Ημουν μαθητής του Δημοτικού, όταν ο πατέρας μου μου έδειξε μια μέρα στον δρόμο ένα αστείο, κατ’ εμέ, «αυτοκίνητο». Είναι, μου είπε, μια αξιόλογη ελληνική προσπάθεια και το λέμε Attica Δημητριάδη.
Η ιστορία ξεκινά μερικά χρόνια πριν. Στο Μοσχάτο ιδρύθηκε μια εταιρεία που κατασκεύαζε πλαστικά οχήματα. Ηταν η Bioplastic του Γιώργου Δημητριάδη.
Ο Γ. Δημητριάδης είχε σχεδιάσει και κατασκευάσει ένα ελαφρύ τετράτροχο επιβατηγό αυτοκίνητο (το μοντέλο 505) το 1958, με την πρόθεση της παραγωγής.
Ενας φόρος όμως, που επιβλήθηκε στα τετράτροχα αυτοκίνητα, περιόρισε την προοπτική επιτυχίας του αυτοκινήτου στην αγορά.
Ετσι προσανατολίστηκε στην παραγωγή τρίτροχων (φορολογούμενων ως «μοτοσικλετών» στην Ελλάδα) και το 1962 άρχισε την παραγωγή ενός μοντέλου, κάτω από την άδεια της Fuldamobil της Γερμανίας, με το όνομα Attica 200 (καθώς ήταν πολύ πιο εύκολο για αυτοκίνητα πιστοποιημένα στο εξωτερικό να λάβουν πιστοποίηση για να παραχθούν στην Ελλάδα).
Το αυτοκίνητο (στη φωτογραφία) κατασκευάστηκε με μερικές αλλαγές από το αρχικό γερμανικό σχέδιο, αλλά αργότερα δύο διαφορετικές εκδόσεις cabriolet αναπτύχθηκαν από την ίδια την Attica.
Κινητήρες 200 κ.εκ. (από τη Sachs, Heinkel καθώς και κινητήρες που κατασκευάστηκαν από την ίδια την Attica) χρησιμοποιήθηκαν για τις διαφορετικές εκδόσεις του αυτοκινήτου.
Το μοντέλο είχε αρκετή επιτυχία στην Ελλάδα και παραμένει αγαπητό μέχρι και τις μέρες μας. Το Attica 200 συνέχισε να παράγεται μέχρι το 1971.
Το 1968 η Bioplastic χρησιμοποίησε το σχέδιο του Attica 200 για τη δημιουργία ενός ελαφρού τρίκυκλου φορτηγού με το εμπορικό σήμα Delta με μέτρια επιτυχία.
Το 1965 το Attica είχε ήδη κάνει μια προσπάθεια να εισέλθει στην αγορά των τετράτροχων αυτοκινήτων παρουσιάζοντας το Carmel 12.
Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε με άδεια της ισραηλινής Autocars Co. Ltd. (η οποία με τη σειρά της είχε χρησιμοποιήσει την τεχνολογία της βρετανικής Reliant), με μικρή ελληνική προστιθέμενη αξία.
Παρά τη διαφημιστική εκστρατεία, το αυτοκίνητο δεν πέτυχε και μόνο 100 Attica Carmel 12 κατασκευάστηκαν.
Το 1977 ο Δημητριάδης μετονόμασε την Bioplastic σε DIM Motor για να παραγάγει το DIM, ένα εντελώς καινούργιο επιβατικό αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε από την εταιρεία.
Το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στην Εκθεση Αυτοκινήτων της Γενεύης το 1977, αλλά η παραγωγή περιορίστηκε σε ελάχιστα κομμάτια.
