Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

ους βρήκανε το Σάββατο, το επιβεβαίωσαν τη Δευτέρα… Παράξενη «πολιτική» ακολουθεί, καθώς φαίνεται, η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης αναφορικά με την ανεύρεση των πτωμάτων δύο ατόμων στην Αλεξανδρούπολη -πιθανότατα μεταναστών- ο θάνατος των οποίων αποδίδεται σε εγκληματική ενέργεια.

Οπως έγινε γνωστό χθες, τα πτώματα βρέθηκαν σε κατάσταση προχωρημένης σήψης μέσα σε παλιό πολιτιστικό κέντρο του εγκαταλειμμένου χωριού Πόταμος, του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Σύμφωνα με πληροφορίες, από τα έως τώρα στοιχεία εκτιμάται ότι πρόκειται για μετανάστες χωρίς χαρτιά, ηλικίας μεταξύ 35 και 40 ετών.

Το εγκαταλειμμένο κτίριο όπου βρέθηκαν σπάνια χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις και καθώς η περιοχή είναι έρημη, συχνά μετανάστες βρίσκουν σε αυτό καταφύγιο – κατάσταση για την οποία είναι απολύτως ενήμερες οι αρχές. Η αστυνομία επιβεβαίωσε τη Δευτέρα την ανεύρεση των πτωμάτων, ύστερα από δημοσιογραφικές ερωτήσεις, αν και είχαν ανακαλυφθεί από το Σάββατο.

Σημάδια άγριας συμπλοκής

Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιατροδικαστικής Παύλο Παυλίδη, πρόκειται για δύο άντρες που έχασαν τη ζωή τους κάτω από βίαιες συνθήκες περίπου έναν μήνα πριν. Από τα μέχρι στιγμής στοιχεία φαίνεται ότι είχαν πάρει μέρος σε αιματηρή συμπλοκή, καθώς έφεραν πολλαπλές πληγές που προκλήθηκαν από μαχαίρια, μπουκάλια, καρέκλες και άλλα αντικείμενα.

Στην κατοχή τους δεν βρέθηκαν έγγραφα από τα οποία να προκύπτουν τα στοιχεία ταυτότητας των νεκρών, ενώ λόγω της προχωρημένης σήψης η αναγνώριση καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη και ίσως να μη γίνει ποτέ…

Πάντως, μετά το 2004 και την αναβάθμιση των εγκληματολογικών εργαστηρίων της ΕΛ.ΑΣ., το νεκροτομείο στην Αλεξανδρούπολη κρατά δείγμα DNA από κάθε μη αναγνωρίσιμη σορό. Το πρωτόκολλο προβλέπει ότι οι μη ταυτοποιημένοι νεκροί παραμένουν τρεις μήνες στο Νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης πριν θαφτούν στο μουσουλμανικό νεκροταφείο στο χωριό Σιδηρώ πάνω από το Σουφλί, με δαπάνη του υπουργείου Υγείας.

Υπάρχουν, μάλιστα, περιπτώσεις που η ταυτοποίηση έγινε αρκετό καιρό μετά την ταφή, οπότε ζητήθηκε η εκταφή και η μεταφορά των οστών πίσω στην πατρίδα των «χαμένων» μεταναστών από συγγενείς τους.