίστοιχα) έχει αναλύσει ενδελεχώς το τελευταίο διάστημα.
Σ’ αυτό που θέλουμε να σταθούμε είναι στη σημασία των δημόσιων, ανακοινωμένων αντισυγκεντρώσεων ενάντια στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, καθώς δείξανε ότι ακόμα και στις χειρότερες μέρες εθνικιστικού παροξυσμού, ο κόσμος του αγώνα θα βρίσκεται στο δρόμο. Λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο των συγκεντρώσεων για το μακεδονικό, αλλά χωρίς φόβο, σύντροφοι και συντρόφισσες στάθηκαν στην Καμάρα(21/1) και τα Προπύλαια(4/2) απέναντι στο παραλήρημα εκείνων των ημερών.
Αναγνωρίζοντας την ιστορική σημασία τέτοιων γεγονότων, κομμάτι του κινήματος αποφάσισε να μην αφήσει στη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και τον φασισμό να δράσουν ανενόχλητοι στο δημόσιο πεδίο και το κεντρικό πολιτικό σκηνικό και στάθηκε απέναντί τους με τα προτάγματα του διεθνισμού και της ταξικής αλληλεγγύης. Αποφάσισε να εκφράσει τον κόσμο εκείνο που αντιτάσσεται στον εθνικισμό, τον πόλεμο και το μίσος σε καθετί διαφορετικό.
«Επομένως, ένα από τα δυο βασικά διακυβεύματα αυτή τη στιγμή είναι η διεθνιστική αλληλεγγύη. Απέναντι στον ολοένα και εντεινόμενο εθνικισμό στην περιοχή των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου πρέπει να στηθούν τα αναχώματα του διεθνισμού και της αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεσμένων» σημειώνεται.
