Οι βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής, αλλά και οι παράλληλες ανοιχτές προκριματικές για την εκλογή των προεδρικών υποψηφίων τμημάτων τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς στην Κολομβία ανέδειξαν σε κυρίαρχη δύναμη το κακώς αποκαλούμενο Δημοκρατικό Κέντρο (CD), το ακραίο κόμμα του πρώην προέδρου Αλβαρο Ουρίμπε (2002-2010).
Ο διαβόητος για τις σχέσεις του με τους παραστρατιωτικούς πολιτικός, που από τον περασμένο μήνα αντιμετωπίζει νέα δικαστική έρευνα για τον ρόλο που έπαιξε στις σφαγές δύο κοινοτήτων και στη δολοφονία του κοινοτικού ηγέτη Χεσούς Μαρία Βάγιε, αναδείχτηκε ως ο γερουσιαστής που εκλέχτηκε με περισσότερες ψήφους στην Ιστορία της χώρας.
Ο δε εκλεκτός του κόμματός του, Ιβάν Ντούκε, επικράτησε των ενδο-παραταξιακών αντιπάλων του ως προεδρικός υποψήφιος, κατακτώντας περισσότερες από 4 εκατ. ψήφους.
Στη Γερουσία, το Δημοκρατικό Κέντρο αποτελεί το πρώτο σε δύναμη κόμμα εκλέγοντας 19 (από 20 που κατείχε) από τα 102 μέλη του σώματος, ενώ στη Βουλή κατέκτησε τη δεύτερη θέση με ελάχιστη διαφορά από τους Φιλελεύθερους, αυξάνοντας κατά πολύ τις δυνάμεις του και εκλέγοντας 32 βουλευτές σε σύνολο 166 (από 19 που είχε).
Εντυπωσιακή από την άλλη είναι η μείωση του Κόμματος της Ενότητας, στο οποίο ανήκει ο πρόεδρος Χουάν Μανουέλ Σάντος: έχασε το ένα τρίτο των γερουσιαστών του κατακτώντας μόνο 14 έδρες ενώ στη Βουλή απέμεινε με 25 βουλευτές από 37 που είχε. Ανοιχτές προκριματικές έκανε και τμήμα της αριστεράς, που ανέδειξε ως υποψήφιό της τον Γουστάβο Πέτρο του κινήματος «Ανθρώπινη Κολομβία».
Πρώην μέλος του ένοπλου Κινήματος 19 Απρίλη και από τους αρχιτέκτονες της συμφωνίας ειρήνης ανάμεσα σε αυτή την αντάρτικη ομάδα και την κυβέρνηση, ο Πέτρο διετέλεσε δήμαρχος της Μπογκοτά και στις προκριματικές της Κυριακής επικράτησε ως προεδρικός υποψήφιος με το κίνημα «Ανθρώπινη Κολομβία» και περισσότερες από 2,8 εκατ. ψήφους.
Οσο για τις FARC, που μετά τον αφοπλισμό τους μετασχηματίστηκαν σε πολιτικό κόμμα και από Επαναστατικές Ενοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας μετονομάστηκαν σε Επαναστατικές Εναλλακτικές Δυνάμεις των Κοινών, στην πρώτη κάθοδό τους σε εκλογές στην ιστορία τους πλήρωσαν το αναμενόμενο τίμημα πέντε δεκαετιών πολέμου.
Στη Γερουσία κατάκτησαν μόλις το 0,34% των ψήφων και στη Βουλή το 0,22% έχοντας αναγκαστεί να διακόψουν την καμπάνια τους λόγω της πληθώρας βίαιων επιθέσεων και απειλών που δέχτηκαν στις προεκλογικές τους συγκεντρώσεις τους.
Παρά την ψυχρολουσία, θα έχουν πέντε εκπροσώπους στη Γερουσία κι άλλους τόσους στη Βουλή, όπως προβλέπει η Συμφωνία Ειρήνης που υπέγραψαν με την κυβέρνηση. Ανακοίνωσαν ωστόσο ότι δεν θα μετέχουν στις προεδρικές. Επισήμως επικαλέστηκαν λόγους υγείας του υποψηφίου και ηγέτη τους «Τιμοσένκο», κατά κόσμο Ροντρίγκο Λοντόνιο, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα υποβλήθηκε σε επέμβαση καρδιάς.
Ωστόσο, για πολλούς αναλυτές, πρόκειται μια σοφή πολιτική απόφαση γιατί όλες οι δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές έδειχναν επίσης πανωλεθρία του κόμματος.
Η κούρσα για τις προεδρικές της 27ης Μαΐου ξεκίνησε ήδη από την επομένη των βουλευτικών με φαβορί το κόμμα του Ουρίμπε, που έχοντας συσπειρώσει γύρω του κι άλλα τμήματα της Δεξιάς, και ιδίως του Συντηρητικού Κόμματος (η πρώην ηγέτιδά του Μάρτα Λουσία Ραμίρες κατεβαίνει ως υποψήφια αντιπρόεδρος στο ψηφοδέλτιο του Ντούκε), φιλοδοξεί πλέον όχι απλά να κερδίσει τις εκλογές, αλλά να το πετύχει και από τον πρώτο γύρο, απειλώντας έτσι να επανέλθει η ρητορική του μίσους στη διακυβέρνηση της χώρας και να υπονομευτεί η εφαρμογή της Συμφωνίας Ειρήνης που έδωσε τέλος σε περισσότερα από 50 χρόνια σύρραξης.
Στην καλύτερη περίπτωση, γιατί στη χειρότερη θα μπορούσε να την αλλάξει άρδην, ακυρώνοντάς την στην πράξη, σέρνοντας έτσι τη χώρα στην περιπέτεια μιας ενδεχόμενης επιστροφής στην ένοπλη αντιπαράθεση.
-320x213.png)
