Πολιτική – εκδήλωση πραγματοποιεί αυτή την Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου ο Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος «Rossonero» για το Μακεδονικό. Κεντρικοί ομιλητές θα είναι οι Τάσος Κωστόπουλος ιστορικός και δημοσιογράφος στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και ο Νίκος Νικήσιανης, μέλος της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης.
Η εκδήλωση με τίτλο «Καμία υποχώρηση στον Εθνικισμό» έχει προγραμματιστεί για τις 8 μ.μ.
Μεταξύ άλλων οι διοργανωτές αναφέρουν σχετικά με το μακεδονικό ζήτημα, τα εξής:
1. Το όλο ζήτημα που προέκυψε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 σχετικά με το όνομα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας οφειλόταν στην κατηγορηματική άρνηση του ελληνικού κράτους να περιλαμβάνεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο ο όρος «Μακεδονία» στην ονομασία της γειτονικής χώρας.
2. Ο επιθετικός ελληνικός εθνικισμός που αναπτύχθηκε εκείνη την εποχή, παράλληλα με την κατάρρευση του «υπαρκτού», την εμπέδωση της «νέας τάξης πραγμάτων» και τη μαζική είσοδο αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα, αποτέλεσε τον αρνητικότερο παράγοντα όχι μόνο για τις σχέσεις με τη γειτονική χώρα, αλλά και για το εσωτερικό της δικής μας χώρας.
3. Στη Δημοκρατία της Μακεδονίας υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει εθνικισμός. Ο εθνικισμός που είναι σύμφυτος με το έθνος-κράτος, την αφήγηση, τους μύθους και το φαντασιακό που συγκροτούν την πολιτική συνοχή και την κοινωνική νομιμοποίησή του, ιδιαίτερα όταν είναι νεοσύστατο, πολυεθνικό και νοιώθει απειλούμενο. Αναμφίβολα, ωστόσο, ο εθνικισμός στη Δημοκρατία της Μακεδονίας εντάθηκε ως αντανάκλαση στον ελληνικό εθνικισμό.
4. Αρκετοί αρνητές της ονομασίας της γειτονικής χώρας με το συνταγματικό όνομά της, αλλά ακόμα και με σύνθετο, ισχυρίζονται ότι αυτό το κάνουν για να μην εγερθεί από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας ζήτημα ύπαρξης μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα. Στην ελληνική Μακεδονία, ιδιαίτερα στη δυτική, υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που στην καθημερινότητά τους επικοινωνούν στη μακεδονική γλώσσα και αισθάνονται εθνικά Μακεδόνες. Μέχρι τη δεκαετία του ’90 υπήρχαν πολλοί ηλικιωμένοι που μιλούσαν αποκλειστικά μακεδονικά, μια ολοκληρωμένη προφορική και γραπτή γλώσσα με πολλά κοινά στοιχεία με τα βουλγαρικά αλλά ουδεμία σχέση με τα ελληνικά.
5. Αυτή την περίοδο, η κυβέρνηση Ζάεφ, υπό τα σκληρά αντιπολιτευτικά πυρά του VMRO, αποφάσισε να συμμετάσχει σε συνομιλίες με την Ελλάδα, υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, με στόχο το συμβιβασμό σε μια κοινά αποδεκτή σύνθετη ονομασία της γειτονικής χώρας. Προφανώς, τα κίνητρά της, δεν είναι… διεθνιστικά (αποτελεί φιλελεύθερη κυβέρνηση ενός αστικού κράτους), αλλά πολιτικά, σχετιζόμενα κυρίως με τη συνοχή και τη σταθερότητα της χώρας, και οικονομικά, αφορώντα κυρίως εμπορικές συναλλαγές και επιδοτήσεις. Όσοι επικαλούνται ανθελληνικές σκοπιμότητες και «ιμπεριαλιστικούς δάκτυλους» στο συμβιβασμό για το όνομα, «ξεχνούν» ότι η Ελλάδα δυστυχώς αποτελεί τον ισχυρότερο και πιστότερο εταίρο του ΝΑΤΟ στην περιοχή.
6. Απαιτούμε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ όλες τις εθνικιστικές κραυγές του εταίρου της, να μην εγκαταλείψει τις συνομιλίες, υπό την πίεση των εθνικιστικών συλλαλητηρίων και της τηλεοπτικής φαιάς προπαγάνδας, και κυρίως να μην υπονομεύσει, ακυρώνοντάς τες τελικά, θέτοντας ανέφικτους και απαράδεκτους όρους στην άλλη πλευρά (π.χ, αλλαγή του Συντάγματος) ή ζητώντας δηλώσεις πολιτικής υποταγής και εξάρτησης. Ένα ναυάγιο των συνομιλιών θα ισχυροποιήσει πολύ περισσότερο τον εθνικιστικό/ακροδεξιό πόλο και θα επιβαρύνει το γενικό κοινωνικοπολιτικό κλίμα σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την έναρξη της συζήτησης για το συμβιβασμό.
7. Μας ανησυχεί και ενίοτε μας εξοργίζει η στάση μιας μερίδας κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς. Γενικόλογες αναφορές στον ιμπεριαλισμό και τους εθνικισμούς χωρίς καμία συγκεκριμένη αναφορά στην «ταμπακέρα», το όνομα του γειτονικού κράτους, πρωτόγονος αντισυριζισμός που μάλλον κολακεύει την κυβερνητική πολιτική παρά την αποδομεί, ποικιλόμορφα κλεισίματα ματιού στον ελληνικό εθνικισμό με αναφορές στα «αλυτρωτισμό», δειλή αποσιώπηση κάθε αναφοράς στους ντόπιους Μακεδόνες στην Ελλάδα και στην επιστροφή των μακεδόνων πολιτικών προσφύγων του εμφυλίου και των οικογενειών τους και -το χειρότερο- «αντιμνημονιακό» ξέπλυμα των εθνικιστικών συλλαλητηρίων…
8. Είναι γνωστό ότι από τις απαρχές της κυριαρχίας του καπιταλισμού, ο εθνικισμός αποτέλεσε την πιο αποτελεσματική ιδεολογία μέσω της οποίας η κάθε αστική τάξη εξασφάλιζε την ηγεμονία της. Έτσι και σήμερα, η προοπτική να ξεχάσουν οι εργαζόμενοι την κρίση, τις ταξικές αιτίες και τις συνέπειές της μετέχοντας σε «πατριωτικές» κινητοποιήσεις είναι βούτυρο στο ψωμί των ελληνικών ελίτ.
Το γεγονός αυτό, μαζί με την προοπτική να κολυμπούν σαν ψάρια στο νερό της περιρρέουσας ατμόσφαιρας τα ναζιστικά καθάρματα, μας είναι και από μόνο του αρκετό για να δηλώνουμε με τον πιο κατηγορηματικό τόνο: Καμιά υποχώρηση στον Εθνικισμό – Οι γειτονικοί λαοί δεν είναι εχθροί μας.
-320x213.jpg)
