Σε όλες τις εποχές, στο Ρίο ντε Τζανέιρο η φτώχεια νικάει την περηφάνια αλλά αυτή, ακόμη κι αν μοιάζει αποκαμωμένη, πάντα ανασαίνει, βρίσκει απάντηση, επιβιώνει.
Οταν, συμπερασματικά με φιλικό τόνο, το είπαμε στον Πάολο Τρέντο, στενό φίλο του Ρομάριο, πρόσθεσε συγκινημένος: «Ναι, κι έτσι η ζωή πάει μπροστά».
Πρόκειται για «δεξί χέρι» του άλλοτε εμπνευσμένου επιθετικού ενώπιον των νέων πολιτικών βλέψεών του.
Ηδη, ο, 52χρονος πλέον, Ρομάριο είναι γερουσιαστής, αλλά «τώρα θέλω να βγω στα βαθιά με τα… κουπιά στα χέρια», όπως δήλωσε την Τρίτη στη βραζιλιάνικη τηλεόραση.
Σπάνια θα βρεις κάποιον στη βραζιλιάνικη, αχανή μεγαλούπολη να εκφράσει αμφιβολίες για τις προθέσεις του Ρομάριο ντε Σόουζα Φαρία, υποψήφιου κυβερνήτη της γενέτειράς του.
Οσο κι αν η καχυποψία βασιλεύει, γενικότερα, προς όσους, σε βάθος χρόνου, έχουν τάξει «καλύτερη-ασφαλέστερη ζωή» αντί του τοπικού χάσματος παρανομίας και της φτώχειας.
Οσο κι αν ακόμη και για τον ίδιο, άλλοτε λαϊκό ήρωα με την εθνική ομάδα, έχει δημοσιοποιηθεί και αν και διαψεύστηκε αξιοποιείται από τους πολιτικούς αντιπάλους του η απόκρυψη περιουσιακών στοιχειών ώστε να γλιτώσει φόρους.
Βραζιλιάνοι συνάδελφοι βεβαίωσαν πως η ίδια, «ανεπιβεβαίωτη» αποκάλυψη δεν έχει επηρεάσει τη σταθερά υψηλή δημοτικότητά του.
Από εκεί ξεκίνησαν τα δικά μας ερεθίσματα προς τον Ρομάριο:
«Οπως και όταν έπαιζα, δεν προσπαθώ και τώρα να πείσω με λόγια παρά μόνο με πράξεις για τις προθέσεις μου. Αυτό θέλω να κάνω και αν κερδίσω την εμπιστοσύνη των συμπολιτών, να δώσω απαντήσεις με έργα. Τα έχει ανάγκη ο τόπος μας, τα έχω ανάγκη κι εγώ επειδή γεννήθηκα εδώ, ξέρω κάθε γωνιά αυτής της πόλης».
Κομματική στέγη του είναι το κεντρώο κόμμα των Podemos. Αλήθεια, πρόκειται για… ομάδα που μπορεί να προσφέρει θέαμα στους ψηφοφόρους;
Οπου… «θέαμα» οι λύσεις στην καταπολέμηση της, συχνά ανεξέλεγκτης, βίας και η μείωση της ανεργίας. Τα καίρια προβλήματα του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Του άρεσε ο ποδοσφαιρικός συσχετισμός:
«Τα κρούσματα βίας έχουν γίνει ανεξέλεγκτα. Η ανεργία μαστίζει, ξέρω τα προβλήματα, δεν λέω ψέματα στον εαυτό μου και στους συμπολίτες. Αλλωστε πώς μπορείς να τους πείσεις με ψέματα για μια δύσκολη-απειλητική κατάσταση που ζουν καθημερινά; Οφείλω να δείξω αγάπη και αποφασιστικότητα αν, όπως πιστεύω, τελικά κερδίσω την προτίμησή τους, αν εκλεγώ».
Δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς
«Δεν είμαι πολιτικός, είμαι φίλος των πολιτών-ψηφοφόρων. Η διαφορά μου με τους πολιτικούς αντιπάλους μου είναι ότι εκείνοι παίρνουν εντολή από την ψήφο στην κάλπη, ενώ εγώ, ήδη, έχω πάρει εντολή από την αγάπη του κόσμου όταν έπαιζα ποδόσφαιρο! Κι αυτό μαζί με τα μεγάλα προβλήματα του Ρίο με υποχρεώνουν να ανταποδώσω την ίδια αγάπη. Με έργα».
Εργα σαν… αυτά που έκανε όταν μάγευε με την μπάλα στα πόδια ως παίκτης της Φλαμέγκο, της Φλουμινένσε, της Βάσκο ντα Γκάμα και βέβαια της Εθνικής Βραζιλίας (70 συμμετοχές-55 γκολ).
Πέντε από αυτά και ένα πέναλτι στην τελική διαδικασία του νικηφόρου τελικού με την Ιταλία είχε πετύχει όταν στέφθηκε πρωταθλητής κόσμου στο Παγκόσμιο Κύπελλο των Ηνωμένων Πολιτειών (1994).
«Οι άμυνες στο γήπεδο είναι πιο καθαρές απ’ την πολιτική. Αλλά δεν φοβάμαι, είμαι μαθημένος», ήταν η κορύφωση του λόγου του, συνοδεία χαμόγελου, στην τελευταία τηλεοπτική εμφάνισή του.
